• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pogrzeb prof. Andrzeja Szczeklika

    09.02.2012. 07:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Prof. Andrzej Szczeklik, wybitny lekarz i naukowiec, spoczął w środę na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. ,,Żegnamy wielkiego lekarza, jednego z największych, jacy żyli w Krakowie w ostatnim półwieczu" - mówił podczas mszy św. pogrzebowej bp. Grzegorz Ryś. 

    Uroczystość pogrzebowa prof. Szczeklika rozpoczęła się mszą św. w intencji zmarłego w Bazylice Mariackiej. Świątynię szczelnie wypełniły osoby, które przyszły towarzyszyć zmarłemu w jego ostatniej drodze: rodzina, przyjaciele i współpracownicy, przedstawiciele świata nauki i sztuki, pacjenci.

    Podczas liturgii muzycy - przyjaciele zmarłego wykonali fragment ,,Requiem dla mojego przyjaciela" Zbigniewa Preisnera. Po mszy trumna z ciałem prof. Szczeklika została odprowadzona do grobu na Cmentarzu Salwatorskim.

    Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego prof. Karol Musioł mówił, że wszystkie osiągnięcia i dokonania prof. Szczeklika nie zostaną zapomniane, lecz będą trwały w murach krakowskiej uczelni.

    ,,Studenci uczą się z podręczników, jak mówią +z małego i dużego Szczeklika+. Powinni również czytać te książki, które profesor napisał o medycynie, bo tylko wtedy będą mieli szansę, aby stać się wielkimi lekarzami, którzy rozumieją, że nie tylko naukowy rozwój medycyny, korzystanie z najnowszych osiągnięć jest ważne. Że ważne jest również to, aby z chorym rozmawiać jak z przyjacielem" - podkreślił prof. Musioł.

    W imieniu Polskiej Akademii Umiejętności, której prof. Szczeklik był wiceprezesem, żegnał go prezes tej instytucji prof. Andrzej Białas. Mówił o zmarłym, jako ,,znakomitym lekarzu, wybitnym profesorze, wielkim uczonym".

    Jak wspominał współpracownik prof. Szczeklika z II Katedry Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, prof. Jacek Musiał, osoby pracujące z profesorem widziały w nim ,,bliskiego człowieka i nauczyciela". Wymienił dwie cechy, które charakteryzowały profesora: "prawość i uczciwość w stosunku do otaczającego świata oraz jego niezwykłe dążenie do stałego rozwoju, nieustannej i konstruktywnej aktywności".

    "Nigdy nie narzucał nam swoich poglądów, ale kiedy trzeba było, szczególnie w czasach pierwszej Solidarności, a przede wszystkim w stanie wojennym, potrafił swoją postawą zaświadczyć o tym, w co wierzy i zapłacić za tą wysoką cenę" - podkreślił.

    Syn zmarłego Michał Szczeklik, wspominając ostatnie dni życia ojca mówił, że do końca nie przestał pracować, jeszcze na intensywnej terapii nanosił ostatnie poprawki do swojej najnowszej książki, którą zatytułował ,,Nieśmiertelność", ustalał spotkania, odpowiadał na maile.

    ,,Mój ojciec był człowiekiem wielu zainteresowań: od medycyny po muzykę, od fizyki po historię, od malarstwa po sport. Niektóre były przelotne, inne pochłonęły go na całe życie. II Katedra Chorób Wewnętrznych, +Klinika+, jak ją nazywał w rozmowach z nami, była jego prawdziwą pasją, to tam spędzał większość swojego czasu" - podkreślił.

    Prof. Andrzej Szczeklik (ur. 1938 r. w Krakowie) zmarł 3 lutego 2012 roku w Krakowie po krótkiej chorobie. W lipcu skończyłby 74 lata. Był kierownikiem II Katedry Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Swoje naukowe zainteresowania skupił wokół chorób układu krążenia i oddechowego, był autorem około 650 prac naukowych, drukowanych w najbardziej prestiżowych międzynarodowych czasopismach, co pozwoliło osiągnąć mu w ostatnim dziesięcioleciu pozycję najczęściej cytowanego polskiego autora w piśmiennictwie naukowym z zakresu medycyny i biologii.

    Szczeklik był przede wszystkim wybitnym lekarzem, ale także naukowcem o światowym formacie, twórcą i organizatorem dużej jednostki klinicznej, naukowej i dydaktycznej, jaką jest II Katedra Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum UJ.

    Był człowiekiem o szerokich zainteresowaniach humanistycznych, miłośnikiem poezji, muzyki, autorem książek, w których rozważał związki pomiędzy medycyną a sztuką - ,,Katharsis. O uzdrowicielskiej mocy nauki i sztuki" - i zastanawiał się nad ,,ogólniejszą istotą medycyny - jej duszą" - "Kore - O chorych chorobach i poszukiwaniu duszy medycyny".

    Prof. Andrzej Szczeklik studia na wydziale lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie ukończył w 1961 roku. Kształcenie podyplomowe kontynuował na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych i Szwecji. Doktoryzował się i habilitował na Akademii Medycznej we Wrocławiu. Od 1972 roku kierował II Katedrą Chorób Wewnętrznych UJ (do 1989 r. Kliniką Akademii Medycznej). W latach 1990-1993 pełnił funkcję rektora AM w Krakowie. Wspólnie z ówczesnym rektorem UJ prof. Andrzejem Pelczarem doprowadził w 1993 r. do powrotu wydziałów medycznych na UJ.

    Zainteresowania badawcze Szczeklika skupiały się wokół chorób serca rozwijających się na podłożu miażdżycy i chorób płuc o podłożu immunologicznym. Był autorem teorii oraz metod leczenia dotyczących astmy aspirynowej, które zostały udowodnione i powszechnie przyjęte.

    Za swoje ociągnięcia otrzymał wiele nagród krajowych i zagranicznych, m.in. PAN, KBN, czasopisma "Lancet" i Royal College for Physicians w Londynie. Był doktorem honoris causa Akademii Medycznej we Wrocławiu, Akademii Medycznej w Warszawie, Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, Uniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

    PAP - Nauka w Polsce

    rgr/ hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Jadwiga Bogdaszewska-Czabanowska (ur. 2 października 1932 w Łazach koło Zawiercia, zm. 27 sierpnia 2013 w Krakowie) – polski dermatolog, prof. dr hab. med., wieloletni kierownik Katedry i Kliniki Chorób Skórnych i Wenerycznych Akademii Medycznej im. Mikołaja Kopernika oraz Katedry i Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum, stanowisko to piastowała w latach 1977-2003, jako następczyni prof. Kazimierza Lejmana. Teresa Adamek-Guzik (ur. 11 września 1939 w Sułkowicach, zm. 29 kwietnia 2008 w Krakowie) – prof. dr hab. med., specjalista chorób wewnętrznych i alergologii, od 1993 roku kierowniczka Kliniki i Katedry Chorób Wewnętrznych i Medycyny Wsi w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, która znajduje się w Szpitalu im. J. Dietla w Krakowie. Andrzej Tadeusz Szczeklik (ur. 29 lipca 1938 w Krakowie, zm. 3 lutego 2012 tamże) – polski lekarz-naukowiec, profesor Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, pisarz eseista i filozof medycyny, wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności, animator Akademii Młodych "PAUeczka Akademicka". Zajmował się pracą naukową z zakresu kardiologii i pulmonologii.

    Jacek Musiał (ur. 31 lipca 1948 r. w Krakowie) – profesor dr hab. medycyny, specjalista II stopnia z zakresu chorób wewnętrznych, immunologii klinicznej i alergologii, kierownik Oddziału Autoimmunologii i Zaburzeń Hemostazy II Katedry Chorób Wewnętrznych CM UJ. Zbigniew Zdrojewski (ur. 1953) – polski profesor doktor habilitowany nauk medycznych, konsultant województwa pomorskiego w dziedzinie chorób wewnętrznych, koordynatorem do spraw kształcenia podyplomowego w zakresie geriatrii, specjalista interny, nefrologii, transplantologii klinicznej i hipertensjologii. Od 1 września 2008 prorektor do spraw klinicznych i szkolenia podyplomowego Akademii Medycznej w Gdańsku/Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Od 1 października 2008 został kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Geriatrii i Toksykologii, a po zmianach statusu jednostki - Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Chorób Tkanki Łącznej i Geriatrii tejże uczelni. Jest także redaktorem działu "Hemodializa" w czasopiśmie specjalistycznym Forum Nefrologiczne oraz członkiem zarządu Towarzystwa Internistów Polskich. Jest autorem lub współautorem ponad 100 opublikowanych prac naukowych, w tym ponad 50 oryginalnych prac twórczych. Napisał również 30 rozdziałów w podręcznikach z zakresu nefrologii, chorób wewnętrznych i leczenia nerkozastępczego. Ponadto wygłosił lub przedstawił 140 prac na naukowych zjazdach zagranicznych i krajowych. Za swoją działalność naukową, szkoleniową i organizacyjną został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2003), Medalem Komisji Eudukacji Narodowej (2008), Medalem Pamiątkowym Akademii Medycznej w Gdańsku (2005) za aktywny udział i zaangażowanie w rozwój przeszczepienia nerek w Gdańskim Ośrodku Transplantacji.

    Zofia Umiastowska-Sawicka (ur. 1919, zm. 29 sierpnia 2013) – polski lekarz, prof. dr hab., wieloletni ordynator i kierownik Kliniki Chirurgii Dziecięcej Akademii Medycznej w Krakowie oraz Instytutu Medycyny Klinicznej w Kielcach. Honorowy Członek Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych. Jerzy Kaulbersz (ur. 19 lipca 1891 w Kaliszu, zm. 9 czerwca 1986 w Krakowie) – polski fizjolog, absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w Kaliszu, profesor m.in. Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierownik Zakładu Fizjologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego, następnie Zakładu Fizjologii Akademii Medycznej w Krakowie oraz Katedry Fizjologii i Zakładu Fizjologii Szczegółowej Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Krakowie (późniejszej Akademii Wychowania Fizycznego). Doktor honoris causa Akademii Medycznej w Krakowie. Zasłynął z prac z fizjologii trawienia oraz zagadnień dotyczących procesów fizjologicznych zachodzących na dużych wysokościach.

    Zygmunt Chodorowski (ur. 16 lutego 1938 w Ścięcianach, Litwa) – polski profesor zwyczajny medycyny, specjalista chorób wewnętrznych, geriatrii oraz toksykologii klinicznej. Do 2008 roku był kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Geriatrii i Toksykologii Klinicznej Akademii Medycznej w Gdańsku. Marek Hieronim Sych (ur. 1923, zm. 1 maja 1997) – polski lekarz, anestezjolog, wykładowca Akademii Medycznej w Krakowie i Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, rektor Akademii Medycznej w latach 1984–1987.

    Ryszard Andrzejak (ur. 25 października 1950 w Oleśnicy) – lekarz, profesor zwyczajny nauk medycznych specjalizujący się w chorobach wewnętrznych. Były rektor Akademii Medycznej we Wrocławiu. Kierownik Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Zawodowych i Nadciśnienia Tętniczego Akademii Medycznej we Wrocławiu.

    Włodzimierz Januszewicz (ur. 30 listopada 1927) – prof. dr hab. med., polski internista, wieloletni kierownik Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Nadciśnienia Tętniczego Akademii Medycznej w Warszawie, honorowy prezes Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności, doctor honoris causa Śląskiej Akademii Medycznej i Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, honorowy członek Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą, Towarzystwa Internistów Polskich.

    Stefan Rywik ( ur. w 1931, zm. 22 września 2013) – polski lekarz, prof. dr hab. n. med., specjalista w zakresie epidemiologii kardiologicznej, pracownik IV Kliniki Chorób Wewnętrznych i Instytutu Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego Akademii Medycznej w Warszawie, zastępca dyrektora do spraw naukowych i członek rady naukowej Instytutu Żywności i Żywienia, członek zarządu Polskiego Naukowego Towarzystwa Otyłości i Przemiany Materii. Włodzimierz Wojciech Ptak (ur. 2 listopada 1928 roku w Krakowie) – polski immunolog i mikrobiolog, doktor nauk medycznych, doktor habilitowany w zakresie immunologii, od 1976 profesor Instytutu Mikrobiologii Akademii Medycznej w Krakowie (obecnie Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego), od 1986 członek Polskiej Akademii Nauk, od 1989 Polskiej Akademii Umiejętności. Jeden z najczęściej cytowanych naukowców polskich w dziedzinie biomedycyny. Wnuk Franciszka Ptaka, posła na galicyjski Sejm Krajowy.

    Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii został utworzony w 1968 roku wraz z powołaniem do życia Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Powstał z połączenia odpowiednich wydziałów Filii Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach. Zgodnie z zarządzeniem Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego, z 31 lipca 1968 r., Wydział kontynuował kierunki kształcenia i działalność naukową scalonych jednostek. Jego historię tworzyły takie postacie, jak: prof. Marek Kuczma, matematyk, twórca polskiej szkoły równań funkcyjnych; prof. Andrzej Pawlikowski, fizyk, twórca katowickiej fizyki teoretycznej; prof. August Chełkowski, fizyk i polityk, twórca szkół naukowych na Śląsku: fizyki molekularnej i fizyki ciała stałego, jego działalność naukowa znalazła uznanie zarówno w kraju, jak i za granicą. Wyższe Studium Handlowe w Krakowie – szkoła wyższa powstała w Krakowie w 1925 roku w wyniku wyodrębnienia się ze Szkoły Handlowej w Krakowie. Współtwórcami szkoły byli prof. Arnold Bolland (docent Uniwersytetu Jagiellońskiego i Politechniki Lwowskiej) oraz prof. Albin Żabiński. Szkoła ta dała początek dzisiejszemu Uniwersytetowi Ekonomicznemu w Krakowie. Przez cały czas funkcjonowania szkoły pod ta nazwą (1925-1938) dyrekotrem szkoły był prof. Arnold Bolland.

    Zbigniew Walenty Kalina (ur. 14 lutego 1935, zm. 27 stycznia 2005) – polski lekarz, prof. dr hab., specjalista chorób wewnętrznych. Karolina Targosz (ur. 22 września 1938 w Krakowie) - historyk, historyk nauki. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego - mgr historii (1961), mgr historii sztuki (1962), dr nauk humanistycznych w zakresie historii kultury (1965), od 1962 pracownik naukowy w Zakładzie, obecnym Instytucie Historii Nauki PAN – dr habilitowany z zakresu historii nauki, prof. nadzwyczajny (1988), prof. PAN (1997), długoletni członek Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN i Komisji Historii Nauki PAU.

    Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego – muzeum mieszczące się w budynku Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego, na rogu ulicy św. Anny i Jagiellońskiej w Krakowie. Wywodzi się z Gabinetu Archeologicznego Uniwersytetu, założonego w 1867 roku przez prof. Józefa Łepkowskiego.

    Dodano: 09.02.2012. 07:04  


    Najnowsze