• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rumianek na ukojenie dla skołatanych nerwów

    18.02.2010. 20:40
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Naukowcy potwierdzili skuteczność leku z babcinego zielnika: rumianek rzeczywiście koi nerwy. Wyniki badań opublikowano na łamach czasopisma "Journal of Clinical Psychopharmacology".

    Działanie rumiankowej kuracji sprawdzono w badaniach klinicznych. Testowały ją osoby z lekkim lub średnio nasilonym tzw. zespołem lęku uogólnionego. Ludzie cierpiący na tę dolegliwość żyją w ciągłym strachu przed "nieuchronnym" nieszczęściem - widzą wszystko w czarnych barwach, łatwo się irytują i ulegają panice.

    W badaniach część chorych przyjmowała ekstrakt z rumianku, część zaś - placebo. Okazało się, że w grupie zażywającej rumianek dokuczliwość objawów znacząco się zmniejszyła.

    Uczeni związani z naukową witryną internetową Faculty of 1000, którzy zajmują się "wyławianiem" z literatury naukowej odkryć interesujących i wartych upowszechniania, podkreślają, że poważne, naukowe badania nad działaniem rumianku są bardzo cenne.

    Wiele osób, które cierpią z powodu niepokoju i lęków, nie uważają swego stanu za chorobę i dlatego nie zgłaszają się do lekarzy. Sięgają jednak po kuracje z domowej apteczki i wypróbowują babcine sposoby, takie jak np. rumianek "na nerwy". Jak się okazuje - słusznie.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Digestivo – włoskie napoje ułatwiające trawienie i pite na zakończenie obfitych posiłków. Najczęściej są to ziołowe likiery na bazie alkoholu, ale niektórzy, zwłaszcza kierowcy, zadowalają się bardzo mocną kawą, a starcy i chorzy – herbatą z rumianku. Stały element uroczystych kolacji we Włoszech. Olej z rumianku – kwiaty rumianku (Chamomilla recutita) macerowane najczęściej w oleju jojoba lub w oliwie. Zawiera terpeny. Oleisty wyciąg nie zawiera chamazulenu, tak jak olejki eteryczne. Ma żółtawe zabarwienie i rumiankowy zapach. Zespół lęku uogólnionego; (ang. General anxiety disorder, free floating anxiety) - zaburzenie psychiczne należące do zaburzeń lękowych, które charakteryzuje nierealistyczny, uporczywy i przesadzony lęk przed potencjalnym nieszczęściem, które może dotknąć zarówno osobę chorą jak i jej rodzinę (bankructwo, choroba, niepowodzenia życiowe). Osoby cierpiące na to zaburzenie mają również problemy z koncentracją, łatwo się irytują i męczą, żyją ciągle w stanie napięcia. Uwaga chorego skierowana jest głównie na przeszukiwaniu otoczenia w poszukiwaniu symptomów nieszczęść, jest on czynnie zaangażowany w poszukiwaniu bezpieczeństwa (prosi członków rodziny o powiadamianie, że są bezpieczni, kontroluje wydatki, by uchronić się przed stratą finansową). Charakterystyczne jest to, że w obecności wszystkich członków rodziny osoba odpręża się, jest w stanie nawiązywać kontakty towarzyskie i dobrze się bawić. Z chwilą zniknięcia członka rodziny z pola widzenia pojawia się napięcie i lęk.

    Maruna (Tripleurospermum Sch. Bip.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Według aktualnych ujęć taksonomicznych należy do niego ok. 30 gatunków występujących na półkuli północnej na obszarach o umiarkowanym klimacie. We wcześniejszych klasyfikacjach gatunki te zaliczane były często do rodzaju rumianek (Matricaria). Gatunkiem typowym jest Tripleurospermum inodorum L.. Czynnik bioleczniczy – drobnoustroje, które przyspieszają wyleczenie lub zapobiegają powikłaniom wskazanej choroby u człowieka. Skuteczność czynników bioleczniczych została dowiedziona naukowo, z udziałem dużych grup pacjentów, randomizowanych badań, testów z użyciem placebo oraz podwójnej ślepej próby. Inaczej wygląda to w przypadku probiotyków, których skuteczność leczenia chorób nie została potwierdzona naukowo (lub została potwierdzona jedynie in vitro), częściowo z powodu nie wykonania jeszcze odpowiedniej ilości testów u człowieka. Probiotyki mogą, ale nie muszą, być także czynnikami bioleczniczymi, jednak ich użycie bez badań klinicznych jest dyskusyjne. Spożywanie probiotyków wpływa jednak korzystne – między innymi z powodu immunomodulacji – na stan zdrowia organizmu, ale nie powoduje wyleczenia z żadnej choroby.

    Oliwka - kosmetyk używany do nawilżania i natłuszczania skóry, zwłaszcza niemowląt (od pierwszego dnia życia), dzieci i osób starszych. Głównym składnikiem jest oliwa parafinowa, która dużo rzadziej powoduje uczulenia skóry niż jej odpowiedniki oparte na oliwie roślinnej. Oliwki kosmetyczne często zawierają różne dodatki, najczęściej wyciąg z aloesu (wspomaga nawilżanie skóry), jak i rumianek, który ma właściwości kojące i łagodzące. Występują także oliwki zawierające witaminę F, która dodatkowo chroni przed wysuszeniem i podrażnieniem skóry. Rumianek (Matricaria L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Według aktualnych ujęć taksonomicznych należy do niego tylko 5 gatunków występujących na półkuli północnej na obszarach o umiarkowanym klimacie. W piśmiennictwie często miał łacińską nazwę Chamomilla. Obecnie istotne źródła nomenklatoryczne podają nazwę Matricaria, nazwę Chamomilla uznając za błędną.

    Jägermeister (niem. łowczy) - likier ziołowo-korzenny z Niemiec. Ma słodko-gorzki smak. Zawiera 35% alkoholu. Recepturę otrzymywania opracowano w 1934 roku. Otrzymywany jest w wyniku macerowania w spirytusie 56 ziół i przypraw korzennych m.in. tymianku, rumianku, drzewa sandałowego, szafranu, imbiru, rozmarynu, borówki, bazylii, pietruszki, cynamonu. Proces macerowania trwa około 1,5 roku. Emetofobia – lęk przed wymiotowaniem lub przebywaniem w pobliżu osób wymiotujących. W niektórych przypadkach u osób cierpiących na tę fobię dochodzi do zaniku życia towarzyskiego i pojawiania się w publicznych miejscach (ze strachu że ktoś mógłby niedaleko nich zwymiotować), a także mogą występować zaburzenia w jedzeniu – chorzy mogą bać się że po zjedzeniu czegoś mogą zwymiotować; dlatego mogą być mylnie diagnozowani jako chorzy na anoreksję. Osoby z emetofobią mogą zadawać sobie wiele trudu, aby nie zwymiotować lub nie zobaczyć innych wymiotujących osób.

    por. Stanisław Tadeusz Rumianek (ur. 5 lipca 1929 w Warszawie). Uczestnik powstania warszawskiego w Zgrupowaniu "Róg" Batalionu "Bończa" 102 kompanii (wraz z bratem Andrzejem).

    Trifluperidol – organiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1959 roku. Ma silniejsze działanie przeciwpsychotyczne od haloperidolu, ale wywiera więcej działań niepożądanych, w tym późnych dyskinez. Stosowany był w zakresie dawek 0,25 do 15 mg na dobę. W latach 60. i 70. przeprowadzono kilka badań nad skutecznością trifluperidolu w leczeniu objawów schizofrenii, ale z powodu niewielkiej sprzedaży leku produkcja leku została wstrzymana. Chlorowodorek trifluperidolu jest syntetyzowany do celów badawczych przez firmę Sigma-Aldrich.

    Farmakogenetyka - dział nauki z pogranicza farmakologii i genetyki zajmujący się badaniem wpływu pojedynczych genów na reakcję organizmu na podanie określonych leków.
    Badania farmakogenetyczne mają istotne znaczenie dla prowadzenia prawidłowej i bezpiecznej farmakoterapii. W tych badaniach ocenia się: skuteczność, bezpieczeństwo leków (działania niepożądane), a także interakcje lekowe. Neurologiczne zespoły paranowotworowe to odrębna pod względem klinicznym grupa zespołów paranowotworowych (paraneoplastycznych) obejmująca zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego u chorych z nowotworem umiejscowionym poza układem nerwowym, nie związane zatem z przerzutami, ani miejscowym działaniem guza. Często towarzyszy temu podostra neuropatia czuciowa z powodu zajęcia zwojów korzeni czuciowych rdzenia. U 80 % chorych przyczyną jest rak płuc, zazwyczaj z drobnokomórkowy. Około 0,4 % chorych na raka płuc ma dolegliwości neurologiczne, które poprzedzają wykrycie raka u 80 % przypadków tych dolegliwości.

    Benperidol – organiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1965 roku. Jest jednym z najsilniejszych leków przeciwpsychotycznych na europejskim rynku farmaceutycznym. Z przeglądu systematycznego badań klinicznych Cochrane Collaboration z roku 2005 wynika, że brakuje randomizowanych badań klinicznych mogących jednoznacznie wykazać skuteczność benperidolu w leczeniu schizofrenii, autorzy zwrócili też uwagę, że interesujący profil leku zasługuje na dalsze badania. Placebo (łac. będę się podobał) – substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, nie mające wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia. Chory nie wie, że to, co zastosowano, nie jest prawdziwym leczeniem, zaś wszystko (dla leku głównie: wygląd, zapach, smak, konsystencja), oprócz leczniczych właściwości placebo jest takie samo, jak rzeczywistej terapii.

    Dodano: 18.02.2010. 20:40  


    Najnowsze