• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy lek zwalcza HIV u małp odpornych na terapię antyretrowirusową

    02.04.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Naukowcy z Austrii, Wielkiej Brytanii i USA przetestowali nowy lek na małpach zarażonych SIV, małpią odmianą atakującego ludzi wirusa nabytego braku odporności (HIV) i stwierdzili, że lek pomógł w obniżeniu poziomu wiremii u zwierząt, które nie reagowały na terapię antyretrowirusową (ART). Opublikowane w czasopiśmie Journal of Immunology odkrycia dostarczają obiecujących dowodów na możliwość zastosowania leku w połączeniu z ART, aby zwalczyć zakażenie HIV/SIV.

    SIV wykorzystywany jest do badania skutków potencjalnych metod leczenia na modelach zwierzęcych. Naukowcy obserwują wpływ wywierany przez różne składniki na poziom wiremii we krwi zwierząt - wyższy prowadzi zwykle do zachorowania na AIDS, a z kolei zwykłych i przeważnie lekkich infekcji nie można zwalczyć

    W przypadku ludzi wykorzystuje się obecnie skojarzone leczenie antyretrowirusowe (HAART), które redukuje wartości wiremii u pacjenta oraz hamuje rozwój AIDS. Jednakże, mimo iż ten "koktajl" leków znacznie wydłuża życie wielu pacjentów, okazuje nieskuteczny w około 1% przypadków. Obecnie prowadzone prace badawcze koncentrują się na znalezieniu sposobu na zwiększenie skuteczności koktajlu u pacjentów odpornych na terapię HAART.

    "HIV może mieć niszczycielski wpływ na życie ludzi, ale dzięki postępom terapii antyretrowirusowej staje się raczej chorobą przewlekłą i możliwą do utrzymania w ryzach" - powiedział dr Adriano Boasso z Imperial College w Londynie, Wlk. Brytania. "Niestety leczenie nie przynosi efektów w każdym przypadku, gdyż niektóre osoby uodporniają się na leki i wówczas wyczerpują się nam możliwości leczenia i opóźniania zachorowania na AIDS."

    W ramach ostatnich badań 19 makaków rezusów zostało zarażonych SIV. Z tej grupy 11 osobników było leczonych ART przez co najmniej 4 miesiące, zanim zaczęto im podawać przez okres 2 tygodni dzienne dawki zmodyfikowanego aminokwasu o nazwie D-1mT. Zaobserwowano, że D-1mT znaczenie obniżył poziom wiremii w plazmie i węzłach chłonnych małp, które nie zareagowały na ART. Lek okazał się nieskuteczny u zwierząt, które nie zostały poddane ART.

    "Nasze pierwsze odkrycia sugerują, że D-1mT można wykorzystywać równolegle z terapią antyretrowirusową, aby powstrzymać replikację wirusa" - powiedział dr Boasso. "Choroba może rozwijać się tylko wtedy, kiedy wirus replikuje się, zatem jeżeli możemy spowolnić replikację, możemy zmniejszyć wpływ choroby na życie pacjenta. Kiedy poznamy sposób działania D-1mT, będziemy mogli przystąpić do opracowania metody leczenia HIV."

    Naukowcy założyli, że D-1mT ponownie aktywuje układ immunologiczny, ponieważ może zablokować enzym IDO, który HIV i SIV wykorzystują do tłumienia aktywności tego układu. U osób niezakażonych IDO zazwyczaj zapobiega zaatakowaniu organizmu przez układ immunologiczny, natomiast HIV przejmuje kontrolę nad mechanizmem wytwarzającym IDO i skutecznie wykorzystuje go do powstrzymywania układu immunologicznego przed atakowaniem wirusa.

    Jednakże naukowcy nie znaleźli dowodu na ponowną aktywację przez D-1mT reakcji immunologicznej przeciwko SIV. "Wpływ D-1mT na wartość wiremii wydawał się naprawdę obiecujący, niemniej był dla nas zaskoczeniem" - powiedział dr Boasso. "Nie spodziewaliśmy się, że D-1mT będzie działać skutecznie tylko na makaki leczone wcześniej za pomocą ART. Wydaje się, że pomiędzy D-1mT a ART powstaje efekt synergii i naprawdę chcielibyśmy dowiedzieć się, jak to działa."

    Obecnie D-1mT przechodzi próby kliniczne w zakresie możliwego wykorzystania w leczeniu raka, których wyniki powinny wskazać, czy D-1mT nadaje się do zastosowania u ludzi. Jeżeli lek okaże się bezpieczny i będzie kolejną nadzieją na leczenie HIV możliwe, że pierwsze próby wykorzystania D-1mT w leczeniu HIV mogą rozpocząć się do roku 2015.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Journal of Immunology:
    http://www.jimmunol.org/

    Imperial College London:
    http://www.imperial.ac.uk/

    Źródło danych: Imperial College London; Journal of Immunology
    Referencje dokumentu: Boasso A., et al. (2009) Combined effect of antiretroviral therapy and blockade of IDO in SIV-infected Rhesus macaques. Journal of Immunology 182:4313-20. DOI: 10.4049/jimmunol.0803314.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    HAART (ang. highly active antiretroviral therapy) – terapia antyretrowirusowa stosowana w przypadku zakażenia HIV, w której podstawową zasadą jest stosowanie mieszanki co najmniej trzech leków przeciwretrowirusowych w kombinacji zalecanej przez światowych ekspertów (schemat podstawowy: dwa nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy plus jeden nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy albo dwa nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy plus jeden inhibitor proteazy). Celem terapii jest długofalowe zahamowanie replikacji wirusa HIV. Wirusa HIV cechuje zdolność do szybkiego wytwarzania mutacji, prowadzących do oporności na stosowane leki antyretrowirusowe. Wobec czego monoterapia szybko staje się nieskuteczna – bardzo szybko zostają wyselekcjonowane zmutowane wirusy, które wskutek mutacji są oporne na stosowany lek. W przypadku pierwszego, skutecznego leku, zydowudyny, po około roku stosowania obserwowano pojawienie się populacji wirusa HIV opornego na ten lek i utratę skuteczności terapeutycznej tego preparatu. Stosując równocześnie trzy leki antyretrowirusowe zmniejsza się szansę, że w wyniku mutacji powstanie rodzina wirusów równocześnie oporna na trzy jednocześnie stosowane leki. Podobne podejście współcześnie stosuje się w terapii gruźlicy. Tu też obowiązuje terapia wielolekowa. Imperial College London (właśc. The Imperial College of Science, Technology and Medicine) jest publicznym uniwersytetem położonym w Londynie. Specjalizuje się w badaniach oraz kształceniu w dziedzinie nauki, inżynierii oraz medycyny. Imperial College był częścią Uniwersytetu Londyńskiego do roku 2007, kiedy to uzyskał pełną niezależność, z okazji stulecia swego istnienia. Na Imperial College kształci się około 13 500 studentów, a kadra akademicka liczy ponad 3300 osób. HIV-2 – typ wirusa wolniej doprowadzający do AIDS niż HIV-1. Pochodzenie wirusa HIV nie zostało ostatecznie wyjaśnione, przypuszczalnie jest on wynikiem mutacji retrowirusów występujących u małp, od których zaraził się człowiek. Najczęstszymi nosicielami tego wirusa (HIV-2) są ludzie zamieszkujący Afrykę Zachodnią. Nad specyfikiem hamującym rozwój wirusa HIV cały czas pracują naukowcy, najnowsze źródła donoszą, że odkryto naturalny składnik ludzkiej krwi, który efektywnie blokuje HIV-1, wirusa będącego najczęstszą przyczyną AIDS.

    Choroby królików: Króliki są zwierzętami nieodpornymi na choroby. Dlatego istotne jest bardziej zapobieganie niż leczenie, które jest przeważnie trudne i nieopłacalne. Zwierzę podejrzane o chorobę najlepiej izolować i zdecydować o jego dalszym losie. Na fermach królików na ogół nie stosuje się leczenia. Tylko w przypadku bardzo cennych sztuk można podjąć leczenie pod nadzorem weterynarza. W razie jakichś dolegliwości królika zaleca się kontakt z lekarzem weterynarii (patrz: Zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych). Leczenie zachowawcze – leczenie nieinwazyjne, niewymagające pobytu pacjenta w szpitalu. Obejmuje m.in. farmakoterapię, fizjoterapię, terapię zajęciową oraz programy edukacyjne dla pacjentów (dieta, odpowiedni tryb życia). Przeciwieństwem leczenia zachowawczego jest np. leczenie chirurgiczne.

    Hiperdiagnoza - termin używany przez lekarzy. Pacjent, u którego stwierdzono jakąś chorobę, a na nią nie cierpi, w razie wdrożenia terapii narażony jest na skutki uboczne leczenia (które czasem mogą być bardzo poważne). Uznaje się to jednak za mniejsze zło niż nierozpoznanie choroby, co groziłoby jej skutkami w razie nie zastosowania żadnego postępowania. Hemoplazmy - atypowe bakterie o powinowactwie do krwinek czerwonych. Te bakterie infekują erytrocyty, przyłączając się do powierzchni czerwonych krwinek. Początkowo termin "hemoplazma" odnosił się do hematotropowych mykoplazm. Znaczenie terminu jest szersze i obejmuje również alfaproteobakterie, które zachowują się podobnie jak mykoplazmy w organizmie ssaków. Powodują one niedokrwistość i małopłytkowość immunologiczną u zwierząt (np. kotów czy owiec). Opisano również pojedyncze przypadki zakażeń ludzi /pojedyncze opisy mogą wynikać z braku wiedzy na temat zakażeń hemoplazmami i ograniczeń diagnostycznych/. Wiele członków rodziny Anaplasmataceae przystosowały się do pasożytowania w stawonogach, niektóre są przekazywane przez ugryzienia kleszcza i mogą być przyczyną infekcji u ludzi np. z AIDS lub na leczeniu immunosupresyjnym. Bakterie te prowadzą życie wewnątrzkomórkowe, są Gram-ujemne.

    Tom W.B. Kibble, właśc. Tom Walter Bannerman Kibble – brytyjski fizyk-teoretyk, profesor i pracownik badawczy (senior) Imperial College London. Zespół nabytego niedoboru (rzadziej upośledzenia) odporności, AIDS (ang. Acquired Immunodeficiency Syndrome lub Acquired Immune Deficiency Syndrome, SIDA łac. Syndroma Immunitatis Defectus Acquisiti) – końcowe stadium zakażenia wirusem zespołu nabytego braku odporności (HIV) charakteryzujące się bardzo niskim poziomem limfocytów CD4, a więc wyniszczeniem układu immunologicznego (odpornościowego), co skutkuje zapadalnością na tzw. choroby wskaźnikowe (niektóre formy nowotworów, grzybic, nietypowe zapalenia płuc) mogące zakończyć się śmiercią pacjenta. W latach 1983–2008 na AIDS zmarło 25 mln ludzi; obecnie rocznie z tego powodu umiera 2 mln osób.

    Leczenie, terapia, kuracja – szereg czynności medycznych, z użyciem stosownych leków i aparatury, zmierzających do przywrócenia równowagi (homeostazy) organizmu dotkniętego chorobą lub kalectwem; postępowanie lekarskie, którego celem jest przywrócenie zdrowia choremu lub poprawa jego jakości życia. Wyróżniamy różne rodzaje leczenia:

    Terapia fotodynamiczna (PDT) – forma leczenia, w której wykorzystuje się nietoksyczne związki światłoczułe, które po ekspozycji na specyficzny rodzaj światła, stają się toksyczne dla komórek nowotworowych i innych chorych komórek. PDT wykazuje również zdolność do zabijania komórek mikroorganizmów, w tym bakterii, grzybów i wirusów. PDT jest powszechnie stosowana w leczeniu trądziku. Jest ona stosowana klinicznie do leczenia wielu schorzeń, w tym związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej i nowotworów złośliwych. Jest uznanawana jako strategia leczenia, która jest zarówno mało inwazyjna jak i minimalnie toksyczna.

    Hipertermia ogólnoustrojowa – zwana również hipertermią całego ciała (ang. Whole Body Hyperthermia - WBH) jako metoda wspomagająca leczenie onkologiczne oparta jest na naturalnych reakcjach żywego organizmu na wysoką temperaturę. Mechanizmy te, które naturalnie wykształciły się do walki z poważnymi schorzeniami, mogą być z powodzeniem wykorzystywane do leczenia oraz niesienia ulgi w terapii chorób przewlekłych i złośliwych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała oznacza temperaturę ciała, która jest wyższa od normalnej. Wysoka temperatura ciała jest często spowodowana chorobami, takimi jak gorączka lub udar cieplny. Jednak kontrolowane wywołanie hipertermii ogólnoustrojowej w warunkach medycznych, jest skutecznie stosowane jako terapia w leczeniu różnych schorzeń, przede wszystkim zmian nowotworowych.

    Dodano: 02.04.2009. 15:11  


    Najnowsze