• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy odkrywają, że lek przeciwko AIDS atakuje herpeswirusy

    13.10.2010. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Zespół naukowców europejskich odkrył, że raltegravir, lek sprzedawany przez koncern farmaceutyczny Merck pod nazwą Isentress i wykorzystywany do leczenia AIDS (zespołu nabytego niedoboru odporności), może pomóc w leczeniu herpeswirusa. Badania, dofinansowane w części z projektu SPINE2-COMPLEXES (Od receptora do genu - budowa kompleksów ze ścieżek sygnalizacyjnych łączących immunologię, neurobiologię i raka), który otrzymał 12 mln EUR z tematu "Nauki o życiu, genomika i biotechnologia na rzecz zdrowia" Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE, mogą przyczynić się do opracowania leku do zwalczenia całej rodziny herpeswirusów.

    Naukowcy, pracujący pod kierunkiem Instytutu Badań Biomedycznych (IRB Barcelona) w Hiszpanii, dostarczają dowodów na redukcję przez raltegravir funkcji głównego białka w replikacji jednego rodzaju herpeswirusa.

    "Wyniki mają istotne znaczenie medyczne z trzech powodów" - wyjaśnia Miquel Coll, koordynator programu biologii strukturalnej i komputerowej IRB. "Po pierwsze ludzie nie posiadają atakowanego białka wirusowego, zatem umożliwiłoby to stosowanie wysoce specjalistycznego leku, który nie przynosi skutków ubocznych, jakie mogłyby się wiązać z innymi lekami. Po drugie inhibitor nie jest toksyczny dla ludzi przy podawaniu w stężeniach terapeutycznych - jako że już znajduje się na rynku, testy toksyczności zostały już przeprowadzone i po trzecie dysponujemy danymi, które wskazują, że wszystkie herpeswirusy posiadają to białko. Stąd mógłby to być właściwy cel w walce przeciwko wszystkim wirusom z rodziny Herpesviridae."

    Wirusy herpes obejmują patogeny, takie jak wirus opryszczki pospolitej 1 i 2 - wirus wywołujący ospę wietrzną (znany jako wirus półpaśca), wirus Epsteina-Barra (który jest powiązany z kilkoma typami nowotworów), wirus różyczki, wirus cytomegalii i wirus herpes powiązany z mięsakiem Kaposiego.

    Ludzki wirus cytomegalii (HCMV), który był przedmiotem badań, powoduje uszkodzenia neurologiczne u 1% noworodków w krajach rozwiniętych. Powoduje również zapalenie siatkówki, które pogarsza się, aż do ślepoty u 25% osób chorych na AIDS, uszkodzenia mózgu i ośrodkowego układu nerwowego u młodych ludzi dorosłych, zapalenie okrężnicy, mononukleozę - powszechniej znaną pod nazwą "choroby pocałunków" - oraz poważne choroby gardła.

    Mimo iż 90% dorosłych jest nosicielami HCMV, to wirus jest oportunistą, uaktywniając się głównie u osób z osłabionym układem immunologicznym, chorych na raka i AIDS, biorców organów i noworodków.

    W celu replikacji wirus herpes przenika do jądra komórki, gdzie wykorzystuje mechanizm komórkowy do kilkukrotnego skopiowania swojego DNA (kwasu dezoksyrybonukleinowego) w pojedynczy, duży łańcuch. Po skopiowaniu, kompleks zwany terminazą, który tworzą trzy podjednostki białkowe, tnie nowe DNA na małe fragmenty rozmiaru pojedynczego genomu wirusa i wprowadza je do pustych skorup (kapsyd) utworzonych w jądrze komórkowym. Następnie nowe wirusy opuszczają komórkę, aby kontynuować infekcję.

    Naukowcy przeanalizowali trójwymiarową (3D) strukturę jednej części terminazy za pomocą najnowocześniejszej, wysokowydajnej techniki ekspresji białka przy współpracy z Europejskim Laboratorium Biologii Molekularnej (EMBL) w Grenoble, Francja, i odkryli, że przypomina ona integrazę wirusa AIDS, na którą są już leki.

    Testy przeprowadzono bezpośrednio na białku w probówkach. "Teraz musimy przeprowadzić testy na całych, zainfekowanych komórkach, poprawić oddziaływanie leku i potwierdzić jego skuteczność w przypadku innych rodzajów herpeswirusów" - stwierdza dr Coll, którego laboratorium opatentowało drugie zastosowanie leku raltegravir.

    Wkład w badania wnieśli eksperci z Czech, Francji, Hiszpanii, Holandii, Izraela, Niemiec, Portugalii, Szwecji, Węgier, Wlk. Brytanii i Włoch.

    Odkrycia zostały opublikowane w czasopiśmie Proceedings of the National Academies of Sciences (PNAS).

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ludzki wirus niedoboru odporności, HIV (ang. human immunodeficiency virus) – wirus z rodzaju lentiwirusów, z rodziny retrowirusów. Atakuje głównie limfocyty T-pomocnicze (limfocyty Th). Wiriony mają budowę kulistą i otoczone są otoczką lipidową, zawierającą liczne białka (glikoproteiny: gp120 u HIV-1 i HIV-2 oraz gp41 u HIV-1 i gp36 u HIV-2). Pod osłonką znajduje się płaszcz białkowy, czyli kapsyd, kryjący materiał genetyczny wirusa (RNA) i enzymy: odwrotną transkryptazę, integrazę. Wywołuje AIDS. Dotychczas poznano 2 typy wirusa: Wirus Epsteina-Barr (EBV), noszący również nazwę ludzkiego herpeswirusa 4 (HHV-4), jest wirusem należącym do rodzaju herpes (podobnie jak m.in. herpes simplex i cytomegalowirus) i jest to jeden z najpowszechniej występujących u ludzi wirusów. Większość ludzi przechodzi zakażenie bezobjawowo. Jego nazwa pochodzi od Michaela Epsteina i Yvonne Barr, którzy odkryli go w 1964 roku. Ludzki wirus niedoboru odporności, HIV (ang. human immunodeficiency virus) – wirus z rodzaju lentiwirusów, z rodziny retrowirusów. Atakuje głównie limfocyty T-pomocnicze (limfocyty Th). Wiriony mają budowę kulistą i otoczone są otoczką lipidową, zawierającą liczne białka (glikoproteiny: gp120 u HIV-1 i HIV-2 oraz gp41 u HIV-1 i gp36 u HIV-2). Pod osłonką znajduje się płaszcz białkowy, czyli kapsyd, kryjący materiał genetyczny wirusa (RNA) i enzymy: odwrotną transkryptazę, integrazę. Wywołuje AIDS. Dotychczas poznano 2 typy wirusa:

    Wiropeksja to sposób wirusów wnikania do komórki. Polega on na wykorzystaniu naturalnych mechanizmów komórki. W przypadku wirusa, kiedy przyłącza się on do komórki, ta "wyczuwając" znane jej białko wpuszcza agresora do cytoplazmy, dzięki czemu wirus może zaaplikować się w jej wnętrzu. Wirus ma białko takie samo jak komórka tylko na "wystających nitkach". To dzięki nim może wniknąć do środka komórki. Gdy owe "niteczki" zostaną na powierzchni komórki, w jej środku rozpoznawalne zaczyna być obce białko, które komórka niszczy. W ten sposób wirus "wpuszcza" do jądra komórkowego swój materiał genetyczny, który może się ulotnić z niszczonego przez komórkę kapsydu. Półpasiec (łac. zoster) – ostra wirusowa choroba zakaźna, której czynnikiem wywołującym jest wirus herpes virus varicella. Jest to ten sam wirus, który wywołuje ospę wietrzną. Schorzenie występuje u osób, które przebyły w przeszłości ospę wietrzną i u których doszło do reaktywacji utajonego zakażenia w zwojach czuciowych lub zakażenie nastąpiło w wyniku zetknięcia się z chorym na wietrzną ospę. Półpasiec objawia się występowaniem bolesnych pęcherzyków i wysypki, zlokalizowanej w charakterystycznych miejscach, wzdłuż przebiegu nerwów.

    Wirus nabytego niedoboru immunologicznego kotów (ang. feline immunodeficiency virus, FIV) – wirus z rodzaju lentiwirusów, z rodziny retrowirusów. Wywołuje u kotów domowych niedobór odporności, który określany jest jako zespół niedoboru odporności, a potocznie zwany jest kocim AIDS, ponieważ przypomina ludzką odmianę tej choroby. FIV nie stanowi jednak zagrożenia dla ludzi, gdyż nie mogą się nim zarazić. Został po raz pierwszy opisany w 1986. Występuje u 11% kotów na świecie. HIV-2 – typ wirusa wolniej doprowadzający do AIDS niż HIV-1. Pochodzenie wirusa HIV nie zostało ostatecznie wyjaśnione, przypuszczalnie jest on wynikiem mutacji retrowirusów występujących u małp, od których zaraził się człowiek. Najczęstszymi nosicielami tego wirusa (HIV-2) są ludzie zamieszkujący Afrykę Zachodnią. Nad specyfikiem hamującym rozwój wirusa HIV cały czas pracują naukowcy, najnowsze źródła donoszą, że odkryto naturalny składnik ludzkiej krwi, który efektywnie blokuje HIV-1, wirusa będącego najczęstszą przyczyną AIDS.

    Eklipsa (faza eklipsy, faza utajona) to trzeci etap namnażania wirusów. Wirus znajduje się już w komórce gospodarza, ale nie można w niej znaleźć kompletnych wirionów. Kapsyd rozpada się i uwalnia kwas nukleinowy wirusa (rozpad kapsydu nie dotyczy bakteriofagów - ich kapsydy nie wnikają do komórki). Kwas nukleinowy wirusa ulega replikacji, czyli powieleniu. Do tego procesu wirus wykorzystuje enzymy z komórki gospodarza. Na podstawie informacji genetycznej zawartej w kwasie nukleinowym wirusa komórka produkuje białka wirusowe zamiast swoich własnych. Powstają potomne kapsydy.

    Dodano: 13.10.2010. 16:49  


    Najnowsze