• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy lek na białaczkę

    06.11.2009. 20:52
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Opracowano nowy, eksperymentalny lek, który zabija nieprawidłowe komórki występujące w białaczce - informuje pismo "Cancer Research".

    Opracowany przez naukowców z Trinity College w Dublinie i uniwersytetu w Sienie (Włochy) lek o nazwie PBOX-15 może niszczyć komórki nowotworowe także w przypadku pacjentów, u których nie działają typowe leki i rokowanie jest niepomyślne - między innymi w przewlekłej białaczce limfocytowej (CLL), najczęstszej białaczce występującej u osób dorosłych w krajach Zachodu.

    Na razie przeprowadzono badania laboratoryjne na próbkach komórek pobranych od pacjentów - lek okazał się w ich przypadku skuteczny, niszcząc zmienione nowotworowo komórki.

    Niestety, zastosowanie PBOX-15 na większą skalę będzie - zdaniem specjalistów - możliwe dopiero za trzy do pięciu lat. Na razie nie wiadomo na przykład, jakie wywołałby skutki uboczne.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Komórki NK (ang. Natural Killer – naturalni zabójcy) – główna grupa komórek układu odpornościowego odpowiedzialna za zjawisko naturalnej cytotoksyczności. Komórki NK zostały odkryte w latach 70. XX w. u osób zdrowych, wśród których nie spodziewano się odpowiedzi przeciwnowotworowej. Okazało się, że taka odpowiedź jednak występuje i jest silniejsza niż u osób chorych. Obok komórek NK za taki efekt odpowiadają hipotetyczne komórki NC. Ze względu na swoje właściwości komórki NK są zaliczane do komórek K. Efekt cytotoksyczny jest widoczny już po 4 godz. od kontaktu z antygenem i standardowo testuje się go na linii białaczkowej K562. Wiropeksja to sposób wirusów wnikania do komórki. Polega on na wykorzystaniu naturalnych mechanizmów komórki. W przypadku wirusa, kiedy przyłącza się on do komórki, ta "wyczuwając" znane jej białko wpuszcza agresora do cytoplazmy, dzięki czemu wirus może zaaplikować się w jej wnętrzu. Wirus ma białko takie samo jak komórka tylko na "wystających nitkach". To dzięki nim może wniknąć do środka komórki. Gdy owe "niteczki" zostaną na powierzchni komórki, w jej środku rozpoznawalne zaczyna być obce białko, które komórka niszczy. W ten sposób wirus "wpuszcza" do jądra komórkowego swój materiał genetyczny, który może się ulotnić z niszczonego przez komórkę kapsydu. CD7 (ang. cluster of differentiation 7) – białko występujące na powierzchni tymocytów i dojrzałych limfocytów T, odgrywające zasadniczą rolę we wczesnym rozwoju limfocytów . Cząsteczka CD7 jest kodowana przez gen o tej samej nazwie zlokalizowany na chromosomie 17 (lokacja 17q25.2-25.3) . W niektórych typach białaczek komórki tracą ekspresję CD7, co chroni komórki nowotworowe przed apoptozą i z tego względu jest związane ze złym rokowaniem .

    Kwaśne białko włókienkowe (GFAP z ang. Glial fibrillary acidic protein) – białko filamentów pośrednich, występujące w komórkach glejowych, m.in. w astrocytach, ale również w innych typach komórek, takich jak komórki Leydiga jądra i komórki gwiaździste wątroby. Opisane zostało w 1971 roku. Należące do typu III białek filamentów pośrednich, u ludzi kodowane jest przez gen GFAP, który znajduje się w locus 17q21. Budową przypomina białka wimentynę, desminę i peryferynę, biorące udział w budowie cytoszkieletu komórki. GFAP jest użytecznym markerem komórkowym. Nilotynib – organiczny związek chemiczny będący inhibitorem aktywności kinazy białkowej. Wskazany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej u dorosłych pacjentów, u których występuje chromosom Philadelphia.

    Nowotwór (łac. neoplasma, skrót npl – z greckiego neoplasia) – grupa chorób, w których komórki organizmu dzielą się w sposób niekontrolowany przez organizm, a nowo powstałe komórki nowotworowe nie różnicują się w typowe komórki tkanki. Utrata kontroli nad podziałami jest związana z mutacjami genów kodujących białka uczestniczące w cyklu komórkowym: protoonkogenów i antyonkogenów. Mutacje te powodują, że komórka wcale lub niewłaściwie reaguje na sygnały z organizmu. Powstanie nowotworu złośliwego wymaga kilku mutacji, stąd długi, ale najczęściej bezobjawowy okres rozwoju choroby. U osób z rodzinną skłonnością do nowotworów część tych mutacji jest dziedziczona. Białka szoku cieplnego (HSP – ang. Heat shock proteins) – grupa białek, których ekspresja wzrasta, kiedy komórki są narażone na działanie czynników stresowych, m.in. podwyższonej temperatury, ale również niskiej temperatury, stresu solnego, osmotycznego i metali ciężkich. Produkcja HSP może wzrastać także w odpowiedzi na infekcje, zapalenie, działanie toksyn, promieniowanie UV, głodzenie, niedotlenienie itp. Część HSP jest produkowana w komórce cały czas.

    Choroba łańcuchów ciężkich immunoglobulin (choroba Franklina) - zaburzenie funkcjonalne limfocytów B i plazmocytów. Polega na uwalnianiu tylko łańcuchów ciężkich (γ, μ, α) zamiast pełnej cząsteczki immunoglobuliny. Etiologia schorzenia jest nieznana. Może towarzyszyć przewlekłej białaczce limfatycznej B (CLL-B), oraz chłoniakom nieziarniczym z limfocytów B. Białka błonowe to białka związane ze strukturą błony biologicznej. W tych błonach białka pełnią rozliczne funkcje niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania komórki. Występują m.in. w roli:

    Dodano: 06.11.2009. 20:52  


    Najnowsze