• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Migrena i depresja mogą mieć wspólne podłoże genetyczne

    18.01.2010. 19:06
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    U podłoża migreny i depresji mogą leżeć te same czynniki genetyczne - wynika z badań holenderskich przeprowadzonych wśród ponad 2 tys. spokrewnionych osób. Artykuł na ten temat publikuje pismo "Neurology".


    Naukowcy z Uniwersytetu w Leiden analizowali dane zebrane w grupie 2.652 osób będących potomkami 22 spokrewnionych ze sobą par, które od połowy XIX w. do początku XX w. zamieszkiwały gminę Rucphen w południowo-zachodniej Holandii. Była to odizolowana pod względem genetycznym populacja.

    Jak wyjaśnia jedna z autorek pracy dr Gisela M. Terwindt, dane genealogiczne pozwalają uznać wszystkich uczestników tych badań za członków wyjątkowej, ogromnej rodziny.

    W całej grupie 360 osób cierpiało na migreny, z czego 151 - na migreny z aurą, tj. zaburzenia widzenia (np. mroczki, ubytki w polu widzenia) pojawiające się około 30 minut przed właściwym atakiem bólu.

    Jak oszacowali naukowcy, czynniki genetyczne odpowiadały w 56 proc. za występowanie migreny, a w przypadku migreny z aurą - nawet w 96 proc.

    U 977 badanych osób stwierdzono depresję. Zaburzenie to występowało aż u 25 proc. pacjentów cierpiących na migreny, podczas gdy w grupie wolnej od silnych bólów głowy dotkniętych nim było jedynie 13 proc.

    Analiza wykazała, że występowanie depresji i migreny, zwłaszcza migreny z aurą, jest - przynajmniej częściowo - uwarunkowane jakimiś wspólnymi czynnikami genetycznymi.

    "Poznanie czynników genetycznych, które przyczyniają się do tych okaleczających schorzeń może pewnego dnia doprowadzić do opracowania lepszych metod radzenia sobie z nimi w sytuacji, gdy występują razem" - napisał w komentarzu odredakcyjnym do artykułu dr Andrew Ahn z Uniwersytetu Stanu Floryda w Gainesville, członek Amerykańskiej Akademii Neurologii.

    W międzyczasie, osoby z migreną lub depresją powinny informować swojego lekarza o rodzinnym występowaniu każdej z chorób, by pomóc naukowcom lepiej zrozumieć związek między nimi, konkluduje specjalista.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zespół Alicji w Krainie Czarów – zaburzenie psychosensoryczne, halucynacje i iluzje percepcji ciała występujące u ludzi w przebiegu różnych chorób, zwłaszcza migreny z aurą. Migrena to powtarzający się, silny ból głowy. Historia badań migreny jest opisana w wielu podręcznikach. Samuel Auguste Tissot (1728–1797) opublikował książkę Traité des Nerfs et de leurs Maladies, jeden z podstawowych podręczników neurologii swojej epoki, w którym opisał migrenę, następnie L. Thomas opublikował w 1887 La Migrene. Książki te stanowiły podsumowanie wiedzy do wieku XIX Wiek XIX był wiekiem rozwoju badań neurologicznych i wiedzy o migrenie. W monumentalnej książce o różnych aspektach bólów głowy (1026 stron) Isler i Rose przedstawili wstępny rozdział dotyczący historii badań migreny do roku 1999. 1-(3-Chlorofenylo)piperazyna, mCPP – stymulująca substancja psychoaktywna, pochodna piperazyny. mCPP może indukować silne bóle głowy, a u osób cierpiących na migreny może wywoływać atak choroby, z tego powodu substancja ta rzadko jest używana rekreacyjnie.

    Sumatryptan – organiczny związek chemiczny z grupy tryptamin, lek stosowany w przerywaniu napadów migreny, a także w leczeniu klasterowego bólu głowy. Iluzje fortyfikacyjne, teichopsje (gr. teichopsia od teichos – "mu") – rodzaj zaburzeń wzrokowych w przebiegu ataku migreny. W psychopatologii należą do parahalucynacji wzrokowych.

    Historia badań nad przewlekłą obturacyjną chorobą płuc – przewlekła obturacyjna choroba płuc jest poważnym problemem medycznych. Jest to choroba przewlekła i nieuleczalna. Szacuje się, że ponad 10% osób w wieku >40 lat jest dotkniętych tą chorobą. Jest ona związana głównie z paleniem tytoniu, ale inne czynniki, w tym również genetyczne, biorą w udział w patogenezie. Poniżej przedstawiono zarys badań, które na przestrzeni lat doprowadziły do lepszego poznania i zrozumienia mechanizmów POChP. Pizotyfen – lek blokujący receptory histaminowe, muskarynowe oraz 5-HT. Stosowany jest w zapobieganiu napadom migreny. Nie wykazuje skuteczności w przerywaniu napadów migrenowych.

    Emetofobia – lęk przed wymiotowaniem lub przebywaniem w pobliżu osób wymiotujących. W niektórych przypadkach u osób cierpiących na tę fobię dochodzi do zaniku życia towarzyskiego i pojawiania się w publicznych miejscach (ze strachu że ktoś mógłby niedaleko nich zwymiotować), a także mogą występować zaburzenia w jedzeniu – chorzy mogą bać się że po zjedzeniu czegoś mogą zwymiotować; dlatego mogą być mylnie diagnozowani jako chorzy na anoreksję. Osoby z emetofobią mogą zadawać sobie wiele trudu, aby nie zwymiotować lub nie zobaczyć innych wymiotujących osób. Migrena – powtarzający się, najczęściej jednostronny, pulsujący ból głowy. Migrena trwa zazwyczaj od 4 do 72 godzin. Charakteryzuje się różnym stopniem nasilenia i częstotliwością występowania. Bóle nasilają się pod wpływem emocji lub wysiłku fizycznego. Występuje światłowstręt (fotofobia), nadmierna wrażliwość na dźwięki (fonofobia) i zapachy (osmofobia), występują też nudności i wymioty. Niekiedy przed wystąpieniem epizodu migrenowego, może pojawić się tzw. aura (występująca w 10% przypadków migren), w postaci parestezji, ubytków w polu widzenia, pojawienia się mroczków, niedowładu, afazji. Badania na bliźniętach wskazują, że wpływ czynników genetycznych wynosi 60–65%.

    Autoprzeciwciała – przeciwciała skierowane przeciwko tkankom własnego organizmu. Mogą występować w chorobach autoimmunologicznych, przejściowo w pewnych stanach patologicznych związanych z uszkodzeniem tkanek (a nie mających podłoża immunologicznego) lub u osób całkowicie zdrowych. Występują także u większości osób po 70. roku życia.

    Monterey Jack lub Jack cheese – półtwardy ser przygotowywany z mleka krowiego produkowany w Monterey w stanie Kalifornia w USA. Posiada bardzo niską zawartość tyraminy, związkowi organicznemu, któremu przypisuje się wywoływanie migreny.

    Dystymia (depresja nerwicowa, depresyjne zaburzenie osobowości, przewlekła depresja z lękiem) – typ depresji charakteryzujący się przewlekłym (trwającym kilka lat lub dłużej) obniżeniem nastroju o przebiegu łagodniejszym niż w przypadku depresji endogennej. Szacuje się, że około 2-5% populacji ogólnej wykazuje objawy dystymiczne. Wiarygodność rozpoznań wprowadza trudności w zmierzeniu względnego wpływu genów i środowiska (przykładowo, objawy w pewnym stopniu pokrywają się z chorobą dwubiegunową i wielką depresją), ale wyniki badań wskazują na to, że czynniki genetyczne w połączeniu ze środowiskowymi są ważnymi czynnikami etiologicznymi schizofrenii. Wyniki badań wykazują, że przyczyny powstania schizofrenii mają silną komponentę dziedziczną, ale początek choroby jest pod silnym wpływem czynników środowiskowych i stresorów. Hipoteza wrodzonej podatności na zranienie (diatezy) u niektórych ludzi, która może być ujawniona przez biologiczne, psychologiczne i środowiskowe stresory jest znana jako model stresu i diatezy (lub encefalopatii). Model wskazujący na istotność czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych nosi nazwę "biopsychosocjalnego".

    Klan (celt. clan) – ród spokrewnionych lub spowinowaconych ze sobą osób lub też związek osób wspierających się i mających wspólne interesy. Zespół lęku napadowego zwany też lękiem napadowym, zespołem paniki lub zespołem lęku panicznego – rodzaj zaburzenia lękowego, które objawia się występowaniem epizodów silnego strachu (przerażenia). Napady lęku zwykle występują niespodziewanie i nie są związane z realnym zagrożeniem lecz ze zbyt bujną wyobraźnią. Typową treścią obaw podczas napadu jest przekonanie, że za chwilę straci się życie, rozum lub przytomność. Większość napadów ma racjonalne podłoże – istnieje konkretny bodziec zagrażający (np. katastrofa samochodowa). Kiedy napady nie mają jasnego początku są nieprzewidywalne. Osoby cierpiące na zespół paniki są często przekonane, że zaraz umrą (bardzo silnie łomocze im serce, mają zaburzenia widzenia, uczucie duszenia się), sądzą zazwyczaj, że mają "atak serca". Rozpoznanie ustala się po kilku tego typu atakach, podczas których wyklucza się somatyczne przyczyny ich wystąpienia. Paniczny lęk może występować z różną częstotliwością, średnio ok. dwa razy w tygodniu i trwa 10-20 minut. Napadowi towarzyszą nieprzyjemne doznania somatyczne, trudności w rozumowaniu i poczucie nieuchronnej katastrofy kończące się ogólnym wyczerpaniem organizmu. Nasilony lęk zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia napadu paniki, zaś same napady mogą powodować długotrwały lęk antycypacyjny, powodowany obawą wystąpienia napadu. Często współwystępują z agorafobią która może być przyczyną jak również ich skutkiem.

    Alogia (stgr. α-, "bez", stgr. λόγος, mowa) jest ogólnie określana jako stan charakteryzujący się znacząco zubożoną mową, zarówno co do zasobu słów, jak i przekazywanych treści (może występować połączenie obu czynników). Czasami alogia jest traktowana jako synonim afazji (niemoty), z tym że osoba dotknięta alogią jest w stanie wypowiadać się, ale ma duże kłopoty z organizacją toku myślenia. Zaburzenie to występuje często u osób cierpiących na schizofrenię. W wielu przypadkach odpowiedzi osób cierpiących na alogię wskazują na to, iż osoby te nie odpowiadają na elementy domyślne w pytaniach, co powoduje wydłużenie czasowe i brak płynności w komunikacji z takimi osobami.

    Dodano: 18.01.2010. 19:06  


    Najnowsze