• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Potencjalny związek między depresją u kobiet a niską wagą urodzeniową dzieci w Bangladeszu

    09.09.2010. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki nowych badań, finansowanych ze środków unijnych, pokazują, że kobiety cierpiące na depresję kliniczną i niepokój w czasie ciąży częściej rodzą mniejsze dzieci, obarczone wyższym ryzykiem zgonu w okresie niemowlęctwa. Odkrycia dokonali naukowcy z Karolinska Institutet w Szwecji i Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich w Bangladeszu (BRAC) na podstawie badań kobiet z obszarów wiejskich w Bangladeszu. Twierdzą, że po raz pierwszy tego typu wyniki uzyskano na podstawie populacji innej niż Zachodnia. Źródłem ponad 60.000 EUR unijnego wsparcia badań, których wyniki zostały zaprezentowane w czasopiśmie BMC Public Health, był program Link UE-Azja.

    Naukowcy zbadali zdrowie psychiczne 720 kobiet w trzecim trymestrze ciąży z 2 wiejskich podokręgów Bangladeszu pod kątem symptomów depresji przedporodowej i niepokoju przedporodowego, prowadząc obserwację aż do 6-8 miesięcy po porodzie. Stwierdzili, że problemy ze zdrowiem psychicznym są najprawdopodobniej głównym sprawcą śmiertelności niemowląt i złego stanu zdrowia dzieci, przeważając nad ubóstwem, niedożywieniem czy niskim statusem społeczno-ekonomicznym.

    W Bangladeszu szacowany poziom prewalencji depresji przedporodowej wynosi aż 33%, a niska waga urodzeniowa (LBW) jest oceniana na 36%. To oznacza, że każdego roku ponad 1 milion dzieci w tym kraju rodzi się z LBW.

    "U osiemnastu procent kobiet... zdiagnozowano depresję, a u jednej czwartej niepokój w czasie ciąży i te właśnie kobiety najprawdopodobniej urodzą bardzo małe dzieci" - wyjaśnia kierowniczka naukowa Hashima-E Nasreen z BRAC, krajowej organizacji pozarządowej, która świadczy usługi na rzecz rozwoju społeczno-ekonomicznego. Podkreśla, że "to niepokojący problem, gdyż niska waga urodzeniowa ściśle wiąże się ze śmiercią niemowląt, co może z kolei utrwalić cykl problemów ze zdrowiem psychicznym i zacofaniem".

    Dr Nasreen wraz z kolegami podkreśla, że LBW pozostaje głównym problemem w krajach o niskim poziomie dochodów, dotykając ponad 90% całkowitej liczby niemowląt na świecie, wiążąc się z podwyższonym ryzykiem śmiertelności i chorobliwości wśród niemowląt. Naukowcy kładą również nacisk na fakt, że niemowlęta z LBW cierpią na podwyższone ryzyko wystąpienia zaburzeń neuro-rozwojowych, chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy, problemów emocjonalnych i psychotycznych w późniejszym okresie życia.

    Niemniej przyznają, że dowody na powiązanie symptomów depresji i niepokoju matki z LBW niemowlęcia stoją w sprzeczności z wynikami badań z Brazylii, Indii i Pakistanu, wskazując na związek przedporodowych zaburzeń psychicznych z LBW.

    Z drugiej strony badania z Chin, Etiopii, Szwecji i USA nie wykazały znaczącego powiązania między LBW a symptomami depresji matki. Jednak naukowcy zaznaczają, że porównywalność wyników badań komplikuje różnorodność definicji, pomiar przedporodowych symptomów depresji matki oraz czasowe rozplanowanie ewaluacji.

    Najnowsze badania zostały przeprowadzone jako część przyszłych badań obserwacyjnych symptomów depresji przedporodowej i niepokoju wśród kobiet w 2 podokręgach okręgu Mymensingh, położonego 120 kilometrów (km) na północ od Dakki, stolicy Bangladeszu. Jak w większości obszarów wiejskich Bangladeszu gospodarka tych regionów na charakter rolniczy, a około 50% populacji żyje poniżej progu ubóstwa. Większość kobiet zajmuje się gospodarstwem domowym i opieką nad dziećmi.

    Naukowcy stwierdzili, że wyniki badań podniosły świadomość znaczenia depresji i niepokoju, które przekładają się na zły stan zdrowia w krajach południowoazjatyckich i zasugerowali, że jednym ze sposobów osiągnięcia przyjętego przez społeczność międzynarodową Milenijnego Celu Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) zmniejszenia śmiertelności dzieci w krajach rozwijających się byłyby inwestycje w opiekę nad zdrowiem psychicznym w tym rejonie.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Niemowlę, okres niemowlęcy – dziecko od urodzenia do końca pierwszego roku życia. Wyodrębnienie to w psychologii rozwojowej dokonywane ze względu na szczególną wagę rozwoju małego dziecka w tym okresie. Wyodrębnienie okresu niemowlęctwa jest ważne także z uwagi na mnogość i intensywność przemian zachodzących w organizmie dziecka w tym czasie. Pierwszy miesiąc życia dziecka jest okresem noworodkowym. Współczynnik umieralności niemowląt – liczba zgonów niemowląt (tj. dzieci w wieku 0-1 roku) w danym przedziale czasowym przypadająca na 1000 urodzeń żywych; jeden ze wskaźników oceny stanu zdrowia populacji. Butelka antykolkowa - rodzaj butelki służącej do karmienia niemowląt, charakteryzujący się specjalną budową, zmniejszającą ryzyko wystąpienia kolki niemowlęcej u dzieci.

    Depresja anaklityczna - termin wprowadzony w 1940 przez R.A. Spitza na oznaczenie zaburzeń obserwowanych u części noworodków i niemowląt, które to zaburzenia mają wiązać się z izolacją od matki (np. w związku z pobytem dziecka w szpitalu, lub umieszczeniem w domu dziecka). Obraz depresji anaklitycznej obejmuje: Skolioza niemowlęca (nazywana też skoliozą wczesnodziecięcą) – bardzo rzadko występująca odmiana skoliozy występująca u dzieci w wieku od 0 do 3 lat. W większości sytuacji skolioza niemowlęca ustępuja samoistnie w pierwszym roku życia. Skolioza niemowlęca występuje ok. 1 na 10 000 niemowląt. Ze względu na to, że zdecydowana większość idiopatycznych skolioz niemowlęcych ustępuje samoistnie w pierwszym roku życia prawdopodobnie spora ich część nie jest w ogóle diagnozowana.

    Dystymia (depresja nerwicowa, depresyjne zaburzenie osobowości, przewlekła depresja z lękiem) – typ depresji charakteryzujący się przewlekłym (trwającym kilka lat lub dłużej) obniżeniem nastroju o przebiegu łagodniejszym niż w przypadku depresji endogennej. Szacuje się, że około 2-5% populacji ogólnej wykazuje objawy dystymiczne. Zespół Westa, napady zgięciowe – występuje u niemowląt i małych dzieci - najczęściej między 3. a 9. miesiącem życia. Pojawienie się zespołu Westa u dzieci młodszych na ogół wiąże się z gorszym rokowaniem. Zespół Westa częściej stwierdza się u chłopców. Charakteryzuje się napadami, których objawem osiowym jest skłon ku przodowi. Skłon może być szybki lub powolny, mogą dołączyć się inne napady. Rozwój psychoruchowy dzieci zostaje zahamowany. Rokowanie jest na ogół niepomyślne. Napady zgięciowe występują ok. 4 roku życia, ale przeważnie dołączają się inne napady.

    Smoczek – zabawka dla niemowląt, namiastka brodawki sutkowej matki, wkładana dziecku do ust w celu uspokojenia go. Dzieci zazwyczaj uspokajają się wtedy, uruchamia się u nich odruch ssania. Kolka niemowlęca - częsta dolegliwość występująca u niemowląt, objawiającą się nadmiernym, napadowym, trudnym do ukojenia płaczem. Kolka nie jest jednoznacznie zdefiniowanym zespołem chorobowym, ustępuje zazwyczaj samoistnie ok. 3-4 miesiąca życia. Dotyczy dzieci karmionych naturalnie jak i sztucznie.

    Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest instrumentem realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w Polsce. Dokument określa cele, priorytety i zasady dotyczące korzystania z działań wraz z przewidywanym budżetem przeznaczonym na ich realizację. Na tej podstawie wspierane są finansowo określone działania dotyczące wspierania rozwoju społeczno-ekonomicznego obszarów wiejskich. PROW jest dokumentem przygotowanym zgodnie ze strategicznym podejściem zaproponowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z nim na poziomie unijnym opracowywany został dokument strategiczny identyfikujący silne i słabe strony obszarów wiejskich, wspólne dla krajów członkowskich osie priorytetowe oraz wskaźniki dla mierzenia postępu w osiąganiu unijnych priorytetów. W oparciu o strategię UE przygotowywana została strategia krajowa, która realizowana jest poprzez PROW. Dokumenty podobne do PROW przygotowywane są w każdym z krajów członkowskich UE. Program może odnosić się do terytorium całego kraju (tak jak to ma miejsce w Polsce) lub też przyjmowanych jest wiele różnych programów dla poszczególnych regionów (np. Wielkiej Brytanii). PROW posiada cztery tzw. osie priorytetowe:

    Łysienie u dzieci – dolegliwość chorobowa występująca u niemowląt bądź dzieci starszych. Choroba ujawnia się w okresie dzieciństwa. Najczęściej występującą formą łysienia u dzieci jest wypadanie włosów kwalifikowane do stanu łysienia plackowatego. Wyróżniona została również oddzielna jednostka chorobowa znana pod nazwą hypotrichosis simplex.

    Spasmus nutans – zespół zaburzeń ruchowych, występujący u niemowląt i małych dzieci. Pojawia się najczęściej między 6 a 12 miesiącem życia i zanika samoistnie do 3–4 roku życia. Charakteryzuje się następującą triadą objawów: Pica (łaknienie spaczone) – zaburzenie polegające na występowaniu apetytu na przedmioty niebędące żywnością (np. ziemia, kreda, węgiel) lub ogromny apetyt na rzeczy, które są w pewnym sensie żywnością, takie jak nieprzetworzone składniki żywności (np. mąka, surowe ziemniaki, skrobia). Aby uznać tego typu zachowania za zaburzenie, muszą trwać przynajmniej miesiąc w wieku, w którym próbowanie jedzenia ziemi, błota itp. jest uznawane za niedostosowane do poziomu rozwoju człowieka. Obserwuje się je u wszystkich grup wiekowych, ale najczęściej u kobiet w ciąży i u małych dzieci, zwłaszcza opóźnionych w rozwoju, wśród których jest to najbardziej rozpowszechnione zaburzenie odżywiania. Wówczas rozpoznawane jest jako pica u niemowląt lub dzieci (ICD-10 F98.3). Łaknienie spaczone może się także wiązać z chorobami organicznymi mózgu lub histerią.

    Odruch Landau – odruch zaliczany do odruchów prymitywnych, występuje u niemowląt i małych dzieci. Pojawia się około 5 miesiąca życia i utrzymuje się do 3 roku życia. Brak tego odruchu lub nieprawidłowa reakcja w trakcie jego wykonywania świadczą o uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego. Niemowlęctwo – okres rozwoju człowieka (dziecka) obejmujący pierwsze dwanaście miesięcy życia od momentu narodzin. W tym czasie dochodzi do intensywnego rozwoju całego organizmu, manifestującego się przyrostem masy ciała (trzykrotnym) i długości (o średnio 50%). Nigdy później człowiek nie rozwija się tak szybko i tak wydajnie.

    Bobomigi – nazywane językiem migowym dla niemowląt znaki bazujące na języku migowym służące komunikowaniu się z niemowlętami (także w słyszących rodzinach). Polska wersja bobomigów opiera się na metodzie SIGN2BABY Josepha Garcii. Zwolennicy bobomigów argumentują, że dzięki wykorzystaniu metody, możliwy jest obustronny kontakt z niemowlęciem, od razu, gdy rozwój koordynacji ręka-oko pozwala mu na powtórzenie prostych znaków najpopularniejszych słów, takich jak: jeść, pić, spać, mleko, światło, miś. Ma to miejsce w około dziewiątego miesiąca życia dziecka, po mniej więcej dwumiesięcznym okresie konsekwentnego powtarzania przyjętych znaków (dla porównania – dziecko wypowiada pierwsze proste słowa w ok. dwunastym miesiącu życia). Bobomigi zostały opracowane na potrzeby polskojęzycznych dzieci przez Danutę Mikulską bazują na znakach polskiego języka migowego, choć nie muszą być ich dokładnym odzwierciedleniem, słowniczek przykładowych znaków znajduje się na stronie http://www.migowy.pl/. Oliwka - kosmetyk używany do nawilżania i natłuszczania skóry, zwłaszcza niemowląt (od pierwszego dnia życia), dzieci i osób starszych. Głównym składnikiem jest oliwa parafinowa, która dużo rzadziej powoduje uczulenia skóry niż jej odpowiedniki oparte na oliwie roślinnej. Oliwki kosmetyczne często zawierają różne dodatki, najczęściej wyciąg z aloesu (wspomaga nawilżanie skóry), jak i rumianek, który ma właściwości kojące i łagodzące. Występują także oliwki zawierające witaminę F, która dodatkowo chroni przed wysuszeniem i podrażnieniem skóry.

    Dodano: 09.09.2010. 16:49  


    Najnowsze