• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowe implanty słuchowe będą całkowicie wszczepialne

    16.06.2011. 00:06
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Niedługo będzie możliwe zastosowanie nowych, całkowicie wszczepialnych implantów słuchowych - poinformował PAP prof. Henryk Skarżyński, dyr. Instytuty Fizjologii i Patofizjologii Słuchu w Kajetach pod Warszawą.  Implanty ślimakowe przywracają słuch osobom z obustronną głuchotą lub obustronnym głębokim niedosłuchem. Nie można jednak całkowicie ich wszczepić podczas operacji chirurgicznej. "Schowana jest duża część implantu, ale nadal na zewnątrz, za uchem, wystaje mały procesor mowy i mikrofon, który odbiera dźwięki" - powiedział prof. Skarżyński.

    Implanty, stosowane zarówno u dzieci, jak i dorosłych w leczeniu głuchoty i głębokiego niedosłuchu, składają się z dwóch części: zewnętrznej, w której przetwarzane są sygnały akustyczne w sygnały elektryczne, oraz wewnętrznej, wszczepianej pod skórę (umieszczanej w tzw. loży kostnej w zagłębieniu kości czaszki). W ślimaku ucha wewnętrznego znajduje się elektroda, która bezpośrednio pobudza nerw słuchowy, wywołując wrażenia słuchowe.

    Procesor mowy z mikrofonem trzeba zdejmować na noc. Nie można go używać podczas kąpieli pod prysznicem, pływać z nim ani spacerować podczas deszczu.

    "Dlatego jak tylko się pojawiły implanty ślimakowe, marzyliśmy o tym, by można było je w całości schować" - podkreślił prof. Skarżyński, który jest w zespołach badawczych zajmujących się opracowywaniem tego rodzaju wyjątkowo skomplikowanych aparatów. "Kłopot był jednak ze skonstruowaniem takiego mikrofonu, który odbierałby jedynie dźwięki z otoczenia i nie rejestrował odgłosów z naszego ciała: gdy np. płynie krew lub otwieramy usta" - dodał.

    Głównie z tego powodu nie przyjął się całkowicie wszczepialny implant jaki przed 4 laty powstał w australijskiej firmie Cochlear. "Pacjenci tłumaczyli, że do pływania mogą zdjąć aparat, który mają za uchem, bo pod wodą i tak nie jest im zbyt potrzebny" - wyjaśnił prof. Skarżyński.

    Szef Instytutu Fizjologii i Patofizjologii Słuchu nie ma jednak wątpliwości, że wprowadzenie udoskonalonych technicznie, całkowicie wszczepialnych implantów słuchowych jest tylko kwestią czasu.

    Herman Jenkins, szef otolaryngologii University of Colorado w Aurora, powiedział w rozmowie z "New Scientist", że są już pierwsze całkowicie wszczepialne implanty zapewniające 80 proc. tej słyszalności jaką dają obecnie stosowane aparaty umieszczane na zewnątrz ucha. Opracowano je w firmie Otologics w Boulder w Colorado.

    "Są tak skonstruowane, że zawierają dwa mikrofony, z których jeden wychwytuje dźwięki z otoczenia, a drugi odbiera odgłosy dochodzące z wnętrza organizmu. Porównując je proces eliminuje niepożądane dźwięki" - wyjaśnia Jose Bedoya, jeden z założycieli firmy.

    Prof. Skarżyński uważa, że nowe implanty mogą zainteresować przede wszystkim osoby z częściowym uszkodzeniem słuchu. Jego zdaniem, takie aparaty, uzupełniające istniejący słuch, są dla nich znakomitym rozwiązaniem.

    "Są to często osoby wciąż aktywne zawodowo, które nie zawsze chcą nosić widoczną za uchem część aparatu" - powiedział prof. Skarżyński. Uważa on, że wiele takich osób niedosłyszących będzie chciało skorzystać z nowych urządzeń. Tym bardziej, że jego zdaniem nie powinny być one droższe niż obecnie stosowane implanty ślimakowe.

    Nowej generacji implanty trzeba będzie jedynie wymieniać, prawdopodobnie co 10 lat, do czasu wyczerpania się baterii. Konieczna będzie zatem kolejna operacja. Herman Jenkins, nie widzi jednak w tym problemu. Jego zdaniem, taki zabieg jest mało ryzykowny, jeśli chodzi o możliwość infekcji czy uszkodzenia nerwów.

    "Najważniejsze jest zapewnienie odpowiedniego komfortu słyszenia. Dopiero wtedy będziemy używać aparatów całkowicie wszczepialnych" - dodał prof. Skarżyński.

    PAP - Nauka w Polsce, Zbigniew Wojtasiński 

    tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Implant ślimakowy – zaawansowane urządzenie elektroniczne, wszczepiane podczas operacji chirurgicznej osobom z obustronną głuchotą lub obustronnym głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Implant ślimakowy pozwala na rehabilitację osoby z głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Pacjent zyskuje nie słuch fizjologiczny, ale słuch do niego jakościowo zbliżony. Całość systemu implantu ślimakowego składa się z dwóch części: wewnętrznej, wszczepianej pod skórę, umieszczanej w loży kostnej przygotowanej przez chirurga w zagłębieniu kości czaszki, oraz części zewnętrznej, przetwarzającej sygnały akustyczne w sygnały elektryczne, przekazywane dalej do części wewnętrznej. Elektroda części wewnętrznej umieszczona w ślimaku bezpośrednio pobudza nerw słuchowy, wywołując wrażenia słuchowe. Powiększenie biustu jest zabiegiem chirurgicznym, który służy korekcji kobiecych piersi zarówno w zakresie ich wielkości jak i kształtu. Najczęściej w tym celu stosowane są implanty piersiowe lub własna (autogenna) tkanka tłuszczowa. Ze względu na rodzaj wypełnienia implanty dzieli się na wypełnione solą fizjologiczną i żelem silikonowym. Ze względu na kształt implanty dzieli się na okrągłe i anatomiczne. Aparat słuchowy – urządzenie służące do wzmacniania głośności dźwięków u osób niedosłyszących. W przeszłości funkcję prymitywnych aparatów słuchowych pełniły specjalne trąbki wkładane do uszu, które dzięki rozszerzeniu u wlotu mogły skupiać fale dźwiękowe i poprawiać nieznacznie komfort słyszenia.

    Implanty stomatologiczne: Implanty stomatologiczne (wszczepy śródkostne) to protezy stosowane w celu odbudowy utraconego uzębienia. Wykonane są z tytanu, który jest metalem obojętnym dla organizmu i nie ma wpływu na zdrowie. Implanty stomatologiczne są produkowane w różnych kształtach, wielkościach i mogą mieć różnie modyfikowaną powierzchnię. Implantologia jest alternatywą dla klasycznych rozwiązań protetycznych. Badanie słuchu – jest to ocena reakcji organizmu powstałej w wyniku stymulacji dźwiękowej. Badania słuchu dzielą się na badania subiektywne i badania obiektywne. Subiektywne badania słuchu, w przeciwieństwie do badań obiektywnych, wymagają aktywnej współpracy osoby badanej (od osoby badanej wymaga się świadomej informacji zwrotnej np. czy dźwięk jest słyszalny). Badania słuchu można podzielić również na badania progowe oraz nadprogowe. Celem badań progowych jest określenie najcichszego możliwego do usłyszenia dźwięku, w badaniach nadprogowych oceniana jest percepcja dźwięku powyżej progu słyszenia.

    Próba Webera (ang. Weber test) – subiektywna metoda badania słuchu polegająca na przyłożeniu wprawionego w drgania stroika do czoła lub szczytu czaszki pacjenta. Zadaniem chorego jest określenie w którym uchu dźwięk słyszany jest głośniej. W przypadku zdrowych badanych dźwięk słyszany jest jednakowo w obu uszach. Badanemu z przewodzeniowym uszkodzeniem słuchu dźwięk wyda się głośniejszy w chorym uchu. Dzieje się tak ponieważ ucho to nie słyszy dźwięków otoczenia i może skupić się wyłącznie na odbiorze dźwięków przewodzonych drogą kostną. Taka sytuacja może być nawet uzyskana eksperymentalnie poprzez zatkanie jednego ucha palcem. Natomiast chory z odbiorczym uszkodzeniem słuchu będzie lepiej słyszał stroik w uchu zdrowym. Implant, wszczep – to ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu. Najczęściej stosowane są implanty zastępujące tkanki twarde.

    Endoproteza – wykonany z biomateriałów element, wszczepiany operacyjnie do organizmu (implant), zastępujący lub wspomagający utraconą funkcję narządu lub narządów. Termin ten odnosi się głównie do implantów zastępujących uszkodzone elementy układu ruchu, zwłaszcza staw biodrowy i kolanowy, chociaż do endoprotez zaliczamy też np. implanty układu sercowo-naczyniowego. Endoprotezami nie są natomiast implanty ortopedyczne, służące do zespalania złamanych kości (osteosyntezy), które po zrośnięciu się tkanki kostnej są usuwane z organizmu. Niedosłuch (łac. hypoacusis) – zaburzenie ze strony narządu słuchu polegające na nieprawidłowym przewodzeniu lub odbiorze dźwięków. Częstość występowania niedosłuchu rośnie z wiekiem:

    Otoemisja akustyczna (ang. otoacoustic emission - OAE) - nazywana przez niektórych emisją otoakustyczną jest to jedna z obiektywnych metod diagnostycznych stosowanych w audiologii. Metoda ta pozwala na wykrycie niedosłuchu odbiorczego pochodzenia ślimakowego. Działanie OAE opiera się na zjawisku fizjologicznym o tej samej nazwie odkrytym w 1978 roku przez Davida Kempa. Polega ono na emisji przez ucho wewnętrzne dźwięków w odpowiedzi na bodziec akustyczny (trzask) lub spontanicznie. Słaby sygnał emitowany jest przez ucho wewnętrzne do otoczenia (przewód słuchowy zewnętrzny), skąd może być rejestrowany za pomocą aparatu do pomiaru OAE.

    Objaw przetokowy, inaczej reakcja mechaniczna przedsionka - jest to objaw, który może być wywołany na skutek połączenia (przetoki) pomiędzy uchem środkowym, a uchem wewnętrznym. Polega on na reakcji przedsionkowej (układu równowagi) na skutek zmian ciśnienia w uchu zewnętrznym, przy istniejącej perforacji błony bębenkowej.

    Implant mózgowy (ang. brain implant) - urządzenie techniczne łączące się bezpośrednio z mózgiem ludzkim lub zwierzęcym zwykle umieszczone na powierzchni mózgu lub podłączone do kory mózgowej (implantowane elektrody domózgowe). Obecnie badania neurobiologów i inżynierów biomedycznych koncentrują się na zbudowaniu takich implantów mózgowych, które byłyby zdolne zastąpić obszary mózgu uszkodzone po udarze lub urazie mózgowym. Obejmuje to także zastąpienie czynności uszkodzonych układów czuciowych, np. wzrokowego (proteza wzroku). Inne implanty mózgowe są wykorzystywane w doświadczeniach na zwierzętach w celu bezpośredniej rejestracji czynności elektrycznej mózgu dla celów naukowych. Niektóre implanty mózgowe umożliwiają stworzenie interfejsu pomiędzy układem nerwowym i układem scalonym komputera, co jest częścią szerszych badań nad interfejsami mózg-komputer. Źródło dźwięku – ciało drgające, którego energia jest dostateczna, aby wywołać w narządzie słuchu, najsłabsze wrażenia słuchowe. Inaczej mówiąc natężenie dźwięków słyszalnych musi przekraczać próg słyszalności.

    Endokrynologia Polska – dwumiesięcznik Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest prof. Beata Kos-Kudła. Zastępcami redaktora naczelnego są: prof. Ewa Sewerynek, prof. Marek Bolanowski, prof. Roman Junik oraz dr hab. Tomasz Bednarczuk. Tympanoskleroza (łac. tympanosclerosis), stwardnienie ucha środkowego - forma schorzenia ucha środkowego. Proces chorobotwórczy powodujący włóknienie i tworzenie się złogów soli wapnia w obrębie ucha środkowego i trąbki Eustachiusza. Czasami poprzez usztywnienie kosteczek słuchowych i przerost złogów dochodzi do utraty lub upośledzenia słuchu.

    Szumy uszne, (łac. tinnitus auris) – grupa przykrych doznań dźwiękowych pochodzenia endogennego, które zwykle są objawami drobnych defektów w uchu wewnętrznym. Szumy uszne mają charakter subiektywny, słyszane są tylko przez osobę, u której powodują dyskomfort. Nie pochodzą z otoczenia, jednak może je generować zbyt głośny dźwięk. Odczuwane są w uszach lub w głowie.

    Dodano: 16.06.2011. 00:06  


    Najnowsze