• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przeprowadzono operację kolana nowatorską metodą

    13.10.2010. 00:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Pierwszą w Polsce operację odbudowy przedniego więzadła krzyżowego w kolanie metodą w systemie artroskopii przeprowadzono we wtorek w Szpitalu Miejskim w Rzeszowie. Nowa metoda pozwala zrekonstruować obie wiązki więzadła przy wykonaniu tylko jednego kanału.

    Jak wyjaśnił PAP ordynator oddziału ortopedii rzeszowskiego szpitala Marek Doliński, zaletą tej techniki jest możliwość ustawienia obu wiązek (pęczków) w naturalnym ich położeniu przy wykonaniu tylko jednego tunelu. Dotychczas przeprowadzenie operacji dwuwiązkowej możliwe było przy wykonaniu dwóch kanałów, co znacznie wydłużało czas operacji.

    "Metoda jednotunelowa dwupęczkowa ma przewagę nad tradycyjną metodą jednopęczkową, ponieważ odtwarza prawidłową funkcję i anatomię więzadła krzyżowego przedniego, które zbudowane jest z dwóch pęczków. Pozwala odtworzyć dwa pęczki i umiejscowić je dokładnie w anatomicznej pozycji" - powiedział PAP Robert Pyczuła, który przeprowadził zabieg. Jego zdaniem ta metoda jest innowacyjna i rewolucyjna.

    Jak podkreślają ortopedzi, zabieg trwa o wiele krócej, jest mniej inwazyjny i gwarantuje powrót do całkowitej sprawności kolana i pełnej stabilności.

    W tradycyjnej artroskopii wykonywano kanał od kości piszczelowej do kości udowej, którą przebijano na wylot. Konieczne było także wówczas zamknięcie kanału dwoma specjalnymi śrubami. Nowa technika pozwala na wykonanie kanału od kości piszczelowej do udowej, nie przewiercając jej na wylot. W efekcie jest tylko jeden otwór w kości piszczelowej, o średnicy około 7-8 milimetrów.

    Wprowadzenie więzadła do kanału umożliwia specjalny "śrubokręt", który zakończony jest końcówką w kształcie strzałki. Jej przekręcenie w tunelu w kości udowej stabilizuje i mocuje więzadło.

    Operację przeprowadzono na lewym kolanie 19-letniej pacjentki przy znieczuleniu miejscowym.

    Ordynator dodał, że technika ta została opracowana przez Amerykanów. Jej przeprowadzenie w Polsce możliwe było dopiero po zarejestrowaniu techniki i urządzeń w kraju.

    PAP - Nauka w Polsce

    api/ ls/ mag/ kap/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Więzadło krzyżowe przednie (łac. ligamentum cruciatum anterius) – wewnątrzstawowe więzadło stawu kolanowego (jest objęte błoną włóknistą, ale również pokryte błoną maziową, dlatego leży na zewnątrz jamy stawowej). Więzadło ma budowę dwupęczkową – pęczki są niezależnie przyczepione do kości udowej i piszczelowej. Uszkodzenie więzadła jest jedną z najczęstszych przyczyn kontuzji u sportowców. Kanał pachwinowy (canalis inguinalis) – według klasycznej anatomii stanowi przebicie poprzez ścianę brzucha, przebiegając na przestrzeni 4–6 cm. Nachylony jest względem więzadła pachwinowego pod kątem 15° ku dołowi i przyśrodkowo. Jego ściany stanowią: Więzadło głowy kości udowej (więzadło obłe kości udowej) (łac. ligamentum capitis femoris; ligamentum teres femoris) – więzadło wewnątrzstawowe stawu biodrowego.

    Kanał przywodzicieli (łac. canalis adductorius) - rozpoczyna się otworem górnym w przedłużeniu wierzchołka trójkąta udowego, do tyłu od mięśnia krawieckiego. Przechodzą przez niego naczynia udowe (objęte powrózkiem naczyniowym) oraz nerw udowo-goleniowy. Kanał ma 5-9 cm długości i kieruje się z przestrzeni podpowięziowej trójkąta udowego dołu podkolanowego. Na przekroju jest kształtu trójkątnego. Jego przednią ścianę przebijają nerw udowo-goleniowy oraz tętnica zstępująca kolana (często przebijają ją razem). W świetle kanału tętnica udowa leży do przodu od żyły udowej. Bocznie i nieco do przodu od tętnicy udowej położony jest nerw udowo-goleniowy. Żyła udowa w swoim przebiegu przechodzi po tylnym obwodzie tętnicy udowej i przy rozworze kanału przywodzicieli żyła leży względem niej do tyłu i bocznie. Koniec kanału stanowi otwór dolny kanału zwany rozworem ścięgnistym przywodzicieli (łac. hiatus tendineus adductorius), który jest szczeliną położona między ścięgnem mięśnia przywodziciela wielkiego a kością udową, z którą to ścięgno się łączy. Większy swój przyczep końcowy ścięgno to znajduje na przyśrodkowej wardze kresy chropawej, natomiast dolne włókna ścięgna, które tworzą tylne ograniczenie rozworu ścięgnistego przywodzicieli, łączą się z guzkiem przywodziciela, położonego powyżej nadkłykcia przyśrodkowego kości udowej. Przez otwór dolny kanału przywodzicieli przechodzą tętnica udowa i żyła udowa. W wyniku wejścia do dołu podkolanowego te naczynia otrzymują nazwy odpowiednio: tętnica podkolanowa i żyła podkolanowa. Kanał Dorello (Dorellego) – wąski kanał leżący na wewnętrznej powierzchni podstawy czaszki. Występuje niestale. Znajduje się on pomiędzy szczytem piramidy kości skroniowej a więzadłem skalisto-klinowym (więzadło Grubera). Według innych autorów stok stanowi jego tylno-przyśrodkową granicę, a kanał położony jest poniżej więzadła Grubera. Wewnątrz kanału biegnie nerw odwodzący oraz niekiedy zatoka skalista dolna. Ze względu na bliskość kanału Dorello i piramidy kości skroniowej nerw odwodzący może ulec porażeniu w przypadku zajęcia procesem zapalnym piramidy kości skroniowej (zespół Gradenigo). Ścisłe unieruchomienie nerwu odwodzącego w kanale Dorello przez łącznotkankowe więzadła powoduje, że jest on bardziej podatny na porażenie w przypadku podwyższenia ciśnienia sródczaszkowego.

    Więzadło obłe macicy (łac. ligamentum teres uteri) – łącznotkankowy powrózek długości 12–14 cm i około 0,5 cm grubości, rozpoczynający się obustronnie na bocznym brzegu macicy, do przodu i nieco niżej od jajowodu, przebiegający następnie w więzadle szerokim macicy i zaotrzewnowo, wstępujący ostatecznie do kanału pachwinowego. Z kanału pachwinowego więzadło obłe wychodzi przez otwór pachwinowy powierzchowny i rozdziela się na drobne pasma, kończące w tkance podskórnej warg sromowych większych i wzgórka łonowego. Więzadło kruczo-obojczykowe (łac. ligamentum coracoclaviculare) – jest to więzadło wzmacniające staw barkowo-obojczykowy. Łączy wyrostek łopatki z dolną powierzchnią obojczyka przy jego końcu barkowym, a dokładnie z kresą czworoboczną i guzkiem stożkowatym. Więzadło to składa się z dwu pasm: przednio-bocznego, zwanego więzadłem czworobocznym (ligamentum trapezoideum) i tylno-przyśrodkowego, zwanego więzadłem stożkowatym (ligamentum conoideum). Między więzadłem czworobocznym a stożkowatym znajduję się kaletka stawowa (bursa ligamenti coracoclavicularis). Od przodu więzadło pokryte jest przez mięsień naramienny (musculus deltoideus), zaś od tyłu przez mięsień czworoboczny (musculus trapezius).

    Test Lachmana jest testem medycznym wykorzystywanym do diagnostyki pacjentów z podejrzeniem uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego (ACL) w stawie kolanowym. Metoda hipotetyczno-dedukcyjna jest to metoda, która polega na stwarzaniu nowej teoriihipotezy. Później dedukuje się jej konsekwencje, które można sprawdzić przez doświadczenie. Metoda ta jest oparta na rozumowaniu dedukcyjnym i jest niezawodna. Jeśli doświadczenie nie potwierdza teorii należy ją odrzucić. Punktem wyjścia są pewne prawa i ogólne zasady. Ich analiza umożliwia przewidywanie nowych zdarzeń i faktów, pozwala stworzyć nową teorię. Teoria ta po doświadczeniu weryfikacji okazuje się być prawdziwa lub nie.

    Kanał Schlemma, inaczej zatoka żylna twardówki (łac. sinus venosus sclerae) – kanał na przekroju owalny, biegnący okrężnie wzdłuż całej granicy rogówkowo-twardówkowej; wysłany śródbłonkiem. Ograniczony warstwami twardówki; ścianę przyśrodkową zatoki stanowi więzadło grzebieniaste kąta tęczówkowo-rogówkowego. Zatoka łączy przednią komorę oka przez więzadło grzebieniaste z układem żył rzęskowych i spojówkowych, stanowi drogę odpływu cieczy wodnistej oka.

    Burłaczenie (od rosyjskiego słowa burłak) - holowanie jednostki nawodnej (np. jachtu) na linie. Osoba lub osoby ciągnące jednostkę poruszają się po brzegu lub wzmocnionej ścieżce (np. betonowej). Dawniej popularna metoda przemieszczania kanałami (czasami też rzekami) jednostek pozbawionych silnika. Metoda do niedawna pospolicie stosowana w żeglarstwie jachtowym (czasem też przez kajakarzy) przy pokonywaniu kanałów, czemu sprzyjały (i sprzyjają) znajdujące się na wielu kanałach wzmacniane betonowe nabrzeża (np. na kanale Sztynorckim, Szymońskim i Giżyckim). Dziś metoda rzadko stosowana ze względu na spopularyzowanie silników spalinowych.

    Zadławienie - termin z zakresu kryminalistyki i medycyny sądowej, określający specyficzny rodzaj zagardlenia, w którym ucisk na narządy szyi wywiera bezpośrednio ręka człowieka. Śmierć przez zadławienie jest zawsze wynikiem działania drugiej osoby. Z przyczyn fizjologicznych (automatyczne rozluźnienie dłoni po utracie przytomności) nie istnieje możliwość popełnienia samobójstwa tą metodą. Wieża ciśnień w Skierniewicach - zbudowana na początku XX wieku. Aktualnie nie istniejąca już wieża wyburzona 10 grudnia 2011 roku metodą pirotechniczną. Wieża znajdowała się przy ulicy Batorego obok Zbiornika wodnego Zadębie. Należała do mienia wojskowego, a później do Skarbu Państwa, a następnie do Urzędu Miasta w Skierniewicach. Wysokość wieży wynosiła 31,6 m.

    Trunking – pojęcie z dziedziny techniki radiowej, telefonicznej i informatycznej. We wszystkich trzech przypadkach oznacza łączenie danych w jeden wspólny kanał, w którym przesyłane są dane. Tranking (trunking) to metoda używania niewielkiej liczby kanałów telekomunikacyjnych przez dużą liczbę potencjalnych użytkowników. Więzadło krzyżowo-kolcowe, (łac. ligamentum sacrospinale) - więzadło miednicy przebiegające od kości krzyżowej (od brzegu bocznego jej dolnej części), a częściowo także od początkowych kręgów guzicznych w kierunku przednim, a także nieco w dół obok mięśnia guzicznego do znajdującego się na kości kulszowej kolca kulszowego. Więzadło krzyżowo-kolcowe jest położone bardziej w przodzie niż więzadło krzyżowo-guzowe, które jest od niego dłuższe i grubsze. Wiązadło to jest jednym z narządów tworzących dno miednicy.

    Metoda Clebscha to metoda liczenia linii ugięcia belki. Opracowana przez Alfreda Clebscha, Zwana też Metoda parametrów początkowych. Ma ten plus w porównaniu z metodami analitycznymi, że we wszystkich przedziałach belki stałe całkowania są takie same. Metodę można stosować tylko dla belek ciągłych o stałej sztywności. Glottodydaktyka - edukacja językowa - to innowacyjna metoda przygotowująca dziecko do nauki czytania i pisania. Metoda ta pozwala inaczej spojrzeć na wychowanie i nauczanie dziecka, na jego rozwój emocjonalny i społeczny. Odpowiednio wydłuża czas przygotowania dziecka do nauki czytania i pisania, aby skrócić do minimum czas opanowania płynnego czytania i pisania.

    Metody numeryczne – metody rozwiązywania problemów matematycznych za pomocą operacji na liczbach. Otrzymywane tą drogą wyniki są na ogół przybliżone, jednak dokładność obliczeń może być z góry określona i dobiera się ją zależnie od potrzeb.

    Dodano: 13.10.2010. 00:33  


    Najnowsze