• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowe metody szkolenia lekarzy w Śląskim Centrum Chorób Serca

    07.12.2011. 12:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Śląskie Centrum Chorób Serca wzbogaciło się o nowoczesny sprzęt do szkolenia przyszłych lekarzy, specjalistów z zakresu kardiologii, kardiochirurgii i intensywnej terapii. Ośrodek zakupił trzy biosymulatory, które imitują objawy wielu chorób, w tym zawał serca. 

    Śląskie Centrum Chorób Serca w Zabrzu zostało wyposażone w trzy wysokiej klasy biosymulatory. Dwa z nich imitują człowieka. Dają m.in. studentom medycyny możliwość zdobywania pierwszych doświadczeń w zakresie zabiegów małoinwazyjnych, takich jak biopsja czy intubacja. Zadaniem biosymulatorów jest także wspomaganie szkolenia w zakresie nowoczesnych metod leczenia serca oraz skrócenie czasu nauki przyszłych lekarzy specjalistów.

    Dyrektor Śląskiego Centrum Chorób Serca prof. Marian Zembala, prezentując we wtorek biosymulatory, tłumaczył, że każdy z nich może symulować wiele objawów. "Jeśli chcemy pokazać obrzęk płuc, to możemy ten obrzęk wywołać i on będzie przebiegał tak jak w rzeczywistości. Może pokazać każdy poziom skomplikowania, jak na przykład wstrząs anafilaktyczny po użądleniu pszczoły" - powiedział prof. Zembala.

    Największy i najbardziej przypominający człowieka biosymulator, który został zaprezentowany w Zabrzu, służy do nauki podstawowych oraz zaawansowanych czynności reanimacyjnych. Może być wykorzystywany w czasie zajęć praktycznych ze studentami z zakresu medycyny ratunkowej, anestezjologii, chirurgii. Wystarczy wprowadzić odpowiednie dane do programu komputerowego, a fantom będzie symulował różne objawy kliniczne, np. zaburzenia rytmu serca, ciśnienie tętnicze, każdy rodzaj wstrząsu.

    Szkolący się student z jego pomocą będzie uczył się np., jak wykonać intubację przez usta lub nos, a także jak prawidłowo założyć drenaż do klatki piersiowej. Stan "zdrowia" fantoma zależy wyłącznie od osoby, która się szkoli. Jeśli zastosuje prawidłowe leczenie lub popełni błąd, "zdrowie" fantoma się polepszy lub pogorszy poprzez zatrzymanie krążenia.

    "Szkolenie lekarzy przesuwa się w stronę biosymulatorów. Nic dziwnego, przecież piloci samolotów pasażerskich też nie siadają od razu za sterami samolotu, tylko najpierw długo muszą uczyć się na symulatorach" - powiedział w trakcie konferencji szef anestezjologów zabrzańskiego ośrodka prof. Piotr Knapik.

    Drugie urządzenie, tzw. symulator do echokardiografii przezprzełykowej (oceny stanu serca), stosowany jest głównie do nauki wyobraźni przestrzennej. To konieczne, ponieważ echokardiografia przezprzełykowa jest badaniem wykonywanym z pomocą sondy wprowadzanej do przełyku pacjenta. Badanie jest więc niekomfortowe dla badanego, dlatego musi trwać jak najkrócej. W efekcie rezydent ma mało czasu na naukę. W przypadku symulatora nie ma żadnych ograniczeń.

    Ostatni z trzech nowych symulatorów, tzw. endowaskularny, umożliwia np. monitorowanie funkcji życiowych pacjentów w trakcie zawału serca. Przedstawia stały zapis wszystkich stanów zagrożenia, informuje o interakcjach z podawanymi lekami. Specjaliści ze Śląskiego Centrum Chorób Serca są zdania, że pozwala on nauczyć się różnych działań bez szkody dla pacjenta.

    Doposażenie Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu w symulatory szkoleniowe w zakresie kardiologii, kardiochirurgii, elektrofizjologii i intensywnej terapii jest wspólnym przedsięwzięciem zabrzańskiego Centrum, Śląskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia, Naczelnej Izby Lekarskiej oraz Śląskiej Izby Lekarskiej. Pieniądze pochodzą z programów unijnych i wsparcia Ministerstwa Zdrowia.

    W zabrzańskim ośrodku leczą się chorzy z całego kraju. Należy on do liderów pod względem liczby wykonywanych przeszczepów. Jako jedyny przeszczepia także płuca. W minionym roku w Zabrzu wykonano 38 przeszczepów serca (w tym sześć u dzieci - najmłodsze miało pół roku) i 11 przeszczepów płuc. Rocznie Śląskie Centrum Chorób Serca jest w stanie wykonać ok. 100-120 transplantacji.

    PAP - Nauka w Polsce

    ktp/ itm/ tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Paweł Eugeniusz Buszman (ur. 23 stycznia 1961 w Rudzie Śląskiej) – profesor doktor habilitowany nauk medycznych, polski kardiolog, konsultant medyczny w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu, profesor Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Echo serca płodu jest rodzajem badania echokardiograficznego wykonywanego kobietom ciężarnym. Badanie obejmuje ocenę anatomii klatki piersiowej i serca płodu oraz jego funkcjonowania. Podczas tego badania można zdiagnozować nieprawidłowości budowy (wady serca) oraz zaburzenia rytmu i funkcji serca. Informacje uzyskane w czasie badania płodu mogą być pomocne przy podejmowaniu decyzji o dalszym przebiegu ciąży oraz miejscu i czasie porodu. Dzieci z rozpoznanymi wadami serca powinny się rodzić w wysokospecjalistycznych ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie i warunki do opieki. Urządzenie wspomagające czynność komór serca (ang. ventricular assist device, VAD) – automatyczna pompa wspomagająca pracę komory serca. Stosowana jako środek doraźny u chorych z niewydolnością serca, oczekujących na przeszczepienie lub u osób, u których przeszczepienie jest niemożliwe. VAD nie zastępuje komory serca, lecz wspomaga jego pracę. Urządzenie może być montowane wewnątrz lub na zewnątrz ciała pacjenta. Może wspomagać prawą bądź lewą komorę serca. Napędzane elektrycznie (z baterii zewnętrznej) lub pneumatycznie.

    Czasowa elektrostymulacja serca – to rodzaj elektrostymulacji serca, którą stosuje się u osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym, wskutek zaburzeń tworzenia bodźców lub ich przewodzenia, do czasu usunięcia ich przyczyny lub wdrożenia stałej elektrostymulacji serca. Najczęstszym wskazaniem do jej stosowania są zaburzenia przewodnictwa w przebiegu zawału mięśnia serca. Operacja Norwooda to operacja serca, która po raz pierwszy została pomyślnie przeprowadzona przez Norwooda i jego współpracowników. Operację tę stosuje się w przypadku leczenia zespołu niedorozwoju lewej części serca, atrezji zastawki dwudzielnej lub innych wad serca o typie pojedynczej komory.

    Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%. Prawe uszko serca (łac. auricula cordis dextra) – twór należący do prawego przedsionka serca, które zwłaszcza podczas skurczu komór serca obficie wypełnia się krwią.

    Ablacja przezskórna – zabieg kardiologiczny, który wykonywany jest w celu trwałego wyleczenie rodzaju zaburzenia rytmu serca nazywanego częstoskurczem. Polega on na zniszczeniu, najczęściej energią termiczną, obszaru serca, będącego anatomicznym podłożem występowania takiego zaburzenia. Szmery sercowe (łac. strepitus cordis) to zjawiska akustyczne stwierdzane oprócz tonów serca w trakcie osłuchiwania układu krążenia, które są wywołane wibracjami (drganiami) powstającymi w tkankach serca i naczyń krwionośnych, a także samym strumieniu krwi przy jego przejściu z przepływu warstwowego w turbulentny. Akustycznie jest to stosunkowo długo trwająca seria drgań, które różnią się częstotliwością, głośnością, czasem trwania i czasem pojawienia się w trakcie cyklu pracy serca.
    Szmery sercowe odgrywają istotną rolę w rozpoznawaniu chorób serca i naczyń, jednak większość szmerów nie ma znaczenia chorobowego - są to tzw. "szmery niewinne".

    Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża.

    Dodano: 07.12.2011. 12:04  


    Najnowsze