• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przestań palić i zrób sobie spirometrię!

    22.09.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Zaczyna się od kaszlu, duszności, osłabienia. Ale te objawy, uznawane przez palaczy za "normalne", prowadzą do śmiertelnej choroby. Chorzy na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP) umierają średnio 15 lat wcześniej niż ich niepalący rówieśnicy. Problem może dotyczyć około 2,5 mln Polaków. Warunkiem rozpoznania jest wykonanie badania czynnościowego układu oddechowego, czyli spirometrii. 14 października każdy w Polsce będzie mógł je wykonać bezpłatnie. Na czym polega to badanie i jakie są symptomy choroby mówi PAP dr Piotr Dąbrowiecki prezes Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP.

    Akcja masowych spirometrii adresowana jest szczególnie do wszystkich osób po 40. roku życia palących tytoń. Bezpłatne badanie może wykonać każdy - również spoza grupy największego ryzyka przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Ta śmiertelna choroba generuje potężne koszty związane z opieką medyczną. Zaostrzenie POChP leczone jest w szpitalu, a terapia trwa długo.

     

    "Akredytujemy ośrodki, w których będziemy wykonywali spirometrię z okazji Polskiego Dnia Spirometrii, w tamtym roku zgłosiło się ok. 200 ośrodków. Dodatkowo chcieliśmy zrobić spirometrie masowe w centrach handlowych, urzędach wojewódzkich, marszałkowskich. Problem niedorozpoznania POChP jest ogromny, lekarze odszukali dopiero około miliona chorych, a statystyki wskazują, że jest ich w Polsce 2,5 razy więcej"- tłumaczy dr Dąbrowiecki.

    Więcej na temat Polskiego Dnia Spirometrii w serwisie Nauka w Polsce tutaj.

    Jak wyjaśnia specjalista, symptomem tej choroby jest kaszel występujący przez kolejne dwa lata w okresie przynajmniej 3 miesięcy. Większość palaczy ma przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewlekłe zapalenie to jednak nie to samo, co POChP, gdzie warunkiem rozpoznania jest wykonanie badania czynnościowego układu oddechowego, czyli spirometrii.

    "Przewlekłe zapalenie oskrzeli może rozwinąć się do POChP albo nie - pacjent może kasłać przez całe życie i będzie żył podobnie, jak osoby w jego grupie wiekowej. Umrze nie na choroby układu oddechowego, tylko dotknie go zawał, choroba nowotworowa, udar - to, co jest związane z paleniem tytoniu - stwierdza dr Dąbrowiecki. - Natomiast te osoby, które palą, mają kaszel, a dodatkowo w spirometrii mają obturację, czyli mają zwężone drogi oddechowe, umierają 15 lat wcześniej. Tych chcemy znaleźć".

    Jak zapewnia, po zdiagnozowaniu POChP pacjentom przede wszystkim proponuje się definitywne zakończenie palenia tytoniu. Jedynie to powoduje, że choroba zatrzymuje się na danym etapie. Dr Dąbrowiecki przyznaje, że ciężko jest leczyć uzależnienie, ale powtarza, że w przypadku POChP przekłada się ono na zagrożenie życia. Pacjenci z takim rozpoznaniem umierają dwa razy częściej na zawały, udar, pojawia się u nich częściej cukrzyca typu II. Są to chorzy, których powinno się otoczyć specjalną opieką medyczną, inaczej niż w przypadku przeciętnego pacjenta palącego z kaszlem.

    "Większość palaczy kaszle i uważa, że to jest naturalne. Ale przecież to nie jest naturalne. Jak ktoś kaszle przez wiele dni, to idzie do lekarza i prosi o pomoc. A palacz uważa, że jego kaszel jest normalnym sposobem na oczyszczenie się płuc. Tymczasem to jest objaw potencjalnie śmiertelnej choroby" - ostrzega rozmówca PAP.

    Badanie spirometryczne pokazuje takiemu pacjentowi, jaki jest stan jego układu oddechowego.

    Dr Dąbrowiecki zaznacza, że są pacjenci chorzy na POChP, którzy nie kaszlą, nie mają duszności i dopiero na spirometrii okazuje się, że ich układ oddechowy nie jest w porządku. Przy tym spirometrii nie da się oszukać.

    "Przed badaniem spirometrycznym pacjent odpowiada na standardowe pytania z kwestionariusza. Często zdarza się, że pacjenci dyssymulują: twierdzą, że nie kaszlą, nie mają duszności - żeby nikt im nie kazał rzucić palenia. Ważny jest ten moment, kiedy pacjent dmucha w spirometr i widzi, że jego wyniki są o połowę niższe, niż przewiduje norma. To znaczy, że jest problem. I wtedy chory przyznaje się do swoich prawdziwych dolegliwości" - opowiada doktor.

    Dodaje, że spirometria pozwala wykryć kiepsko leczoną astmę oskrzelową. Ale planowane badanie populacyjne ogniskowane jest głównie na pacjentów zagrożonych POChP.

    Przyczyną śmierci osoby chorej na POChP może być niewydolność oddechowa, kiedy człowiek się dusi. Śmierć może być też spowodowana dekompensacją ze strony innych narządów - w tej grupie chorych 3 razy częściej zdarzają się zawały, dwa razy częściej udary i cukrzyca; są też bardziej od innych osób predysponowani do choroby nowotworowej.

    PAP - Nauka w Polsce, Karolina Olszewska

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) (ang. COPD Chronic Obstructive Pulmonary Disease, łac. Morbus obturativus pulmonum chronicum) – zespół chorobowy charakteryzujący się postępującym i niecałkowicie odwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Ograniczenie to wynika z choroby małych dróg oddechowych i zniszczenia miąższu płucnego (rozedmy) o różnym nasileniu i jest najczęściej związane z nieprawidłową odpowiedzią zapalną ze strony układu oddechowego na szkodliwe pyły i substancje, z jakimi chory ma do czynienia w ciągu swojego życia. Najczęstszą przyczyną POChP jest narażenie na dym tytoniowy, ale inne czynniki, takie jak substancje drażniące z powietrza oraz stany wrodzone, na przykład niedobór alfa1-antytrypsyny, również mogą doprowadzić do rozwinięcia się choroby. W Stanach Zjednoczonych POChP jest czwartą pod względem częstości przyczyną zgonów. Objawy są niespecyficzne, dominuje duszność. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania spirometrycznego. Leczenie ma charakter objawowy. POChP jest chorobą nieuleczalną, a wszelkie działania lekarskie mają na celu spowolnienie procesu chorobowego i poprawę komfortu życia pacjenta. Historia badań nad przewlekłą obturacyjną chorobą płuc – przewlekła obturacyjna choroba płuc jest poważnym problemem medycznych. Jest to choroba przewlekła i nieuleczalna. Szacuje się, że ponad 10% osób w wieku >40 lat jest dotkniętych tą chorobą. Jest ona związana głównie z paleniem tytoniu, ale inne czynniki, w tym również genetyczne, biorą w udział w patogenezie. Poniżej przedstawiono zarys badań, które na przestrzeni lat doprowadziły do lepszego poznania i zrozumienia mechanizmów POChP. Przewlekłe zapalenie oskrzeli (łac. bronchitis chronica) definiuje się jako stan zapalny błony śluzowej oskrzeli, utrzymujący się przez większość dni w 3 miesiącach roku, w dwóch kolejnych latach. Stanowi, obok rozedmy płuc, jedną z dwóch podstawowych przyczyn prowadzących do przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

    Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia. Światowy Dzień POChP, właśc. Światowy Dzień Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc (ang. World COPD Day, World Chronic Obstructive Pulmonary Disease Day) – międzynarodowe święto, obchodzone corocznie w 2. lub 3. środę listopada, poświęcone tematyce przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP), w ramach programu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i amerykańskiego Narodowego Instytutu Serca, Płuc i Krwi (ang. The National Heart, Lung, and Blood Institute, NHLBI).

    Boehringer Ingelheim – firma farmaceutyczna założona w 1885 roku przez Alberta Boehringera w miejscowości Ingelheim nad Renem (Ingelheim am Rhein) w Niemczech. Obecnie Grupa Boehringer Ingelheim to jedna z 20 wiodących firm farmaceutycznych na świecie. Firma, której siedziba od chwili jej założenia, nadal znajduje się w Ingelheim, działa na rynkach całego świata za pośrednictwem 140 podmiotów zależnych i zatrudnia ponad 46 tys. pracowników. Firma – będąca nieprzerwanie własnością rodziny Boehringer – prowadzi prace badawczo-rozwojowe, a także zajmuje się produkcją oraz sprzedażą nowatorskich produktów o wysokiej wartości terapeutycznej, przeznaczonych do stosowania u ludzi i zwierząt. Najważniejsze obszary działalności badawczej firmy to: choroby układu oddechowego (POChP, astma), choroby układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze), HIV, choroba zakrzepowo-zatorowa i choroby naczyń mózgowych (np. udar mózgu).Boehringer Ingelheim jest pełnoprawnym członkiem Europejskiej Federacji Przemysłu i Stowarzyszeń Farmaceutycznych]] (EFPIA, z ang. European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations). Logo firmy nawiązuje do sylwetki głównej części pałacu cesarskiego Karola Wielkiego, którego ruiny znajdują się w miejscowości Ingelheim. Pylica płuc – przewlekła choroba układu oddechowego, wywołana długotrwałym wdychaniem pyłów. Charakteryzuje się występowaniem przewlekłego zapalenia oskrzeli i postępowej rozedmy płuc, z czasem dochodzi do powstania serca płucnego i niewydolności krążenia.

    Rehabilitacja pulmonologiczna jest to postępowanie medyczne polegające na stosowaniu indywidualnego, wielospecjalistycznego programu obejmującego rozpoznanie, leczenie, wsparcie psychologiczne i edukację chorych na przewlekłe choroby układu oddechowego związane ze zmniejszeniem wydolności czynnościowej lub obniżeniem jakości życia. Skala nasilenia duszności MRC (Medical Research Council) – skala stosowana w medycynie w celu określania stopnia nasilenia duszności. Jest wykorzystywana w ocenie zaawansowania chorób płuc, np. przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.

    Wrodzone limfangiektazje płucne (łac. lymphangiectasis pulmonum, ang. congenital pulmonary lymphangiectasia, PL) – rzadkie zaburzenie rozwojowe płuc, polegające na poszerzeniu podopłucnowych, miąższowych i towarzyszących naczyniom krwionośnym naczyń limfatycznych płuc. Częstość schorzenia nie jest znana. Choroba objawia się w okresie noworodkowym ciężką niewydolnością oddechową, tachypnoe i sinicą, i wiąże się z bardzo wysokim współczynnikiem śmiertelności w ciągu pierwszych godzin po urodzeniu. Większość przypadków opisanych w piśmiennictwie była sporadyczna, a etiologia zaburzenia nie jest dobrze wyjaśniona. Sugerowano, ze istotą choroby jest zahamowanie prawidłowej regresji naczyń limfatycznych płuca płodu, fizjologicznie zachodzącego od 20. tygodnia życia płodowego. Wtórne limfangiektazje płucne mogą być spowodowane wrodzonymi wadami serca. Rozpoznanie powinno opierać się na dokładnym wywiadzie rodzinnym i ginekologicznym, badaniu radiologicznym, badaniu USG i MRI, limfoscyntygrafii, testach czynnościowych układu oddechowego, biopsji płuca, bronchoskopii i badaniu płynu wysiękowego z jamy opłucnej. W okresie prenatalnym, limfangiektazje płucne powinno się podejrzewać w każdym przypadku hydrops fetalis. Badanie USG jest podstawą przedurodzeniowej diagnostyki PL. Po urodzeniu, niemal zawsze leczenie niewydolności oddechowej polega na mechanicznej wentylacji płuc i drenażu płynu z jamy opłucnej. W okresie dzieciństwa często niezbędna jest tlenoterapia i leczenie objawowe nawracającego kaszlu, niekiedy potrzebny jest przedłużony drenaż jamy opłucnej. Postępy w wyjaśnieniu przyczyn choroby i w jej leczeniu poprawiły jej rokowanie w ostatnich latach. Pacjenci z wrodzonymi limfangiektazjami płucnymi, którzy przeżywają okres dzieciństwa, przez resztę życia wykazują objawy przewlekłej choroby płuc.

    Roflumilast (łac. Roflumilastum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny. Jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 4. Stosowany jako lek w leczeniu podtrzymującym ciężkiej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z towarzyszącym przewlekłym zapaleniem oskrzeli.

    Przewlekłe zapalenie trzustki (łac. pancreatitis chronica) – przewlekła, zapalna choroba trzustki, charakteryzująca się postępującymi, nieodwracalnymi zmianami miąższu (z następowym włóknieniem) oraz przewodów trzustkowych, co prowadzi do stopniowego upośledzenia czynności zewnątrz- i wewnątrzwydzielniczej tego narządu. Choroba ma przebieg wieloletni, jej podłożem jest najczęściej nadużywanie alkoholu, a dominującym objawem – zwykle ból brzucha. Jednym z następstw przewlekłego zapalenia trzustki jest wtórna cukrzyca.

    Dodano: 22.09.2011. 00:11  


    Najnowsze