• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pacjent po rekonstrukcji krtani już mówi i oddycha bez rurki

    29.03.2011. 00:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Już mówi 65-letni pacjent chorujący na nowotwór, który dwa tygodnie temu w Instytucie Onkologii w Gliwicach przeszedł pierwszą w Polsce rekonstrukcję połowy krtani. 28 marca usunięto mu rurkę tracheostomijną, co umożliwia samodzielne oddychanie.



    Tym samym cel skomplikowanego i pionierskiego także w skali Europy zabiegu został osiągnięty - wcześniej chorzy w jego sytuacji byli skazani na oddychanie do końca życia przez rurkę i nie mogli mówić, lub używali do tego celu specjalnego aparatu, tzw. sztucznej krtani.

    Podczas 9-godzinnej operacji zespół lekarzy pod kierownictwem prof. Adama Maciejewskiego najpierw usunął nowotwór wraz z prawą częścią krtani i przyległymi węzłami chłonnymi. Potem odtworzono ten organ z własnych tkanek pacjenta, pobranych i spreparowanych w czasie tej samej operacji - chrząstki żebra, płata powięzi ze skroni oraz śluzówki policzka.

    W kilka minut po usunięciu rurki pan Kazimierz mówił szeptem i z wysiłkiem, ale zrozumiale. ,,Czuję się dobrze. Gdyby nie ta operacja, mógłbym w ogóle nie mówić i nie oddychać normalnie. Wyciągnęli rurkę, powinno być dobrze. Będę mówił tak jak przedtem" - powiedział PAP.

    Przyznał, że przed tak eksperymentalną operacją miał trochę obaw. ,,Myślałem sobie - to pierwsza, może się uda, a może się nie uda, różnie to bywa. Ale wszystko poszło dobrze. Dobrze, że wszystkie przeszczepione organy są moje" - dodał.

    Lekarze również dobrze oceniają stan chorego i przewidują, że jego głos w miarę postępu gojenia i rekonwalescencji się wzmocni. Pacjent ma szansę wyjść ze szpitala w ciągu najbliższego tygodnia.

    ,,Usunęliśmy dziś panu Kazimierzowi rurkę, żeby sprawdzić, czy będzie w stanie samodzielnie mówić i oddychać. Jak widać - i oddycha, i mówi. Myślę, że głos się jeszcze wzmocni" - powiedział jeden z przeprowadzających rekonstrukcję lekarzy dr Maciej Grajek.

    ,,Płat się wgaja. Dzięki badaniu endoskopowemu, które pozwala obejrzeć go od środka wiemy, że ten fragment błony śluzowej z policzka się przyjął. Przeszczep wygląda tak, jak ma wyglądać. Również inne rany - w miejscach, gdzie pobraliśmy tkanki do rekonstrukcji, goją się bez komplikacji" - dodał.

    Pacjent cierpiał na nowotwór w średnim stopniu zaawansowania i był w ogólnie dobrym stanie, dzięki czemu został zakwalifikowany do długiego zabiegu. Chrząstka z jego żebra stanowiła rodzaj stelaża, który otoczono płatem powięzi z naczyniami krwionośnymi, pobranym spod skóry w rejonie skroni. Naczynia te zostały połączone przy użyciu mikroskopu ze znajdującymi się w szyi. Ostatnia część niezbędna do rekonstrukcji to pobrana z jamy ustnej śluzówka policzka, która od środka całego kompleksu tworzy wewnętrzną powierzchnię nowej krtani.

    Nowotwór krtani jest najczęstszym nowotworem rejonu głowy i szyi. Prof. Maciejewski szacuje, że z nowej metody może rocznie korzystać w Gliwicach ponad 100 pacjentów rocznie. Jest ona adresowana do chorych z nowotworem o średnim stopniu zaawansowania. Mniej zaawansowane są z powodzeniem leczone laseroterapią czy ograniczonymi zabiegami. Większe się do tej metody nie kwalifikują, bo jeżeli konieczność resekcji obejmuje więcej niż połowę krtani, to metody nie da się zastosować - krtań to narząd zbyt skomplikowany, by wykonać go od podstaw od nowa.

    PAP - Nauka w Polsce, Anna Gumułka

    ls/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Laryngofissura - pionowe rozcięcie krtani umożliwiające dostęp do wnętrza krtani. Jest to etap w laryngektomiach częściowych z dojścia zewnętrznego. Technika polega na rozcięciu specjalną małą piłką tarczową chrząstki tarczowatej. Jest to więc de facto thyreotomia. Pierwszy raz została wykonana przez amerykańskiego chirurga Gurdona Bucka w 1851 roku. U ludzi w wieku starszym laryngofisura może sprawiać drobne trudności ze względu na skostnienie chrząstek krtani. Po zakończeniu operacji wewnątrzkrtaniowej krtań (laryngofisurę) zamyka się specjalnymi szwami wchłanialnymi.

    Chrząstka nagłośniowa, (łac. cartilago epiglottica) – nieparzysta chrząstka krtani ludzkiej, tworząca nagłośnię. Tworzy ona przednie ograniczenie krtani, a z boków jej odchodzą fałdy nalewkowo-nagłośniowe. Wyróżnić możemy część nadgnykową i podgnykową. Jest kształtu wachlarzowatego, na środku grubsza niż przy brzegu, zakończona jest szypułką (petiolus). Szypułka wspólnie z więzadłem tarczowo-nagłośniowym tworzą guzek nagłośniowy (tuberculum epiglotticum). Jej funkcja – zamyka bądź otwiera wejście do krtani.

    Wlewka dokrtaniowa – zabieg laryngologiczny polegający na wlewaniu do krtani (a co za tym idzie także na struny głosowe) preparatu za pomocą specjalnej strzykawki. Strzykawka ta jest pozbawiona igły, a zamiast niej ma zaokrągloną rurkę, przez którą wlewany jest lek. Lekiem może być np. hydrokortyzon, czy np. witamina A. Zależy to przede wszystkim od schorzenia. Witamina A jest stosowana przy wysuszonej krtani, a hydrokortyzon przy zapaleniu tchawicy. Zazwyczaj lekarz przeprowadza od pięciu do dziesięciu zabiegów, jednakże przy użyciu hydrokortyzonu najczęściej potrzebne są dodatkowe wlewki z witaminą A, czyli pacjent przechodzi pięć zabiegów z wlewek hydrokortyzonu i pięć z witaminy A.

    Konikotomia (krikotyreotomia) – zabieg laryngologiczny polegający na przecięciu więzadła pierścienno-tarczowego, umieszczonego między dolnym brzegiem blaszki chrząstki tarczowatej krtani oraz górnym brzegiem łuku chrząstki pierścieniowatej krtani. Stosowany jako szybki i doraźny sposób udrożnienia dróg oddechowych, które zostały zablokowane na wysokości lub powyżej szpary głośni.

    Ostre zapalenie krtani (łac.laryngitis acuta) – choroba zapalna błony śluzowej górnych dróg oddechowych, najczęściej o etiologii zakaźnej. Przyczyną ostrego zapalenia krtani najczęściej jest zakażenie wirusowe, które może wikłać się zakażeniem bakteryjnym lub zakażenie pierwotnie bakteryjne, rzadziej lotne toksyny lub zaburzenia immunologiczne. W wyniku ostrego zapalenia trwającego góra kilka dni może wystąpić miejscowe uszkodzenie nabłonka krtani, które goi się bez pozostawienia zmian. W przypadku przedłużania się stanu zapalnego może dochodzić do powstawania zmian włóknistych i rozwoju przewlekłego zapalenia. W zależności od czynników etiologicznych zapalenie często obejmuje również śluzówkę sąsiadujących struktur anatomicznych: gardła i tchawicy.

    Stożek sprężysty (łac. conus elasticus) - błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię krtani ludzkiej. Odpowiada on błonie śluzowej. Występuje jedynie w dolnej części krtani, kończy się fałdami głosowymi. Pokrywa on częściowo powierzchnię tylną chrząstki tarczowatej, pierścieniowatej wzdłuż jej brzegu górnego, zmierzając do wyrostka głosowego, zlokalizowanego na chrząstce nalewkowatej. Górny brzeg stożka sprężystego tworzy tworzy więzadło głosowe.

    Laryngektomia (łac. laryngectomia) – zabieg laryngologiczny polegający na częściowym lub całkowitym wycięciu krtani. Jest to jedna z metod chirurgicznego leczenia raka krtani i raka gardła dolnego.

    Dodano: 29.03.2011. 00:33  


    Najnowsze