• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Najnowocześniejszą w Polsce salę operacyjną otwarto w Warszawie

    22.03.2012. 07:40
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Najnowocześniejszą w Polsce hybrydową salę operacyjną otwarto w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie. Wykonywane będą w niej mało inwazyjne zabiegi przeprowadzane wewnątrz naczyń krwionośnych. 

    ,,Hybrydowa sala operacyjna oznacza, że w razie konieczności w jednym miejscu można przeprowadzić również klasyczną operację chirurgiczną, jak też pełną diagnostykę obrazową" - powiedział w rozmowie z PAP prof. Piotr Szopiński, kierownik kliniki chirurgii naczyniowej IHiT.

    Dzięki takiemu rozwiązaniu chory nie musi być przewożony w inne miejsce na badania ani na drugą salę operacyjną. Zwiększa to jego bezpieczeństwo i umożliwia chirurgom szybką reakcję w przypadku ewentualnych komplikacji.

    Sala operacyjna powstała w rekordowym tempie w ciągu zaledwie 9 miesięcy. Wykorzystano w niej doświadczenia innych ośrodków chirurgii naczyniowej w Niemczech i USA. ,,Wyposażona jest w najnowocześniejszą aparaturę jaka stosowana jest w chirurgii wewnątrznaczyniowej" - powiedział prof. Szopiński.

    Dodał, że dzięki niej będzie można wykonać takie zabiegi jak usunięcia tętniaków aorty brzusznej, udrożnienia tętnicy udowej oraz kończyn dolnych czy poszerzenie tętnicy nerkowej.

    Do obrazowania wnętrza naczyń krwionośnych wykorzystywany jest angiograf stacjonarny z funkcjami tomografii komputerowej. Jest też urządzenie udrażniania tętnic i żył oraz aparat do ultrasonografii wewnątrznaczyniowej stosowany jedynie w dwóch innych ośrodkach w Polsce.

    ,,Niemal wszystkie aparaty i sprzęt są podwieszone pod sufitem sali operacyjnej, na podłodze nie ma żadnych zbędnych przedmiotów, co poprawia komfort i bezpieczeństwo zabiegów" - dodał prof. Szopiński.

    Na środku sali o powierzchni 70 m2 znajduje się tzw. pływający stół operacyjny, który można obracać dookoła i przechylać go we wszystkich kierunkach, co daje nieograniczone możliwości obrazowania. Jest nawet podgrzewany materac przeciwodleżynowy oraz elektryczne koce termiczne zmniejszające wychłodzenie pacjenta podczas długotrwałego zabiegu.

    Lampy operacyjne wyposażone są w specjalne kamery rejestrujące obraz w jakości HD. Ogniskowane są one w polu operacyjnym za pomocą wiązki laserowej, która zapewnia też intensywność i barwę światła z uwzględnieniem głębokości pola operacyjnego oraz liczby osób przeprowadzających operację.

    Na sali znajduje się kamera rejestrująca obraz całego pomieszczenia, dzięki której możliwa jest transmisja na żywo na salę konferencyjną lub do innego ośrodka podczas konferencji i szkolenia. System monitorów daje też podgląd przeprowadzanych badań diagnostycznych (w opcji dwu- i trójwymiarowej) oraz obrazów przesyłanych z kamer znajdujących się na sali.

    ,,Takie hybrydowe sale operacyjne oraz mało inwazyjne zabiegi są przyszłością chirurgii" - uważa Jarosław Iwanowski, kierownik radiologii diagnostycznej i zabiegowej IHiT. Są przede wszystkim mniej obciążające dla chorego. Na przykład po usunięciu metodą mało inwazyjną tętniaka aorty brzusznej chory może opuścić szpital już po trzech dniach.

    ,,Ich zaletą, jest również to, że można je bezpiecznie powtarzać u tego samego pacjenta w związku z tym samym schorzeniem, co w przypadku klasycznej operacje jest trudniejsze i bardziej ryzykowne" - powiedział w rozmowie z PAP.

    Prof. Szopiński wyjaśnił, że wewnątrznaczyniowe usunięciu tętniaka aorty brzusznej polega na wprowadzenie do naczynia protezy, co powoduje obkurczenie wybrzuszenia i zabezpieczenia naczynie przed pęknięciem.

    Uroczystemu otwarciu hybrydowej sali operacyjnej towarzyszyło wręczenie przez ministra zdrowia Bartosza Arłukowicza odznaczeń państwowych i resortowych pracownikom Instytutu oraz poświęcenie sali przez metropolitę warszawskiego abp Kazimierza Nycza.

    PAP - Nauka w Polsce, Zbigniew Wojtasiński

    zbw/ tot/  bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Teleoperacja, telechirurgia, zdalna chirugia - rodzaj operacji, przeprowadzanej przy pomocy robota chirurgicznego, sterowanego przez chirurga zdalnie. Dziedzina ta jest specjalistyczną formą telemedycyny. Łączy w sobie elementy chirurgii, telekomunikacji, informatyki oraz robotyki. W odróżnieniu od chirurgii zrobotyzowanej, telechirurgia pozwala na przeprowadzenie operacji, w której fizyczna odległość między pacjentem a lekarzem przestaje być istotna. Zadania chirurgiczne są wykonywane bezpośrednio przez robota medycznego, wyposażonego w odpowiednie narzędzia chirurgiczne. Robotem za pomocą konsoli sterowania zawierającej manipulatory kieruje lekarz, znajdujący się w innej lokalizacji. Ruchy manipulatorów przesyłane są za pomocą bezpiecznego połączenia telekomunikacyjnego do urządzenia na sali operacyjnej, które zamienia je na precyzyjne akcje narzędzi chirurgicznych. Chirurg przez cały czas trwania operacji otrzymuje sygnał audiowizualny wraz z pomiarami czujników w które wyposażony jest robot. Acta Angiologica – oficjalny kwartalnik Polskiego Towarzystwa Angiologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest prof. Arkadiusz Jawień. Zastępcami redaktora naczelnego są: prof. Aldona Dembińska-Kieć, prof. Andrzej Dorobisz oraz prof. Małgorzata Szczerbo-Trojanowska. Świdnicki Ośrodek Kultury: Świdnicki Ośrodek Kultury to ośrodek mieszczący się w Świdnicy. Jest on animatorem życia kulturalnego miasta oraz największą instytucją kultury w mieście. ŚOK dysponuje dwoma obiektami. Są to sala widowiskowa w Rynku oraz Klub Bolko. Obiekt na Rynku 43 mieści salę teatralną posiadającą widownią na 315 miejsc. Istnieje tam również Galeria Fotografii oraz zaplecze biurowo-administracyjne. W Galerii Fotografii wystawiane są prace znanych twórców, organizowane są spotkania autorskie. Obiekt Klub Bolko mieści się przy Placu Grunwaldzkim 11. Mieści się tam sala widowiskowa na 300 miejsc, wykorzystywana przy organizacji imprez - koncertów,przedstawień, dyskotek, bali. Druga sala to sala o powierzchni 132 m², organizowane są w niej próby zespołów ŚOK-u. W Klubie BOLKO znajduje się też sala konferencyjno - bankietowa, pomieszczenia zespołów muzycznych działających przy ŚOK, garderoba zespołów tanecznych oraz Kawiarnia Na Piętrze Przy Świdnickim Ośrodku Kultury działają liczne zespoły artystyczne i kółka zainteresowań. Są to:

    Stanisław Zając (ur. 1 stycznia 1939 w Chrobrzu w rodzinie robotniczo-chłopskiej) – polski chirurg, naukowiec. W latach 1960–1968 wolontariusz, asystent w Zakładzie Anatomii Prawidłowej AM w Warszawie; 1964-1968 kierownik Punktu Krwiodawstwa w PSK Nr 1 AM w Warszawie; 1964-1968 wolontariusz w I Klinice Chirurgicznej AM w Warszawie; 1968-1975 starszy asystent w I Klinice Chirurgicznej AM w Warszawie; 1975-1993 adiunkt, docent Kliniki Chirurgii Naczyń i Transplantologii Instytutu Chirurgii AM w Warszawie (1986-1987 p.o. kierownik Kliniki Chirurgii Naczyń i Transplantologii AM w Warszawie); 1993-1999 profesor nadzwyczajny w Klinice Chirurgii Naczyń i Transplantologii AM w Warszawie; 1999-2005 profesor zwyczajny w Klinice Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej AM w Warszawie przy ul. Banacha 1A. Tętniak prawdziwy - (łac. aneurysma verum; ang. true aneurysm) - workowate poszerzenie światła naczynia, przy zachowaniu ciągłości ścian o pierwotnej budowie. Związany z wrodzonym defektem budowy ściany tętnicy (np. zespół Marfana) lub powstały na skutek jej osłabienia przez proces zapalny. Może być skutkiem urazu. Występuje w większości tętnic. Leczenie polega zazwyczaj na wycięciu i wstawieniu protezy naczyniowej. W przypadku naczyń mózgowych leczenie polega, jeżeli to możliwe, na zaklipsowaniu tętniaka. W innych mniejszych naczyniach pozostawia się je bez leczenia. Tętniaki prawdziwe aorty o średnicy poniżej 4 cm nie podlegają leczeniu. Tętniaki większe leczone są tylko w przypadkach zagrażających pęknięciem (np. szybko poszerzający się tętniak).

    Zabieg Urbana – metoda operacyjna polegająca na doszczętnym usunięciu sutka z mięśniami piersiowymi i tkanką dołu pachowego z węzłami chłonnymi, w stosunku do zabiegu Halsteda poszerzona jest o usunięcie węzłów chłonnych położonych wzdłuż tętnicy piersiowej wewnętrznej. Sala koncertowa Vigadó (Pesti Vigadó, dosł. „Miejsce rozrywki Pesztu”) – sala koncertowa zbudowana w latach 1859-1864 według projektu architekta Frigyesa Feszla na miejscu innej sali koncertowej, która spłonęła podczas walk Wiosny Ludów 1848. Również obecna sala koncertowa ucierpiała podczas bombardowania II wojny światowej. W latach 2004-2006 sala została gruntownie odnowiona. Mieści się przy Vigadó ter 2.

    Tętnica biodrowa wspólna (łac.arteria iliaca communis) jest naczyniem krwionośnym, które jest końcowym odgałęzieniem aorty brzusznej. Pod względem topograficznym tętnica biodrowa wspólna nie należy do naczyń krwionośnych kończyny dolnej, ale do naczyń brzucha. Jednakże pod względem czynnościowym naczynie jest szczególnie ważne dla kończyny dolnej, gdyż w przypadku jego przerwania prowadzi do zmian martwiczych w kończynie dolnej. Pan Kleks w kosmosie – trzeci z filmów opowiadających o przygodach prof. Ambrożego Kleksa. Reżyseria: Krzysztof Gradowski. Film zrealizowano w roku 1988 jako koprodukcję polsko-czechosłowacką. Zdjęcia kręcono na terytorium Polski, Czechosłowacji oraz ZSRR. W filmie można zaobserwować, że np. Centrum Dowodzenia Siłami Kosmicznymi "zagrała" słynna kawiarnia w kształcie dysku znajdująca się w Bratysławie na przerzuconym przez Dunaj moście, a jako wnętrze Centrum Dowodzenia wykorzystano salę operacyjną Państwowej Dyspozycji Mocy. Swoją "rolę" w filmie miały też Puławskie Zakłady Azotowe oraz Petrochemia w Płocku.

    Operacja metodą Bentalla (ang. Bentall procedure) – zabieg kardiochirurgiczny obejmujący zamianę zastawki aorty, części wstępującej aorty oraz opuszki aorty pacjenta i wszczepienia na to miejsce mechanicznej lub biologicznej zastawki aortalnej wraz z protezą aorty wstępującej, do której doprowadzane są chirurgicznie ujścia naczyń wieńcowych. Metoda jest stosowana w leczeniu patologicznych zmian zastawki aortalnej i aorty wstępującej, w tym zmian powodowanych Zespołem Marfana. Pierwszy opis metody dokonali brytyjscy kardiochirurdzy Hugh Bentall i Antony De Bono w 1968. Zabieg wymaga przecięcia mostka w linii pośrodkowej ciała (sternotomia pośrodkowa) i wykonywany jest w krążeniu pozaustrojowym. Po zabiegu pacjent podlega rehabilitacji.

    Złota Sala (Goldener Saal) - reprezentacyjna sala w augsburskim ratuszu. Odbywają się w niej oficjalne uroczystości miejskie i przyjmowane są oficjalne delegacje. Jeśli nie jest używana przez radę miejską, sala jest udostępniona turystom.

    Urząd Stanu Cywilnego w Płocku mieści się przy ulicy Kolegialnej i jest zabytkowym pałacykiem wybudowanym na zlecenie Anny i Ludwika Flatau (rodziców Edwarda Flatau) około 1885 roku. Pałacyk jest w stylu póznego klasycyzmu. Składa się z trzech sal: Sali Ślubów, Sali Toastów, oraz Sali Kolumnowej. Urząd prowadzi archiwa od 1906 roku. Gałęzie oskrzelowe aorty (łac. rami bronchiales), nazywane też tętnicami odżywczymi płuca. Miejsca ich odejścia i ich ilość cechują się silną zmiennością osobniczą. Przeważnie są to trzy naczynia: po stronie prawej jedno i dwie po lewej (według pracy doktorskiej K. Michalewskiego z Wojskowej Akademii Medycznej z 1968 jest tak w 44%, zaś w 24% jest to jedna tętnica prawa i jedna lewa). Zazwyczaj rozpoczynają się w górnej części aorty piersiowej. Prawa jako osobne naczynie, zaś lewe wspólnym pniem. Niekiedy prawa tętnica odchodzi od łuku aorty, tętnicy piersiowej wewnętrznej, tętnicy tarczowej dolnej lub nawet tętnicy podobojczykowej. Te tętnice dochodzą do tylnej ściany oskrzeli głównych i towarzyszą im we wszystkich rozgałęzieniach. Oskrzela zaopatrują również gałęzie oskrzelowe przednie od tętnicy piersiowej wewnętrznej.

    Muzeum Zachodnio-Kaszubskie w Bytowie zajmuje kilka sal w zamku. Sala pierwsza: Rolnictwo (uprawa ziemi i hodowla zwierząt). Sala druga: Zajęcia pozarolnicze. Te zajęcia nie stanowiły głównego źródła utrzymania, jak np. rzemiosła wiejskie, ale były wykonywane jako dodatkowe obok rolnictwa i chowu zwierząt. Zbiór eksponatów dotyczy: rybołówstwa, pszczelarstwa, zbieractwa i łowiectwa. Sala trzecia i czwarta: Rzemiosła wiejskie. Sala piąta: Plecionkarstwo i tkactwo. Sala szósta: Wyposażenie wnętrza domowego. Wiele eksponatów związanych jest z Kaszubami. Pierwsze piętro - wystawy o charakterze artystyczno-historycznym. Sala pierwsza: wystawa sztuki sakralnej. Sala druga: wystawa myśliwska. Sala trzecia i czwarta: wystawy czasowe. Sala piąta: portrety książąt pomorskich. Drugie piętro - sala wystaw czasowych. Baszta młyńska Sień sali Kolumnowej, to jedno z pomieszczeń Zamku Królewskiego na Wawelu, wchodzące w skład ekspozycji Prywatnych Apartamentów Królewskich. Z sali prowadzi wyjście na schody Senatorskie. Znajduje się tu obraz Apoteza Jana III, pędzla Bacciarellego.

    Pałac Sejmowy (litewski: Seimo rūmai) – nazwa litewskiego parlamentu, siedziba Sejmu w Wilnie, stolicy Litwy. Prace nad budową pierwszego skrzydła pałacu przeprowadzono w 1976 roku. Budowa była nadzorowana przez architektów Algimantasa Nasvytisa i Vytautasa Nasvytisa. W 1980 r. prace na 9717,37 m² powierzchni pałacu zostały zakończone. Później budynek został rozbudowany ze względu na rosnące potrzeby. Wreszcie zespół pałacowy składał się z trzech skrzydeł, głównego, skrzydła pierwszego, mieszczącego Salę Parlamentarną, gdzie prace legislacyjnye zostały przeprowadzone. W 1990 roku w dniu 11 marca, niepodległość Litwy została przywrócona w Sali Parlamentarnej. W 2006 roku rozpoczęły się prace nad budową nowej Sali Parlamentarnej. W 2007 roku 10 września nowa Sala został oficjalnie otwarta, prace kosztowały pięćdziesiąt milionów litów. Stara Sala Parlamentu będzie wykorzystywana do uroczystych sesji Sejmu.

    Dodano: 22.03.2012. 07:40  


    Najnowsze