• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pierwszy przeszczep sztucznej tchawicy wyhodowanej z własnych komórek

    11.07.2011. 01:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Międzynarodowy zespół lekarzy w Szwecji przeszczepił 36-letniemu mężczyźnie pierwszą na świecie sztuczną tchawicę wyhodowaną w laboratorium z własnych komórek chorego - poinformował szpital Uniwersytetu Karolinska w Sztokholmie. Zabieg był wspólnym przedsięwzięciem specjalistów z kilku krajów Europy.

    Najpierw sporządzono trójwymiarowy obraz zaatakowanej przez nowotwór tchawicy Andemariama Teklesenbeta Beyene'a, pochodzącego z Erytrei studenta geologii, który przebywa w Islandii. Guz, którego nie można było inaczej usunąć, był wielkości piłki golfowej i mógł zablokować całą tchawicę.

    Skany tchawicy przesłano do specjalistów University College w Londonie, którzy sporządzili ulegającą biodegradacji kopię jej oraz dwóch odchodzących od niej głównych oskrzeli, które mają identyczną budowę ściany jak tchawica.

    Matryca tchawicy trafiła następnie do Sztokholmu, gdzie w kilku milionach jej porów umieszczono na pożywce komórki macierzyste pobrane ze szpiku kostnego Beyene'a. Komórki szybko zaczęły się rozmnażać i po dwóch dniach uformowała się nowa tchawica, zbudowana z własnych tkanek chorego.

    Tak wyhodowany narząd 9 czerwca tego roku wszczepiono choremu po usunięciu jego własnej, zniszczonej przez guza tchawicy. Podczas trwającej 12 godzin operacji dokonał tego prof. Paolo Macchiarini z Włoch oraz Alexander Seifalian z University College London, którzy zaprojektowali i wyhodowali tchawicę.

    Prof. Macchiarini podobny zabieg po raz pierwszy przeprowadził w 2008 r. u 30-letniej Hiszpanki Claudii Castillo. Wtedy jednak wszczepiono jej tchawicę wyhodowaną w laboratorium na bazie tkanek pozyskanych od zmarłego dawcy.

    Pobrano od niego siedmiocentymetrowy fragment tchawicy, który przy użyciu enzymów całkowicie oczyszczono, pozostawiając tylko włóknisty, fibrynowy szkielet. Po sześciu tygodniach tak otrzymaną siatkę tkanki łącznej pokryto cienką warstwą wyizolowanych ze szpiku kostnego pacjentki komórek macierzystych.

    Włoski uczony od tego czasu wszczepił już 10 podobnie wyhodowanych tchawic. W wywiadzie dla BBC powiedział, że najnowsza metoda jest kolejnym przełomem w hodowli narządów. Nie ma ryzyka, że przeszczepiona tchawica może zostać odrzucona przez organizm chorego, tak jak w poprzednich transplantacjach, nie wymaga użycia tkanek dawcy i błyskawicznie można ją wyhodować.

    Kolejną transplantację z użyciem nowej technologii prof. Macchiarini zamierza wkrótce przeprowadzić u dziewięciomiesięcznego dziecka w Korei Południowej, które się urodziło z wrodzoną deformacją tchawicy.

    PAP - Nauka w Polsce

    zbw/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Tracheostomia – zewnętrzna przetoka tchawicy. Polega na chirurgicznym połączeniu tchawicy ze światłem zewnętrznym, celem ominięcia górnych dróg oddechowych. Tracheomalacja (wiotkość tchawicy, wrodzone rozmiękanie tchawicy, ang. tracheomalacia, łac. tracheomalacia) – stan patologicznej wiotkości ściany tchawicy, prowadzący do zapadania się jej światła. Tchawica (łac. trachea) – narząd układu oddechowego, sprężysta cewa, stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc. Rozpoczyna się na wysokości kręgu szyjnego C6-C7, kończy zaś na wysokości kręgu piersiowego Th4-Th5. U swego dolnego końca, tchawica dzieli się na oskrzela główne prawe i lewe (łac. bronchus principalis dexter et sinister), pod kątem otwartym ku dołowi. Miejsce tego podziału tworzy rozdwojenie tchawicy (bifurcatio tracheae). W tym miejscu znajduje się także ostroga tchawicy (carina tracheae) rozdzielająca powietrze do płuc.

    Rurka intubacyjna − gładka rurka z tworzywa sztucznego wprowadzana do tchawicy przez jamę ustną lub nos (w przypadku intubacji przez-nosowej), w celu zapobiegania niedrożności dróg oddechowych lub niewydolności oddechowej. Najczęściej rurka wyposażona jest w mankiecik z zaworkiem w celu uszczelnienia jej w tchawicy. Aortopeksja, podwieszenie aorty (ang. aortopexy) – procedura chirurgiczna polegająca na przemieszczeniu łuku aorty poniżej mostka, przez co naczynie podtrzymuje przednią ścianę tchawicy od przodu, zapobiegając jej zapadaniu się. Stosowana jest dla dekompresji tchawicy, zapadającej się z powodu wrodzonej wiotkości (tracheomalacja).

    Terapia komórkowa - rozwijająca się w medycynie gałąź terapii, polegająca na wykorzystaniu ludzkich komórek do regeneracji uszkodzonych tkanek lub narządów pacjenta. Komórki te mogą pochodzić z tego samego pacjenta, lub od dawcy. Metoda ta różni się od przeszczepów tym, że korzysta się w niej nie z całych narządów lub tkanek, ale z wyizolowanych, oczyszczonych i czasem zmodyfikowanych komórek. Do terapii komórkowej często stosuje się komórki macierzyste lub progenitorowe, które posiadają wewnętrzny potencjał regeneracji uszkodzonych tkanek. Przykładowo, ostatnio pojawia się coraz więcej doniesień o skutecznym wykorzystaniu komórek macierzystych pochodzących ze szpiku kostnego do regeneracji mięśnia sercowego po zawale. Odruch Heringa-Breuera – odruch z wolno adaptujących receptorów SAR (Slow Adapting Receptors, zwane także receptorami inflacyjnymi), znajdujących mięśniówce gładkiej tchawicy i oskrzeli, pobudzany przez rozciągnięcie płuc. Hamuje ośrodek wdechowy i pobudza wydechowy. Wpływa na ruchy oddechowe.

    Ostre zapalenie krtani, tchawicy i oskrzeli (LTB)(krup wirusowy) (łac. laryngo – tracheo – bronchitis acuta) – choroba zapalna błony śluzowej krtani, tchawicy i oskrzeli. Najczęściej o etiologii wirusowej. Na powierzchni błony śluzowej powstają nadżerki oraz naloty włóknikowe zasychające w postaci błon. Występuje gęsta, lepka, trudna do odkrztuszenia wydzielina. Torakotomia – procedura chirurgiczna, polegająca na otwarciu ściany klatki piersiowej, umożliwiająca dostęp do narządów zlokalizowanych wewnątrz klatki piersiowej, czyli płuc, serca, przełyku, tchawicy, przepony.

    Wrodzone zwężenie przełyku (ang. congenital esophageal stenosis) – rzadka wada oskrzelowo-przełykowa spowodowana nieprawidłowym oddzieleniem przełyku od tchawicy w embriogenezie. Występuje z częstością szacowaną na 1:25,000. Wiek rozpoznania może przypadać na późne dzieciństwo albo nawet dorosłość.

    Tracheotomia – otolaryngologiczny zabieg otwarcia przedniej ściany tchawicy i wprowadzenie rurki do światła dróg oddechowych i tą drogą prowadzenie wentylacji płuc. W wyniku tracheotomii zapewnia się dopływ powietrza do płuc, z pominięciem nosa, gardła i krtani.

    Żyły tchawicze (łac. venae tracheales) – naczynia żylne zbierające krew z tchawicy. Żyły tchawicze uchodzą do żyły ramienno-głowowej. Intubacja – umieszczenie plastikowej rurki długości ok. 25 - 28 cm, zwanej rurką intubacyjną, w tchawicy pacjenta. Rurka jest wprowadzana z pomocą laryngoskopu.

    Tracheobronchomegalia (zespół Mounier–Kuhna) – rzadka choroba związana ze znacznym poszerzeniem rusztowania chrzęstnego tchawicy i oskrzeli. Nieprawidłowości w budowie dróg oddechowych prowadzą z czasem do nawracających infekcji, ataków duszności oraz (wtórnie) włóknienia śródmiąższowego. Rękoczyn, manewr, chwyt Heimlicha – technika pomocy przedlekarskiej stosowana przy zadławieniach. Polega na wywarciu nacisku na przeponę, w celu sprężenia powietrza znajdującego się w drogach oddechowych i "wypchnięcia" obiektu znajdującego się w tchawicy. Manewr Heimlicha, z racji na potencjalną możliwość uszkodzenia trzewi jamy brzusznej, stosowany jest zwykle tylko wtedy, gdy inne metody zawiodły (takie, jak np. opukiwanie po plecach).

    Rurka tracheotomijna: wykonana z tworzywa sztucznego, gumy lub metalu. Wprowadzana jest do tchawicy przez otwór tracheotomijny lub wykonany w zabiegu konikotomii. Niekiedy wyposażona jest w mankiet uszczelniający, zapewnia drożność dróg oddechowych i ułatwia prowadzenie długotrwałej wentylacji kontrolowanej. Wlewka dokrtaniowa – zabieg laryngologiczny polegający na wlewaniu do krtani (a co za tym idzie także na struny głosowe) preparatu za pomocą specjalnej strzykawki. Strzykawka ta jest pozbawiona igły, a zamiast niej ma zaokrągloną rurkę, przez którą wlewany jest lek. Lekiem może być np. hydrokortyzon, czy np. witamina A. Zależy to przede wszystkim od schorzenia. Witamina A jest stosowana przy wysuszonej krtani, a hydrokortyzon przy zapaleniu tchawicy. Zazwyczaj lekarz przeprowadza od pięciu do dziesięciu zabiegów, jednakże przy użyciu hydrokortyzonu najczęściej potrzebne są dodatkowe wlewki z witaminą A, czyli pacjent przechodzi pięć zabiegów z wlewek hydrokortyzonu i pięć z witaminy A.

    Dodano: 11.07.2011. 01:11  


    Najnowsze