• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pacjent po przeszczepie nóg za około pół roku ma chodzić

    14.07.2011. 16:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Mężczyzna w wieku 20-30 lat, któremu w nocy z niedzieli na poniedziałek przeszczepiono obie nogi, będzie mógł chodzić za sześć lub siedem miesięcy - zapewnił we wtorek szef zespołu chirurgów, którzy przeprowadzili operację, doktor Pedro Cavadas.

    Lekarze z kliniki uniwersyteckiej w Walencji twierdzą, że był to pierwszy zabieg tego typu na świecie. Operacja trwała prawie 10 godzin.

    Zdaniem Cavadasa, obecnie mężczyzna czuje się "bardzo dobrze". "Pacjent obudził się w poniedziałek wieczorem. Gdy zobaczył nogi, rozpłakał się" - powiedział chirurg na konferencji prasowej.

    Młody mężczyzna w wypadku stracił obie nogi powyżej kolan.

    Według Cavadasa, pacjent "był skazany na wózek inwalidzki", a szanse na to, że kiedykolwiek będzie chodził, "były zerowe". Ze względów technicznych i anatomicznych nie można było dostosować mu protezy.

    Kilka lat temu mężczyzna zgłosił się do Cavadasa, aby dowiedzieć się, czy istnieje możliwość przeprowadzenia przeszczepu nóg. Chirurg rozważył prośbę, a po otrzymaniu zgody Narodowej Organizacji ds. Przeszczepów zaczął poszukiwania "odpowiedniego dawcy", co trwało rok.

    Dwa lata temu Cavadas dokonał pierwszego na świecie przeszczepu języka i szczęki pacjentowi, który stracił dolną część twarzy w następstwie komplikacji po leczeniu złośliwego nowotworu, a w listopadzie 2006 roku przeszczepił obie ręce Kolumbijce, która uległa wypadkowi w laboratorium.

    PAP - Nauka w Polsce

    jhp/ ap/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Adam Jacek Maciejewski – polski chirurg onkologiczny. W maju 2013 zespół chirurgów z Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Gliwicach pod jego przewodnictwem dokonał pierwszej w Polsce operacji przeszczepienia twarzy od zmarłego dawcy. Była to pierwsza na świecie operacja przeszczepu twarzy ratująca życie pacjenta. Rezydent – świadczeniobiorca (pacjent) leczony ponad rok w oddziale psychiatrycznym (ogólnym lub dla przewlekle chorych). Dobra osobiste mogą być naruszane przez osoby trzecie bezprawnie, ale są przypadki, kiedy dobra te są naruszane zgodnie z prawem np.: zgoda pacjenta na przeprowadzenie operacji (pacjent wyraża tu zgodę na naruszenie swej nietykalności). Należy pamiętać, że zgoda na naruszenie dóbr osobistych ma charakter odwołalny, tzn. że pacjent przed rozpoczęciem operacji ma prawo wycofać się od uprzednio wyrażonej zgody na operację. Zatem naruszenie dóbr osobistych łączy się z pojęciem domniemania bezprawności.

    Krioablacja - nieinwazyjny zabieg chirurgiczny, który polega na wprowadzeniu w ciało pacjenta specjalnej elektrody w postaci cewnika. Końcówka cewnika jest precyzyjnie sterowana, a jej ruchy są śledzone przez lekarza na monitorze. Końcówka cewnika wybiórczo zamraża i niszczy niewielkie ogniska komórek odpowiedzialnych za dane schorzenie przy czym nie narusza sąsiadujących zdrowych tkanek. Sposób osiągnięcia niskiej temperatury jest podobny jak w osiąganiu jej w sprzęcie chłodniczym używanym w domu. Przez cewnik przepływa pod ciśnieniem mieszanina gazów, która ulega rozprężeniu w końcu cewnika wywołując temperaturę rzędu minus 70 °C. Zabieg ten jest uznawany za bezpieczniejszy w przeciwieństwie do nieodwracalnej w skutkach termoablacji. Przy użyciu krioablacji lekarz, zanim definitywnie zmrozi wybraną tkankę może ją schłodzić aby wpierw uzyskać stan hibernacji w celu sprawdzenia czy przynosi to pożądany skutek. Po kilku sekundach zahibernowana tkanka ulega bez szkody rozmrożeniu. Operacja krioablacji w Polsce została przeprowadzona po raz pierwszy w Klinice Kardiochirurgii i Chorób Wewnętrznych Szpitala Uniwersyteckiego w Bydgoszczy u pacjenta cierpiącego na ciężką arytmię serca. Próba Babińskiego-Weilla – stosowana w otolaryngologii i neurologii próba oceniająca w badaniu przedmiotowym pacjenta sprawność jego postawy i chodu. Podczas próby lekarz poleca pacjentowi, by ten zamknął oczy, wykonał pięć kroków do przodu i pięć w tył i następnie powtarzał tę czynność przez pół minuty, cały czas mając zamknięte oczy. Jeśli pacjent ma jednostronne wypadnięcie czynności błędnika, będzie chodził "w gwiazdę", a nie w linii prostej. Test opisali Józef Babiński i Weill w 1913 roku.

    Placebo (łac. będę się podobał) – substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, nie mające wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia. Chory nie wie, że to, co zastosowano, nie jest prawdziwym leczeniem, zaś wszystko (dla leku głównie: wygląd, zapach, smak, konsystencja), oprócz leczniczych właściwości placebo jest takie samo, jak rzeczywistej terapii. Kawaler – pełnoletni mężczyzna, który nie jest związany z drugą osobą więzami osobistymi o charakterze legalno-prawnym (w tym wypadku małżeństwem czy innym usankcjonowanym związkiem cywilnym).

    Lista najwyższych budynków w Melbourne: Melbourne jest jednym z największych miast w Australii. Jest to jedna z bardziej rozpoznawalnych panoram na świecie. Od 2006 wzbogacona o najwyższy w mieście Eureka Tower (drugi co do wysokości w kraju). Gmach ten jest, tak jak większość budowanych obecnie wieżowców na świecie, jest apartamentowcem. Obecnie stoi tu 26 budynków, które można uznać ze wieżowce, ponad 100 metrów ma natomiast ponad 60 budynków. Aż 8 przekracza 200 metrów wysokości, a 4 znajdują się na liście stu najwyższych na świecie. Przed Eureka Tower najwyższy od 1991 roku był tu 120 Collins Street. Tak wysokie budynki powstały tu już jakiś czas temu. Proces ten rozpoczął się w latach 70. Trwał on do początków lat 90., z mniejszym nasileniem w latach 80. Pod koniec lat 90. ponownie zaczęły powstawać wysokie budynki, jednak tym razem już nie były to biurowce jak do tej pory, lecz budynki bądź całkowicie mieszkalne, bądź łączące obie te funkcje. Zaaprobowane są kolejne projekty. Najwyższy z nich jednak ma "zaledwie" 226 metrów wysokości (Prima on Southbank). Pozycja misjonarska – pozycja seksualna, w której mężczyzna znajduje się na kobiecie leżącej na plecach i są skierowani twarzami do siebie. Istnieje wiele wersji pozycji misjonarskiej, które pozwalają na różny stopień głębokość penetracji i stymulacji łechtaczki, a także zmienny udział kobiety w stosunku. Kobieta może opierać nogi na łóżku, unosić je w powietrzu lub objąć nimi partnera, a pod obręcz miedniczną można podkładać różną liczbę poduszek.

    Kalosze (gumowce, gumiaki) – gumowe buty chroniące nogi lub buty przed zamoczeniem. Pierwotnie kalosze nie były obuwiem, lecz osłoną na obuwie. Bardzo niskie, tylko do kostki, zakładano na obuwie, aby chronić obuwie przed ubrudzeniem i zamoczeniem. Po dojściu do terenu zadaszonego (np. do pracy) można kalosze zdjąć i chodzić w butach. W niektórych państwach ten typ kaloszy jest bardzo popularny i używany do dziś, w Polsce obecnie kalosze w tej formie są rzadko używane.

    Mężczyzna, który rozpłynął się w powietrzu – powieść kryminalna autorstwa szwedzkiej pary pisarskiej Sjöwall i Wahlöö, wydana w 1966 r. Jest to drugi utwór z cyklu, w którym głównym bohaterem jest Martin Beck. Powieść została w 1980 r. sfilmowana pod tym samym tytułem w koprodukcji węgiersko-niemiecko-szwedzkiej, według scenariusza Wolfganga Mühlbauera i w reżyserii Pétera Bacsó. W rolach głównych wystąpili Derek Jacobi oraz Judy Winter.

    Maska tlenowa – wyrób medyczny służący do przetransportowania tlenu ze zbiornika do płuc pacjenta. Może przylegać do ust i nosa bądź całej twarzy. Za jej pomocą nie można precyzyjnie ustalić FiO2. Pozwala uzyskać 40–60% stężenia tlenu w powietrzu wdychanym. Lista najstarszych ludzi we Francji: Najstarszą osobą w historii Francji była Jeanne Calment (1875-1997), która przeżyła 122 lata i 164 dni. Jest ona rekordzistką życia ludzkiego. Zaś najdłużej żyjącym mężczyzną był Maurice Floquet (1894-2006), który żył 111 lat i 320 dni. Obecnie najstarszą żyjącą obywatelką Francji jest 112-letnia Suzanne Burrier (ur. 14 marca 1901). Tytuł ten przypadł jej 28 maja 2013 po śmierci 113-letniej Irénise Moulonguet. Najstarszym żyjącym mężczyzną jest 110-letni Louis Le Bouëdec (ur. 12 lutego 1903).

    Pozycja Trendelenburga – pozycja medyczna, w której pacjent leży na plecach a głowa, górna część klatki piersiowej i tułów znajdują się poniżej poziomu kończyn dolnych. Nazwa pozycji pochodzi od niemieckiego chirurga Friedricha Trendelenburga.

    Dodano: 14.07.2011. 16:04  


    Najnowsze