• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy odkryli geny pokonujące system obronny MRSA

    20.06.2011. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W Europie stale podejmowane są wysiłki na rzecz opracowania lepszych i solidniejszych metod leczenia chorób, ze szczególnym naciskiem na zwalczanie patogenów człowieka i szczepów odpornych na istniejące terapie. Naukowcy z Wlk. Brytanii zidentyfikowali geny bakterii gronkowca złocistego odpornego na metycylinę (MRSA), które mogą sprzyjać przetrwaniu superbakterii nawet po potraktowaniu ich środkami antybakteryjnymi. Odkrycia zaprezentowane w czasopiśmie BMC Systems Biology mogą doprowadzić do opracowania nowych leków, potrafiących pokonać systemy obronne MRSA. Badania zostały częściowo dofinansowane z projektu RSE-IRAS (Międzynarodowy program stypendiów badawczych Królewskiego Towarzystwa w Edynburgu), który otrzymał grant o wartości ponad 905.000 EUR z budżetu Działania Marie Curie "Współfinansowanie regionalnych, krajowych i międzynarodowych programów" (COFUND) Siódmego Programu Ramowego (7PR) UE. Rząd Szkocji jest głównym fundatorem czterech z pięciu lat stypendium.

    Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób MRSA jest w stanie odeprzeć środki zwalczające drobnoustroje i przetrwać, naukowcy z Wydziału Genetyki Człowieka Rady Badań Medycznych (MRC), Uniwersytetu w Dundee, Uniwersytetu St Andrews i St George's Uniwersytetu Londyńskiego w Wlk. Brytanii opracowali mapę genów i odkryli powiązania między 95% genów MRSA. Członkowie zespołu są przekonani, że 22 geny pomagające MRSA wywołać chorobę można "wykorzystać" do pokonania MRSA jego własną bronią. Ustalili na przykład, że gen ftsH jest potencjalnie piętą achillesową MRSA.

    W toku badań zespół przeanalizował ranalexin, środek zwalczający drobnoustroje. Ranalexin zabija MRSA. Zespół przeprowadził testy laboratoryjne i analizy komputerowe MRSA i odkrył, że ranalexin osłabia ścianę i błonę komórkową bakterii. Te nowe informacje mogą pomóc w opracowaniu terapii kombinowanych - twierdzą naukowcy.

    W samej tylko Wlk. Brytanii infekcje MRSA przyczyniły się w 2009 r. do zgonu 781 osób, co stanowi niemal jedną trzecią zgonów związanych z gronkowcem złocistym w porównaniu do 51 zgonów w 1993 r. Należy jednak zauważyć, że odsetek zakażeń MRSA w 2009 r. kształtował się poniżej szczytowych 82% odnotowanych w 2008 r.

    Eksperci twierdzą, że wyższy odsetek zakażeń MRSA stwierdza się w szpitalach, ponieważ tam rozpoznawanych jest więcej przypadków. Człowiek może być nosicielem MRSA od zaledwie kilku godzin po kilka tygodni czy miesięcy. W międzyczasie może nie mieć świadomości, że jest nosicielem, gdyż nie pojawiają się objawy, a bakteria nie wyrządza szkód.

    Wypowiadając się na temat wyników badań, naczelny autor dr Ian Overton z Wydziału Genetyki Człowieka MRC stwierdził: "Wielolekowo oporne zakażenia gronkowcem, takie jak MRSA, to problem na skalę światową i cały czas pojawiają się szczepy oporne na istniejące metody leczenia. Dlatego ważne jest opracowanie nowych leków. Nasze sieciowe podejście biologiczne przyniosło informacje na temat działania ranalexinu, który zabija MRSA i pomogło nam lepiej zrozumieć, jak mogą rozwijać się zakażenia. Ta wiedza wspomaga opracowywanie nowych strategii leczenia MRSA."

    Dyrektor Wydziału Genetyki Człowieka MRC profesor Nick Hastie zauważa: "Prace te to doskonały przykład relacji między podstawowymi procesami, które pomagają rozwinąć się zakażeniom a wykorzystywaniem tej wiedzy do doskonalenia farmakologicznych metod leczenia."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    VRSA (ang. vancomycin-resistant Staphylococcus aureus, czyli Staphylococcus aureus oporny na wankomycynę) – nazwa szczepu gronkowca złocistego niewrażliwego na działanie antybiotyku wankomycyny. Ze względu na postępujący wzrost oporności gronkowca złocistego na metycylinę, wankomycyna jest najczęściej stosowanym lekiem w zakażeniach tymi bakteriami, szczególnie wobec szczepów MRSA. Pojawienie się VRSA oznacza, że leczenie zakażeń gronkowcem może się stać w przyszłości dużo trudniejsze. Linezolid – syntetyczny chemioterapeutyk z grupy oksazolidynonów stosowany w infekcjach wywołanych przez wielolekooporne szczepy bakterii wliczając paciorkowce i gronkowca złocistego: MRSA (opornego na metycylinę), a w szczególności VRSA (opornego na wankomycynę). Gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, MRSA (ang. methicyllin-resistant Staphylococcus aureus) – oporne na metycylinę szczepy gronkowca, będące częstą przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych. Stanowi on poważny problem finansowy dla służby zdrowia. Wykształcony przez drobnoustroje typ oporności oznacza brak wrażliwości na wszystkie antybiotyki z grupy beta-laktamów – w tym penicyliny, cefalosporyny, monobaktamy czy karbapenemy. Szczepy MRSA są jedynymi bakteriami Gram-dodatnimi, na które nie działają karbapenemy.

    Klindamycyna (łac. Clindamycinum) – półsyntetyczny antybiotyk z grupy linkozamidów. Spektrum jego działania obejmuje bakterie Gram-dodatnie (w tym wiele szczepów MRSA) oraz bakterie beztlenowe. Wykazuje skuteczność w zakażeniach Mycoplasma, Toxoplasma gondii, Pneumocystis carini, Chlamydia oraz niektórych inwazjach pierwotniakowych np. Plasmodium falciparum i Plasmodium vivax. Czynnik bioleczniczy – drobnoustroje, które przyspieszają wyleczenie lub zapobiegają powikłaniom wskazanej choroby u człowieka. Skuteczność czynników bioleczniczych została dowiedziona naukowo, z udziałem dużych grup pacjentów, randomizowanych badań, testów z użyciem placebo oraz podwójnej ślepej próby. Inaczej wygląda to w przypadku probiotyków, których skuteczność leczenia chorób nie została potwierdzona naukowo (lub została potwierdzona jedynie in vitro), częściowo z powodu nie wykonania jeszcze odpowiedniej ilości testów u człowieka. Probiotyki mogą, ale nie muszą, być także czynnikami bioleczniczymi, jednak ich użycie bez badań klinicznych jest dyskusyjne. Spożywanie probiotyków wpływa jednak korzystne – między innymi z powodu immunomodulacji – na stan zdrowia organizmu, ale nie powoduje wyleczenia z żadnej choroby.

    Geny kodujące białka mechanizmów naprawy DNA człowieka: DNA komórki jest stale narażone na czynniki uszkadzające. Sprawnie działające mechanizmy naprawy DNA funkcjonują w komórkach organizmów zarówno prokariotycznych jak i eukariotycznych. Badania genomu ludzkiego pozwoliły zidentyfikować szereg genów kodujących białka biorące udział w różnorodnych mechanizmach naprawy DNA. Poznano dotąd ponad 130 genów o takiej, udowodnionej lub prawdopodobnej, funkcji. Nowe geny naprawy DNA są ciągle odkrywane dzięki badaniom porównawczym sekwencji genów człowieka i homologów tych genów u organizmów modelowych, takich jak E. coli i S. cerevisiae. Badania te mają znaczenie dla medycyny, ponieważ do tej pory zidentyfikowano już kilkanaście chorób, w których patogenezie mają udział niesprawne mechanizmy naprawy DNA. Szczepionki DNA to zazwyczaj koliste plazmidy, które zawierają geny kodujące antygeny konkretnych patogenów, przeciwko którym chcemy uzyskać odporność. Taki materiał, wszczepiony do ciała pacjenta (zazwyczaj domięśniowo) prowadzi do ekspresji genów, które zawiera. W wyniku tego komórki człowieka produkują białka, na które reaguje układ odpornościowy, jak w przypadku zwykłego zakażenia, dając dzięki temu odporność przeciwko konkretnym antygenom. W jednym plazmidzie można zmieścić geny dla kilku epitopów, dlatego można uzyskać odporność nawet przeciw kilku rodzajom patogenów. W plazmidach stosuje się promotory takich wirusów, jak CMV (cytomegalowirus) czy SV40. Zastosowanie kompleksów DNA–lipid po podaniu dożylnym daje lepszą odpowiedź, niż w przypadku podania DNA z samą tylko solą fizjologiczną. Obecnie przeprowadza się badania nad szczepionkami zapobiegającymi zakażeniom HIV, wirusami opryszczki, wirusowego zapalenia wątroby typu B, malarii, cytomegalii, grypy, wścieklizny, gruźlicy i innych. Dla szczepionek DNA przewiduje się również zastosowania na polu alergii, stwardnienia rozsianego, reumatoidalnego zapalenia stawów, chorób uwarunkowanych genetycznie oraz chorób nowotworowych.

    Geny plejotropowe (geny polifeniczne) – geny odpowiadające za ujawnienie się co najmniej dwóch różnych, pozornie nie powiązanych ze sobą, cech organizmu. Efekt działania genów plejotropowych określa jako plejotropię. Flora fizjologiczna człowieka – tradycyjna nazwa mikroorganizmów występujących naturalnie w organizmie człowieka bez wywoływania objawów chorobowych. W związku z tym, że bakterie nie należą do królestwa roślin bardziej odpowiednią nazwą byłaby tutaj "biota fizjologiczna człowieka". U człowieka prawidłowo występuje około 10 bakterii, w większości beztlenowych. Niektóre grzyby także mogą stanowić skład prawidłowej flory, natomiast wirusy, pasożyty i priony do niej nie należą i zawsze są uznawane za chorobotwórcze. U osób z osłabioną odpornością flora fizjologiczna może powodować zakażenia, które nazywane są oportunistycznymi. Szerszym pojęciem jest mikrobiom, który obejmuje nie tylko mikroorganizmy komensalne i wpływające pozytywnie na organizm ludzki, ale również chorobotwórcze. Jego poznaniem zajmuje się Human Microbiome Project.

    Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (WPiA UMK) – jeden z 17 wydziałów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Współtwórcą był polski prawnik, historyk prawa karnego Karol Koranyi. W latach 1964–1973 profesorem WPiA Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu był Kazimierz Kolańczyk, który przyczynił się do rewindykacji rozproszonego księgozbioru Wydziału Prawa. Katedra Praw Człowieka Wydziału Prawa i Administracji UMK we współpracy z Towarzystwem Naukowym Organizacji i Kierownictwa „Dom Organizatora” corocznie organizuje dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych Olimpiadę Wiedzy o Prawach Człowieka, ogólnopolską olimpiadę przedmiotową. Wydział posiada II kategorię jednostek naukowych.

    Medycyna prymitywna: Zależnie od położenia geograficznego różne kultury posiadały nieco inne podejście do medycyny, ale wiele metod leczniczych było podobnych. Niektóre z plemion afrykańskich jeszcze w chwili obecnej podczas leczenia korzystają z usług szamanów, co pozwoliło lepiej zrozumieć medycynę prehistoryczną.

    Intelektualizm etyczny – pogląd głoszący, że postępowanie człowieka zależy wyłącznie od jego wiedzy na temat dobra i zła. Człowiek wiedzący co dobre nie może czynić źle – jeśli zatem źle postępuje, oznacza to, że jego wiedza na temat dobra jest niepełna. Projekt poznania ludzkiego cognomu (ang. Human Cognome Project) – zespół projektów badawczych mających na celu rozszyfrowanie działania ludzkiego mózgu. Nazwa cognom bierze się od łacińskiego cogito (myślę) i nawiązuje do nazwy genom. Cognom oznacza zespół cech określających sposób myślenia człowieka. Podstawowym założeniem projektu jest próba zrozumienia mózgu ludzkiego jako bardzo skomplikowanej maszyny. Naukowcy chcą odszyfrować sposób działania naszego umysłu podobnie, jak to się udało w Projekcie poznania ludzkiego genomu.

    Wydział Zarządzania Uniwersytetu Łódzkiego rozpoczął działalność 1 września 1994 roku. Podstawy założenia Wydziału stanowiło sześć jednostek organizacyjnych, zajmujących się szeroko pojętą tematyką zarządzania i działających w ramach Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego UŁ. Korzenie Wydziału Zarządzania sięgają działalności Wydziału Prawno-Ekonomicznego oraz Wyższej Szkoły Ekonomicznej, włączonej w roku 1961 do struktury Uniwersytetu Łódzkiego. Wydział specjalizuje się w kształceniu akademickim oraz prowadzeniu badań w dziedzinie zarządzania, wzorując się na europejskich i światowych przykładach oraz prowadząc współpracę międzynarodową. Historia badań nad przewlekłą obturacyjną chorobą płuc – przewlekła obturacyjna choroba płuc jest poważnym problemem medycznych. Jest to choroba przewlekła i nieuleczalna. Szacuje się, że ponad 10% osób w wieku >40 lat jest dotkniętych tą chorobą. Jest ona związana głównie z paleniem tytoniu, ale inne czynniki, w tym również genetyczne, biorą w udział w patogenezie. Poniżej przedstawiono zarys badań, które na przestrzeni lat doprowadziły do lepszego poznania i zrozumienia mechanizmów POChP.

    Centrum Innowacji, Transferu Technologii i Rozwoju Uniwersytetu (CITTRU) powstało w 2003 roku. Rolą tej jednostki Uniwersytetu Jagiellońskiego jest wspieranie rozwoju nowoczesnej nauki m.in. poprzez marketing innowacji i badań naukowych, popularyzację wiedzy i promocję nowych metod komunikacji naukowej oraz aplikowanie o fundusze na rozwój uczelni.

    Dodano: 20.06.2011. 16:37  


    Najnowsze