• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowe remedium na gruźlicę lekooporną

    24.07.2014. 15:37
    opublikowane przez: Redakcja

    Nowy lek ma potencjał by leczyć lekooporną gruźlicę (TB). Medykament, zaprezentowany w czasie dorocznej międzynarodowej konferencji nt. AIDS w Melbourne, Australia, może stanowić przełom, który wpłynie na życie milionów osób cierpiących na TB na świecie.

    Relację zamieścił w tym tygodniu &#187New Scientist&#171. Czytamy w niej, że wyniki prób klinicznych terapii trzema lekami o nazwie PaMZ (PA-824 + moksyfloksacyna + pirazynamid) dają największą od dziesiątek lat nadzieję na opanowanie choroby. Cytowany przez &#187New Scientist&#171 Mel Spigelman - dyrektor organizacji TB Alliance, która opracowuje lek - określił nowiny mianem punktu zwrotnego, który &#132zwiększa szanse na leczenie wszystkich chorych na TB za pomocą tych samych, niedrogich leków&#148.

    Szacuje się, że TB pochłania każdego roku życie 1,3 mln osób i pozostaje główną przyczyną zgonów na świecie, zwłaszcza wśród osób zarażonych wirusem HIV. &#187New Scientist&#171 relacjonuje: &#132Wielolekooporna TB, inaczej MDR TB, odpowiada za około 3,7% nowych przypadków TB na świecie, to jest 450.000 rocznie. Obecnie okres leczenia chorych na wielolekooporną TB wynosi minimum od 18 do 24 miesięcy. Ta intensywniejsza terapia wymaga podania ponad 12.000 tabletek i codziennych iniekcji przez co najmniej 6 miesięcy&#148.

    Terapia PaMZ to połączenie trzech leków, które na różne sposoby zabijają prątki TB i zdecydowanie skracają czas leczenia. Najważniejszym, nowym składnikiem jest PA-824, który powstrzymuje prątki przed budowaniem własnych ścian komórkowych. Jego entuzjastą jest nawet sam Bill Gates - według TB Alliance, Fundacja Billa i Melindy Gatesów przeznaczyła &#132pokaźne środki&#148 na sprawdzenie bezpieczeństwa i ustalenie skuteczności nowego schematu leczenia. Wypowiadając się na temat nowego leku, Gates zauważył: &#132PaMZ może istotnie skrócić czas leczenia lekoopornej TB z dwóch lat do zaledwie sześciu miesięcy i obniżyć koszty terapii lekoopornej TB w krajach o niskich dochodach z tysięcy dolarów do jedynie ułamka tej kwoty&#148.

    &#187Bloomberg&#171 cytuje Amritę Daftary, stażystkę ze stopniem doktora w ICAP (wcześniej Międzynarodowe Centrum Opieki i Programów Leczenia AIDS) przy Uniwersytecie Columbia, która także podkreśla wagę doniesień: &#132Jeżeli niespodziewanie schemat leczenia skraca się do 6 miesięcy, to prawdopodobnie więcej osób ukończy leczenie. Byłoby to ogromnym dobrodziejstwem, gdyż zmniejszyłoby odium, jakie spada na TB&#148.

    Środki z Fundacji Billa i Melindy Gatesów i z innych źródeł ułatwią testy PaMZ w ramach 3. fazy prób klinicznych zatytułowanej STAND (ang. Shortening Treatments by Advancing Novel Drugs). W przypadku powodzenia schemat wyeliminuje konieczność iniekcji i obniży koszty terapii MDR-TB w niektórych krajach o ponad 90% u tych chorych na TB, których organizmy są wrażliwe na te trzy leki.

    Wsparcie wcześniejszych badań nad schematem leczenia PaMZ zapewnili: Fundacja Billa i Melindy Gatesów (BMGF), Departament Rozwoju Międzynarodowego Zjednoczonego Królestwa (DFID), Departament Spraw Zagranicznych Australii (DFAT), Amerykańska Agencja ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID), Irish Aid oraz Dyrekcja Generalna ds. Współpracy Międzynarodowej (DGIS). TB Alliance ma nadzieję uruchomić próby STAND pod koniec tego roku, jednak jak podkreśla zespół, data uzależniona będzie od uzyskania odpowiednich zobowiązań do finansowania.
    Za: CORDIS


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Terapia fotodynamiczna (PDT) – forma leczenia, w której wykorzystuje się nietoksyczne związki światłoczułe, które po ekspozycji na specyficzny rodzaj światła, stają się toksyczne dla komórek nowotworowych i innych chorych komórek. PDT wykazuje również zdolność do zabijania komórek mikroorganizmów, w tym bakterii, grzybów i wirusów. PDT jest powszechnie stosowana w leczeniu trądziku. Jest ona stosowana klinicznie do leczenia wielu schorzeń, w tym związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej i nowotworów złośliwych. Jest uznanawana jako strategia leczenia, która jest zarówno mało inwazyjna jak i minimalnie toksyczna. Kiła wrodzona – zakażenie krętkiem Treponema pallidum może nastąpić w każdym okresie ciąży, ale zmiany charakterystyczne dla kiły wrodzonej obserwuje się w przypadku zakażenia po 4 miesiącu ciąży, gdy zaczyna rozwijać się układ odpornościowy płodu. Wynika z tego, że patogeneza kiły wrodzonej zależna jest bardziej od odpowiedzi immunologicznej gospodarza niż od bezpośredniego szkodliwego wpływu T. pallidum. Ryzyko zakażenia płodu przez matkę chorą na kiłę wczesną wynosi 75–95% i zmniejsza się do około 35% jeżeli choroba trwa ponad 2 lata. Niewielkie ryzyko infekcji płodu dotyczy matek chorych na kiłę późną i utajoną. Natomiast zastosowanie odpowiedniego leczenia u matek przed 16 tygodniem ciąży powinno zapobiec zakażeniu płodu. Brak leczenia kiły u ciężarnej w 40% przypadków doprowadzi do śmierci płodu (częściej dochodzi do urodzeń martwych niż poronień), wcześniactwa, śmierci w okresie okołonoworodkowym lub rozwinięcia się objawów kiły wrodzonej. Przeprowadzone badania retrospektywne ujawniły, że u matek chorujących na kiłę ponad 2 lata 21% ciąż zakończyło się poronieniem lub urodzeniem martwego noworodka, 13% urodzeniem dziecka, która zmarło w pierwszych 2 miesiącach życia, 43% urodzeniem noworodka z cechami kiły wrodzonej a 23% urodzeniem zdrowego dziecka. Jak z powyższych danych wynika, najczęściej spotykaną sytuacją jest noworodek bez klinicznych cech choroby, ale z dodatnimi testami w kierunku kiły. W chwili obecnej uważa się, że wykonywanie testów w kierunku kiły we wczesnej ciąży jest uzasadnione ekonomicznie i zalecane wśród rutynowych badań w przebiegu ciąży. W grupach wysokiego ryzyka badania przesiewowe powinny być powtórzone także w III trymestrze ciąży jak i przy porodzie. Chemioterapia nowotworów – metoda ogólnoustrojowego leczenia nowotworów za pomocą leków cytostatycznych, zwykle podawanych jako część schematu leczniczego. Często jest łączona z innymi metodami leczenia przeciwnowotworowego, szczególnie z metodami chirurgicznymi, radioterapią, hormonoterapią i leczeniem celowanym ukierunkowanym na konkretne procesy komórki nowotworowej. W chemioterapii może być wykorzystany pojedynczy lek (monoterapia) lub – znacznie częściej – kombinacja wielu leków (polichemioterapia) ułożona w program leczniczy przewidujący rodzaje leków, ich dawkę, odstępy pomiędzy dawkami, drogę podania oraz pomocnicze leki wspierające leczenie.

    Psychiatria środowiskowa (ang. community psychiatry) – podejście do leczenia psychiatrycznego, w którym przykłada się szczególną wagę do ograniczania leczenia zaburzeń psychicznych w warunkach szpitalnych, do deinstytucjonalizacji opieki psychiatrycznej na rzecz tzw. opieki środowiskowej, która opiera się na lokalnych, mniejszych ośrodkach pomocy medycznej (np. zespołach leczenia środowiskowego) i pozwala na zapewnienie pacjentom opieki psychiatrycznej w środowisku społecznym, w tym rodzinnym i zawodowym, w którym na co dzień funkcjonują; psychiatria środowiskowa akcentuje znaczenie podtrzymywania i wspierania zdolności pacjentów do pełnienia ról społecznych właściwych osobom zdrowym; w aspekcie psychoterapeutycznym psychiatria środowiskowa opiera się przede wszystkim na podejściu systemowym. Koloroterapia - czyli leczenie kolorami. Inaczej określana jako chromoterapia. Koloroterapia polega na wprowadzeniu odpowiednich barw do organizmu człowieka. Widmo kolorowego światła jest pochłaniane przez pole energii ludzkiego ciała, skórę i oczy. Koloroterapia pomaga w niwelowaniu problemów, z którymi boryka się każdy organizm człowieka. Koloroterapia uspokaja, relaksuje lub pobudza. Żyjąc w świecie otoczonym niezwykłymi barwami, mamy więcej energii do życia, więcej optymizmu, więcej zdrowia. Koloroterapia i jej skuteczność potwierdzona jest przez tysiące lat stosowania na całym świecie. O tak zbawiennym wpływie kolorów na ludzkie życie wiedzieli już starożytni. Jako pierwsi ich właściwości lecznicze zaczęli wykorzystywać mieszkańcy antycznego Egiptu, Indii i Chin. Współcześnie koloroterapia wykorzystuje zdobycze techniki i zajmuje czołowe miejsce wśród medycyny alternatywnej. Jest jednym z najtańszych, najłagodniejszych i najbardziej skutecznych sposobów leczenia spośród obecnie stosowanych powszechnie w świecie. Jest to metodą leczenia uzupełniającego.

    Terapia kwiatowa Bacha – alternatywna metoda leczenia opracowana przez Edwarda Bacha. W metodzie tej do leczenia problemów psychologicznych i stresu stosuje się esencje (ekstrakty) kwiatowe. Wszystkie stosowane w terapii esencje kwiatowe (38 rodzajów) odkrył i opisał Bach w latach 1928–1935. Trastuzumab (nazwa handlowa: Herceptin) – rekombinowane, humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG1, łączące się wybiórczo z receptorem ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (Human Growth Factor Receptor – HER2). Preparat jest stosowany do leczenia przypadków raka piersi z przerzutami, w których stwierdzono nadekspresję HER2. W kombinacji z innymi chemoterapeutykami istotnie zmniejsza ryzyko nawrotu choroby i stopień odpowiedzi na leczenie. Kontrowersje wzbudzają jednak duże koszty takiej terapii (dochodzące do 100,000 USD rocznie).

    Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie istnieje od ponad czterdziestu lat. Zaspokaja potrzeby zdrowotne dzieci i młodzieży do okresu noworodkowego do 18. roku życia w zakresie diagnostyki, leczenia szpitalnego, rehabilitacji leczniczej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Jeśli jest niezbędna kontynuacja leczenia Szpitalu, możliwa jest opieka nad pacjentami do wieku 25 lat. Część swojej oferty Szpital kieruje również do pacjentów dorosłych. Dotyczy to przede wszystkim badań diagnostycznych, ale także porad specjalistycznych i rehabilitacji leczniczej. Leczenie adiuwantowe, leczenie adjuwantowe (łac. adiuvare – pomagać) – jest to rodzaj leczenia nowotworów uzupełniające zasadnicze leczenie, najczęściej chirurgiczne. Najważniejszą metodą leczenia adiuwantowego jest chemioterapia, a w mniejszym stopniu hormonoterapia i radioterapia. Celem leczenia adiuwantowego jest eliminacja mikroprzerzutów, a tym samym redukcja ryzyka wznowy miejscowej lub pojawienia się przerzutów odległych i zwiększenie szansy na wyleczenie.

    Medycyna niekonwencjonalna – metody leczenia wcale lub słabo akceptowane przez medycynę opartą na badaniach naukowych. Zalicza się do niej zarówno metody leczenia, które w opinii większości lekarzy są bezwartościowe (np. bioenergoterapia), jak i takie, których pewne elementy zaadaptowano do medycyny głównego nurtu (np. akwaterapia i fitoterapia). Część metod leczenia zaliczanych do medycyny niekonwencjonalnej ma swoje źródło w wielowiekowej tradycji (np. akupunktura, medycyna ludowa), a inne powstały stosunkowo niedawno (np. homeopatia i bioenergoterapia).

    Hiperdiagnoza - termin używany przez lekarzy. Pacjent, u którego stwierdzono jakąś chorobę, a na nią nie cierpi, w razie wdrożenia terapii narażony jest na skutki uboczne leczenia (które czasem mogą być bardzo poważne). Uznaje się to jednak za mniejsze zło niż nierozpoznanie choroby, co groziłoby jej skutkami w razie nie zastosowania żadnego postępowania.

    Dodano: 24.07.2014. 15:37  


    Najnowsze