• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Robak z chorobą Parkinsona

    09.12.2009. 15:32
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Badania prowadzone na robakach Caenorhabditis elegans mogą pomóc w zrozumieniu przyczyn choroby Parkinsona - informuje serwis "BBC News/Health".

    Żyjący w ziemi pospolity nicień ma wspólne z ludźmi około 50 procent genów. Są wśród nich również geny odpowiedzialne za wrodzone predyspozycje do choroby Parkinsona - na przykład gen LRRK2. System nerwowy nicienia jest wyjątkowo prosty, co oczywiście ułatwia jego badanie, a sposób wymiany informacji miedzy komórkami przypomina aktywność ludzkich komórek.

    Naukowcy z Dundee University obserwując robaki chcą się dowiedzieć, dlaczego u chorych na Parkinsona obumierają komórki nerwowe tak zwanej istoty czarnej mózgu. Komórki te mają w warunkach prawidłowych zasadnicze znaczenie dla wykonywania ruchów zależnych od woli - produkują substancję zwaną dopaminą, która uczestniczy w procesie przesyłania przez mózg informacji do tej jego części, która zawiaduje funkcjami mięśni.

    Kliniczne objawy pojawiają się dopiero, gdy dojdzie do obumarcia około 80 procent komórek wytwarzających dopaminę. Chorobę już w roku 1817 rozpoznał i opisał londyński lekarz James Parkinson.

    Zwykle manifestuje się co najmniej dwoma z objawów, tworzących tak zwany zespół parkinsonowski: spowolnieniem ruchowym, drżeniem spoczynkowym, zwiększonym napięciem mięśni, zaburzeniami postawy i równowagi. Pojawiają się trudności z wykonywaniem ruchów precyzyjnych, czasem specyficzny rodzaj drżenia palców i kciuka określany jako "kręcenie pigułek", zaburzenia chodu: małe szurające kroczki i brak balansowania kończyn górnych, zaburzenia równowagi, częste upadki, niewyraźna, cicha mowa, brak mimiki twarzy.

    Nie wszystkie objawy występują u każdego chorego - każdy choruje w indywidualny sposób. Tym trudniejsze jest rozpoznanie. Szacuje się, że w Polsce żyje od 60 do 80 tys. osób z chorobą Parkinsona. Występuje głównie w starszym wieku - około 2/3 chorych ma ponad 65 lat. Częstość występowania choroby Parkinsona w Europie, u osób powyżej 60 roku życia, oceniana jest na ok. 1,6 procenta. Starzenie się społeczeństw nieuchronnie zwiększa liczbę osób z chorobą Parkinsona.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Amimia – zaburzenia mimiki wskutek upośledzenia ruchów mięśni mimicznych twarzy; występuje w niektórych chorobach mózgu (np. choroba Parkinsona), w stanach przygnębienia i niektórych chorobach psychicznych. Akineza - zespół objawów polegający na niewystępowaniu lub opóźnieniu ruchów anatomicznych. Ruchy stają się opóźnione i niesprawne. Skutkiem choroby jest także kamienna twarz oraz zaburzenia mowy i mikrografia. Jest charakterystyczną cechą choroby Parkinsona. Stereotaktyczne przeszczepy tkankowe istoty czarnej – eksperymentalna metoda leczenia choroby Parkinsona. Podejmowane dotychczas próby polegały na próbach transplantacji płodowej tkanki śródmózgowia zawierającej neurony dopaminergiczne do prążkowia chorych na chorobę Parkinsona. Przy założeniu że komórki dopaminergiczne mogą przeżyć i wytworzyć synapsy z innymi neuronami w mózgu biorcy, zaczną wytwarzać dopaminę i że mózg biorcy będzie mógł korzystać z niej w neurotransmisji na uszkodzonych przez proces chorobowy szlakach, metoda ta mogłaby być uznana za metodę leczenia przyczynowego schorzenia. Badania PET u biorców wykazały wzrost wychwytu znakowanej fluorem L-dopy w prążkowiu, obserwowano też poprawę kliniczną, zwłaszcza u młodszych pacjentów. U pacjentów którzy zmarli w czasie obserwacji badanie neuropatologiczne potwierdziło przyjęcie przeszczepu.

    Biperyden (łac. Biperidenum) – lek cholinolityczny, blokujący receptory muskarynowe. Zwiększa ilość dopaminy w układzie nerwowym i tym samym zmniejsza objawy choroby Parkinsona: hamuje sztywność mięśni, pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny i łojotok. Biologiczny okres półtrwania wynosi 23-36 godzin. Zatrucie manganem (manganizm, ang. manganism, manganese poisoning) – zespół objawów rozwijający się wskutek przewlekłego narażenia na związki manganu. Jako jednostkę chorobową opisał je w 1837 roku James Couper. W patogenezie zatrucia biorą udział kompleksy manganu (III), utleniające in vivo katecholaminy i wytwarzanie reaktywnych form tlenu. Skutkiem tych reakcji w ośrodkowym układzie nerwowym są objawy uszkodzenia układu pozapiramidowego, przypominające chorobę Parkinsona; towarzyszą im objawy neuropsychiatryczne. Głównymi uszkodzonymi strukturami są ciało prążkowane i gałka blada, a nie istota czarna, jak w chorobie Parkinsona. Charakterystyczny jest brak odpowiedzi na lewodopę.

    Metoda Brunkow - metoda fizjoterapii stosowana w zespołach stereoataktycznych (np. choroba Parkinsona), w innych stanach zaburzenia ruchu pochodzenia mózgowego, w zespołach kręgopochodnych oraz w leczeniu skolioz. Tolkapon (tolcapone, ATC N04BX) – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, należący do grupy inhibitorów katecholo-O-metylo transferazy (COMT).

    Drżenie spoczynkowe (tremor- drżenie) to rytmiczne, oscylacyjne ruchy mimowolne różnych części ciała wywołane naprzemiennymi lub synchronicznymi skurczami mięśni antagonistycznych. Występuje w spoczynku, gdy kończyny nie muszą przeciwstawiać się sile grawitacji. Charakterystyczne dla drżenia spoczynkowego jest: zmniejszanie się podczas ruchu oraz nasilanie się pod wpływem emocji i stresu. Dotyczy najczęściej kończyn górnych, warg, żuchwy oraz głowy. Drżenie spoczynkowe o częstotliwości 4-5 Hz występuje w przebiegu choroby Parkinsona. Drżenie spoczynkowe samoistne charakteryzuje się częstotliwością drgań od 5,5 do 7 Hz. Często obejmuje głowę. Ustępuje pod wpływem niewielkich ilości alkoholu. Entakapon (łac. Entacaponum) – inhibitor katecholo-O-metylotransferazy, stosowany w leczeniu skojarzonym choroby Parkinsona.

    Folding@home jest projektem internetowym zorganizowanym przez Stanford University w Stanach Zjednoczonych. Projekt ma na celu badanie procesów zwijania białek, koncentruje się na badaniu sposobu w jaki cząsteczka białka składa się w przestrzeni. Jest to o tyle ważne, że od tego kształtu zależą funkcje, jakie może ona pełnić w organizmie. Na skutek nieprawidłowego złożenia się cząstki, mogą powstawać białka wywołujące choroby takie jak: CJD, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, czy też słynne BSE, czyli "choroba szalonych krów".

    Akinezja – bezruch, całkowite odrętwienie; stan pojawiający się w przypadku uszkodzeń układu pozapiramidowego, występuje m.in. u ludzi w chorobie Parkinsona oraz po przyjęciu neuroleptyków lub leków uspokajających. W stanie tym człowiek nie odczuwa ani bólu, ani strachu. Bywa on również spowodowany poważnym zagrożeniem, strachem, na przykład w sytuacji ataku drapieżnika.

    Gen subletalny − odmiana genu letalnego, który w układzie heterozygotycznym modyfikuje reprezentowaną cechę. Geny subletalne wywołują choroby dziedziczne np. anemię sierpowatą czy fenyloketonurię (geny recesywne), czy Parkinsona (geny dominujące). Obniżają żywotność, ale nie muszą prowadzić do śmierci jak geny letalne. Selegilina – organiczny związek chemiczny z grupy pochodnych fenyloetyloaminy. Stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz jako lek przeciwdepresyjny (tymoleptyk). Optycznie czynny organiczny związek chemiczny, pochodna metamfetaminy zawierająca grupę propynylową przy atomie azotu; jako lek wykorzystywany jest enancjomer o konfiguracji R.

    Hiposmia – zmniejszona zdolność do wyczuwania zapachów. Powiązanym stanem jest anosmia, w którym węch jest zniesiony. Problemy z powonieniem mogą powodować alergie, polipy nosa, zakażenia wirusowe i uraz głowy. Hyposmia może być również bardzo wczesnym objawem choroby Parkinsona.

    Dodano: 09.12.2009. 15:32  


    Najnowsze