• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Najnowsze metody leczenia zaprezentowali kardiolodzy w Łodzi

    21.03.2011. 10:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    O najnowszych wytycznych w kardiologii, współczesnym leczeniu migotania przedsionków czy choroby wieńcowej dyskutowali w sobotę lekarze na 17. Łódzkiej Konferencji Kardiologicznej w Teatrze Wielkim w Łodzi.



    W tym największym edukacyjnym sympozjum kardiologicznym w regionie łódzkim brało udział ok. 900 lekarzy kardiologów, internistów i lekarzy rodzinnych.

    Jak powiedział PAP przewodniczący Konferencji prof. Jarosław Damian Kasprzak, podczas spotkania prezentowano najnowszą wiedzę w kluczowych zagadnieniach współczesnej kardiologii z uwzględnieniem najnowszych wytycznych postępowania, które opublikowało Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne.

    "Przekazaliśmy lekarzom jak współcześnie leczyć migotanie przedsionków, chorobę wieńcową, wadę wrodzoną serca czy problemy związane z niedokrwieniem mięśnia sercowego" - powiedział prof. Kasprzak

    Zdaniem kardiologów, postęp z leczeniu pacjentów z chorobami układu krążenia jest ciągły i bardzo szybki, ponieważ sposoby leczenia opierają się na organizowanych z rozmachem i starannie zaprojektowanych badaniach. Pojawiają się nowe leki m.in. w leczeniu migotania przedsionków, zapobiegające nawrotom arytmii, nowe techniki leczenia wad wrodzonych serca, czy zapobiegania zatorom.

    Zdaniem prof. Kasprzaka, polscy pacjenci są schorowani, ale znacznie mniej niż 20 lat temu. W jego ocenie wynika to ze znacznej poprawy kontroli czynników ryzyka tj. wysoki cholesterol, cukrzyca czy palenie.

    "Tutaj jest ogromny sukces i ta prewencja zadziałała bardzo skutecznie w stosunku do roku 90., kiedy nastąpiła największa zapaść w stanie zdrowia w Polsce. W tej chwili zarówno polscy pacjenci są zdrowsi jak i polska kardiologia należy zdecydowanie do najbardziej nowoczesnych w Europie" - zaznaczył.

    Kardiolodzy podkreślają, że w Polsce stosowane są wszystkie, poza nielicznymi wyjątkami, metody leczenia, do których mają dostęp pacjenci w Europie Zachodniej czy w USA. "Wciąż chciałby się jednak, żeby budżet przeznaczany na finansowanie opieki nad pacjentami z chorobami układu krążenia był bogatszy" - podkreślił prof. Kasprzak.

    W jego ocenie przykładem na poprawę możliwości stosowania pewnych procedur może być dostępność do leczenia inwazyjnego choroby wieńcowej, która 10 lat temu stawiała nas w ostatniej piątce krajów w Europie. "Teraz jesteśmy ponad średnią europejską, na poziomie takich krajów jak Niemcy czy Francja" - zaznaczył naukowiec.

    Jednym z tematów łódzkiej Konferencji było stosowanie komórek macierzystych w kardiologii, czyli koncepcja terapii regeneracyjnej serca. II Katedra Kardiologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi jako jedna z pierwszych w Polsce stosowała takie leczenie w ramach niedawno ukończonego projektu dotyczącego pacjentów po ostrym zawale serca.

    "Komórki macierzyste mogą być pozyskiwane najróżniejszymi sposobami np. ze szpiku kostnego, z krwi pępowinowej, tkanki tłuszczowej, a nawet z krwi miesiączkowej. Mogą one stanowić coś, co podane w obręb serca będzie w stanie w jakiś sposób poprawić sytuację po uszkodzeniach jakie następują po zawale czy w przebiegu niektórych zapaleń serca" - powiedział prof. Kasprzak.

    Według niego, wyniki badań łódzkich lekarzy wykazały wyraźną, choć - jak zaznaczył "nie kolosalną poprawę w kurczliwości". "Był również trend w kierunku poprawy stabilności tych chorych i mniejszej liczby powikłań" - dodał.

    Zdaniem łódzkiego naukowca trudno jednak powiedzieć jak się potoczą losy tej metody, bowiem jej rozwój mogą hamować kłopoty związane z pozyskiwaniem komórek macierzystych. "Niewykluczone jednak, że znajdzie ona miejsce w pewnych szczególnych grupach pacjentów najciężej chorych np. kandydatów do przeszczepu" - ocenił. SZU

    PAP - Nauka w Polsce

    tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Przezskórne interwencje wieńcowe (ang. percutaneous coronary interventions, PCI) – techniki inwazyjnego leczenia choroby wieńcowej za pomocą narzędzi wprowadzanych przezskórnie do tętnic wieńcowych zwężonych przez proces chorobowy (najczęściej blaszkę miażdżycową) w celu ich poszerzenia lub udrożnienia (rewaskularyzacja) i przywrócenia prawidłowego krążenia (leczenie reperfuzyjne). Wedle aktualnych wytycznych jest to metoda z wyboru leczenia pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.

    Przezskórne interwencje wieńcowe (ang. percutaneous coronary interventions, PCI) – techniki inwazyjnego leczenia choroby wieńcowej za pomocą narzędzi wprowadzanych przezskórnie do tętnic wieńcowych zwężonych przez proces chorobowy (najczęściej blaszkę miażdżycową) w celu ich poszerzenia lub udrożnienia (rewaskularyzacja) i przywrócenia prawidłowego krążenia (leczenie reperfuzyjne). Wedle aktualnych wytycznych jest to metoda z wyboru leczenia pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.

    Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%.

    Zwężenie zastawki mitralnej (ang. mitral stenosis) – nabyta wada serca polegająca na zmniejszeniu powierzchni przepływu krwi z lewego przedsionka do lewej komory serca. Występuje głównie u ludzi w młodym i średnim wieku jako powikłanie gorączki reumatycznej. Postępujące zwężenie może prowadzić do upośledzenia objętości wyrzutowej serca a także do zastoju w krążeniu płucnym i rozwoju nadciśnienia płucnego. Główne objawy to: łatwe męczenie się, duszność, zmniejszenie tolerancji wysiłku, kaszel. Podstawowym badaniem diagnostycznym w rozpoznawaniu zwężenia zastawki mitralnej jest echokardiografia. Jako powikłanie najczęściej występują: migotanie przedsionków i powikłania zakrzepowo-zatorowe. W leczeniu stosuje się zarówno metody farmakologiczne jak i operacyjne. Rokowanie przy niewielkich zwężeniach i braku objawów podmiotowych jest dobre.

    Zwężenie zastawki mitralnej (ang. mitral stenosis) – nabyta wada serca polegająca na zmniejszeniu powierzchni przepływu krwi z lewego przedsionka do lewej komory serca. Występuje głównie u ludzi w młodym i średnim wieku jako powikłanie gorączki reumatycznej. Postępujące zwężenie może prowadzić do upośledzenia objętości wyrzutowej serca a także do zastoju w krążeniu płucnym i rozwoju nadciśnienia płucnego. Główne objawy to: łatwe męczenie się, duszność, zmniejszenie tolerancji wysiłku, kaszel. Podstawowym badaniem diagnostycznym w rozpoznawaniu zwężenia zastawki mitralnej jest echokardiografia. Jako powikłanie najczęściej występują: migotanie przedsionków i powikłania zakrzepowo-zatorowe. W leczeniu stosuje się zarówno metody farmakologiczne jak i operacyjne. Rokowanie przy niewielkich zwężeniach i braku objawów podmiotowych jest dobre.

    Koronaroplastyka - technika przezskórnych interwencji w tętnicach wieńcowych serca. Służy jako zabiegowa metoda leczenia choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym sposobem leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego.

    Leki antyarytmiczne – grupa leków stosowanych w celu normalizacji nieprawidłowej akcji serca (arytmia sercowa), takiej jak migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, tachykardii komorowej i migotania komór.

    Dodano: 21.03.2011. 10:19  


    Najnowsze