• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nagroda Nobla z medycyny za dziecko z probówki

    04.10.2010. 18:20
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Nagrodę Nobla 2010 w dziedzinie medycyny i fizjologii otrzymał brytyjski fizjolog Robert G. Edwards za opracowanie metody zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro), dzięki której w 1978 r. przyszło na świat pierwsze "dziecko z probówki", dziewczynka Louise Brown. Z powodu złego stanu zdrowia Roberta G. Edwardsa, telefoniczną informację o Nagrodzie Nobla odebrała jego żona. "Jestem szczęśliwa i pewna, że mąż będzie zachwycony" - powiedziała członkowi Komitetu Noblowskiego.

    85-letni Edwards, były badacz z Uniwersytetu w Cambridge, otrzyma 10 mln szwedzkich koron (1,49 mln dolarów). "Jego osiągnięcia umożliwiły leczenie niepłodności, schorzenia, które dotyczy (...) ponad 10 proc. par na całym świecie" - napisali członkowie Komitetu Noblowskiego w uzasadnieniu ogłoszonej w poniedziałek decyzji.

    Po pierwszym sukcesie, Edwards i jego współpracownicy pracowali nad udoskonaleniem metody zapłodnienia in vitro i udostępnili swoje osiągnięcia kolegom na całym świecie. Od tego czasu na świat przyszło ponad 4 mln "dzieci z probówki".

    Edwards jest określany mianem "ojca medycyny reprodukcyjnej". Założył pierwszą klinikę zapłodnienia in vitro Bourn Hall Clinic w Cambridge - razem z ginekologiem Patrickiem Steptoe, współautorem metody. Wyjaśnił proces dojrzewania ludzkich komórek jajowych i sposób, w jaki wpływają na niego różne czynniki.

    W 1969 r. udało się po raz pierwszy dokonać zapłodnienia ludzkich komórek jajowych w próbówce. Patrick Steptoe pomógł zespołowi Edwardsa przekształcić laboratoryjny eksperyment w kliniczną praktykę. Steptoe zmarł w marcu 1988 r. Był jednym z pionierów laparoskopii, techniki pozwalającej dzięki wykorzystaniu instrumentów optycznych oglądać jajniki pacjentki i pobierać z nich komórki jajowe.

    Zwieńczeniem wysiłków Edwardsa i Steptoe były narodziny 25 lipca 1978 r. w szpitalu w Oldham General Hospital pierwszego "dziecka z probówki" - ważącej 2,608 kg Louise Brown. Rodzice - Lesley i John Brown - wcześniej przez dziewięć lat bezskutecznie starali się o dziecko.

    Prof. Marian Szamatowicz - szef zespołu lekarzy, który w 1987 r. w Białymstoku doprowadził do pierwszych w Polsce narodzin dziecka poczętego metodą in vitro - podkreślił w komentarzu dla PAP, że Noblem "został uhonorowany człowiek, który w medycynie rozrodu dokonał olbrzymiego przełomu".

    Prof. Jerzy Radwan, kierownik łódzkiej kliniki leczenia niepłodności "Gameta", współtwórca pierwszego w Polsce udanego zapłodnienia in vitro, ocenił, że "to naprawdę wielka chwila dla wszystkich zajmujących się leczeniem niepłodności", a zarazem "czerwona kartka dla tych w Polsce, którzy są przeciw tej metodzie".

    Mazowiecki konsultant ds. położnictwa i ginekologii prof. Mirosław Wielgoś zaznaczył: Edwards "otworzył zupełnie nową erę w tej dziedzinie medycyny, zaproponował zupełnie inne spojrzenie na problem rozrodczości". "To jedno z największych osiągnięć medycyny, porównywalne do przeszczepów" - uważa dr Bogdan Biarda, specjalista z Przychodni Leczenia Niepłodności Novum w Warszawie.

    "Moim zdaniem jest to godna poparcia, nowoczesna metoda korekcji bezpłodności. Każda taka rozprzestrzeniająca się technologia niesie ze sobą jednak trudne wyzwania, bo może m.in. zaburzać tradycyjne relacje rodzinne" - powiedział PAP kierownik Zakładu Bioetyki Uniwersytetu Medycznego w Łodzi dr hab. Kazimierz Szewczyk.

    Robert Geoffrey Edwards urodził się 27 sierpnia w 1925 r. w Leeds. Po ukończeniu szkoły średniej w Manchesterze służył w armii brytyjskiej podczas II wojny światowej. Następnie kształcił się na wydziale rolnictwa na Uniwersytecie Walii w Bangorze (1948-51) i w Instytucie Genetyki Zwierząt na Uniwersytecie w Edynburgu (1951-57), gdzie w 1955 r. obronił pracę doktorską nt. rozwoju zarodkowego myszy.

    Przez rok pracował w Kalifornijskim Instytucie Technologicznym (Cal Tech), zanim w 1958 r. dołączył do zespołu Narodowego Instytutu Badań Medycznych w Mill Hill w Anglii. Cztery lata później przyjął posadę na Uniwersytecie w Glasgow. W 1963 r. przeniósł się na Uniwersytet w Cambridge. W międzyczasie prowadził badania na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa i Uniwersytecie Północnej Karoliny. Po powrocie do Cambridge zaczął wykładać fizjologię. Zajęcie to kontynuował do 1985 r.

    PAP - Nauka w Polsce

    jp/ jjj/ pmw/ ekr/ ula/ kow/ lt/ tot/ jra/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dawca nasienia (także dawca spermy) – mężczyzna, który oddaje próbkę swojej spermy celem wykorzystania zawartych w niej plemników do zapłodnienia metodą in vitro bądź inseminacji domacicznej komórek jajowych kobiety, która nie może (niepłodność) bądź nie ma z kim (samotność) począć dziecka. Pojęcie to może także opisywać mężczyznę zgadzającego się na stosunek z samotną, obcą mu kobietą zamierzającą począć, urodzić i wychować dziecko bez jego udziału. Mężczyzna taki jest odpowiednikiem matki zastępczej. Zapłodnienie pozaustrojowe, zapłodnienie in vitro (ang. in vitro fertilisation, IVF; (łac.) in vitro, dosł. "w szkle") – metoda zapłodnienia polegająca na doprowadzeniu do połączenia komórki jajowej i plemnika w warunkach laboratoryjnych, poza żeńskim układem rozrodczym. Zaliczana do technik rozrodu wspomaganego medycznie. Czasami leczy niepłodność. W USA blisko 100% wspomaganych rozrodów dokonuje się przy użyciu in vitro. Marian Czesław Szamatowicz (ur. 13 lutego 1935 w Sztabinie) – polski ginekolog-położnik, profesor nauk medycznych, kierownik Kliniki Ginekologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. W 1987 dokonał pierwszego w Polsce udanego zabiegu zapłodnienia człowieka metodą in vitro.

    ICSI (ang. Intracytoplasmic sperm injection) – rodzaj procedury zapłodnienia in vitro, polegający na wprowadzeniu plemnika do cytoplazmy komórki jajowej. Wskazaniem do zastosowania tej techniki są zwykle nieprawidłowe wyniki badania nasienia, nie dające pewności zapłodnienia nawet w warunkach in vitro. Stosuje się ją również wtedy, gdy wykonywane w przeszłości próby zapłodnienia pozaustrojowego kończyły się niepowodzeniem. Louise Joy Brown (ur. 25 lipca 1978 w Oldham) – brytyjska urzędniczka pocztowa, pierwsze dziecko urodzone w wyniku zapłodnienia in vitro.

    Diagnostyka preimplantacyjna (ang. preimplantation genetic diagnosis, PGD) jest metodą pozwalającą na genetyczną analizę komórek jajowych przed lub po zapłodnieniu bądź też zarodków przed podaniem ich do macicy przyszłej matce. PGD pozostaje w ścisłym związku z technikami wspomaganego rozrodu (zapłodnieniem in vitro). Robert Geoffrey Edwards (ur. 27 września 1925 w Batley, zm. 10 kwietnia 2013) – brytyjski biolog, fizjolog, twórca metody zapłodnienia pozaustrojowego.

    Sir John Edward Sulston (ur. 27 marca 1942 w Cambridge) – biolog i biochemik brytyjski, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizjologii i medycyny w roku 2002 za wyjaśnienie zjawiska apoptozy. Niepłodność – stan, w którym zachodzi niemożność zajścia w ciążę pomimo rocznego współżycia seksualnego z przeciętną częstotliwością 3–4 stosunków tygodniowo, bez stosowania jakichkolwiek środków antykoncepcyjnych.

    Nagroda Laskera – amerykańska nagroda naukowa za badania w dziedzinie medycyny. Nagroda ta jest przyznawana od 1946 żyjącym badaczom przez fundację Lasker Foundation, założoną przez pioniera reklamy Alberta Laskera i jego żonę Mary Woodward Lasker (później znaczącą aktywistkę w dziedzinie badań medycznych). Nagrody cieszą się znacznym prestiżem i czasem są nazywane amerykańskim Noblem. Do roku 2005, 71 z laureatów zdobyło później Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny.

    George Wald (ur. 18 listopada 1906, zm. 12 kwietnia 1997) – amerykański fizjolog biochemik, profesor biologii na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge w Stanach Zjednoczonych, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny w 1967 roku.

    Strzałka miłosna – twarda, ostro zakończona struktura wapienna lub chitynowa, wytwarzana przez niektóre gatunki obupłciowych ślimaków. Kształt tych struktur jest różny w zależności od gatunku i może być pomocny przy klasyfikacji tych zwierząt. Rozmiar również jest zmienny, niekiedy znaczny: u rodzaju Primarion strzałka osiąga długość jednej piątej stopy ślimaka. Strzałki, wytwarzane jedynie przez dojrzałe płciowo osobniki, odgrywają rolę podczas rozmnażania ślimaków. Zanim dojdzie do zapłodnienia, oba osobniki usiłują wbić jedną lub więcej strzałek w ciało drugiego osobnika w dowolnym jego miejscu. Wbicie strzałki nie ma związku z samym procesem zapłodnienia. Nieródka, nullipara lub para 0 to określenia kobiet, które w swoim życiu jeszcze ani razu nie urodziły dziecka, bądź urodziły w ciągu 20 tygodni od momentu zapłodnienia.

    Dodano: 04.10.2010. 18:20  


    Najnowsze