• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Powstał program poprawy opieki nad dziećmi chorymi na raka

    21.01.2010. 11:31
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Dwuletni "Program poprawy opieki medycznej nad dziećmi z chorobami nowotworowymi oraz podniesienia jakości ich życia" od maja będzie wdrażany w Polsce, a także w Czechach, Rumunii i na Węgrzech. W Krakowie odbyło się dwudniowe spotkanie organizacyjne krajowych konsultantów medycznych z tych czterech państw z ekspertami z Wielkiej Brytanii i USA.

    Program obejmuje m.in. szkolenie kadr; na ich bazie zostaną stworzone wielodyscyplinarne zespoły, które będą opiekować się małymi pacjentami przez cały okres choroby.

    "Dziecko z chorobą nowotworową potrzebuje wielodyscyplinarnego podejścia. To nie tylko diagnoza choroby, to nie tylko leczenie przeciwnowotworowe. Potrzebne jest także wsparcie zarówno psychologiczne, jak i socjalne" - wyjaśniła PAP kierownik Kliniki Onkologii i Hematologii Dziecięcej Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie, a zarazem wojewódzki konsultant ds. pediatrii onkologicznej dr Walentyna Balwierz.

    "To nie tylko lekarz pediatra, onkolog, pielęgniarka, ale i psycholog, pracownik socjalny, nauczyciel, a także rodzice powinni być włączeni do zespołu opiekującego się dzieckiem i odpowiednio przeszkoleni, co do sposobu postępowania. Mają wspierać dziecko, a nie rozczulać się nad losem" - dodała dr Balwierz.

    W praktyce ma to wyglądać tak, że w momencie zdiagnozowania u małego pacjenta choroby nowotworowej, specjalnie dla niego będzie powoływany zespół do opieki medycznej, psychologicznej i socjalnej.

    "Chodzi też o to, żeby nie dublować działań. W zespole każdy powinien wiedzieć, jakie są jego zadania. Lekarz jest odpowiedzialny za diagnozę i ustalenie leczenia, pielęgniarka za realizację i opiekę nad dzieckiem. Psycholog zajmuje się rozpracowaniem problemów dziecka i rodziców, aby udzielić im pełnego wsparcia. Pracownik socjalny powinien rozpoznać trudności i możliwości pomocy socjalnej, w tym finansowej dla dziecka i jego rodziny. Zadaniem nauczyciela jest rozeznanie, na jakim etapie edukacji jest dziecko i jakie ma możliwości przyswajania wiedzy, aby przygotować mu indywidualny program nauczania" - wyjaśniła dr Balwierz.

    Jak zaznaczyła lekarka, w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie-Prokocimiu funkcjonuje szkoła, działa psycholog. Podobnie jest w innych specjalistycznych placówkach w kraju. Chodzi jednak o wypracowanie bardziej indywidualnego podejścia do pacjenta, dostosowanego do jego potrzeb i sytuacji zdrowotnej oraz życiowej. System ten, po wdrożeniu programu, ma być bardziej skuteczny.

    W szkoleniu, zaplanowanym na przełomie kwietnia i maja w krakowskim szpitalu, wezmą udział specjaliści z centrów onkologii z Warszawy, Lublina i Krakowa.

    "Zaraz po szkoleniu zespoły wracają do swoich placówek i od razu wdrażają program. Harmonogram programu jest rozpisany na dwa lata. Po tym okresie musimy ocenić efekty działania programu" - poinformował krajowy konsultant w dziedzinie hematologii i onkologii dziecięcej, prof. Jerzy Kowalczyk.

    Projekt poprawy opieki medycznej nad dziećmi z chorobami nowotworowymi w Europie Środkowej i Wschodniej powstał z inicjatywy fundacji: Project HOPE oraz Bristol-Myers Squibb.

    Projekt, opracowany w oparciu o tzw. idee prowadzenia przypadku, będzie realizowany jednocześnie w Polsce, Czechach, Rumunii i na Węgrzech, bo w tych krajach programy opieki nad dziećmi z chorobami nowotworowymi są podobne.

    Według specjalistów, choroby nowotworowe są jedną z najczęstszych przyczyn śmierci u dzieci i młodzieży.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie istnieje od ponad czterdziestu lat. Zaspokaja potrzeby zdrowotne dzieci i młodzieży do okresu noworodkowego do 18. roku życia w zakresie diagnostyki, leczenia szpitalnego, rehabilitacji leczniczej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Jeśli jest niezbędna kontynuacja leczenia Szpitalu, możliwa jest opieka nad pacjentami do wieku 25 lat. Część swojej oferty Szpital kieruje również do pacjentów dorosłych. Dotyczy to przede wszystkim badań diagnostycznych, ale także porad specjalistycznych i rehabilitacji leczniczej. Hospitalizacja domowa – świadczenie zdrowotne obejmujące leczenie w domu pacjenta schorzeń, które zwykle wymagają leczenia szpitalnego. Celem jest zapobieganie hospitalizacji, ewentualnie przyspieszenie wypisu pacjenta ze szpitala. Hospitalizacja domowa organizowana jest na bazie specjalnie organizowanych w szpitalach zespołów lekarzy, pielęgniarek i innych terapeutów. Hospitalizacja domowa powstała we Francji w 1961 roku. Dzieciństwo – jeden z okresów rozwojowych w życiu człowieka. Osobnika ludzkiego w tym okresie nazywa się dzieckiem. Dokładne granice tego okresu są trudne do określenia, ponieważ przechodzenie z okresu dziecięcego w dorosłość jest bardzo powolne i brak tu gwałtownych zmian, które mogłyby stanowić granicę. Według S. Baleya dzieciństwo to okres od ukończenia pierwszego roku życia do około 14 lat. Wtedy pamięć dziecka jest coraz lepsza, zaczyna odczuwać chęć kontaktu z rówieśnikami. Ma ogromną chęć poznawania świata przez co zadaje nieustające pytania. Nabywa różnych umiejętności, które będą mu niezbędne w dalszym życiu. W tym czasie kształtuje się charakter i osobowość dziecka.

    Pediatria – dziedzina medycyny zajmująca się chorobami dziecięcymi, opieką nad dziećmi oraz ich rozwojem. Za ojca pediatrii uznaje się Abrahama Jacobiego. Błąd medyczny – nieumyślne działanie, zaniedbanie lub zaniechanie lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej lub osoby wykonującej inny zawód medyczny powodujące szkodę pacjenta. Na błąd medyczny muszą składać się następujące elementy: postępowanie niezgodne z powszechnie uznanym stanem wiedzy medycznej, wina nieumyślna (tzw. lekkomyślność lub niedbalstwo), ujemny skutek popełnionego błędu, związek przyczynowy między popełnionym błędem, a ujemnym skutkiem postępowania leczniczego w postaci śmierci pacjenta, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Następstwem błędów medycznych mogą być choroby jatrogenne.

    Idealna niania – program typu reality-show nadawany przez telewizję TVN Style. W każdym odcinku bierze udział jedna rodzina, która będzie organizować castingi na poszukiwanie niani. Każda rodzina będzie musiała zatrudnić 3 opiekunki do opieki nad ich dziećmi i będą podglądać z ukrytych kamer, co nianie robią w pracy, i czy nie oszukują rodziców. Prawo medyczne – zespół norm prawnych z zakresu prawa cywilnego, administracyjnego, karnego oraz procedur regulujących prawa i obowiązki pacjenta, lekarza (w tym lekarza dentysty), pielęgniarki, diagnosty laboratoryjnego i innych pracowników ochrony zdrowia oraz sposób funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej i innych podmiotów świadczących usługi medyczne.

    System opieki zdrowotnej w Polsce – zespół osób i instytucji mający za zadanie zapewnić opiekę zdrowotną ludności. Polski system opieki zdrowotnej oparty jest na modelu ubezpieczeniowym. Opieka zdrowotna – ogół środków mających na celu zapobieganie i leczenie chorób. Realizowana jest za pomocą systemu opieki zdrowotnej.

    Obserwacja w pielęgniarstwie: "Obserwacja jest to uważne oglądanie, spostrzeganie elementów wyglądu i zachowania człowieka lub przedmiotów i zjawisk, w tym m. in. niewerbalnych aspektów komunikowania się." Celem obserwacji pielęgniarskiej jest uzyskanie informacji (danych) o pacjencie, jego rodzinie i środowisku. Istotą obserwacji jest obiektywne spostrzeganie objawów, różnego rodzaju zmian w zachowaniu podmiotu opieki, których nie można uzyskać za pomocą wywiadu, analizy dokumentacji czy pomiaru. Jeśli mamy do czynienia z dzieckiem jako podmiotem opieki, którego wiek i stan zdrowia uniemożliwiają bezpośredni werbalny kontakt, obserwacja jest często podstawową metodą w ocenie stanu zdrowia i w dużej mierze zależy od niej postępowanie pielęgniarskie, lekarskie, umożliwiające ratowanie zdrowia i życia pacjenta.

    Klauzula sumienia – szczególna i wyjątkowa regulacja prawna, zgodnie z którą lekarz może powstrzymać się od wykonania świadczeń zdrowotnych niezgodnych z jego sumieniem. W polskim prawie wynika z art. 39 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty z 5 grudnia 1996. Klauzula nie upoważnia lekarza do powstrzymania się od leczenia pacjenta w ogóle (tj. powstrzymania się od wszystkich możliwych do udzielenia mu świadczeń zdrowotnych), lecz wyłącznie do powstrzymania się od wykonania tych świadczeń zdrowotnych, które są niezgodne z jego sumieniem. Jest to więc ograniczone prawo do odmowy leczenia . Uregulowania dotyczące klauzuli sumienia znajdują się także w Kodeksie Etyki Lekarskiej (KEL). Zgodnie z treścią art. 7, w szczególnie uzasadnionych wypadkach lekarz może nie podjąć się lub odstąpić od leczenia chorego, jednakże z wyjątkiem przypadków nie cierpiących zwłoki. Nie podejmując albo odstępując od leczenia lekarz powinien jednak wskazać choremu inną możliwość uzyskania pomocy lekarskiej. Przepis ten jest powiązany z art. 4, w myśl którego dla wypełnienia swoich zadań lekarz powinien zachować swobodę działań zawodowych, zgodnie ze swoim sumieniem i współczesną wiedzą medyczną. Klauzula sumienia dotyczy nie tylko lekarzy, ale również pielęgniarek i położnych. Zgodnie z art. 23 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, pielęgniarka i położna może powstrzymać się, po uprzednim powiadomieniu na piśmie przełożonego, od wykonania świadczenia zdrowotnego niezgodnego z jej sumieniem, jednakże z wyjątkiem przypadków niebezpieczeństwa utraty życia lub poważnego uszczerbku na zdrowiu pacjenta. Powoływanie się na klauzulę sumienia jest niedopuszczalne w celu dyskryminacji jakiejś grupy pacjentów ze względu na rasę, narodowość, poglądy polityczne, przekonania religijne czy orientację seksualną. Rozwiązanie to wydaje się uzasadnione nie tylko obowiązkiem przestrzegania praw człowieka. W myśl przepisów obowiązującego prawa konflikt z sumieniem może dotyczyć jedynie danego świadczenia zdrowotnego, a nie osoby pacjenta .

    Alienacja rodzicielska (ang. parental alienation, PA) – zespół świadomych, bądź nieświadomych zachowań wywołujących zaburzenia w relacji pomiędzy dzieckiem, a drugim rodzicem na skutek niewłaściwych postaw jednego lub obojga głównych opiekunów, najbliższego otoczenia dziecka i funkcjonowania prawa rodzinnego i jego instytucji, w sytuacji rozchodzenia się rodziców. Stosowane metody alienacji rodzicielskiej to manipulowanie strachem i lękami dziecka, szantaż emocjonalny, utrudnianie kontaktów oraz inne negatywne działania. Podczas niej indukowane są dziecku negatywne emocje, postawy i przekonania wobec drugiego rodzica. Może przyczyniać się do powstawania zaburzeń emocjonalnych, rozwojowych, osobowościowych i psychicznych u dziecka. Często stosowana jest przez głównego opiekuna w działaniach mających doprowadzić do wykluczenia z życia dziecka drugiego rodzica. Alienacja rodzicielska jest formą przemocy emocjonalnej. Medycyna paliatywna (łac. pallium – płaszcz) – dział medycyny, a także specjalność lekarska, która obejmuje leczenie i opiekę nad nieuleczalnie chorymi, którzy znajdują się w okresie terminalnym śmiertelnej choroby. Celem działań medycyny paliatywnej nie jest zatrzymanie procesu chorobowego oraz jego wyleczenie, ale poprawienie jakości życia osób w tej fazie choroby. Uzyskuje się to przez:

    Dodano: 21.01.2010. 11:31  


    Najnowsze