• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy mówią: kontroluj naczynia krwionośne, walcz z otyłością

    28.05.2012. 17:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Europejczycy wydają miliony euro każdego roku na walkę z otyłością. Różne artykuły żywnościowe, sprzęt treningowy i tabletki dietetyczne znajdują się na pierwszych miejscach listy rzeczy wybieranych przez konsumentów w celu zrzucenia zbędnych kilogramów. Tymczasem zespół naukowców z Instytutu Karolińskiego w Szwecji informuje, że kluczem do odnalezienia nowej metody leczenia otyłości może być kontrolowanie rozwoju naczyń krwionośnych w tkance tłuszczowej. Wyniki opublikowano niedawno w czasopiśmie Cell Metabolism.

    Naukowcy z Instytutu Karolińskiego wyjaśnili, że tlen i środki odżywcze przenoszone przez krew wpływają na wzrost komórek tłuszczowych i ich metabolizm. Zdaniem naukowców, jednym ze sposobów regulowania ilości tłuszczu w organizmie jest wpływanie na rozwój naczyń krwionośnych w tkance tłuszczowej. Dzięki temu zwiększa się szanse na zwalczenie otyłości.

    W ramach ostatnich badań naukowcy wystawili myszy na działanie niskich temperatur, dzięki czemu w tkance tłuszczowej myszy powstała większa liczba naczyń krwionośnych, co pozwoliło na znacznie szybsze i skuteczniejsze spalanie tłuszczu.

    Zespół naukowców powiedział, że kiedy naczynia krwionośne w tkance tłuszczowej myszy wystawionych na działanie niskich temperatur rozwijają się, tkanka zmienia się z białego tłuszczu na brązowy, który ma wyższą aktywność metaboliczną i szybciej ulega rozpadowi.

    Wcześniej naukowcy twierdzili, że mitochondria w brązowej tkance tłuszczowej, które są odpowiedzialne za jej kolor, znikają a tkanka staje się podobna w wyglądzie i funkcji do białego tłuszczu. Ostatnie badania pokazały, że brązowy tłuszcz nie jest ściśle powiązany z białym tłuszczem, tylko z mięśniami szkieletowymi.

    Naukowcy z Instytutu Karolińskiego wyjaśnili, że kiedy brązowy tłuszcz ulega rozpadowi z organizmu uwalniane jest ciepło. Proces ten zachodzi w szczególności u zwierząt zapadających w sen zimowy. W przypadku człowieka, brązowy tłuszcz stanowi do około 5% masy ciała noworodków. Jest umiejscowiony na plecach dziecka wzdłuż górnej połowy kręgosłupa i w kierunku barków. Z uwagi na niewielkie rozmiary dziecka, rozpad brązowego tłuszczu ma decydujące znaczenie dla regulowania jego temperatury.

    Ale naukowcy są teraz przekonani, że poprzez kontrolowanie rozwoju naczyń krwionośnych można wspomagać przekształcanie się białego tłuszczu w brązowy również w populacji dorosłych.

    "Po raz pierwszy wykazano, że to wzrost naczyń krwionośnych wpływa na aktywność metaboliczną tkanki tłuszczowej a nie odwrotnie" - wyjaśnił profesor Yihai Cao, kierownik projektu. "Jeżeli nauczymy się, w jaki sposób regulować rozwój naczyń krwionośnych u ludzi, uda nam się otworzyć nowe ścieżki leczenia otyłości i chorób metabolicznych takich jak cukrzyca."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zimowiak (łac. hibernoma) jest jedną z odmian tłuszczaka, łagodnego guza tkanki tłuszczowej. Charakterystyczną cechą jest jego pochodzenie z brunatnej tkanki tłuszczowej, prawidłowo obecnej jedynie u noworodków i zwierząt zapadających w sen zimowy. Guz zwykle lokalizuje się na grzbiecie, przyjmując postać lekko wyniosłej, brunatnej zmiany. Mikroskopowo komórki mają wielowodniczkową cytoplazmę i oplecione są bogatą siecią naczyń krwionośnych. Angiografia rezonansu magnetycznego (angio-MR, Magnetic Resonance Angiography, MRA) – techniki rezonansu magnetycznego służące do nieinwazyjnego obrazowania naczyń krwionośnych. Podstawowymi technikami MRI używanymi w wizualizacji naczyń krwionośnych są angiografia czasu przepływu (TOF) i angiografia kontrastu fazy (PC). Elastyna – białko strukturalne o budowie fibrylarnej, należące do skleroprotein, które występuje w tkance łącznej. Jest m.in. głównym składnikiem ścięgien, więzadeł, tkanki płucnej oraz ścian większych naczyń krwionośnych. Ze względu na obecność elastyny, tkanki w nią obfitujące po rozciągnięciu lub ściśnięciu odzyskują swój pierwotny kształt i wielkość (np. skóra).

    Teleangiektazje – objaw polegający na obecności poszerzonych drobnych naczyń krwionośnych. W języku potocznym oznacza "pajączki naczyniowe". Wazodilatacja - medyczny termin określający rozkurcz mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych. Skutkiem tego procesu jest poszerzenie światła naczyń i spadek ciśnienia krwi, ponieważ rośnie ogólna objętość układu krwionośnego przy stałej objętości krwi. Procesem przeciwnym do wazodilatacji jest wazokonstrykcja.

    Tkanka tłuszczowa brunatna - Pojawia się w ostatnich 2 miesiącach życia płodowego i w rozwiniętej postaci można ją spotkać w okresie niemowlęcym. W póżniejszym czasie ulega powolnej inwolucji. Występuje u ssaków w tkance podskórnej okolicy miedzyłpatkowej i szyi, śródpiersia oraz okolic dużych tętnic brzusznych i nerek. Występuje również u ptaków. Główną funkcją tej tkanki jest tworzenie ciepła. Występuje szczególnie obficie u zwierząt zapadających w sen zimowy (hybernatio). Komórki tej tkanki są ściśle upakowane i przybierają kształt wielokątny, zawierają w swojej cytoplazmie liczne kropelki tłuszczu (a nie jedną dużą jak ma to miejsce w tkance tłuszczowej żółtej). Tłuszcz zawiera wieksze niż w tkance tłuszczowaj żółtej ilości pigmentu co nadaje mu charakterystyczne ciemne zabarwienie. Jądro kuliste i położone centralnie. Tkanka tłuszczowa brunatna jest obficie unaczynina co usprawnia rozprzestrzenianie sie w organizmie wytworzonego w niej ciepła. Według niektórych autorów tkanka ta pełni role gruczołu o wydzielaniu zewnętrznym. Naczynia krwionośne – część układu krążenia. Służą one do transportowania krwi przez organizm. Są trzy główne rodzaje naczyń krwionośnych: tętnice, które odtransportowują krew z serca, naczynia włosowate, za pośrednictwem których następuje wymiana substancji między krwią a tkankami i żyły, które transportuję krew z powrotem do serca.

    Układowe zapalenia naczyń (łac. vasculitis systematica, ang. systemic vasculitis) – heterogenna grupa schorzeń zaliczanych do układowych chorób tkanki łącznej, w których dochodzi do uszkodzenia ścian naczyń krwionośnych przez proces zapalny. Uszkodzenie ścian naczyń może prowadzić do krwawień albo do zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Uważa się, że w powstawaniu pierwotnych układowych zapaleń naczyń biorą udział procesy autoimmunologiczne. Tętnica biodrowa wspólna (łac.arteria iliaca communis) jest naczyniem krwionośnym, które jest końcowym odgałęzieniem aorty brzusznej. Pod względem topograficznym tętnica biodrowa wspólna nie należy do naczyń krwionośnych kończyny dolnej, ale do naczyń brzucha. Jednakże pod względem czynnościowym naczynie jest szczególnie ważne dla kończyny dolnej, gdyż w przypadku jego przerwania prowadzi do zmian martwiczych w kończynie dolnej.

    Śródbłonek (łac. endothelium) – wysoce wyspecjalizowana wyściółka naczyń krwionośnych i limfatycznych, utworzona z jednej warstwy płaskich komórek o niewielkim jądrze. W naczyniach krwionośnych komórki śródbłonka są ze sobą dość ściśle połączone przy pomocy tzw. obwódek zwierających (łac. zonula occludens), spoczywają na kolagenowej błonie podstawnej, tworząc wraz z nią błonę wewnętrzną (łac. tunica intima), będącą wewnętrzną warstwą tych naczyń (stanowią barierę między krwią i mięśniami gładkimi). Śródbłonki naczyń chłonnych leżą na nieciągłej błonie podstawnej i mają znacznie luźniejszą strukturę (są przepuszczalne nawet dla dużych cząsteczek chemicznych).

    Krwiak podokostnowy (łac. cephalhematoma) – nagromadzenie krwi w przestrzeni podokostnowej kości, powstałe wskutek przerwania ciągłości naczyń krwionośnych.

    Dodano: 28.05.2012. 17:37  


    Najnowsze