• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mecz piłki nożnej na obniżenie ciśnienia

    22.02.2010. 15:55
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Gra w piłkę nożną dwa razy w tygodniu pomaga znacznie obniżyć ciśnienie tętnicze, ustabilizować tętno i pozbyć się tkanki tłuszczowej - przekonują duńscy naukowcy. Jak podaje serwis Science Daily, badacze uważają tę formę aktywności fizycznej za bardziej skuteczną niż tradycyjne wskazówki lekarzy dotyczące diety i ćwiczeń.

    Z badań naukowców z Uniwersytetu Kopenhaskiego wynika, że regularna gra w piłkę nożną w ciągu trzech miesięcy korzystnie wpłynęła na wiele czynników ryzyka chorób serca, takich jak pułap tlenowy, praca serca, elastyczność naczyń krwionośnych, ciśnienie tętnicze, poziom cholesterolu czy ilość tkanki tłuszczowej. Co więcej, piłka nożna przynosiła lepsze rezultaty niż trening siłowy i jogging.

    Kierujący badaniami dr Peter Krustrup przeprowadził eksperymenty, podczas których porównał wyniki osób, którym zalecono grę w piłkę nożną dwa razy w tygodniu z wynikami osób wykonujących inne ćwiczenia, a także z wynikami osób, które w ogóle nie były aktywne.

    "Nasze badania wykazały, że gra w piłkę nożną jest uniwersalną i intensywną formą wysiłku, która pozytywnie wpływa na czynniki ryzyka chorób układu krążenia u mało aktywnych fizycznie kobiet i mężczyzn" - mówi dr Krustrup dodając, że piłka nożna może, a nawet powinna być zalecana przez lekarzy pacjentom cierpiącym na nadciśnienie.

    By osiągnąć zadowalające wyniki nie trzeba kompletować drużyny z prawdziwego zdarzenia. Jak zaznacza naukowiec, równie dobre rezultaty obserwowane były w drużynach liczących po dwie, trzy czy cztery osoby.

    "Powszechnie wiadomo, że brak aktywności fizycznej jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju chorób układu krwionośnego. Nowością jest jednak fakt, że tak przyjemna gra zespołowa może skutecznie wspomagać leczenie nadciśnienia" - dodaje współautor badań Lars Juel Andersen z kopenhaskiego szpitala Gentofte.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Choroba nadciśnieniowa: Choroba nadciśnieniowa to stan stale podwyższonego ciśnienia tętniczego (nadciśnienie tętnicze), które wywołuje szereg reakcji i zmian chorobowych w całym układzie krwionośnym, a także w różnych organach, zwłaszcza w mózgu, nerkach i narządzie wzroku. W chorobie nadciśnieniowej ciśnienie tętnicze utrzymuje się powyżej 140/90 mm Hg i więcej. Nadciśnienie złośliwe (łac. hypertonia maligna, ang. malignant hypertension) – ciężka postać nadciśnienia tętniczego przebiegająca z wysokimi wartościami ciśnienia (zazwyczaj 120-140 mmHg rozkurczowego), uszkodzeniem małych naczyń w siatkówce i ostrą, szybko postępującą niewydolnością nerek i serca, a także innych narządów. Nadciśnienie tętnicze oporne (NTO) – postać nadciśnienia tętniczego, w którym nie uzyskuje się docelowych wartości ciśnienia tętniczego krwi, pomimo jednoczesnego stosowania 3 leków hipotensyjnych z różnych grup, stosowanych w optymalnych dawkach, przy czym diuretyki powinny być jedną ze stosownych grup leków. Jako nadciśnienie tętnicze oporne klasyfikuje się też często trudności z obniżeniem ciśnienia skurczowego poniżej 160 mm Hg u pacjentów w podeszłym wieku.

    Nadciśnienie naczyniowonerkowe (NNN, ang. renovascular hypertension) – nadciśnienie tętnicze spowodowane przez niedokrwienie nerki i nadmierną aktywację układu RAA. Jest najczęstszą postacią nadciśnienia tętniczego wtórnego o potencjalnie odwracalnej przyczynie, odpowiadając za około 1-2% wszystkich przypadków nadciśnienia tętniczego. Puszczanie krwi (upuszczanie krwi, flebotomia) – zabieg pseudoleczniczy często wykonywany w dawnej praktyce medycznej. Znany już od starożytności i popularny aż do końca XIX w. Flebotomia polega na wycofaniu z układu krwionośnego znaczącej ilości krwi. Dawniej wierzono iż zapobiega powstawaniu wielu chorób i przypadłości. Obecnie praktyka ta ze względu na brak potwierdzonej skuteczności została zarzucona z wyjątkiem kilku nielicznych przypadków. W przeszłości użycie tej metody może wydawać się uzasadnione jedynie w przypadkach nadciśnienia ze względu na brak znajomości innych środków leczniczych. Upuszczenie krwi mogło powodować korzystne objawy u pacjenta poprzez zmniejszenie ciśnienia krwi, co było wynikiem spadku objętości krwi w organizmie.

    Hipertensjologia - dziedzina medycyny zajmująca się przebiegiem i leczeniem nadciśnienia tętniczego. Jako specjalność medyczna została wprowadzona w 2006 roku przez ministra zdrowia na wniosek Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego. Jest dostępna dla lekarzy posiadających drugi stopień specjalizacji z chorób wewnętrznych albo pediatrii. Czas trwania specjalizacji wynosi 2 lata. Betaksolol − kardioselektywny lek należący do grupy β1-blokerów pozbawiony wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA) i właściwości stabilizujących błonę komórkową. Zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen, spowalnia akcję serca w spoczynku i w czasie wysiłku, redukuje ilość krwi tłoczonej przez serce do naczyń krwionośnych oraz obniża skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze. Stosowany w postaci kropli do oczu obniża ciśnienie wewnątrz gałki ocznej.

    Średnie ciśnienie tętnicze (ang. MAP – mean arterial pressure) – termin używany w medycynie do wyrażenia hipotetycznego, przeciętnego ciśnienia tętniczego u danego pacjenta. Jest definiowane jako średnie ciśnienie tętnicze w trakcie pojedynczego cyklu pracy serca. Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego, PTNT – stowarzyszenie medyczne zajmujące się problemami dotyczącymi patofizjologii, rozpoznawania i leczenia nadciśnienia tętniczego, a także upowszechnianiem wiedzy na ten temat i przeprowadzaniem szkoleń.

    Nadciśnienie nerkopochodne – nadciśnienie tętnicze wtórne, spowodowane chorobą miąższu nerek lub zwężeniem tętnic nerkowych (nadciśnienie naczyniowonerkowe).

    Nadciśnienie Tętnicze – oficjalny dwumiesięcznik Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest prof. Andrzej Tykarski. Zastępcą redaktora naczelnego jest prof. Danuta Czarnecka.

    Efekt białego fartucha – reakcja pacjenta w obecności personelu medycznego związana z nagłym wzrostem ciśnienia krwi. Obserwowana w przypadkach nadciśnienia tętniczego, w okresie ciąży, w cukrzycy II typu. Leki hipotensyjne (leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi) stosuje się w chorobie nadciśnieniowej, niedokrwiennej serca i w niewydolności krążenia oraz w trakcie niektórych zabiegów chirurgicznych. Leki te, w ogólnym ujęciu, mogą działać na dwa sposoby: mogą hamować skurcz mięśni naczyń krwionośnych albo zmniejszać objętość płynów ustrojowych, w tym krwi. Pięć głównych klas leków hipotensyjnych to: diuretyki tiazydowe, inhibitory ACE, antagoniści wapnia, antagoniści receptora angiotensynowego oraz b-adrenolityki.

    Retinopatia cukrzycowa (łac. retinopathia diabetica) – uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki oka pojawiające się w przebiegu cukrzycy, zaliczane do mikroangiopatii cukrzycowej. Zmiany te rozwijają się wprost proporcjonalnie do długości cukrzycy oraz jej typu. Po 20 latach trwania cukrzycy stwierdza się u prawie wszystkich chorych na cukrzycę typu 1 oraz u 60% osób chorych na cukrzycę typu 2. Podstawowe znaczenie w patogenezie mają hiperglikemia i nadciśnienie tętnicze. Istotne są procesy prowadzące do nasilenia stresu oksydacyjnego i nadmierne wytwarzanie czynników wzrostu (IGF-1, PEDF). Wazokonstrykcja - termin oznaczający skurcz mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych, czyli zwężenie światła naczyń. Konsekwencją jest podniesienie ciśnienia krwi. Tego rodzaju reakcja pojawia się pod wpływem wielu różnorakich czynników, zarówno pochodzenia endogennego (hormon wazopresyna), jak i egzogennego (stres). Zjawisko wazokonstrykcji wykorzystuje się w praktyce klinicznej do podniesienia ciśnienia tętniczego lub zmniejszenia miejscowego przepływu krwi.

    Hipotensja (niedociśnienie), również hipotonia – obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej 100 mmHg ciśnienia skurczowego lub 60 mmHg ciśnienia rozkurczowego. Problem dotyczy około 15% społeczeństwa.

    Dodano: 22.02.2010. 15:55  


    Najnowsze