• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy gotowi do walki ze śpiączką afrykańską

    13.04.2010. 17:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Przełomowe wyniki badań z Kanady i Wlk. Brytanii dały naukowcom impuls, jakiego potrzebowali do określenia nowych metod leczenia śmiertelnej trypanosomozy afrykańskiej (HAT), znanej jako śpiączka. Choroba wpływa każdego roku na życie tysięcy Afrykanów i jest przyczyną setek zgonów. Naukowcy prezentują swoje nowe podejście w czasopiśmie Nature. HAT to śmiertelna choroba pasożytnicza. Pasożyty zakażają mózg, wpływając na cykl snu chorego.

    Naukowcy z Uniwersytetu w Dundee i z Uniwersytetu w York w Wlk. Brytanii oraz z Konsorcjum Genomiki Strukturalnej w Kanadzie stwierdzili, że wyniki ich badań mogą przyczynić się do opracowania nowych i skutecznych leków na śpiączkę. Nowe leki można podawać doustnie i cechują się one również niską toksycznością.

    Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) HAT - choroba roznoszona przez ukąszenia muchy tse-tse - dotyka od 50.000 do 70.000 osób w subsharayjskiej Afryce. Lekarze leczą obecnie pacjentów za pomocą dwóch leków, a skutki uboczne jednego z nich prowadzą do zgonu 5% pacjentów, podczas gdy drugi jest znacznie kosztowniejszy, wiąże się z dłuższymi pobytami w szpitalu i nie zawsze poprawia stan chorych.

    "To jedno z najistotniejszych odkryć dokonanych w ostatnich latach w zakresie leków i rozwoju zaniedbanych chorób" - wyjaśnia profesor Paul Wyatt, kierownik programu "Odkrywanie leków na choroby tropikalne" Uniwersytetu w Dundee.

    "Mamy teraz właściwy cel dla leków na HAT i znaleźliśmy wskazówki co do leków, które mogą być podawane doustnie. Te dwa odkrycia są znaczącymi krokami w toku opracowywania finalnego leku przeciw śpiączce, nadającego się do testów klinicznych" - dodaje.

    "HAT przebiega dwuetapowo - wiemy, że zidentyfikowane w tym raporcie wskazówki dotyczące leków mogą zapewnić leczenie pierwszego etapu i ufamy, że będziemy mogli teraz dalej pracować nad nimi, aby leczyć drugi, poważniejszy etap." Naukowcy są przekonani, że leki mogą być gotowe do testów klinicznych na ludziach za około 18 miesięcy.

    "To znaczące odkrycie" - zauważył dr Shing Chang, Kierownik ds. Badań i Rozwoju (B+R) inicjatywy "Leki przeciwko zaniedbanym chorobom". "To dobry przykład zastosowania najnowszej wiedzy naukowej i narzędzi we wspólnej inicjatywie podjętej w odpowiedzi na niezaspokojone potrzeby zaniedbanych pacjentów."

    Profesor Wyatt zaznaczył, że aby opracować nowe leki, naukowcy muszą przezwyciężyć pewne bariery. "Pierwsza to identyfikacja pięty Achillesowej pasożyta, to jest enzymu, który ma zasadnicze znaczenie dla jego przetrwania, nazywanego celem dla leków" - wyjaśnia. "Drugą jest uzyskanie potwierdzenia tego, że molekuły mogą zakłócić funkcjonowanie celów, a przez to zabić pasożyta - proces zwany walidacją celu." Następny krokiem jest "optymalizacja wskazówki", aby przekształcić te pierwsze molekuły w kandydatów na leki do testów klinicznych" - dodaje. "To etap, na którym się obecnie znajdujemy. Ostatnią barierą jest wykazanie bezpieczeństwa i skuteczności nowego leku na pacjentach."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Benperidol – organiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1965 roku. Jest jednym z najsilniejszych leków przeciwpsychotycznych na europejskim rynku farmaceutycznym. Z przeglądu systematycznego badań klinicznych Cochrane Collaboration z roku 2005 wynika, że brakuje randomizowanych badań klinicznych mogących jednoznacznie wykazać skuteczność benperidolu w leczeniu schizofrenii, autorzy zwrócili też uwagę, że interesujący profil leku zasługuje na dalsze badania. Protokół Milwaukee – eksperymentalna forma leczenia objawowej wścieklizny u człowieka. Polega on na wprowadzeniu pacjenta w śpiączkę za pomocą leków oraz równoczesną administracje leków antywirusowych. Protokół został stworzony i nazwany przez dra Rodneya Willoughby Jr. po tym, jak poprzez użycie go, udało się uratować chorą na wściekliznę Jeannę Giese. Giese, nastolatka z Wisconsin w USA, została tym samym pierwszą z trójki pacjentów, której udało się przeżyć objawową wściekliznę bez wcześniejszego szczepienia. Toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (ang. toxic epidermal necrolysis) – zagrażająca życiu choroba skóry i błon śluzowych, często rozwijająca się po ekspozycji na niektóre leki. Toksyczna nekroliza naskórka objawia się rumieniem wielopostaciowym, złuszczającymi się pęcherzami i martwicą, prowadzącymi do spełzania dużych powierzchni naskórka. Wśród leków indukujących wystąpienie choroby najczęściej wymienia się trzy grupy: antybiotyki, leki przeciwpadaczkowe oraz niesterydowe leki przeciwzapalne. Początek choroby jest nagły. Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj po upływie 1–22 tygodni od zakażenia lub do 6 tygodni od rozpoczęcia przyjmowania leku. Choroba ma charakter nawrotowy i trwa do kilku tygodni. Śmiertelność w zespole Lyella wynosi 30%-40%.

    Pozarejestracyjne stosowanie leków(ang. off-label use) – praktyka przepisywania pacjentom leków na schorzenia inne niż przewidziane w procesie autoryzacji rynkowej. Sytuacja dotyczy często leków stosowanych w psychiatrii, onkologii i pediatrii. Przykładem zastosowania tej praktyki jest m. in zapisywanie leków z grupy SSRI (stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych) w celu leczenia przedwczesnego wytrysku. Pozarejestracyjne stosowanie leków ma istotne implikacje ekonomiczne, etyczne i prawne. Leki przeciwwirusowe – grupa leków stosowanych w chorobach wywoływanych przez wirusy. Są to substancje mające zdolność przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się infekcji wirusowej. Leki przeciwwirusowe mogą wpływać na następujące procesy:

    Leki galenowe – zwyczajowa nazwa leków wykonanych z surowców roślinnych, zwierzęcych i mineralnych według ściśle określonego przepisu zamieszczonego w Farmakopei lub odpowiednich manuałach czy receptariuszach (np. Receptarium polonicum Głowackiego). Dawniej terminem tym określano wszystkie leki sporządzane w aptece. Obecnie leki galenowe są stosowane głównie jako środki pomocnicze przy wyrobie recepturowych postaci leku. Nadciśnienie tętnicze oporne (NTO) – postać nadciśnienia tętniczego, w którym nie uzyskuje się docelowych wartości ciśnienia tętniczego krwi, pomimo jednoczesnego stosowania 3 leków hipotensyjnych z różnych grup, stosowanych w optymalnych dawkach, przy czym diuretyki powinny być jedną ze stosownych grup leków. Jako nadciśnienie tętnicze oporne klasyfikuje się też często trudności z obniżeniem ciśnienia skurczowego poniżej 160 mm Hg u pacjentów w podeszłym wieku.

    Lek biologiczny referencyjny – lek wyprodukowany jako oryginał, opatentowany przez producenta leków innowacyjnych. Referencyjny lek biologiczny stanowi pierwowzór dla leku biopodobnego. Cechy produktu stanowiącego lek biologiczny referencyjny zależne są od rodzaju wytwarzającego go organizmu (klonu komórek) i są niepowtarzalne, podobnie jak proces produkcyjny (sposób wprowadzenia fragmentu ludzkiego DNA), temperatura, metody oczyszczania substancji czynnej, formulacja). W związku z możliwymi różnicami (choćby na poziomie produkcyjnym) pomiędzy referencyjnymi lekami biologicznymi i lekami biopodobnymi, zamiana jednego leku na drugi może stanowić zagrożenie dla pacjentów i nie powinna być stosowana bez wiedzy lekarza oraz bez istnienia istotnych klinicznych powodów uzasadniających taką zamianę. Czynnik bioleczniczy – drobnoustroje, które przyspieszają wyleczenie lub zapobiegają powikłaniom wskazanej choroby u człowieka. Skuteczność czynników bioleczniczych została dowiedziona naukowo, z udziałem dużych grup pacjentów, randomizowanych badań, testów z użyciem placebo oraz podwójnej ślepej próby. Inaczej wygląda to w przypadku probiotyków, których skuteczność leczenia chorób nie została potwierdzona naukowo (lub została potwierdzona jedynie in vitro), częściowo z powodu nie wykonania jeszcze odpowiedniej ilości testów u człowieka. Probiotyki mogą, ale nie muszą, być także czynnikami bioleczniczymi, jednak ich użycie bez badań klinicznych jest dyskusyjne. Spożywanie probiotyków wpływa jednak korzystne – między innymi z powodu immunomodulacji – na stan zdrowia organizmu, ale nie powoduje wyleczenia z żadnej choroby.

    Leki przeciwlękowe (anksjolityki, leki anksjolityczne; ATC N 05B) – grupa leków psychotropowych o zróżnicowanej budowie chemicznej, które przez działanie na przekaźnictwo impulsów nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym powodują działanie zmniejszające lęk, niepokój, napięcie emocjonalne i objawy somatyczne towarzyszące tym stanom. Większość leków z tej grupy ma dodatkowo też działanie uspokajające i nasenne.

    Dodano: 13.04.2010. 17:12  


    Najnowsze