• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy tworzą rozpuszczalny materiał, powodujący odbudowę kości

    22.06.2011. 00:25
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Materiał, który wstrzyknięty do zębodołu rozpuści się i umożliwi wybudowanie kości - niezbędnej do trwałego mocowania implantów zębowych - opracowuje zespół doktorantki Politechniki Warszawskiej Martyny Kucharskiej. Prace nad wytworzeniem materiału sfinansowała Fundacja na rzecz Nauki Polskiej, która Kucharskiej przyznała stypendium w ramach programu Ventures. Nagradzani są w nim młodzi naukowcy, których badania można będzie zastosować w biznesie i gospodarce.

    "W około 40 proc. przypadków, które można leczyć implantologicznie, w miejscu, w którym lekarz może zainstalować implant objętość kości własnej pacjenta jest niewystarczająca. Wymaga więc odbudowy po to, by przygotować odpowiednie podłoże do zamocowania implantu zębowego" - wyjaśnia PAP Martyna Kucharska.

    Taką dobudowę umożliwiają nowoczesne techniki terapeutyczne. "Taką rolę ma właśnie pełnić opracowywany biomateriał - stanowić rusztowanie do wzrostu naturalnej tkanki kostnej u pacjentów, dzięki czemu możliwe będzie podjęcie leczenia implantologicznego" - tłumaczy autorka badań.

    Materiał jest zbudowany z polimerów biodegradowalnych, czyli takich, które rozłożą się wewnątrz organizmu ludzkiego, ale też będą przez niego przyswojone. "Materiał będzie się rozpuszczał i jednocześnie w tym samym czasie powinniśmy obserwować wzrost naturalnej tkanki pacjenta" - opisuje Kucharska. Cały proces rozpuszczenia materiału i wybudowania kości będzie trwał od sześciu do dziewięciu miesięcy. Po tym czasie będzie można zainstalować właściwy implant zębowy.

    Autorka badań wyjaśnia, że opracowany materiał ma być alternatywą dla przeszczepów autologicznych, polegających na pobieraniu kości własnych pacjenta i implantacji ich w miejscu, które trzeba odbudować. "Materiał ma zmniejszać inwazyjność terapii, w której najpierw trzeba chirurgicznie pobrać kość własną pacjenta np. z talerza kości biodrowej bądź z żeber, a następnie umieścić tkankę kostną w docelowym miejscu implantacji" - wyjaśnia badaczka.

    Zaznacza, że większość materiałów, już dostępnych na rynku to najczęściej specjalnie przygotowane materiały pochodzenia odzwierzęcego. "Nie są to jednak materiały biodegradowalne. Nigdy się nie rozpuszczą, nie zostaną całkowicie zastąpione żywą tkanką i zawsze będę obecne w zębodole. Nasz materiał ma spełnić funkcję rusztowania, a następnie ma być całkowicie rozpuszczony i zastąpiony żywą tkanką" - dodaje autorka badań.

    Zapewnia, że naukowcy zamierzają wytwarzać też inne materiały, które mogą mieć zastosowanie kościotwórcze. "Pracujemy nad materiałami, służącymi do wypełnień kości długich, które mogłyby przenosić duże obciążenia. Jednak w tej aplikacji ze względu na specyficzne umiejscowienie materiału, został on zaprojektowany tylko do wstrzyknięcia w zębodół" - mówi Kucharska.

    Jej zdaniem, taki zabieg mógłby przeprowadzić chirurg stomatolog. "Mamy nadzieję, że cała procedura z wykorzystaniem materiału będzie bardziej przystępna cenowo niż terapia polegająca na pobraniu kości pacjenta i wszczepieniu w miejsce brakującego ubytku. Chcemy, by była konkurencyjna w stosunku do innych istniejących na rynku" - wyjaśnia.

    Razem z Martyną Kucharską nad opracowaniem materiału pracują: inż. Grzegorz Bubak, dr hab. Tomasz Ciach, dr n. med. Witold Bojar, dr n. med. Łukasz Koperski. Naukowcy przebadali już właściwości uczulające, drażniące i toksyczność materiału. Projekt - finansowany przez Fundację na rzecz Nauki Polskiej - będzie realizowany do końca lutego 2012 roku.

    PAP - Nauka w Polsce, Ewelina Krajczyńska

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Cięcie – jest to operacja rozdzielania materiału. Zaliczana jest do jednego z procesów obróbki plastycznej, polegającego na oddzielaniu jednej części materiału od drugiej. Cięcie stosowane jest najczęściej w obróbce materiałów, która polega na wytworzeniu takiego stanu naprężenia w żądanym miejscu, aby nastąpiło w nim pęknięcie obrabianego przedmiotu. Materiały funkcjonalne – materiały zmieniające kształt i właściwości fizyczne pod działaniem pól zewnętrznych: Właściwości materiałowe – cecha każdego materiału zdefiniowanego jako kompozycja chemiczna w określonych warunkach fizycznych. Zależnie od warunków fizycznych, wartości właściwości materiałowych dla pojedynczego materiału mogą być różne. Nie są to więc właściwości materiału takie, jak np. skład chemiczny.

    Materiał rodny jest terminem używanym w odniesieniu do nuklidów które generalnie nie podlegają wymuszonemu rozszczepieniu (nie są rozszczepialne przez neutrony termiczne) ale z których materiał rozszczepialny jest generowany przez absorpcję neutronów i kolejne po niej przemiany jądrowe. Materiały rodne które występują naturalnie i mogą zostać przekształcone w materiał rozszczepialny przez promieniowanie neutronowe w reaktorze jądrowym obejmują: Materiał - pojęcie używane w grafice 3D odnoszące się do zespołu cech powierzchni obiektu trójwymiarowego przetwarzanego w programie graficznym lub bibliotece programistycznej; oprogramowanie użytkowe pozwala zwykle tworzyć zestawy materiałów, które następnie można wielokrotnie używać.

    Wzmacniacz fotograficzny – materiał chemiczny służący do podniesienia kontrastu z wywołanego już materiału fotograficznego w procesie fotografii tradycyjnej. Wzmaczniacza używa się tylko w przypadkach kiedy proces wywołania materiału lub czas jego naświetlenia był za krótki. Najczęściej wzmacniacz fotograficzny jest używany wobec materiałów negatywowych. SSC - grupa materiałów wybuchowych inicjujących/miotających, dzieląca się na: SSC, SSCR, SACSR, SASR, SAR - gdzie każda pojedyncza litera oznacza jeden składnik materiału.

    Bigowanie (zapożyczony termin z języka niemieckiego jako zginanie) – proces introligatorski polegający na ułatwieniu zginania materiału w określonym i zamierzonym miejscu materiału. Proces bigowania składa się z dwóch etapów (pełny proces bigowania). Pierwszy z nich polega na zmianie geometrii lub samej struktury materiału w miejscu bigowania, natomiast drugi na zerwaniu części połączeń w strukturze materiału. Rozróżna się dwa rodzaje tego procesu. Materiałoznawstwo maszynowe – dziedzina materiałoznawstwa zajmująca się materiałami używanymi do budowy konstrukcji, urządzeń, maszyn i instalacji mechanicznych, energetycznych i elektrycznych.

    Badania materiałowe – interdyscyplinarny obszar badań naukowo-technicznych, w którym jest prowadzona analiza wpływu chemicznej i fizycznej struktury materiałów na ich właściwości elektryczne, mechaniczne, optyczne, powierzchniowe, chemiczne, magnetyczne i termiczne (także rozmaite kombinacje tych właściwości) oraz są opracowywane sposoby wytwarzania materiałów o pożądanych właściwościach.

    Mrozoodporność – odporność materiału na cykliczne zamrażanie i odmrażanie. Stopień mrozoodporności przyjmuje się na podstawie wskaźnika N, oznaczającego liczbę cykli zamrażania i rozmrażania. Jest on spełniony, jeśli po odpowiedniej liczbie cykli próbka nie wykazuje pęknięć, masa ubytków (zniszczone krawędzie, odpryski) nie przekracza 5%, a obniżenie wytrzymałości na ściskanie w stosunku do próbek niezamrażanych jest nie większe niż 20%.

    Badania materiałowe – interdyscyplinarny obszar badań naukowo-technicznych, w którym jest prowadzona analiza wpływu chemicznej i fizycznej struktury materiałów na ich właściwości elektryczne, mechaniczne, optyczne, powierzchniowe, chemiczne, magnetyczne i termiczne (także rozmaite kombinacje tych właściwości) oraz są opracowywane sposoby wytwarzania materiałów o pożądanych właściwościach. Terminem germplasm określa się zbiór materiału genetycznego organizmu. Materiał genetyczny roślin przechowuje się jako zbiór nasion. Największym projektem zajmującym się zachowaniem zbioru materiałów genetycznych jest International Treaty on Plant Genetic Resources for Food and Agriculture.

    Materiał archiwalny (ang. archival material) – termin obejmujący materiały piśmienne o wysokiej trwałości, nieulegające starzeniu podczas długiego przechowywania. Są to materiały polecane do sporządzania dokumentów, które mają mieć wartość archiwalną. Pojęcie obejmuje sam papier oraz przybory piśmienne, tusze i techniki druku. Normatyw Materiałowy - dokument określający ilość i rodzaj materiału (elementu, części, zespołu itp.), przydzielanego dla konkretnych działów zakładu produkcyjnego.

    Trombogenność – właściwość materiału, która indukuje lub sprzyja tworzeniu się skrzepu. Trombogenność wrodzona to tworzenie się skrzepu w wyniku kontaktu z powierzchnia materiału oraz trombogenność kontrolowana w postaci reakcji na powierzchni implantu. Przykładowo, kompozyty dla kardiochirurgii wytwarza się tak, by zwiększyć atrombogenność materiału (efekt odwrotny do trombogenności). Materiał odniesienia – materiał lub substancja, których jedna lub więcej wartości ich właściwości są dostatecznie jednorodne i określone w stopniu umożliwiającym stosowanie do wzorcowania przyrządu pomiarowego, oceny metody pomiarowej lub przypisania wartości właściwościom innych materiałów.

    Materiałoznawstwo – dziedzina wiedzy technicznej (inżynierskiej), zajmująca się opisem materiałów konstrukcyjnych.

    Dodano: 22.06.2011. 00:25  


    Najnowsze