• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rodzinny dawca nerki - optymalne rozwiązanie

    24.03.2010. 23:03
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Przeszczep nerki od żywego, spokrewnionego dawcy nie zagraża jego zdrowiu, daje lepsze wyniki i wzmacnia więzi rodzinne - przekonywali w Warszawie uczestnicy konferencji prasowej "Żywy dawca nerki 2-1=2", która towarzyszyła poświęconemu rodzinnym przeszczepom sympozjum lekarzy.

    Żywym przykładem korzyści, jakie daje rodzinny przeszczep, byli zaproszeni na konferencję dawcy i biorcy. Mistrz boksu i kick-boxingu Przemysław Saleta podarował nerkę swojej ciężko chorej córce Nicole. "Teraz mogę normalnie się uczyć, spotykać ze znajomymi i mam więcej wolnego czasu, niż gdy byłam dializowana" - mówiła. Nerek potrzebowały także obie córki państwa Szumerów - każde z rodziców przekazało jedną. Teraz dziewczęta zdobywają medale na mistrzostwach narciarskich dla osób po przeszczepie.

    Krzysztof Jabłoński oddał nerkę żonie, Halinie. "Jak mnie rzucisz, będziesz musiała oddać" - żartował. Stanisław Gąsiorek dał nerkę synowi, a Wojciech Cichoński, założyciel fundacji PO:DZIELNI - niewidomemu siostrzeńcowi. Specjaliści nie tylko namawiają do przeszczepów rodzinnych, ale i dają dobry przykład - jak zaproszona do Warszawy doktor Ingela Fehrman-Ekholm, zajmująca się zawodowo zagadnieniem przeszczepów, która oddała nerkę mężowi. "Najpierw powiedział +Nigdy!+, ale dał się przekonać ze względu na dobro dzieci" - wspominała. - "Codziennie stawiam na stole w kuchni świeże kwiaty dla niej. To anioł" - mówił mąż.

    "Rodzinny przeszczep integruje rodziny" - podkreślała dr Anna Jakubowska-Winecka, psycholog z Centrum Zdrowia Dziecka. Ale to nie jedyna korzyść. Jak dowiodły badania zaprezentowane przez prof. Magdalenę Durlik, prezes Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego, przeszczep nerki jest znacznie tańszy niż dializoterpia (30 tysięcy złotych rocznie zamiast 60 tysięcy) i żyje się po nim dwa razy dłużej. Szczególnie dobre są rokowania po przeszczepie od żywego dawcy, niekoniecznie krewnego.

    Wielu osobom można pomóc w ten sposób bez uszczerbku dla własnego zdrowia. Oczywiście musi to wynikać z własnej inicjatywy dawcy - "nie można nikogo zmuszać do oddania nerki, musi sam tego chcieć" - mówił prof. Marek Krawczyk ze szpitala Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego na Banacha. Dlatego właśnie niezbędna jest rozmowa z psychologiem. W przypadku znajomych i przyjaciół, niespokrewnionych z biorcą, zgodę na przeszczep musi wyrazić sąd, co ma zapobiec sprzedaży narządów. W najlepszych ośrodkach powikłania towarzyszące pobraniu nerki od dawcy udało się wyeliminować niemal do zera.

    Jeśli można mówić o jakimś zagrożeniu dla dawcy, to dotyczy ono nieco podwyższonego ryzyka nadciśnienia i specyficznego białkomoczu - albuminurii - mówił prof. Leszek Pączek, dyrektor Instytutu Transplantologii.

    "Dawca powinien być pod stałą opieką specjalistów od serca i nerek, choć raczej w uznaniu zasług niż z powodu rzeczywistego zagrożenia. +Traktuj dawcę jak króla+" - podsumowała dr Ingela Fehrman-Ekholm.

    W Polsce upośledzoną czynność nerek stwierdza się u około 4 milionów ludzi, a schyłkową niewydolność, która prowadzi do rozpoczęcia dializ - u 122 osób na milion. Przyczynami niewydolności nerek mogą być cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, stany zapalne. W naszym kraju przeszczepia się nerki tylko u około 7 procent dializowanych chorych. W roku 2009 na nerkę czekało 1768 pacjentów, a to tylko kilka procent dializowanych.

    O ile w Europie i na świecie aż 45 procent przeszczepów nerek pochodzi od żywych dawców, to w Polsce - tylko około 1,5 procenta nerek przeszczepionych u dorosłych. Jak tłumaczył prof. Andrzej Chmura ze szpitala klinicznego Dzieciątka Jezus w Warszawie, barierą wciąż pozostaje niska świadomość pacjentów i samych lekarzy. Zresztą jeszcze kilkanaście lat temu przeszczepów dokonywano z mniejszym powodzeniem i idea pobierania nerki od żyjącego dawcy nie budziła entuzjazmu ekspertów. "Zmiany nie następują z dnia na dzień, to wymaga lat" - mówił profesor Janusz Wałaszewski, dyrektor Poltransplantu.

    Szczególnie mało jest przeszczepów w województwie podkarpackim, co przypisuje się między innymi przywiązaniu tamtejszej ludności do tradycji. Jednak Kościół katolicki wręcz zachęca do przeszczepów - przykładem może być encyklika Jana Pawła II "Evangelium Vitae", o której wspomniał w odczytanym na konferencji liście biskup Stanisław Budzik, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski.

    "Życzę wszystkim uczestnikom spotkania, aby ich wysiłki na rzecz ratowania zdrowia i życia ludzkiego cieszyły się wsparciem ludzi i błogosławieństwem Boga Stwórcy, o którym Pismo Święte mówi, że jest "Miłośnikiem życia" - pisze biskup Budzik.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce, Paweł Wernicki

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Przeszczepienie nerki – zabieg medyczny polegający na operacyjnym wprowadzeniu do ciała biorcy zdrowej nerki (pochodzącej od żywego bądź zmarłego dawcy), która przejmuje funkcję filtracyjną. Przeszczepianie jest metodą z wyboru leczenia przewlekłej niewydolności nerek w stadium zaawansowanym (wymagającym prowadzenia regularnych dializ). De Grote Donorshow (Wielki Show Dawcy) – reality show, wyemitowany w Holandii 1 czerwca 2007 roku, w którym widzowie mogli głosować za pomocą SMS-ów (dochód z nich miał być przeznaczony na Holenderski Instytut Nerek), komu śmiertelnie chora 37-letnia kobieta powinna oddać swoją nerkę do przeszczepu. Program ten, emitowany w publicznej holenderskiej stacji BNN, okazał się mistyfikacją (pod koniec programu prezenter Patrick Lodiers przyznał, że chora na raka jest aktorką, chociaż oczekujący na organy uczestnicy są rzeczywiście chorzy i wiedzieli, że "dawczyni" jest aktorką), przez co wywołał ogromne kontrowersje, w jego sprawie protestowała nawet Komisja Europejska. Według telewizji BNN program miał zwrócić uwagę na problem niedoboru organów do przeszczepów. Nefrektomia – chirurgiczne usunięcie nerki. Wskazaniami do tego zabiegu mogą być m.in. nowotwór złośliwy nerki, zaburzenie funkcji nerki w wyniku upośledzenia ukrwienia - niedokrwienie lub zawał nerki, ciężka miażdżyca tętnicy nerkowej - tzw. nerka Goldblatta, ciężkie wodonercze (np. w przebiegu uropatii zaporowej w kamicy nerkowej) oraz roponercze, a także, rzadziej w ostatnich latach, gruźlica nerki. Wykonywana również w celu pobrania narządu do transplantacji. Jeśli druga nerka jest zdrowa, nefrektomia nie powoduje zaburzeń w produkcji moczu i nie upośledza sprawności fizycznej chorego. Operacja może być wykonywana z dostępu przezotrzewnowego jak i lędźwiowego (pozaotrzewnowego).

    Światowy Dzień Nerek (ang. World Kidney Day) – doroczna impreza promocyjno-oświatowa polegająca m.in. na przeprowadzaniu badań profilaktycznych nerek, happeningów, publicznych odczytów, konferencji prasowych oraz akcji edukacyjnych, które mają na celu podniesienie wśród ludzi świadomości znaczenia nerek oraz informowanie o tym, że choroby nerek są powszechne i jak można je leczyć. Dzień ten obchodzony jest w drugi czwartek marca. Agenezja nerek (ang. renal agenesis) – zaburzenie rozwojowe polegające na jedno- lub obustronnym braku nerki, które w większości przypadków prowadzi do obumarcia płodu. Jest to rzadka wada, występująca częściej u płodów męskich niż żeńskich.

    Łuk tętniczy okołonerkowy (łac. arcade arterielle exorenale) - łuk naczyniowy obejmujący brzeg boczny nerki, który zaopatruje w krew torebkę tłuszczową nerki. Składają się na niego: Nefron - podstawowa jednostka funkcjonalno-strukturalna nerki. Składa się z dwóch zasadniczych części: ciałko nerkowe (kłębuszek nerkowy + torebka) oraz kanalika nerkowego. Nerka człowieka składa się z około 1 miliona nefronów ich liczba jest cechą osobniczą - wahać się może od 1 do 4 mln

    Nadciśnienie naczyniowonerkowe (NNN, ang. renovascular hypertension) – nadciśnienie tętnicze spowodowane przez niedokrwienie nerki i nadmierną aktywację układu RAA. Jest najczęstszą postacią nadciśnienia tętniczego wtórnego o potencjalnie odwracalnej przyczynie, odpowiadając za około 1-2% wszystkich przypadków nadciśnienia tętniczego. Przewlekła niewydolność nerek (łac. insufficientia renum chronica, ang . chronic kidney disease) – zespół chorobowy rozwijający się w następstwie postępującego i nieodwracalnego upośledzenia czynności nerek, głównie przesączania kłębuszkowego. Jest wynikiem zmniejszenia się liczby nefronów w następstwie stwardnienia kłębuszków, zaniku cewek nerkowych i włóknienia tkanki śródmiąższowej nerek. Kryterium rozpoznania niewydolności nerek jest GFR <90 ml/min/1,73 m².

    Dodano: 24.03.2010. 23:03  


    Najnowsze