• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Odkrycia unijne otwierają drogę ku lepszym lekom do walki z zwałami serca i udarami

    14.12.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Naukowcy, których prace są częściowo finansowe ze środków unijnych, dokonali odkryć, które mogą otworzyć drogę do opracowania nowych i lepiej ukierunkowanych leków dla pacjentów zagrożonych udarem lub zawałem serca. Opisane w tym tygodniu w czasopiśmie Cell wyniki jako pierwsze pokazują obniżenie poziomu pewnego czynnika krzepnięcia krwi, biorącego udział w tworzeniu szkodliwych skrzepów w naczyniach krwionośnych, bez związanego z tym wzrostu ryzyka nadmiernego krwawienia z ran powierzchniowych.

    Odkrycia stanowią dorobek projektu E-RARE (ERA-Net na rzecz programów badawczych nad rzadkimi chorobami). Projekt E-RARE uzyskał dofinansowanie na kwotę 2,18 mln EUR z tematu "Koordynacja działań badawczych" Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE. Jego głównym celem jest koordynacja istniejących programów badań nad rzadkimi chorobami oraz przygotowanie wspólnych i strategicznych działań łączących rozproszone i rozczłonkowane finansowanie krajowych programów badawczych. W projekcie E-RARE bierze udział dziewięciu partnerów z sześciu państw członkowskich UE oraz z Izraela i Turcji.

    Naukowcy odkryli, że molekuła polifosforanu może aktywować czynnik krzepnięcia krwi zwany "czynnikiem XII", który bierze udział w tworzeniu szkodliwych skrzepów w naczyniach krwionośnych. Jednakże czynnik XII nie bierze udziału w gojeniu się ran powierzchniowych. Co więcej, jego brak nie jest powiązany z jakimikolwiek zaburzeniami krwotocznymi ani u ludzi, ani u myszy. Uznaje się go również za zbędny w normalnym tamowaniu krwawienia lub krwotoku.

    Leki, które obniżają ryzyko powstawania niebezpiecznych skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych (zakrzepicy) zmniejszają ryzyko zawału serca lub udaru. Zakrzepica może dotyczyć krążenia żylnego lub tętniczego, powodując zawał serca lub udar - najczęstsze przyczyny śmierci w krajach rozwiniętych. Leki opracowane do zwalczania zakrzepicy to antykoagulanty, które mają także skutki uboczne.

    W przypadku ssaków, w krzepnięciu krwi biorą udział składniki komórkowe i białkowe dostarczane przez płytki krwi i czynniki krzepnięcia. To naraża osoby zażywające antykoagulanty na ryzyko poważnego, a nawet śmiertelnego w skutkach krwawienia w przypadku jakiejkolwiek rany.

    "Wyzwaniem jest zachowanie odpowiedniej równowagi przy opracowywaniu leków przeciw zakrzepicy. Musimy znaleźć odpowiedni poziom leku lub cel, który zapewni odpowiednią antykoagulację, aby zapobiegać ryzyku zawału serca lub udaru, przy minimalnych skutkach ubocznych w postaci krwawienia" - wyjaśnia Nicola Mutch z Uniwersytetu w Leeds, Wlk. Brytania.

    "Wyniki naszych prac sugerują, że polifosforan lub czynnik XII mogą być potencjalnymi, nowymi celami - dodaje dr Mutch - ponieważ wydają się one nie mieć wpływu na zdolność naturalnego gojenia się, zatem leki oparte na tych molekułach mogłyby znacznie poprawić stosowane obecnie terapie."

    rdo: CORDIS

    informacji: Cell: http://www.cell.com/ E-RARE: http://www.e-rare.eu/ Teksty pokrewne: 29119, 31402, 31508 Kategoria: Wyniki projektów
    Źródło danych: Uniwersytet w Leeds
    Referencje dokumentu: Muller, F., et al. (2009) Platelet polyphosphates are proinflammatory and procoagulant mediators in vivo. Cell, publikacja internetowa z dnia 1 grudnia. DOI:1 10.1016/j.cell.2009.11.001.
    Indeks tematyczny: Koordynacja, wspólpraca; Opieka zdrowotna/służby zdrowia ; Medycyna, zdrowie RCN: 31579   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Czynnik VIII, globulina antyhemofilowa (AHG), czynnik antyhemofilowy(AHF), czynnik płytkowy I, czynnik antyhemofilowy A – białko występujące w ludzkim organizmie. Odpowiada za krzepnięcie krwi. Jego brak w 85% powoduje u ludzi hemofilię typu A – nieprawidłowe krzepnięcie krwi. W 1965 r. lekarzom udało się wytworzyć preparaty czynnika VIII. Obecnie chorym na hemofilię wstrzykuje się owe preparaty do układu krwionośnego. W wyniku tej metody chorzy nie są zagrożeni krwawieniami, które mogą doprowadzić do śmierci. Leki przeciwzakrzepowe, antykoagulanty – grupa leków spowalniających, utrudniających lub uniemożliwiających krzepnięcie krwi. Stosuje się je w profilaktyce zakrzepic różnego pochodzenia oraz w leczeniu istniejących zakrzepów w żyłach o powolnym przepływie krwi. Leki te są mało skuteczne w leczeniu i profilaktyce zakrzepów w tętnicach, które zwykle składają się głównie z czopów płytek krwi z niewielką zawartością fibryny. Czynnik von Willebranda - niezbędny składnik krwi biorący udział w procesie krzepnięcia krwi. Jest konieczny do adhezji płytek do kolagenu w miejscu uszkodzonego naczynia. We krwi łączy się z czynnikiem VIII, chroniąc go przed przedwczesną degradacją.

    Prokonwertyna (VII czynnik krzepnięcia) - jedno z białek biorących udział w kaskadzie krzepnięcia krwi. Jest enzymem (EC 3.4.21.21) należącym do klasy proteaz serynowych. Leki hipotensyjne (leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi) stosuje się w chorobie nadciśnieniowej, niedokrwiennej serca i w niewydolności krążenia oraz w trakcie niektórych zabiegów chirurgicznych. Leki te, w ogólnym ujęciu, mogą działać na dwa sposoby: mogą hamować skurcz mięśni naczyń krwionośnych albo zmniejszać objętość płynów ustrojowych, w tym krwi. Pięć głównych klas leków hipotensyjnych to: diuretyki tiazydowe, inhibitory ACE, antagoniści wapnia, antagoniści receptora angiotensynowego oraz b-adrenolityki.

    Krzepnięcie krwi – naturalny, fizjologiczny proces zapobiegający utracie krwi w wyniku uszkodzeń naczyń krwionośnych. Istotą krzepnięcia krwi jest przejście rozpuszczonego w osoczu fibrynogenu w sieć przestrzenną skrzepu (fibryny) pod wpływem trombiny. Krzepnięcie krwi jest jednym z mechanizmów obronnych organizmu w wypadku przerwania ciągłości tkanek. Czas protrombinowy (PT) służy do oceniania zewnątrzpochodnego układu krzepnięcia. Jego wartość jest zależna od stężenia w osoczu krwi takich czynników krzepnięcia jak: czynnik II, czynnik V, czynnik VII, czynnik X i fibrynogenu.

    Hipercholesterolemia (łac. hypercholesterolemia) - podwyższone powyżej normy stężenie cholesterolu w osoczu krwi. Nie jest to schorzenie, ale nieprawidłowość metaboliczna, która może towarzyszyć innym chorobom i jest ważnym czynnikiem ryzyka wystąpienia wielu chorób układu krążenia, jak zawał serca, udar mózgu i inne. Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża.

    Dodano: 14.12.2009. 15:12  


    Najnowsze