• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy badają, w jaki sposób mózg przetwarza nowe słowa

    11.07.2012. 19:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Fińscy naukowcy badają, czy istnieje różnica w sposobie przetwarzania przez mózg słów nowo przyswojonych w porównaniu do tych znanych. Obok zdobycia wiedzy na temat sposobu przetwarzania języka przez mózg na różnych poziomach, wyniki badań mogą mieć istotne znaczenie dla glottodydaktyki.

    Prace są częścią programu badań w dziedzinie neurologii, NEURO, przewidzianego na lata 2006-2009, który jest kierowany wspólnie przez Akademię Fińską, Kanadyjski Instytut Neurologii, Zdrowie Psychiczne i Uzależnienia (INMHA, część Kanadyjskiego Instytutu Badań Medycznych) oraz Chińską Krajową Fundację Nauk Przyrodniczych (NSFC). Program ma na celu promowanie interdyscyplinarnych badań neurologicznych i zachęcanie do współpracy oraz sieciowania naukowców z uczestniczących krajów.

    Zasób słownictwa człowieka powiększa się przez całe jego życie, a w języku stale pojawiają się nowe słowa. Na przykład 10 lat temu słowo "blog" nie istniało, jednak niewiele osób będzie w stanie wskazać, kiedy po raz pierwszy się z nim zetknęły i poznały jego znaczenie.

    Naukowcy z Politechniki Helsińskiej i z Uniwersytetu ?bo Akademi w Turku odkryli już, że nasz mózg wykorzystuje te same sieci nerwowe do przetwarzania zarówno nowych (takich jak blog), jak i starszych, bardziej znanych słów.

    Doszli do tego wniosku po nauczeniu 10 osób dorosłych nazw i/lub funkcji 150 dawnych narzędzi. Uczestnicy badań nigdy wcześniej nie słyszeli tych słów. Praca ich mózgów została zmierzona za pomocą magnetoencefalografii, w czasie kiedy nazywali narzędzia przed i po zakończeniu nauki. Podczas testów proszono uczestników o nazywanie znajomych przedmiotów.

    Skany pokazały, że mózg wykorzystuje te same sieci nerwowe (w lewym płacie skroniowym i czołowym) do przetwarzania zarówno nazw znanych, jak i nowo poznanych nazw dawnych narzędzi.

    "Jeżeli badany dopiero niedawno nauczył się nazwy narzędzia, wówczas proces nazywania wywoływał aktywność, która była równie silna lub silniejsza niż aktywacja wywoływana przez obraz znanego przedmiotu" - wyjaśnia profesor Riitta Salmelin z Laboratorium Niskich Temperatur na Politechnice Helsińskiej.

    Wyniki badań również pokazały, że sposób, w jaki mózg przetwarza znaczenia nowych słów jest odmienny od przetwarzania nowych nazw. Co więcej badani uczyli się nowych definicji nawet szybciej niż nazw. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie Human Brain Mapping.

    Naukowcy koncentrują się obecnie na sposobie zachowywania przez mózg nowo nauczonych słów. "Przeprowadzamy również odrębne serie doświadczeń, aby dowiedzieć się, w jaki sposób nasz mózg uczy się struktur fonetycznych, a z drugiej strony, jak uczy się identyfikować kombinacje liter typowe dla danego języka" - dodaje profesor Salmelin.

    Ponadto zespół jest również zainteresowany badaniem roli gramatyki w uczeniu się języka. Naukowcy badają, w jaki sposób mózg uczy się wykorzystywania słownictwa i struktur gramatycznych wykorzystując do tego celu eksperymentalny, miniaturowy język.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Interfejs mózg-komputer (ang. brain-computer interface, BCI) – interfejs pozwalający na bezpośrednią komunikację pomiędzy mózgiem a odpowiednim urządzeniem zewnętrznym. Celem badań nad interfejsem mózg-komputer jest usprawnienie lub naprawa ludzkich zmysłów albo czynności ruchowych. W komercyjnych celach technologia dostępna jest np. jako zamienniki joysticków. Neurolingwistyka - nauka badająca mechanizmy nerwowe w obrębie ludzkiego mózgu, które kontrolują rozumienie i tworzenie wypowiedzi, a także akwizycję języka. Ze względu na swój multidyscyplinarny charakter, neurolingwistyka czerpie metodologię i teorię z wielu innych dziedzin nauki takich jak: neurobiologia (neuronauka), językoznawstwo, kognitywistyka, neuropsychologia czy informatyka. Duża część analiz neurolingwistycznych bazuje na psycholingwistyce i językoznawstwie ogólnym i skupia się na badaniu tego, w jaki sposób mózg jest w stanie przeprowadzać procesy, które zdaniem psycholingwistów i językoznawców ogólnych, są niezbędne do tworzenia i rozumienia wypowiedzi. Neurolingwiści badają fizjologiczne mechanizmy, za pomocą których mózg przetwarza informacje związane z językiem, a także teorie językoznawcze i psycholingwistyczne, wykorzystując afazjologię, neuroobrazowanie, elektrofizjologię, a także symulacje komputerowe. Interfejs mózg-komputer (ang. brain-computer interface, BCI) – interfejs pozwalający na bezpośrednią komunikację między mózgiem a odpowiednim urządzeniem zewnętrznym. Celem badań nad interfejsem mózg-komputer są usprawnienie lub naprawa ludzkich zmysłów albo czynności ruchowych. W komercyjnych celach technologia dostępna jest np. jako zamienniki joysticków.

    Neurolingwistyka - nauka badająca mechanizmy nerwowe w obrębie ludzkiego mózgu, które kontrolują rozumienie i tworzenie wypowiedzi, a także akwizycję języka. Ze względu na swój multidyscyplinarny charakter, neurolingwistyka czerpie metodologię i teorię z wielu innych dziedzin nauki takich jak: neuronauka, językoznawstwo, kognitywistyka, neurobiologia, neuropsychologia, czy informatyka. Duża część analiz neurolingwistycznych bazuje na psycholingwistyce i językoznawstwie ogólnym, i skupia się na badaniu tego, w jaki sposób mózg jest w stanie przeprowadzać procesy, które zdaniem psycholingwistów i językoznawców ogólnych, są niezbędne do tworzenia i rozumienia wypowiedzi. Neurolingwiści badają fizjologiczne mechanizmy, za pomocą których mózg przetwarza informacje związane z językiem, a także teorie językoznawcze i psycholingwistyczne, wykorzystując afazjologię, neuroobrazowanie, elektrofizjologię, a także symulacje komputerowe. Astemizol jest antagonistą receptora H1 II generacji, ma działanie wybiórcze, działa silnie i długotrwale. Nie przenika przez barierę krew-mózg, więc nie działa nasennie. Jego niektóre metabolity (np. norastemizol, będący w trakcie badań klinicznych) mają 10 razy silniejsze i dłuższe działanie niż sam astemizol.

    Mózg: fascynacje, problemy, tajemnice – książka popularnonaukowa autorstwa Jerzego Vetulaniego wydana przez wydawnictwo Homini w 2010 roku. Choroba lokomocyjna (kinetoza, choroba ruchu) (kinetosis) - schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu. Przyczyną jest brak zgodności bodźców, sygnałów wzrokowych i błędnika, odbieranych przez mózg. Podczas jazdy wzrok odbiera zmianę otoczenia, co mózg interpretuje jako ruch, jednak błędnik, jako narząd równowagi, nie odnotowuje zmian położenia ciała. Reaguje jednak na inne siły powstające podczas jazdy (hamowanie, przyspieszanie, kiwanie) co w efekcie skutkuje brakiem zgodności tych bodźców z określoną sytuacją. Podczas płynięcia statkiem objawy najczęściej występują pod pokładem, kiedy wzrok nie odbiera bodźców, które mózg interpretowałby jako kołysanie (np. nieruchome wnętrze kajuty) przy jednoczesnych długotrwałych bodźcach z błędnika wykrywającego zmienne przeciążenia wywołane kołysaniem - tu również występuje niezgodność bodźców dostarczanych przez zmysł wzroku i równowagi powodujące tę chorobę. Choroba zwykle ustępuje wkrótce po zakończeniu podróży i nie daje powikłań, jednak w ciężkich przypadkach może dojść do wycieńczenia.

    Jacek Majewski (ur. 1966, zm. 2006) – polski perkusista i perkusjonista, właściciel niezależnego wydawnictwa muzycznego Mózg Production, współzałożyciel bydgoskiego klubu muzycznego "Mózg". Neuroestetyka – dyscyplina kognitywna, której celem jest naukowe wyjaśnienie zjawisk składających się na percepcję (lub szerzej: poznanie) dzieła sztuki. Przedsięwzięcie interdyscyplinarne, w którym uczestniczą przedstawiciele różnych tradycyjnych dyscyplin badawczych, takich jak psychologia, fizjologia czy neurobiologia. Neuroestetyka poszukuje neurobiologicznych podstaw przeżyć estetycznych, gdyż uprawianie i odbiór sztuki są warunkowane przez aktywność struktur mózgu, odpowiedzialnych za percepcję; stawia pytania: dlaczego dane wrażenie zmysłowe jest dla nas interesujące i w jaki sposób jest ono interpretowane przez mózg?

    Percepcja czasu jest przedmiotem badań w psychologii i neurobiologii. Upływ czasu nie może być postrzegany wprost, tak jak bodźce zmysłowe, lecz musi być rekonstruowany przez mózg. Człowiek może przetwarzać interwały czasowe od milisekund do wielu lat.

    Mózg Alberta Einsteina został po śmierci uczonego zachowany do badań naukowych, których wyniki budziły duże zainteresowanie ze względu na powszechną opinię o geniuszu Einsteina. W latach 1985–2009 powstało kilka prac omawiających różne aspekty anatomiczne i histologiczne mózgu Alberta Einsteina. Okoliczności uzyskania zgody na pobranie mózgu uczonego wciąż są niejasne i budzą kontrowersje, tak samo jak wątpliwe etycznie zawłaszczenie narządu przez patologa Thomasa Stoltza Harveya.

    Narządy okołokomorowe, przykomorowe (ang. circumventricular organs, łac. organa paraventricularia) – niewielkie obszary znajdujące się w ścianach układu komorowego mózgowia kręgowców. W obszarach tych naczynia włosowate mają budowę okienkową, co sprawia, że obszary te należą do nielicznych miejsc, gdzie bariera krew-mózg jest niekompletna i niefunkcjonalna. Funkcja narządów okołokomorowych nie jest do końca wyjaśniona; częściowo udowodniono funkcje neurohemalne i (lub) chemoreceptorowe. W filozofii mózg w naczyniu (ang. brain in a vat, mózg w pojemniku, mózg w kadzi) – filozoficzny eksperyment myślowy pomyślany jako nowoczesna forma sceptycyzmu. Oryginalne brain in a vat pochodzi od filozofa Hilarego Putnama. Polega on na zamknięciu mózgu w naczyniu i podłączeniu go do aparatury stymulującej odbieranie bodźców. Aparatura ta (lub naukowiec za jej pośrednictwem) generuje doskonale spójne złudzenie istnienia osób, przedmiotów codziennego doświadczenia itd. (faktycznie jednak wszystkie doznania są następ­stwem impulsów elektrycznych wysyłanych przez komputer). Można pójść dalej i założyć, że wszyscy ludzie (albo i wszystkie organizmy zmysłowe) są mózgami (lub układami ner­wowymi) w naczyniach, podłączonymi do systemu generującego zbiorową halucynację (nadzorujący naukowiec nie jest konieczny – cały kosmos mógłby się składać z maszyn).

    Mózg izolowany - mózg utrzymywany przy życiu poza organizmem (in vitro). Taki stan niniejszego organu możliwy jest do utrzymania albo za pomocą perfuzji substytutu krwi (najczęściej utlenionego roztworu różnych soli) albo zanurzając organ w utlenionym sztucznym płynie mózgowo-rdzeniowym. Jest to biologiczny odpowiednik mózgu w naczyniu.

    Dodano: 11.07.2012. 19:17  


    Najnowsze