• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Minister Kopacz o rozbudowie szpitala w Prokocimiu

    06.06.2011. 00:40
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Ponad 201 mln zł na rozbudowę Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie-Prokocimiu przyznała Rada Ministrów z budżetu państwa. Uchwałę w tej sprawie przekazała w piątek władzom UJ i szpitala minister zdrowia Ewa Kopacz.


    Kopacz zapowiedziała także w Krakowie zaprezentowanie jeszcze w czerwcu projektu wprowadzenia referencyjności w finansowaniu placówek zdrowia.

    Program finansowania rozbudowy i modernizacji będziemy wprowadzać w zależności od referencyjności, obejmuje on etapy rozpisane na lata 2011-2016. Podczas piątkowego spotkania minister Kopacz zapowiedziała możliwość przyspieszenia inwestycji w 2012 roku - poprzez przekazanie większych środków, niż było to zaplanowane.

    "Warszawa ma Centrum Zdrowia Dziecka, Łódź ma Centrum Matki Polki, a ja chcę, żeby Kraków miał pediatryczne centrum z prawdziwego zdarzenia, do którego wszyscy z całej Polski będą mogli z najtrudniejszymi przypadkami przyjechać, licząc, że spotka się tu fachową kadrę" - powiedziała minister.

    Jak dodała: ,,Można przyspieszyć realizację tego programu, ponieważ wydatki inwestycyjne w Ministerstwie Zdrowia na rok 2012 zostały zwiększone o blisko 18 proc., a my w resorcie kończymy cztery duże inwestycje, i w związku z tym będziemy mieli pieniądze na przyspieszenie".

    Minister zdrowia podkreśliła, że dzięki rozbudowie, modernizacji i nowoczesnym wyposażeniu szpitala będzie w nim udzielanych co najmniej o 20 proc. porad więcej, będzie skrócony czas pobytu i niektóre oddziały będą miały wyższy stopień referencyjności. "To ważne, ponieważ będziemy wprowadzać finansowanie w zależności od referencyjności" - zaznaczyła.

    "Zapowiadałam to na początku mojej kadencji. Być może to będzie miało finał jeszcze w czerwcu, kiedy będziemy finansować w zależności od jakości, od potrzeb i wreszcie od zapotrzebowania na tego rodzaju świadczenie" - powiedziała minister. Jak podkreśliła, wiąże się to z tym, że "przelicznik w oddziałach specjalistycznych będzie wyższy, a więc pieniądze płynące do tych oddziałów będą wyższe".

    "To ukoronowanie naszych marzeń" - powiedział o finansowaniu rozbudowy i modernizacji szpitala z budżetu państwa dyrektor Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego Maciej Kowalczyk. Jak podkreślił, w ostatnich latach w szpitalu, dzięki finansom z UE i Ministerstwa Zdrowia zostało już dużo zrobione, np. dobiegająca końca budowa bloku operacyjnego z odziałem intensywnej terapii i centralnej sterylizatorni.

    Inwestycje te były wynikiem działania powołanej w 2003 roku z inicjatywy Kowalczyka Akcji Odnowy Szpitala. Kiedy okazało się, że modernizacja szpitala wymaga znacznie większych środków, przygotowano program zakładający finansowanie z budżetu państwa. Inicjatywę poparli parlamentarzyści i władze samorządowe z Małopolski oraz inne środowiska. 24 maja 2011 roku program zatwierdziła Rada Ministrów.

    Kopacz podziękowała wszystkim, którzy popierali inicjatywę rozbudowy szpitala, w tym kolegom-parlamentarzystom, i podkreślała, że sprawa rozbudowy miała "silny lobbing".

    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie powstał w 1965 roku dzięki funduszom zebranym przez Polonię amerykańską. Przez kolejne lata Fundacja HOPE finansowała rozbudowę szpitala i zakup specjalistycznego sprzętu. W latach 90. zaprzestała pomocy finansowej, kierując ją ku krajom mniej rozwiniętym gospodarczo.

    W szpitalu rocznie hospitalizowanych jest ponad 36,6 tys. pacjentów, udzielanych jest blisko 157,5 tys. porad ambulatoryjnych, wykonuje się prawie 6 tys. operacji, w tym ponad 400 kardiochirurgicznych. HP

    PAP - Nauka w Polsce

    bno/ jbr/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki – jeden z największych szpitali w Polsce, położony w Łodzi w dzielnicy Górna. Ma profil ginekologiczno-położniczy i pediatryczny oraz status jednostki badawczo-rozwojowej Ministerstwa Zdrowia. Prowadzi działalność leczniczą, naukową oraz dydaktyczno-szkoleniową. W części ginekologiczno-położniczej mieści się 10 klinik z 396 łóżkami (oraz ok. 100 noworodkowych) i 30 poradni, w części pediatrycznej - 13 klinik z 404 łóżkami i 28 poradni; w instytucie funkcjonuje także 10 zakładów diagnostycznych. Rocznie instytut przyjmuje ok. 40 tysięcy pacjentów na oddziały szpitalne oraz udziela ok. 200 tysięcy porad lekarskich w poradniach przyszpitalnych. Od 1 marca 2011 poradnie szpitala zostały sprywatyzowane. Szpital Św. Stanisława w Skierniewicach został otwarty 13 października 1872 roku za staraniem Stanisława Rybickiego. Szpital składał się z dwóch sal jedna dla kobiet druga dla mężczyzn posiadając 14 łóżek oraz z dwóch pokojów zapasowych każdy z jednym łóżkiem. Szpital posiadał pokój operacyjny wraz ze swoją apteką. Dodatkowo było pomieszczenie gospodarcze oraz kuchnia. Obsługę szpitala stanowili: starszy felczer na etacie, dwóch młodszych felczerów nieodpłatnych, akuszerka, pisarz, gospodyni i posługacz. Lekarzem kierującym w szpitalu był dr Stanisław Rybicki. Szpital na początku miał kłopoty finansowe lecz pod koniec 1873 r. budżet szpitala wrósł i dysponował 1279 rublami przynosząc zyski. Ze szpitala w 1874 r. skorzystało 123 chorych. Dochód szpitala wyniósł 3490 rubli i 84 kopiejki, natomiast wydatki 1296 rubli. Liczba chorych leczonych w szpitalu nie przekraczała 200 osób rocznie (192 chorych w 1893r. 133 chorych w 1895r.). Lekarstwa dla pacjentów przyrządzano na miejscu. W roku 1881 rezerwa finansowa szpitala przekroczyła 12,000 rubli co w planach było wybudowanie większego i nowego szpitala. Zgłoszone projekty napotkały niechęć i opór ówczesnych władz. Szpital Św. Stanisława funkcjonował do 1895 roku ze względu na przeniesienie szpitala w wydzierżawionym domu. W 1896 roku uzyskano zgodę od Administracji Księstwa Łowickiego na budowę nowego szpitala. Dzięki staraniom Stanisława Rybickiego powstał w Skierniewicach nowoczesny szpital, który otwarto w 1899 r. Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Olsztynie (do 1 lipca 2012 Szpital uniwersytecki z Przychodnią SP ZoZ UWM) – jedyny szpital kliniczny Wydziału Nauk Medycznych UWM, utworzony w 2009 roku na bazie 103 Szpitala Wojskowego. Na terenie szpitala znajdują się, oprócz oddziałów szpitalnych i poradni specjalistycznych, budynki dydaktyczne tj. Collegium Anatomicum, Katedra Fizjologii Człowieka oraz Katedra Histologii i Embriologii Człowieka.

    Wojewódzki Szpital Zespolony im. L. Rydygiera w Toruniu - Szpital Dziecięcy – szpital położony w dzielnicy Na skarpie w Toruniu przy ulicy Konstytucji 3 Maja 42. Do grudnia 2010 roku samodzielny szpital dziecięcy, włączony w struktury WSzZ, zachowując w pełni autonomię, stanowi oddzielną jednostkę organizacyjną (obok Szpitala Specjalistycznego oraz Centrum Stomatologii). Jeden z dwóch szpitali dziecięcych w województwie kujawsko-pomorskim. W Szpitalu znajduje się także oddział urazowo-ortopedyczny dla dorosłych. Został oddany do użytku w 1988. Szpital jest największą i najnowocześniejszą placówką dziecięcą w regionie, posiadającą m.in. hotel dla matek. Przez pewien czas oficjalna nazwa brzmiała: Kujawsko-Pomorskie Centrum Dziecka i Matki. Przy szpitalu działają Fundacja o Uśmiech Dziecka oraz oddział toruński Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Szpital św. Anny w Miechowie - szpital założony na podwalinach szpitala średniowiecznego. Obecnie (2008) dysponuje 330 łóżkami w 11 oddziałach. Dodatkowo w oddziałach funkcjonuje 21 sal zabiegowych, dostosowanych do wykonywania opatrunków i drobnych zabiegów. Szpital wyposażony jest w oddział ratownictwa medycznego. Zatrudnienie wynosi 463 osoby. Szpital rzeczowo i finansowo wspierany jest przez Fundację Szpitala św Anny w Miechowie, zarządzającą również apteką na terenie szpitala.

    Jan Rudof Raczyński (1865-1918) - lekarz pediatra, profesor nauk medycznych, uczeń profesora Macieja Leona Jakubowskiego, twórcy polskiej szkoły pediatrycznej i jednego z fundatorów dziecięcego szpitala św. Ludwika w Krakowie (dzisiejszego Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala Dziecięcego im. św. Ludwika przy ulicy Strzeleckiej). Cmentarz Szpitala Mariackiego w Olsztynie - nieistniejący cmentarz w Olsztynie położony przy ul. Mariańskiej, w pobliżu dzisiejszego Miejskiego Szpitala Zespolonego (dawniej Szpital Mariacki). Stanowił miejsce pochówków zmarłych pacjentów i personelu szpitala. Do czasów obecnych zachowała się jedynie aleja i drzewostan.

    Hermann Julius Otto Soltmann (ur. 17 grudnia 1844 w Berlinie, zm. 19 września 1919 w Szklarskiej Porębie) – niemiecki lekarz pediatra, profesor Uniwersytetu w Lipsku, dyrektor szpitala dziecięcego (Wilhelm-Augusta-Hospital) we Wrocławiu i szpitala dziecięcego w Lipsku. Uważany jest za jednego z twórców neurologii dziecięcej. Szpital Dzieciątka Jezus, obecnie Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus w Warszawie – szpital w Warszawie w dzielnicy Śródmieście, obecnie zlokalizowany w dzielnicy Ochota przy ul. Lindleya 4. Teren szpitala obejmuje obszar ograniczony ulicami Nowogrodzka – Chałubińskiego – Oczki – Koszykowa. Zespół szpitala wpisany jest do rejestru zabytków nr A-840 z 17.03.2009.

    Obelisk przy ulicy Lindleya – zabytkowy obelisk znajdujący się u zbiegu ulic Lindleya i Nowogrodzkiej. Wystawiony w roku 1799, pierwotnie upamiętniał 30 000 pacjentów Szpitala Dzieciątka Jezus pochowanych na przyszpitalnym cmentarzu, który wtedy miał siedzibę w przy placu Wareckim, w rejonie dzisiejszego placu Powstańców Warszawy. Po przeniesieniu szpitala w roku 1901 pod adres Lindleya 4 (wtedy jeszcze był to fragment ulicy Żelaznej) umieszczony został na obecnym miejscu.

    Centrum Egzaminów Medycznych (CEM) — państwowa jednostka budżetowa podległa Ministrowi Zdrowia. Została utworzona zarządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 31 lipca 2001 r. Mieści się w Łodzi w kompleksie budynków Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki.

    Emil Wyrobek (ur. 21 sierpnia 1906 w Żywcu, zm. w 2 września 1974) - polski lekarz, specjalista w zakresie radiologii i radioterapii. Medycynę studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiował również w Sztokholmie. Podczas II wojny światowej był zaangażowany w konspiracyjną służbę zdrowia, uczestniczył również w powstaniu warszawskim. W 1950 roku zorganizował Instytut Onkologii w Krakowie, na wzór podobnych zakładów w Warszawie i Paryżu. Był dyrektorem tego Instytutu do roku 1954, kiedy objął ordynaturę Pracowni Radiologicznej Szpitala Miejskiego im. Stefana Żeromskiego w Nowej Hucie. Pracownią tą kierował do roku 1964, potem objął kierownictwo Pracowni Radiologicznej Szpitala Kolejowego w Krakowie. Był długoletnim członkiem Krakowskiego Koła Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego, którego przez cztery kadencje był prezesem. Zmarł w 1974 roku.

    Dodano: 06.06.2011. 00:40  


    Najnowsze