• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy unijni wytropili zabójców nowotworów wykorzystujących bakterie

    29.09.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Bakterie Salmonellae, zwykle występujące w kurczakach i jajkach, wpływają na nasze życie i nie cieszą się dobrą sławą. Ale czy ta zła sława nie jest zbytnio przesadzona? Naukowcom w Niemczech, których prace są finansowane ze środków unijnych, udało się w sumie przedstawić Salmonellae w pozytywnym świetle, kiedy odkryli, że bakterie te mogą migrować do nowotworów litych i niszczyć je. Odkrycia opublikowano w czasopiśmie Public Library of Science (PLoS) ONE. Badania zostały w części sfinansowane z projektów CLINIGENE i MIDITRAIN. Projekt CLINIGENE uzyskał dofinansowanie na łączną kwotę 12 mln EUR, a projekt MIDITRAIN na ponad 2 mln EUR.

    Zdaniem dr Sary Bartels i dr Siegfrieda Weissa z Centrum Badań Chorób Zakaźnych im. Helmholtza (HZI) w Brunszwiku, Niemcy, bakterie mogą przeniknąć do złośliwej tkanki i zniszczyć ją dzięki substancji przekaźnikowej zwanej "czynnikiem martwicy nowotworu alfa" (TNF-alfa). Z uwagi na fakt, że naczynia krwionośne na obszarze dotkniętym chorobą stają się przepuszczalne, krew może płynąć z naczyń do tkanki złośliwej, skutecznie zabijając w ten sposób nowotwór.

    "Ten dopływ krwi stanowił punkt wyjścia dla naszych badań" - wyjaśnia dr Weiss. "Przekaźnik immunologiczny obecny w czasie bakteryjnie wywoływanego zapalenia powoduje taką właśnie reakcję. Szukaliśmy go i znaleźliśmy" - dodaje współautorka, która jest kierownikiem grupy ds. immunologii molekularnej przy HZI.

    TNF-alfa jest generowany przez komórki układu immunologicznego po rozpoznaniu Salmonelli. To pomaga pobudzić do działania inne komórki układu odpornościowego. Przepuszczalność naczyń krwionośnych zwiększa się i TNF-alfa może namierzyć tkankę nowotworową, ponieważ naczynia krwionośne w obszarach z zaburzeniami różnią się zasadniczo od zdrowych tętnic czy żył - słabe naczynia krwionośne są porowate i mają ślepe zaułki.

    Naukowcy stwierdzili, że potrzebna jest naprawdę niewielka ilość TNF-alfa, aby rozpuścić ściany naczyń krwionośnych w strefie nowotworowej i umożliwić przepływ krwi do złośliwej tkanki.

    Na podstawie wyników badań naukowcy dążą do zmodyfikowania Salmonelli, aby móc wykorzystać ją w terapii nowotworowej. Bakterie mogłyby migrować do nowotworów i powodować ich śmierć. Zaletą bakterii Salmonellae jest to, że są zlokalizowane w różnych miejscach w organizmie, do których zasadniczo trudno jest dotrzeć za pomocą tradycyjnych terapii nowotworowych. Na przykład tkanki nie są odpowiednio ukrwione, a chemioterapeutyków nie można stosować w obszarach, w których nie ma przepływu krwi.

    Podczas gdy we wcześniejszych badaniach zidentyfikowano zjawisko atakowania nowotworów przez bakterie, ich wykorzystanie do leczenia raka nigdy nie zostało ocenione ze względu na poważne obawy, że może nastąpić zgon pacjenta z powodu zakażenia. "Uzyskaliśmy ważną wskazówkę na temat sposobu migracji bakterii do nowotworów" - mówi dr Bartels. "Możemy teraz próbować manipulować bakteriami, aby wykorzystać je w terapii nowotworowej bez wywoływania śmiertelnego zakażenia."

    W badaniach wykorzystano myszy laboratoryjne, bowiem "być może trzeba jeszcze lat zanim będzie można zastosować tę metodę na ludziach" - stwierdza dr Weiss.

    Prace w ramach projektu CLINIGENE (Europejska sieć na rzecz postępu w klinicznym transferze genów oraz terapii), dofinansowanego z tematu "Nauki o życiu, genomika i biotechnologia na rzecz zdrowia" Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE, mają zostać zakończone w roku 2011. Projekt MIDITRAIN (Interakcje molekularne w czasie zakażenia), zakończony w 2008 r., był dofinansowany ze "Stypendiów Marie Curie - program szkolenia początkujących naukowców (EST)" w ramach tematu Mobilność 6PR.

    rdo: CORDIS

    informacji: PLoS ONE: http://www.plosone.org/home.action CLINIGENE: http://www.clinigene.eu/ MIDITRAIN - kliknij: tutaj Teksty pokrewne: 29960 Kategoria: Wyniki projektów
    Źródło danych: Public Library of Science (PLoS) ONE
    Referencje dokumentu: Leschner, S., et al. (2009) Tumor Invasion of Salmonella enterica Serovar Typhimurium Is Accompanied by Strong Hemorrhage Promoted by TNF-a. PLoS ONE 4(8): e6692. DOI:10.1371/journal.pone.0006692.
    Indeks tematyczny: Biotechnologia; Nauki biologiczne; Medycyna, zdrowie; Badania Naukowe RCN: 31297   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Naczynia krwionośne – część układu krążenia. Służą one do transportowania krwi przez organizm. Są trzy główne rodzaje naczyń krwionośnych: tętnice, które odtransportowują krew z serca, naczynia włosowate, za pośrednictwem których następuje wymiana substancji między krwią a tkankami i żyły, które transportuję krew z powrotem do serca. Naczynia włosowate (kapilary) – cienkościenne naczynia krwionośne (lub chłonne) oplatające tkanki i docierające do niemalże każdej komórki ciała. Zbudowane są ze śródbłonka. Ich średnica wynosi 7-15 μm. Ich zadaniem jest wymiana (pod wpływem ciśnienia) gazów, składników pokarmowych, zbędnych produktów przemiany materii, hormonów i witamin między krwią a tkanką. Wadą naczyń włosowatych jest to, że w czasie wymiany składników ucieka z nich także osocze (do 5 litrów dziennie). Z tego powodu powstał układ limfatyczny (chłonny), którego jednym z zadań jest zbieranie osocza z płynu tkankowego. Pęknięcie naczynia włosowatego nie ma większego znaczenia dla organizmu, chyba że dotyczy ono ważnych narządów (mózgu i naczyń wieńcowych serca). W związku z odmienną budową układu krwionośnego u różnych gromad kręgowców naczynia włosowate zmieniają prędkość przepływu krwi oraz jej ciśnienie. U ryb z racji dwukomorowego serca naczynia włosowate stanowią duży opór, co za tym idzie ciśnienie i prędkość krwi są małe. U gadów i płazów krążenie odbywa się szybciej. U ssaków i ptaków o czterokomorowym sercu występuje największe ciśnienie i najszybszy przepływ krwi, w związku z czym, gromady te zyskały stałocieplność. To właśnie po ich pęknięciu powstają tzw. wybroczyny. Układowe zapalenia naczyń (łac. vasculitis systematica, ang. systemic vasculitis) – heterogenna grupa schorzeń zaliczanych do układowych chorób tkanki łącznej, w których dochodzi do uszkodzenia ścian naczyń krwionośnych przez proces zapalny. Uszkodzenie ścian naczyń może prowadzić do krwawień albo do zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Uważa się, że w powstawaniu pierwotnych układowych zapaleń naczyń biorą udział procesy autoimmunologiczne.

    Public Library of Science (PLoS) – projekt non-profit rozwijania zbioru czasopism naukowych i innej literatury naukowej, dostępnego na licencjach wolnej dokumentacji. W 2006 r. w ramach tego projektu publikowane były następujące czasopisma: PLoS Biology, PLoS Medicine, PLoS Computational Biology, PLoS Genetics, PLoS Pathogens i PLoS Clinical Trials. Bartoneloza – jedna z odzwierzęcych chorób zakaźnych, wywołana przez bakterie rodzaju bartonella, zazwyczaj przenoszone na człowieka przez owady. Do zakażenia dochodzi przez ukąszenie. W zależności od gatunku bakterii wywołujących infekcję, możemy mieć do czynienia z różnymi batonelozami:

    Puszczanie krwi (upuszczanie krwi, flebotomia) – zabieg pseudoleczniczy często wykonywany w dawnej praktyce medycznej. Znany już od starożytności i popularny aż do końca XIX w. Flebotomia polega na wycofaniu z układu krwionośnego znaczącej ilości krwi. Dawniej wierzono iż zapobiega powstawaniu wielu chorób i przypadłości. Obecnie praktyka ta ze względu na brak potwierdzonej skuteczności została zarzucona z wyjątkiem kilku nielicznych przypadków. W przeszłości użycie tej metody może wydawać się uzasadnione jedynie w przypadkach nadciśnienia ze względu na brak znajomości innych środków leczniczych. Upuszczenie krwi mogło powodować korzystne objawy u pacjenta poprzez zmniejszenie ciśnienia krwi, co było wynikiem spadku objętości krwi w organizmie. Perycyty – komórki podobne do komórek mezenchymalnych związane z siecią małych naczyń krwionośnych. Jako komórki stosunkowo słabo zróżnicowane mogą być wbudowywane w sieć tych naczyń w celu ich wzmacniania. Mogą również różnicować się w zależności od potrzeb w fibroblasty, komórki mięśni gładkich lub makrofagi.

    Wazodilatacja - medyczny termin określający rozkurcz mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych. Skutkiem tego procesu jest poszerzenie światła naczyń i spadek ciśnienia krwi, ponieważ rośnie ogólna objętość układu krwionośnego przy stałej objętości krwi. Procesem przeciwnym do wazodilatacji jest wazokonstrykcja.

    Dodano: 29.09.2009. 15:12  


    Najnowsze