• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy twierdzą, że wysokie ciśnienie krwi może zwiększać zagrożenie nowotworami

    18.10.2011. 16:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy z Europy odkryli, że wysokie ciśnienie krwi potencjalnie zwiększa ryzyko zapadnięcia na nowotwory lub zgonu z powodu choroby. Odkrycia zaprezentowano na niedawnym Europejskim Interdyscyplinarnym Kongresie Onkologicznym 2011 w Sztokholmie w Szwecji. To były największe tego typu badania poświęcone analizie powiązań między tymi dwoma problemami zdrowotnymi.

    Wcześniejsze, mniejsze badania doprowadziły do niespójnych wyników w poszukiwaniu związku między ciśnieniem krwi a rakiem. Niemniej dr Mieke Van Hemelrijck z Grupy Epidemiologii Nowotworów przy King's College London w Wlk. Brytanii wraz z kolegami odkryła, że wyższe od normalnego ciśnienie krwi jest w sposób istotny statystycznie powiązanie ze wzrostem o 10% do 20% ryzyka zapadnięcia na nowotwór w przypadku mężczyzn oraz wyższym ryzykiem zgonu w następstwie choroby zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet.

    Naukowcy uzyskali swoje wyniki na podstawie danych o ciśnieniu właściwym krwi osób badanych z Austrii, Norwegii i Szwecji podzielonych na siedem grup. Eksperci definiują ciśnienie właściwe krwi jako skurczowe ciśnienie krwi plus rozkurczowe ciśnienie krwi, dzielone na dwa. Średnie ciśnienie właściwe krwi wyniosło w toku badań 107 mmHg dla mężczyzn i 102 mmHg dla kobiet. Zespół podzielił wyniki na pięć grup (inaczej kwintyli). Osoby o najniższym ciśnieniu właściwym krwi umieszczono w pierwszym kwintylu, a te o najwyższym - w piątym.

    Naukowcy odkryli, że po upływie średnio 12 lat obserwacji (z wyłączeniem pierwszego roku), u 22.184 mężczyzn i 14.744 kobiet zdiagnozowano nowotwór, a 8.724 mężczyzn i 4.525 kobiet umarło na skutek choroby. Dane wskazują na 29% skok w ogólnym ryzyku zapadnięcia na jakąkolwiek postać nowotworu między mężczyznami z najniższego i najwyższego kwintylu.

    Odkrycia ujawniają również, że im wyższe ciśnienie krwi, tym wyższe ryzyko nowotworu jamy ustnej, jelita grubego, płuc, pęcherza moczowego i nerek oraz czerniaka i nieczerniakowego nowotworu skóry u mężczyzn. Podczas gdy wysokie ciśnienie krwi u kobiet nie zostało w sposób statystycznie znaczący powiązane z ogólnym ryzykiem zapadnięcia na jakąkolwiek postać nowotworu, odkryto związek z podwyższonym zagrożeniem nowotworem wątroby, trzustki, szyjki i śluzówki macicy oraz czerniakiem.

    Badania wykazały, że mężczyźni z piątego kwintylu byli o 49% bardziej zagrożeni zgonem z powodu nowotworów niż ich rówieśnicy z pierwszego kwintylu. Kobiety z piątego kwintylu były o 24% bardziej zagrożone niż kobiety z pierwszego kwintylu.

    "To oznacza, iż stwierdziliśmy, że ryzyko bezwzględne nowotworu u mężczyzn z najwyższego kwintylu wynosi 16% w porównaniu do 13% w przypadku tych, których ciśnienie właściwe krwi zalicza się do najniższego kwintylu" - wyjaśnia dr Van Hemelrijck. "Wśród mężczyzn z najwyższego kwintylu ryzyko bezwzględne zgonu z powodu nowotworu wynosiło 8% w porównaniu z 5% w najniższym kwintylu. Jeżeli chodzi o kobiety to ryzyko bezwzględne zgonu tych z najwyższego kwintylu sięgało 5% w porównaniu z 4% w najniższym kwintylu" - dodaje.

    "Nasze badania pokazują, że ciśnienie krwi stanowi czynnik ryzyka nowotworowego u mężczyzn i zgonu nowotworowego u mężczyzn i kobiet. Chociaż szacunki dotyczące względnego i bezwzględnego ryzyka były raczej skromne, wyniki mają istotne znaczenie z perspektywy publicznej opieki zdrowotnej, bowiem znaczny odsetek populacji w wielu krajach zachodnich cierpi na nadciśnienie."

    Należy zauważyć, że badania te nie mogły wykazać odpowiedzialności ciśnienia krwi za podwyższone ryzyko zapadnięcia na nowotwór.

    "Nie możemy utrzymywać, że istnieje związek przyczynowy między wysokim ciśnieniem krwi a zagrożeniem nowotworem, ani nie możemy stwierdzić, że przyczyną nowotworów jest czynnik powiązany z wysokim ciśnieniem krwi" - wyjaśnia dr Van Hemelrijck. "Aczkolwiek wykazano, że zdrowy tryb życia, w tym wystarczająca aktywność fizyczna i prawidłowa waga ciała, obniża zagrożenie szeregiem chorób przewlekłych. Na przykład wysokie ciśnienie krwi jest znanym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, a nasze badania wskazują, iż może być ono również czynnikiem ryzyka nowotworów."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ciśnienie onkotyczne - rodzaj ciśnienia osmotycznego powodowanego przez białka obecne w osoczu krwi. Ciśnienie onkotyczne równoważy ciśnienie krwi w naczyniach krwionośnych, dzięki czemu nie dochodzi do utraty wody z naczyń. Główną rolę w regulowaniu ciśnienia onkotycznego odgrywają albuminybiałka produkowane w wątrobie. W stanach chorobowych, w których następuje obniżenie poziomu białek w osoczu (np. przy białkomoczu lub niedożywieniu), zmniejszone ciśnienie onkotyczne prowadzić może do powstania obrzęku. Puszczanie krwi (upuszczanie krwi, flebotomia) – zabieg pseudoleczniczy często wykonywany w dawnej praktyce medycznej. Znany już od starożytności i popularny aż do końca XIX w. Flebotomia polega na wycofaniu z układu krwionośnego znaczącej ilości krwi. Dawniej wierzono iż zapobiega powstawaniu wielu chorób i przypadłości. Obecnie praktyka ta ze względu na brak potwierdzonej skuteczności została zarzucona z wyjątkiem kilku nielicznych przypadków. W przeszłości użycie tej metody może wydawać się uzasadnione jedynie w przypadkach nadciśnienia ze względu na brak znajomości innych środków leczniczych. Upuszczenie krwi mogło powodować korzystne objawy u pacjenta poprzez zmniejszenie ciśnienia krwi, co było wynikiem spadku objętości krwi w organizmie. Fenoldopam (łac. Fenoldopamum) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny lek, będący obwodowym agonistą receptorów dopaminergicznych D1A. Stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego. Obniża ciśnienie krwi poprzez wazodilatację tętniczek, zmniejszając obciążenie następcze. Powoduje również zwiększone wydalanie sodu przez nerki. Możliwymi efektami ubocznymi jego stosowania mogą być hipotonia oraz zwiększone ciśnienie śródgałkowe.

    Ciśnienie tętnicze (ang. blood pressure – BP) – ciśnienie wywierane przez krew na ścianki tętnic, przy czym rozumie się pod tą nazwą ciśnienie w największych tętnicach, np. w tętnicy w ramieniu. Jest ono wyższe niż ciśnienie krwi wywierane na ścianki żył. Autoregulacja ciśnienia tętniczego krwi - inaczej samoregulacja. Dotyczy zarówno odpływu krwi z całego zbiornika tętniczego dużego, jak i przepływu krwi przez poszczególne obszary naczyniowe. W momencie wzrostu ciśnienia tętniczego ściany małych tętniczek są silniej rozciągane, w odpowiedzi na co silniej się kurczą. Wzrost ciśnienia w zbiorniku tętniczym powoduje dalsze zwężanie światła naczyń oporowych, dzięki czemu ilość krwi odpływającej ze zbiornika się nie zmienia.

    Identyfikacyjna karta grupy krwi, pot. krewkarta – dokument pozwalający ustalić ratownikom medycznym grupę krwi ofiar wypadków oraz pracownikom systemu opieki zdrowotnej w Polsce, dla których ta informacja jest niezbędna. Jest jedynym dokumentem, obok legitymacji honorowego dawcy krwi, na podstawie którego można dokonać transfuzji krwi z pominięciem czasochłonnego laboratoryjnego ustalania grupy krwi. Posiadanie identyfikacyjnej karty grupy krwi jest nieobowiązkowe, a jej wydanie jest płatne. W Regionalnych Centrach Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa można zamówić za darmo taką kartę po dwukrotnym honorowym oddaniu krwi. Odruch Cushinga - zespół reakcji organizmu ludzkiego na zwiększone ciśnienie, spowodowane obrzękiem mózgu. Jeśli ciśnienie wewnątrzczaszkowe wzrośnie do poziomu 15 mm Hg, jest to niebezpieczne dla życia. Odruch powoduje początkowo wzrost ciśnienia tętniczego, mający zachować perfuzję mózgową. Potem następuje bradykardia, w końcu zmniejsza się częstotliwość oddechów. Kiedy ciśnienie wewnątrzczaszkowe wzrośnie do krytycznego poziomu, ustaje przepływ krwi, dochodzi do spadku ciśnienia tętniczego, zwolnienia tętna i zgonu chorego.

    Transfuzja krwi, przetoczenie krwi – zabieg polegający na przetaczaniu pewnej ilości krwi lub składników krwi. Ma na celu substytucję utraconych składników. Transfuzja krwi (przetoczenie krwi) – zabieg polegający na przetaczaniu pewnej ilości krwi lub składników krwi. Ma na celu substytucję utraconych składników.

    Wazokonstrykcja - termin oznaczający skurcz mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych, czyli zwężenie światła naczyń. Konsekwencją jest podniesienie ciśnienia krwi. Tego rodzaju reakcja pojawia się pod wpływem wielu różnorakich czynników, zarówno pochodzenia endogennego (hormon wazopresyna), jak i egzogennego (stres). Zjawisko wazokonstrykcji wykorzystuje się w praktyce klinicznej do podniesienia ciśnienia tętniczego lub zmniejszenia miejscowego przepływu krwi.

    Podciśnienie – różnica między ciśnieniem atmosferycznym a ciśnieniem bezwzględnym w przypadku, gdy jest ono mniejsze od atmosferycznego.

    Doksazosyna (łac. Doxazosinum) – lek obniżający ciśnienie tętnicze krwi. Wybiórczy antagonista receptorów α1-adrenergicznych. Rozszerza naczynia, zmniejsza opór przepływu krwi w obwodowych naczyniach krwionośnych. Cytofotometria - technika automatycznego badania krwi pacjenta. Polega na przepływie krwi przez system kapilar, oświetlany wiązką lasera. Uzyskane przez laser dane są następnie porównywane z bazą danych i wyliczana jest bezwzględna ilość poszczególnych frakcji we krwi.

    Hemoglobina płodowa (HbF lub α2γ2) - to główne białko transportujące tlen u ludzkiego płodu w ciągu ostatnich 7 miesięcy rozwoju w macicy i noworodka do około 6 miesiąca życia. Funkcjonalnie hemoglobina ta różni się od hemoglobiny osób dorosłych tym, że wykazuje wyższe powinowactwo do tlenu i wysyca się nim przy niższym ciśnieniu parcjalnym. Dzięki temu rozwijający płód ma lepszy dostęp do tlenu z krwi matki. Ma to duże znaczenie, ponieważ miejscem wymiany gazowej między matką a płodem jest łożysko w którym dochodzi do wymiany tlenu i dwutlenku węgla. W łożysku stężenie tlenu nie jest wysokie, więc hemoglobina odłącza tlen. Gdyby we krwi płodu była taka sama hemoglobina jak we krwi matki, nie mogłaby wiązać dużych ilości tlenu. HbF w warunkach tlenowych łożyska bardzo silnie wiąże tlen, bo wysyca się nim przy niższych stężeniach i może go przenosić z łożyska do narządów płodu. Prostacyklina, PGI2 – hormon tkankowy z grupy prostaglandyn wytwarzany przez ściany naczyń krwionośnych głównie w śródbłonkach płuc z kwasu arachidonowego pod wpływem enzymów: syntazy prostaglandyny i syntazy prostacykliny. Hamuje zlepianie (agregację) płytek krwi, działa rozkurczowo na naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi.

    Dodano: 18.10.2011. 16:26  


    Najnowsze