• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Realizacja Narodowego Programu Zdrowia 2007-2015

    09.06.2010. 20:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Urazy i zatrucia - to najczęstsze powody śmierci mężczyzn w wieku średnim w Polsce - wynika z danych przedstawionych sejmowej Komisji Zdrowia przez dr Bogdana Wojtyniaka z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego.



    Komisja wysłuchała informacji Ministerstwa Zdrowia o realizacji Narodowego Programu Zdrowia 2007-2015. Jak mówił Wojtyniak, sytuacja zdrowotna Polaków poprawia się, ale nie jest "całkiem dobra".

    Według Wojtyniaka, w Polsce urazy i zatrucia (głównie alkoholowe) powodują śmierć mężczyzn w wieku 25 - 64 lata aż trzy i pół razy częściej niż w 15 krajach starej Unii Europejskiej.

    Kolejne wśród najczęstszych przyczyn zgonów wśród mężczyzn w wieku średnim to choroby układu krążenia i nowotwory złośliwe. Wśród kobiet sytuacja jest inna: najczęściej Polki w wieku średnim umierają z powodu nowotworów złośliwych, chorób układu krążenia i - w ostatniej kolejności - z powodu urazów i zatruć - mówił Wojtyniak. Podkreślił, że Polski żyją krócej, niż np. m.in. Brytyjki, Francuzki (które żyją najdłużej spośród Europejek), Dunki.

    Zwracał on uwagę na problem starzenia się społeczeństwa, w efekcie czego - jak mówił - ok. roku 2020 gwałtownie wzrośnie liczba osób starszych, "które naturalnie mają rozbudowane potrzeby zdrowotne".

    Jak mówił o realizacji Narodowego Programu Zdrowia Rafał Halicki z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego, adresatami programu było dotychczas ponad 19 mln osób.

    Według niego, najchętniej podejmowaną aktywnością w ramach programu była budowa i rozbudowa infrastruktury sportowej (zadanie to realizowało 74,9 proc. badanych gmin i 64,2 proc. powiatów). Chętniej realizują też cele dotyczące zmniejszenia spożycia alkoholu i szkód zdrowotnych powodowanych jego spożywaniem. Najrzadziej samorządy realizowały zadania z zakresu wspierania promocji zdrowia (tylko 2,9 proc. powiatów).

    Narodowy Program Zdrowia 2007-2015 został przyjęty przez rząd w maju 2007 r. U podstaw jego koncepcji leży definicja Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), określająca zdrowie jako "stan dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko brak choroby lub niepełnosprawności", a także międzynarodowe ustalenia, że "zdrowie jest podstawowym prawem każdego człowieka oraz bogactwem społeczeństwa".

    Narodowy Program Zdrowia Publicznego zakłada realizację przez samorządy 15 celów operacyjnych, m.in. zmniejszenie rozpowszechniania palenia tytoniu, zmniejszenie spożycia alkoholu, zwiększenie aktywności fizycznej, poprawę sposobu odżywiania się, ograniczenia spożywania substancji psychoaktywnych, poprawa stanu sanitarnego, zapobieganie próchnicy u dzieci i młodzieży, tworzenie warunków do aktywności osób niepełnosprawnych i starszych, poprawa jakości świadczeń zdrowotnych i przestrzeganie praw pacjenta. KTT

    PAP - Nauka w Polsce

    wkr/ jbr/ bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zdrowie psychiczne – przyjęta w 1948 konstytucja Światowej Organizacji Zdrowia określa je jako pełny dobrostan fizyczny, psychiczny i społeczny człowieka. Ze względu na wieloznaczność i ogólnikowość terminu, pojęcie zdrowia psychicznego jest w różny sposób kategoryzowane i uściślane, choć przeważa pogląd, iż nie istnieje jedna i bezwzględnie uniwersalna definicja zdrowia psychicznego, nie ma jednej, „oficjalnej” definicji, ponieważ (według WHO) różnice kulturowe, subiektywne odczucia oraz rywalizujące ze sobą profesjonalne teorie wpływają na to, jak termin ten jest rozumiany. Jedynym aspektem z którym zgadza się większość ekspertów jest to, że zdrowie psychiczne i zaburzenie psychiczne nie są do siebie przeciwstawne, czyli brak rozpoznanej choroby psychicznej nie musi oznaczać zdrowia psychicznego. Światowa Organizacja Zdrowia w swej konstytucji z 1946 roku określiła zdrowie jako „stan pełnego fizycznego, umysłowego i społecznego dobrostanu, a nie tylko całkowity brak choroby czy kalectwa". W ostatnich latach definicja ta została uzupełniona o sprawność do „prowadzenia produktywnego życia społecznego i ekonomicznego” a także wymiar duchowy. Promocja zdrowia – proces umożliwiający jednostkom i grupom społecznym zwiększenie kontroli nad uwarunkowaniami zdrowia w celu poprawy ich stanu zdrowia, oraz sprzyjający rozwijaniu zdrowego stylu życia, a także kształtowaniu innych środowiskowych i osobniczych czynników prowadzących do zdrowia.

    Komisja Zdrowia – stała komisja senacka wydzielona po wyborach parlamentarnych w 2005 roku z wcześniejszej Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia. Zajmuje się sprawami promocji zdrowia, profilaktyką, systemem organizacji ochrony zdrowia, bezpieczeństwem zdrowotnym i współpracą z zagranicą w zakresie zdrowia. Standardy zapachowej jakości powietrza – wartości określające poziom uciążliwości niepożądanych zapachów powietrza atmosferycznego, który nie powinien być przekraczany w danym miejscu. Ochrona zapachowej jakości powietrza jest elementem opieki zdrowotnej, zgodnie z definicją zdrowia, sformułowaną przez WHO w roku 1948 – odrzucającą postrzeganie zdrowia i choroby wyłącznie w kategoriach biologiczno-medycznych, a przywiązującą wagę do wymiaru psychicznego i społecznego (w kolejnych latach wprowadzono bardziej rozbudowane pojęcie „dobrostanu”).

    Zdrowie reprodukcyjne – w ramach definicji zdrowia według WHO, jako stanu całkowitego fizycznego psychicznego i społecznego dobrego samopoczucia, a nie tylko braku choroby lub niemocy, pojęcie odnosi się do procesów i funkcji reprodukcyjnych i układu rozrodczego na wszystkich etapach życia człowieka. Definicja wskazuje, że zdrowie reprodukcyjne implikuje, iż ludzie mogą prowadzić odpowiedzialne, satysfakcjonujące i bezpieczne życie seksualne i mają możliwość reprodukowania się oraz wolność decyzji co do tego, kiedy i jak często to robić. Nutrigenomika - dział nauki zajmujący się badaniem wpływu składników żywności na regulację ekspresji genów, które mogą warunkować m.in. występowanie stanu zdrowia lub choroby . Jednym z celów nutrigenomiki jest opracowanie indywidualnej diety zmniejszającej ryzyko wystąpienia choroby i poprawiającej stan zdrowia poszczególnych osób i społeczeństw . Termin nutrigenomika często jest mylony z terminem nutrigenetyka.

    Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego, NPOZP, program kompleksowych reform polskiej psychiatrii, zaplanowany do realizacji w latach 2011-2015. Obejmuje zadania medyczne, naukowe, społeczne, promocyjne i organizacyjne. Zdrowie środowiskowe − według WHO to dziedzina zdrowia publicznego zajmująca się aspektami zdrowia człowieka, które są determinowane przez czynniki biologiczne, chemiczne, fizyczne oraz teorią i praktyką z zakresu oceny, eliminacji i zapobiegania obecności w środowisku tych czynników, które mogą negatywnie wpływać na zdrowie ludzi.

    Centrum Egzaminów Medycznych (CEM) — państwowa jednostka budżetowa podległa Ministrowi Zdrowia. Została utworzona zarządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 31 lipca 2001 r. Mieści się w Łodzi w kompleksie budynków Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki.

    Narodowy Rachunek Zdrowia – system prezentacji danych na temat ekonomicznej strony systemu ochrony zdrowia. Jest to stosunkowo nowe narzędzie porównywania wydatków na ochronę zdrowia, które ujmuje je w sposób wszechstronny, zapewniający porównywalność w skali międzynarodowej. Prace nad wdrożeniem metodologii rachunków zdrowia w Polsce zostały podjęte przez zespół ekspertów pod kierownictwem Ministerstwa Zdrowia w 2001 roku, a od 2004 są prowadzone w Głównym Urzędzie Statystycznym w ścisłej współpracy z instytucjami, które gromadzą dane o wydatkach na ochronę zdrowia: tj. Ministerstwem Zdrowia, Narodowym Funduszem Zdrowia, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwem Obrony Narodowej, Ministerstwem Sprawiedliwości, Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwem Finansów.

    Globalne obciążenie chorobami (z ang. Global Burden of Disease, GBD) jest próbą sprecyzowania rozmiaru utraty zdrowia z powodu chorób, urazów i czynników zagrożenia według wieku, płci, w rozmieszczeniu w przestrzeni i w czasie. Jest kompleksową miarą stanu zdrowia obejmującą analizę umieralności, niepełnosprawności i czynników zagrażających zdrowiu. Pacjent – osoba korzystająca ze świadczeń opieki zdrowotnej, niezależnie od tego czy jest zdrowa, czy chora (definicja Światowej Organizacji Zdrowia). Inna definicja za pacjenta uznaje:

    Ekonomika zdrowia dziedzina ekonomii zajmująca się gospodarowaniem zasobami w systemie opieki zdrowotnej. W szerszym znaczeniu jest to dziedzina obejmująca zarządzanie niedostatkiem środków finansowych w stosunku do nieograniczonego zapotrzebowania na rynku usług zdrowotnych. W Polsce rozwój ekonomiki zdrowia nastąpił w latach 70 - tych XX wieku - kiedy w krajach rozwiniętych wzrosły koszty związane z opieką zdrowotną. Do podejmowania działań w obszarze ochrony zdrowia niezbędne są narzędzia - ekonomiczne analizy i oceny.

    Dodano: 09.06.2010. 20:18  


    Najnowsze