• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Międzynarodowy zespół naukowców odkrywa tajemnicę czerniaka

    11.05.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Międzynarodowy zespół naukowców i klinicystów rozwikłał tajemnicę sposobu rozpoznawania przez układ immunologiczny nowotworów takich jak czerniak i reagowania na nie. Z wyników pracy zespołu skorzystają przyszłe prace badawcze w zakresie manipulowania komponentami układu immunologicznego w celu stworzenia bezpiecznych i skutecznych strategii terapeutycznych. Wyniki badań opublikowano w Journal of Clinical Investigation.

    Naukowcy z Instytutu Babraham w Wielkiej Brytanii oraz z Uniwersytetu Magna Graecia w Catanzaro we Włoszech kierowali badaniami, które pokazują, w jaki sposób komórki immunologiczne mogą być powstrzymane przed atakowaniem czerniaka. Badania skupiły się na przerzutowym czerniaku człowieka i spontanicznym czerniaku myszy. Wyniki mogą przynieść korzyści chorym na przerzutowego czerniaka, który rozprzestrzenia się w organizmie przez krwioobieg i układ limfatyczny.

    Ostatnie badania dają wgląd w interakcje molekularne odpowiadające za kontrolę rozwoju nowotworu oraz sposób, w jaki naturalne komórki zabijające (NK) kontrolują przerzuty czerniaka. Krew, gruczoły limfatyczne i tkanki zawierają komórki NK, które biorą udział w obronie organizmu człowieka przed nowotworami, infekcjami i transplantacją. Zdaniem naukowców, komórki NK skutecznie atakują komórki nowotworowe, oszczędzając zdrowe komórki. Dane uzyskane z modeli myszy wskazują, że komórki nie tylko kontrolują rozwój nowotworu, ale również zapobiegają mu.

    Receptory odkryte na błonie komórkowej komórek NK umożliwiają im wykrywanie sygnałów infekcji i rozpoznawanie nieprawidłowych komórek. Receptory naturalnej cytotoksyczności (NCR) mają zdolność wyszukiwania molekuł powiązanych z nowotworami. Naukowcy odkryli dwa receptory niezbędne dla zabijania komórek czerniaka za pośrednictwem komórek NK.

    Zespół pod kierunkiem profesora Francesco Colucci z Instytutu Babraham oraz profesora Ennio Carbone z Uniwersytetu w Catanzaro wykorzystał linie komórkowe 18 pacjentów chorych na czerniaka i odkrył, że linie wytworzyły białka, które wiążą NCR i pomocniczą molekułę-1 DNAX (DNAM-1), receptor aktywujący komórki NK.

    "Zakłócenie zdolności DNAM-1 i NCR do interakcji z białkami w komórkach czerniaka sposobami genetycznymi lub poprzez blokadę przeciwciał, osłabiło zabijanie przez komórki NK linii komórkowych czerniaka u człowieka i myszy zarówno in vitro, jak i in vivo" - powiedział profesor Colucci. "Zyskawszy tę wiedzę, zbadaliśmy potencjał komórek NK w terapii czerniaka "zhumanizowanej" myszy, co jest standardową metodą pozwalającą zrozumieć, w jaki sposób komórki człowieka funkcjonują w [ďż˝] całych organizmach" - dodał. "Wyniki zdecydowanie pokazały, że komórki NK człowieka były w stanie zapobiec śmierci myszy, zabijając przeszczepione komórki czerniaka człowieka."

    Profesor Colucci zaznaczył, że badania nie zatrzymają się w tym punkcie. "Planujemy obecnie kolejny etap programu badawczego. DNAM-1 i NCR są kluczowymi częściami mechanizmu zarządzającego zabijaniem przez komórki NK komórek czerniaka oraz wskazują, że komórki NK mogą zostać wykorzystane do zapobiegania przerzutom czerniaka" - zauważył.

    Celem jest przełożenie wyników badań na zastosowania kliniczne poprzez zaproponowanie nowych strategii immunoterapeutycznych opartych na komórkach NK w leczeniu pacjentów chorych na czerniaka. "Będziemy również dalej prowadzić nasze badania, aby zrozumieć podstawowe mechanizmy związane ze sposobem, czasem i miejscem wykrywania przez układ immunologiczny wczesnych objawów nowotworu."

    W badaniach wzięły udział także następujące instytucje: Niemiecki Ośrodek Badań Onkologicznych,
    Fundacja dr Mildred Scheel na Rzecz Badań Onkologicznych (Niemcy), Włoskie Stowarzyszenie na Rzecz Badań nad Rakiem, Uniwersytet Chubu (Japonia), Instytut Karoliński (Szwecja), Rada Badań Naukowych (Wielka Brytania) oraz Ośrodek Badań Onkologicznych im. Freda Hutchinsona (USA).

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Journal of Clinical Investigation:
    http://www.jci.org/

    Instytut Babraham:
    http://www.babraham.ac.uk/

    Źródło danych: Instytut Babraham; Uniwersytet Magna Graecia w Catanzaro
    Referencje dokumentu: Lakshmikanth, T. et al. (2009) NCRs and DNAM-1 mediate NK cell recognition and lysis of human and mouse melanoma cell lines in vitro and in vivo. Journal of Clinical Investigation 119(5): 1251-1263. DOI:10.1172/JCI36022.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Komórki NK (ang. Natural Killer – naturalni zabójcy) – główna grupa komórek układu odpornościowego odpowiedzialna za zjawisko naturalnej cytotoksyczności. Komórki NK zostały odkryte w latach 70. XX w. u osób zdrowych, wśród których nie spodziewano się odpowiedzi przeciwnowotworowej. Okazało się, że taka odpowiedź jednak występuje i jest silniejsza niż u osób chorych. Obok komórek NK za taki efekt odpowiadają hipotetyczne komórki NC. Ze względu na swoje właściwości komórki NK są zaliczane do komórek K. Efekt cytotoksyczny jest widoczny już po 4 godz. od kontaktu z antygenem i standardowo testuje się go na linii białaczkowej K562. Komórki iPS (ang. iPSC – induced pluripotent stem cells) – rodzaj pluripotencjalnych komórek macierzystych, które zostały sztucznie otrzymane z nie-pluripotentnych komórek (przeważnie komórek somatycznych dorosłego człowieka) przez wymuszenie ekspresji odpowiednich genów w tych komórkach. Komórki satelitarne – komórki macierzyste mięśni szkieletowych. Powstają z mioblastów, które nie zlały się do roboczych komórek mięśniowych, lecz ściśle do nich przylegają. U dorosłego człowieka ich jądra stanowią ok. 5% jąder komórek mięśniowych. Uaktywniają się przy uszkodzeniu lub trenowaniu mięśnia, prowadząc do regeneracji lub przerostu komórek mięśniowych. W warunkach doświadczalnych udaje się je różnicować do innych komórek niż mięśniowe.

    Komórki NC (ang. Natural Cytotoxic cells – komórki naturalnie cytotoksyczne) – hipotetyczne i być może nieistniejące komórki, którym przypisuje się cytotoksyczność naturalną. Istnienie tych komórek opisano u myszy, u których wraz z wiekiem dochodzi do utraty aktywności komórek NK, ale jednocześnie wciąż istnieje grupa komórek, która wykazuje cytotoksyczność naturalną nie zanikającą w trakcie starzenia się . Nie posiadają one markerów różnicowania komórek NK , mają natomiast zdolność lizowania komórek nowotworowych i są pobudzane przez IL-2 i IL-3 . Komórki NC nie posiadają także cech właściwych limfocytom T, limfocytom B oraz makrofagom . W trakcie rozwoju osobniczego pojawiają się wcześnie - ich aktywność opisano już w 10-dniowych zarodkach mysich . Embrionalne komórki macierzyste (ang. Embryonic Stem Cell – ESC) – komórki, które mogą dać początek wszystkim możliwym tkankom. Komórki macierzyste pięciodniowego zarodka mogą rozwinąć się w dowolny typ komórek i teoretycznie zastąpić uszkodzone komórki, których organizm nie jest w stanie odtworzyć.

    Komórki interstycjalne (łac. interstitium, od inter – między, sisto – umieszczam), komórki śródmiąższowe – niewyspecjalizowane, totipotencjalne komórki o charakterze embrionalnym, mogące poruszać się między warstwami oraz przekształcać w inne typy komórek. Definicja intuicyjna:
    Automat komórkowy to system składający się z pojedynczych komórek, znajdujących się obok siebie. Ich układ przypomina szachownicę lub planszę do gry. Każda z komórek może przyjąć jeden ze stanów, przy czym liczba stanów jest skończona, ale dowolnie duża. Stan komórki zmieniany jest synchronicznie zgodnie z regułami mówiącymi, w jaki sposób nowy stan komórki zależy od jej obecnego stanu i stanu jej sąsiadów.

    Kwaśne białko włókienkowe (GFAP z ang. Glial fibrillary acidic protein) – białko filamentów pośrednich, występujące w komórkach glejowych, m.in. w astrocytach, ale również w innych typach komórek, takich jak komórki Leydiga jądra i komórki gwiaździste wątroby. Opisane zostało w 1971 roku. Należące do typu III białek filamentów pośrednich, u ludzi kodowane jest przez gen GFAP, który znajduje się w locus 17q21. Budową przypomina białka wimentynę, desminę i peryferynę, biorące udział w budowie cytoszkieletu komórki. GFAP jest użytecznym markerem komórkowym. Melanocyty (z gr. melas, melanos – czarny + kytos – komórka) – komórki pigmentowe wytwarzające w procesie melanogenezy melaninę. Występują w warstwie podstawnej naskórka, a także w tęczówce i naczyniach oka. Ilość melanocytów w naskórku różnych ras ludzi jest podobna, różnią się intensywnością syntezy melaniny. Pod wpływem ultrafioletowego promieniowania słonecznego melanocyty mogą przekształcić się w komórki nowotworowe czerniaka.

    Komórki Purkiniego (ang. Purkinje cells) – typ neuronów GABA-ergicznych kory móżdżku. Obok komórek Betza należą do największych neuronów występujących w mózgu człowieka. Aksony komórek Purkiniego dochodzą do istoty białej móżdżku i ulegają przełączeniu na jądra móżdżku i jądra przedsionkowe.

    Komórkami K nazywamy te komórki, które są zdolne do zapoczątkowania reakcji ADCC względem określonej komórki docelowej opłaszczonej przeciwciałami. W związku z tym do grupy komórek K tradycyjnie zalicza się: komórki NK, makrofagi, monocyty, niektóre limfocyty T, neutrofile, eozynofile i trombocyty. W węższym znaczeniu termin "komórka K" oznacza tylko komórki limfoidalne biorące udział w ADCC, czyli komórki NK i limfocyty T.

    Dodano: 11.05.2009. 15:11  


    Najnowsze