• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pierwszy implant czaszki z biomateriałów sfinansowany przez NFZ

    20.07.2010. 04:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Po raz pierwszy sfinansowany przez NFZ zabieg wypełnienia ubytku czaszki implantem z biomateriałów, wykonanym na indywidualne zamówienie, przeprowadzono 15 lipca w Szpitalu Uniwersyteckim im. dr. Antoniego Jurasza w Bydgoszczy. Specjalna płytka kosztowała 320 tys. zł.

    Wcześniej w Polsce zostało wykonanych kilka podobnych operacji, ale pacjenci sami musieli płacić za implant.

    "Sztuczna płytka to cud XXI wieku, jest wykonana z hydroksyapatytu, czyli węglanu wapnia, będącego głównym składnikiem naturalnych kości. Po czasie całkowicie zrośnie się z kością czaszki i uzyska pełną wytrzymałość mechaniczną" - powiedział dziennikarzom przeprowadzający zabieg dr Maciej Prywiński z Katedry i Kliniki Neurochirurgii i Neurotraumatologii.

    Poddany zabiegowi 44-letni pacjent w 2008 r. doznał licznych obrażeń w wypadku samochodowym, w tym wieloodłamowego złamania kości czaszki. Mężczyzna po kilkumiesięcznym leczeniu odzyskał możliwość samodzielnego funkcjonowania, ale miał zdeformowaną czaszkę.

    Implant wykonała włoska firma na podstawie obrazów z badań tomograficznych. W pierwszym etapie zrekonstruowano czaszkę chorego, wykonano dokładne obliczenia ubytku kości i przygotowano płytkę z uwzględnieniem wszystkich anatomicznych krzywizn. Półprodukt był przesłany lekarzowi zajmującemu się pacjentem do zatwierdzenia jakości i wyznaczenia miejsc pod otwory mocujące. Po akceptacji firma wykonała implant.

    Operacja trwała około trzech godzin. "Większych problemów nie było, implant pasował jak szyty na miarę. Zniknęło odkształcenie czaszki, a po pewnym czasie nastąpi otworzenie kości" - zaznaczył dr Prywiński. RAU

    PAP - Nauka w Polsce

    kap



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Osteosynteza – redukcja i zespolenie złamania kości przy użyciu elementów implantacyjnych, zwykle wykonanych z metalu. Jest to procedura chirurgiczna, którą można wykonać przez skórę lub w otwarty sposób. Głównym celem osteosyntezy jest połączenie ze sobą końców kości i ustabilizowanie miejsca złamania. Kranioplastyka – rodzaj operacji mającej na celu uzupełnienie ubytku w kościach czaszki, powstałych np. po wypadku, lub naprawienie wad wrodzonych czaszki. Odma wewnątrzczaszkowa, odma czaszkowa (łac. pneumocephalia, pneumoencephalon) – stan w którym dochodzi do dostania się powietrza do jamy czaszki, najczęściej wskutek złamania w obrębie podstawy czaszki lub sklepienia czaszki przebiegającego z rozerwaniem opony twardej, oczodołu, powikłań operacji neurochirurgicznych, lub operacyjnego leczenia wodogłowia.

    Endoproteza – wykonany z biomateriałów element, wszczepiany operacyjnie do organizmu (implant), zastępujący lub wspomagający utraconą funkcję narządu lub narządów. Termin ten odnosi się głównie do implantów zastępujących uszkodzone elementy układu ruchu, zwłaszcza staw biodrowy i kolanowy, chociaż do endoprotez zaliczamy też np. implanty układu sercowo-naczyniowego. Endoprotezami nie są natomiast implanty ortopedyczne, służące do zespalania złamanych kości (osteosyntezy), które po zrośnięciu się tkanki kostnej są usuwane z organizmu. Implant, wszczep – to ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu. Najczęściej stosowane są implanty zastępujące tkanki twarde.

    Implant ślimakowy – zaawansowane urządzenie elektroniczne, wszczepiane podczas operacji chirurgicznej osobom z obustronną głuchotą lub obustronnym głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Implant ślimakowy pozwala na rehabilitację osoby z głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Pacjent zyskuje nie słuch fizjologiczny, ale słuch do niego jakościowo zbliżony. Całość systemu implantu ślimakowego składa się z dwóch części: wewnętrznej, wszczepianej pod skórę, umieszczanej w loży kostnej przygotowanej przez chirurga w zagłębieniu kości czaszki, oraz części zewnętrznej, przetwarzającej sygnały akustyczne w sygnały elektryczne, przekazywane dalej do części wewnętrznej. Elektroda części wewnętrznej umieszczona w ślimaku bezpośrednio pobudza nerw słuchowy, wywołując wrażenia słuchowe. Inżynieria biomateriałów jest dziedziną nauki interdyscyplinarnej, która sprowadza się do badania i wytwarzania materiałów biozgodnych, implantów, aparatury medycznej i sztucznych narządów. Jej szerokie zastosowanie możemy dostrzec w inżynierii genetycznej, biotechnologii i inżynierii biomedycznej.

    Płaskopodstawie (łac. platybasia) – wrodzone zaburzenie rozwojowe czaszki polegające na spłaszczeniu podstawy czaszki. Biomateriał (zwany też materiałem biomedycznym) - materiał, z którego można produkować urządzenia i elementy, mające bezpośredni kontakt z tkankami organizmu. Z biomateriałów produkuje się implanty (np. protezy ortopedyczne, naczyniowe), a także pokrywa się nimi powierzchnie urządzeń wszczepianych do wnętrza organizmu (np. rozrusznik serca, sztuczne zastawki serca, elektrody endokawitarne, stenty), lub przeznaczonych do długotrwałego kontaktu z organizmem (np. rurki intubacyjne, cewniki, dreny, nici chirurgiczne).

    Implantologia - nauka o wprowadzaniu implantów do żywego organizmu, ich interakcjach, budowie, właściwościach i warunkach niezbędnych do "przyjęcia się" wszczepu oraz przyczynach ich ewentualnego ich odrzucenia.

    Metaloza - lokalne oddziaływanie jonów metali lub produktów korozji implantu na tkanki organizmu. Jeden ze skutków ubocznych wprowadzenia implantu do ludzkiego organizmu.

    Trepanacja (stgr. τρυπανών, trypanon – "świder") – to zabieg chirurgiczny, w czasie którego wiercony lub skrobany jest otwór do czaszki człowieka. Ma on na celu odsłonięcie opony twardej, aby móc leczyć problemy zdrowotne, związane z chorobami wewnątrzczaszkowymi.

    Dodano: 20.07.2010. 04:18  


    Najnowsze