• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowa terapia może otworzyć drogę do zwalczania otyłości i cukrzycy

    25.04.2013. 16:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dwóch profesorów jest przekonanych, że wpadli na obiecujący trop, który pozwoli im opracować nową terapię przeciw otyłości i cukrzycy.

    Projekt i2MOVE (Inteligentny i wszczepialny modulator funkcji nerwu błędnego w leczeniu otyłości) jest realizowany pod kierunkiem dwóch profesorów z Imperial College London: Christofera Toumazou z Wydziału Inżynierii Elektrycznej i Elektronicznej oraz sir Stephena Blooma z Wydziału Medycyny. Połączona wiedza ekspercka profesorów z zakresu bioinżynierii i endokrynologii
    otwiera drogę do opracowania urządzenia naśladującego reakcję nerwu błędnego, który łączy mózg ze wszystkim, co wiąże się z językiem, gardłem, strunami głosowymi, płucami, sercem, żołądkiem i jelitami. Urządzenie ma tłumić apetyt chorego.

    Dzięki grantowi dla początkujących naukowców, przyznanemu przez Europejską Radę ds. Badań Naukowych (ERBN) w wysokości ponad 7 mln EUR, prace nad czteroletnim projektem już posuwają się naprzód. Dotychczas naukowcy opracowali kombinację hormonów w postaci glukagonu i peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1), która odgrywa kluczową rolę w regulacji stężenia cukru we krwi i wspomaga osłabianie apetytu. Może stanowić w przyszłości podstawę nowej terapii przeciw otyłości i cukrzycy.

    Glukagon, jako antagonista insuliny, zapobiega odkładaniu się glukozy w tkance tłuszczowej i wątrobie oraz podnosi stężenie cukru we krwi. GLP-1 pobudza uwalnianie insuliny w celu obniżenia glikemii i oddziałuje na mózg osłabiając apetyt.

    Głównym celem projektu jest walka z otyłością, którą to Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała za chorobę będącą jednym z największych wyzwań stojących przed publiczną opieką zdrowotną w XXI w. Ponad 23% Europejczyków uważanych jest za osoby otyłe, a koszty samej opieki zdrowotnej wyniosły w 2010 r. ponad 10 mld EUR. Dostępne metody leczenia, takie jak zabieg chirurgiczny uznaje się za mało skuteczne i z tego właśnie względu zespół badawczy i2MOVE jest przekonany, że stymulacja elektryczna nerwu błędnego w połączeniu z inteligentną rejestracją może okazać się efektywna. To inteligentny implant, który rejestruje sygnały nerwu błędnego powiązane z uwalnianiem hormonów w czasie spożywania posiłku. Ma stymulować ten nerw i modulować jego sygnały, aby lepiej regulować apetyt.

    Profesor Bloom, wraz ze swoim zespołem badawczym, postanowił ustalić, czy wprowadzenie glukagonu i GLP-1 do krwioobiegu może przyczynić się do zredukowania apetytu. W toku badań 16 ochotników poddano kolejno czterem terapiom na bazie glukagonu, GLP-1, kombinacji glukagonu i GLP-1 oraz solanki jako terapii kontrolnej. Kolejność terapii ustalono losowo. Każda z nich była podawana za pomocą wlewu kroplowego przez dwie godziny. Po upłynięciu półtorej godziny ochotnikom proponowano posiłek. Naukowcy odnotowywali ile zjedli, a także mierzyli ich wydatek energii i stężenie cukru we krwi. Wyniki ujawniły, że badani spożywali 13% mniej kalorii po podaniu kombinacji dwóch hormonów w porównaniu do solanki, ale nie odnotowano znaczącej różnicy po przyjęciu jednego z dwóch hormonów odrębnie.

    Ochotnicy leczeni kombinacją glukagonu/GLP-1 spożywali znacząco mniej - zdaniem profesora Blooma. Uzyskane wyniki potwierdzają ustalenia zespołu poczynione na zwierzętach, sugerując że kombinacja glukagon/GLP-1 może być obiecującym tropem przy opracowywaniu nowej metody leczenia otyłości i cukrzycy.

    "Trzynaście procent to duża redukcja w spożywaniu pokarmów wedle wszelkich standardów, aczkolwiek nasz eksperyment to jedynie przystawka" - podkreśla. "Skuteczne leczenie w przyszłości wymagać będzie długofalowego tłumienia apetytu, dlatego naszym kolejnym celem jest ustalenie, czy skutki można utrzymać, aby doprowadzić do faktycznego spadku wagi".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Otyłość brzuszna – zwana inaczej "otyłością centralną", "otyłością typu jabłko", "otyłością trzewną", "otyłością wisceralną", "otyłością androidalną". Jest częściej spotykana u mężczyzn niż u kobiet. Jej powikłaniami mogą być: Rzekoma niedoczynność przytarczyc (zespół Albrighta, łac. pseudohypoparathyroidismus, ang. pseudohypoparathyroidism, PHP, Albright syndrome) – grupa genetycznie uwarunkowanych chorób metabolicznych, charakteryzujących się opornością tkanek docelowych na parathormon. Wyróżniono cztery typy choroby: Ia, Ib, Ic i II. W dwóch z nich stwierdzono mutację genu receptora dla PTH (PTHrP). W typie Ia stwierdza się ponadto oporność receptorów dla TSH, glukagonu i gonadotropin, w typie II reakcja receptorów dla TSH, glukagonu i gonadotropin jest prawidłowa. Obraz kliniczny chorób jest zróżnicowany; obok hipokalcemii i hiperfosfatemii różnego stopnia, mogą występować niedoczynność tarczycy i gonad, niski wzrost (typ Ia i Ic), okrągła twarz, otyłość, charakterystycznie skrócone kości śródręcza i śródstopia, zwapnienia podskórne. Typowy dla choroby fenotyp może występować u członków rodziny pacjenta, mimo prawidłowego profilu hormonów; stan taki nazywa się rzekomo-rzekomą niedoczynnością przytarczyc (pseudopseudohypoparathyroidismus). Eksenatyd (ang. Exenatide) − nowy lek zarejestrowany do leczenia cukrzycy, będący agonistą peptydu glukagonopodobnego typu 1 (GLP-1 Glucagon-like-peptide-1), wytwarzanego przez komórki L jelita cienkiego, który wiążąc się z komórką β (receptorem dla GLP-1) wysp trzustkowych zwiększa wydzielanie insuliny pod wpływem glukozy. Ponadto spowalnia wchłanianie glukozy oraz hamuje wpływ glukagonu na komórki receptorowe. Został dopuszczony do leczenia typu 2 cukrzycy przez FDA na rynku USA w 2005. Eksenatyd jest syntetycznym analogiem peptydu złożonego z 39 aminokwasów, pierwotnie wykrytego w ślinie helodermy arizońskiej.

    Zjawisko Somogyi – znaczy wzrost glikemii występujący w kilka godzin po niedocukrzeniu. Najczęściej jest to poranna hiperglikemia po nocnym niedocukrzeniu. Dzieje się tak dlatego, że organizm odpowiada na niski poziom cukru we krwi wydzieleniem hormonów (glukagon, adrenalina, hormon wzrostu) podwyższających stężenie cukru we krwi. Samo stwierdzenie wysokiej porannej glikemii niekoniecznie musi oznaczać, że w nocy poziom cukru też był wysoki. Znajomość wartości glikemii nocnej jest istotna do ustalenia postępowania leczniczego. Otyś (forma żeńska Otyś/Otysiowa, liczba mnoga Otysiowie) – polskie nazwisko. Nosi je około 59 osób. Najwięcej osób o tym nazwisku mieszka na terenie Warszawy.

    Dieta odchudzająca, własc. dieta redukująca – zestaw zaleceń dietetycznych, zazwyczaj w postaci jadłospisów, których celem jest zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej, np. w leczeniu otyłości lub dla poprawy wyglądu. Otyłość (łac. obesitas) – patologiczne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie, przekraczające jego fizjologiczne potrzeby i możliwości adaptacyjne, mogące prowadzić do niekorzystnych skutków dla zdrowia. Za otyłość uważa się stan, w którym tkanka tłuszczowa stanowi więcej niż 20% całkowitej masy ciała u mężczyzn oraz 25% u kobiet. Otyłości towarzyszy nadwaga, czyli nadmierna masa ciała powyżej masy optymalnej.

    Inkretyny – grupa hormonów jelitowych, które zwiększają poposiłkowe wydzielanie insuliny przez komórki β wysp trzustkowych, nawet zanim dojedzie do poposiłkowego wzrostu poziomu glukozy we krwi. Powodują one także zwolnienie absorpcji substancji pokarmowych przez zwolnienie opróżniania żołądka i bezpośrednie zmniejszenie pobierania pokarmu. Innym działaniem inkretyn jest zmniejszenie wydzielania glukagonu przez komórki α wysp trzustkowych. Przedstawiciele tej grupy hormonów jelitowych to: glukagonopodobny peptyd-1 (GLP-1) i glukozozależny peptyd insulinotropowy (żołądkowy peptyd hamujący, GIP). Oba hormony są szybko inaktywowane przez peptydazę dipeptydylową-4 (DPP-4). Odchudzanie jest procesem, który polega na zmniejszaniu masy, do prawidłowej masy ciała, zapewniającej optymalny stan zdrowia. Proces ten, w ujęciu biologicznym, zmierza do poprawy trawienia, spalaniu tkanki tłuszczowej i tworzeniu mięśniowej, zmniejszenia zapotrzebowania na pokarmy, a w efekcie ogólnej zmianie odżywiania. W ujęciu psychologicznym wywołuje zadowolenie, podwyższenie własnej samooceny, poczucie atrakcyjności oraz wzrost wiary we własne możliwości; może przeciwdziałać stanom nadwagi i otyłości.

    Metformina (INN) – lek z grupy biguanidów zaliczany do doustnych leków przeciwcukrzycowych. Jest stosowany w cukrzycy typu 2, szczególnie jeśli towarzyszy jej nadwaga lub otyłość.
    Metformina jest stosowana w lecznictwie od 1957 roku.

    Endokrynologia, Otyłość i Zaburzenia Przemiany Materii – oficjalny kwartalnik Polskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest prof. Marek Bolanowski. Zastępcami redaktora naczelnego jest prof. Ewa Małecka-Tendera.

    Nerwy Latarjeta – gałązki nerwu błędnego unerwiające żołądek, zaopatrujące dno, trzon i okolicę odźwiernika. Nerw przedni Latarjeta odchodzi od lewego pnia nerwu błędnego, tylny nerw Latarjeta odchodzi od pnia prawego. Oblężenie Paryża – oblężenie miasta przez duńskich wikingów, które miało miejsce w okresie od 25 listopada [885] do października 886 roku i zakończyło się po zapłaceniu najeźdźcom trybutu przez króla Franków Karola II Otyłego.

    Dodano: 25.04.2013. 16:26  


    Najnowsze