• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pierwsza w Polsce sztuczna komora serca dla dzieci

    10.12.2010. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Za cztery lata sztuczna komora serca dla dzieci będzie stosowana rutynowo, jeśli badania kliniczne zakończą się sukcesem - powiedział dyrektor generalny Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii w Zabrzu Jan Sarna 9 grudnia na konferencji prasowej w Warszawie.

    "Sztuczna komora, która wspomaga pracę serca, jest od wielu lat stosowana u dorosłych pacjentów, w przypadku, których nie ma innej możliwości leczenia" - mówił dr Grzegorz Religa, konsultant kliniczny Fundacji. Korzystają z niej osoby oczekujące na przeszczep albo takie, u których niewydolność krążenia ma charakter przejściowy - na przykład jest spowodowana zapaleniem mięśnia sercowego czy powikłaniami pooperacyjnymi. Dzięki komorze można przeżyć nawet rok i więcej - przez ten czas może się znaleźć odpowiedni dawca, a w niektórych przypadkach odciążone serce się regeneruje.

    "W Polsce ze sztucznych komór serca skorzystało już ponad 200 osób. Jednak byli to tylko dorośli - typowe komory są zbyt duże dla dziecka, poza tym trudno je właściwie wysterować" - wyjaśniał dyrektor Sarna. By przystosować komorę dla dziecka, nie wystarczy tylko zmniejszyć jej wymiary, trzeba rozwiązać szereg problemów technicznych. Udało się to dzięki specjalistom z kilkunastu dziedzin, takich jak materiałoznawstwo czy spawalnictwo.

    Prace rozpoczęły się już w 2008 roku. Komora, przeznaczona dla dzieci w wieku szkolnym (masa ciała od 20 do 40 kilogramów) powstała z poliuretanu i powleczonego specjalną powłoką tytanu. Jest napędzana powietrzem, dostarczanym przez konsolę sterującą - taką samą jak w przypadku komory dla dorosłych. W roku 2010 przeprowadzono badania komory na specjalnym stanowisku laboratoryjnym, opracowanym i uruchomionym we współpracy z austriackim instytutem bioinżynierii z Wiednia.

    Badania pozwoliły ocenić ryzyko powstawania zakrzepów i ostatecznie potwierdziły gotowość konstrukcji do prób na zwierzętach i badań klinicznych. Wykonany ręcznie prototyp komory zostanie w najbliższym czasie poddany ostatecznym testom (między innymi z użyciem świńskiej krwi).

    Następnie powstanie seria komór do badań klinicznych, wytwarzana już metodami przemysłowymi (wszystkie muszą być identyczne). Jeżeli badania zakończą się sukcesem, to zostanie opracowana odpowiednia procedura i wszczepianie sztucznej komory stanie się rutynowym zabiegiem leczenia skrajnej niewydolności krążenia u dzieci, finansowanym z pieniędzy Ministerstwa Zdrowia lub NFZ.

    Obecnie sztuczną komorę serca stosuje tylko kilka ośrodków na świecie - amerykańskie, japoński, niemiecki i polski. Jedyną dostępną komercyjnie komorą dla dzieci jest komora niemiecka (kosztuje około 30 000 euro). Polski projekt finansowany jest z środków własnych fundacji, ze zbiórki publicznej i od darczyńców.

    Jak zaznaczył dyrektor Sarna, opracowanie polskiej sztucznej komory serca dla dzieci nie byłoby możliwe w planowanym terminie bez systematycznego wsparcia finansowego firmy Jeronimo Martins Dystrybucja S.A. właściciela sieci sklepów Biedronka, która jest strategicznym partnerem kampanii "Z sercem dla serca". Firma została w tym roku uhonorowana przez Fundację Rozwoju Kardiochirurgii statuetką "Serce za serce".

    PAP - Nauka w Polsce, Paweł Wernicki 

    krf/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Urządzenie wspomagające czynność komór serca (ang. ventricular assist device, VAD) – automatyczna pompa wspomagająca pracę komory serca. Stosowana jako środek doraźny u chorych z niewydolnością serca, oczekujących na przeszczepienie lub u osób, u których przeszczepienie jest niemożliwe. VAD nie zastępuje komory serca, lecz wspomaga jego pracę. Urządzenie może być montowane wewnątrz lub na zewnątrz ciała pacjenta. Może wspomagać prawą bądź lewą komorę serca. Napędzane elektrycznie (z baterii zewnętrznej) lub pneumatycznie. Terapia resynchronizująca (ang. Cardiac Resynchronization Therapy, CRT) - metoda leczenia zaawansowanej niewydolności serca, polegająca na wprowadzeniu do serca elektrod w celu prowadzenia kardiostymulacji obu komór serca. W wybranych przypadkach możliwe jest też prowadzenie kardiostymulacji wyłącznie lewej komory serca. Niewydolność lewokomorowa to niezdolność serca do zapewnienia wydolnego krążenia. Nazwa według podziału klinicznego odnosi się do lewej komory serca. Mechanizm niewydolności lewokomorowej polega na niedostatecznym odbieraniu krwi z płuc i pompowaniu jej do aorty. Niewydolność jednej komory często doprowadza do niewydolności drugiej. Głównym objawem ostrej niewydolności lewej komory jest obrzęk płuc. Do innych objawów należą: duszność (szybki oddech, pozycja siedząca, zasinienie ust i opuszków palców), kaszel (możliwe odksztuszanie pienistej wydzieliny podbarwionej krwią), tachypnoë (szybki oddech), skóra zimna, oblana potem.

    Diastole (rozkurcz serca) – faza w cyklu pracy serca, w której główne pompujące jamy (komory) będąc w stanie rozkurczu napełniają się krwią napływającą z górnych jam serca (przedsionków). Cewa sercowa – najwcześniejsze stadium w rozwoju zarodkowym serca. Tworzą ją, zgodnie z kierunkiem przepływu krwi, zatoka żylna, pierwotny przedsionek serca, pierwotna komora serca, opuszka serca i pień tętniczy. Powstaje głównie z mezodermy trzewnej.

    Komora dyfuzyjna, przyrząd do obserwacji śladów cząstek promieniowania jonizującego, komora jest rozwinięciem koncepcyjnym komory Wilsona, pracując ciągle a nie tylko w krótkich chwilach jak komora Wilsona. Frakcja wyrzutu (ang. ejection fraction, Ef) – stosunek objętości wyrzutowej serca (SV) do objętości końcoworozkurczowej komory serca (EDV). Można wyróżnić frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF) i frakcję wyrzutową prawej komory (RVEF); jednak częściej stosuje się parametr jakim jest frakcja wyrzutowa lewej komory, i sam skrót EF zazwyczaj odnosi się do lewego serca.

    Przegroda międzykomorowa (łac. septum interventriculare) – część serca oddzielająca komorę prawą od lewej. Od zewnątrz zaczyna się bruzdą międzykomorową przednią i tylną. Składa się z większej części mięśniowej i małej, górnej części błoniastej, której górna część oddziela prawy przedsionek od lewej komory. Zespół preekscytacji (ang. Pre-excitation syndrome) – wrodzona choroba serca polegająca na istnieniu w sercu dodatkowej drogi przewodzenia umożliwiającej pobudzenie elektryczne (depolaryzację) części lub całej komory szybciej, niż gdyby bodziec był przewodzony tylko poprzez fizjologiczny układ bodźcoprzewodzącywęzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa i jego odnogi. Istnieją różne typy dróg dodatkowych, łączących różne struktury serca i powodujące powstanie różnych zespołów klinicznych.

    Anomalia Uhla (choroba Uhla, ang. Uhl anomaly) – rzadka wada wrodzona serca (do 1993 roku opisano 84 przypadki odpowiadające tej chorobie) charakteryzująca się częściowym lub całkowitym brakiem mięśnia sercowego prawej komory.

    Żyła tylna komory lewej – niewielkie naczynie żylne znajdujące się na tylnej powierzchni lewej komory serca. Zwykle uchodzi do zatoki wieńcowej, ale u 20% ludzi uchodzi do żyły wielkiej.

    Dodano: 10.12.2010. 00:19  


    Najnowsze