• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ryzyko zgonu sercowego wzrasta wraz z pojawieniem się powszechnego wzorca EKG

    30.07.2010. 15:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy z Niemiec, których prace są finansowane ze środków unijnych, odkryli, że elektrokardiogram (EKG) niespodziewanie dużej liczby osób między 35 a 54 rokiem życia wykazuje wzorzec wczesnej repolaryzacji (ERP). Osoby, u których występuje ERP, zwłaszcza mężczyźni, wydają się być objęte wyższym ryzykiem zgonu sercowego. EKG wychwytuje malutkie fale elektryczne generowane przez bijące serce za pomocą elektrod umieszczonych na skórze i dostarcza w ten sposób informacji na temat kondycji serca. ERP to typ wzorca tych fal, który często uwidacznia się na EKG i - jak sugerowały wcześniejsze badania - może wiązać się z podwyższonym ryzykiem zgonu sercowego.

    Wyniki badań, zaprezentowane w czasopiśmie Public Library of Science (PLoS) Medicine, stanowią dorobek projektu CARDIOGENICS (Identyfikacja genetycznych źródeł choroby wieńcowej poprzez łączenie stopniowych badań asocjacyjnych całego genomu z transkryptomicznymi i funkcjonalnymi badaniami genomicznymi istotnych wariantów genetycznych), dofinansowanego na kwotę 10 mln EUR z tematu "Nauki o życiu, genomika i biotechnologia na rzecz zdrowia" Szóstego Programu Ramowego (6PR).

    Choroby sercowo-naczyniowe są najczęstszą przyczyną śmierci w rozwiniętym świecie. Około 50% przypadków powoduje zatrzymanie akcji serca (tj. krew nie jest pompowana do serca), po którym w 95% przypadków w ciągu kilku minut następuje zgon. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (CPR) może utrzymać chorego do momentu, kiedy lekarze będą mogli użyć defibrylatora, aby wznowić pracę serca.

    Profesor Stefan Kääb z monachijskiego szpitala uniwersyteckiego przy Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium, Niemcy, wraz z kolegami, rozpoczął dochodzenie, aby ustalić prewalencję ERP i jego powiązanie ze zgonem sercowym. Zespół ocenił również umieralność z powodu różnych przyczyn w ramach finansowanych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) badań MONICA (Monitoring trendów i determinantów chorób sercowo-naczyniowych), podczas których przebadano pod kątem chorób sercowo-naczyniowych 10 milionów osób z 21 państw. Projekt KORA przedstawił dane zgromadzone w niemieckim regionie Augsburga. Dzięki wynikom ostatnich badań świat medyczny zyskuje nowe informacje na temat powiązania ERP ze zgonem sercowym.

    Profesor Kääb wraz z zespołem wybrał 1.945 uczestników badań MONICA/KORA w wieku od 35 do 54 lat i przeanalizował ich EKG.

    Na tej podstawie zidentyfikowano ERP w 13,1% przypadków. Naukowcy odkryli również, że osoby, u których zaobserwowano ERP w przedziale wiekowym 35-54 są narażone na dwa razy wyższe ryzyko zgonu sercowego, a w przypadku mężczyzn zagrożenie było o 2,65 raza wyższe.

    Wyniki pokazały, że ryzyko zgonu sercowego w przypadku ERP zlokalizowanego w dolnej części serca (dolna lokalizacja) zwiększa się trzykrotnie u kobiet i mężczyzn z tej grupy wiekowej, a czterokrotnie w grupie samych mężczyzn. Ponadto zespół odkrył, że ERP ma ścisłe powiązanie z podwyższonym ryzykiem zgonu w ogóle, ale mniejsze niż z powodu zgonu sercowego.

    W ramach koordynowanego przez Universität zu Lübeck w Niemczech projektu CARDIOGENICS prowadzone są badania opierające się na najnowszych zdobyczach genomiki, aby zidentyfikować geny ryzyka choroby wieńcowej i zawału serca. Projekt CARDIOGENICS, którego zakończenie zaplanowano na wrzesień 2010 r., zgromadził ekspertów z Francji, Holandii, Kanady, Niemiec, Szwecji, Wlk. Brytanii i Włoch.

    Jego wyniki są również powiązane z badaniami prowadzonymi w ramach programu MONICA/KORA, które skupiają się na osobach w średnim wieku, pochodzących z Europy Środkowej.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Mikrowoltowa zmienność załamka T, inaczej naprzemienność załamka T (ang. T-wave alternans, w skrócie TWA) – nieinwazyjne badanie diagnostyczne serca, wykorzystywane w wykrywaniu chorych zagrożonych nagłym zgonem sercowym. Często wykonuje się u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i innych z poważnym uszkodzeniem mięśnia sercowego zagrożonych wystąpieniem groźnych zaburzeń rytmu serca. U chorych u których potwierdzono zagrożenie nagłym zgonem stosuje się implantację automatycznego kardiowertera-defibrylatora (ICD), który wygasza powstające niebezpieczne zaburzenia rytmu serca. Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca. Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%.

    Czasowa elektrostymulacja serca – to rodzaj elektrostymulacji serca, którą stosuje się u osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym, wskutek zaburzeń tworzenia bodźców lub ich przewodzenia, do czasu usunięcia ich przyczyny lub wdrożenia stałej elektrostymulacji serca. Najczęstszym wskazaniem do jej stosowania są zaburzenia przewodnictwa w przebiegu zawału mięśnia serca. Koronaroplastyka - technika przezskórnych interwencji w tętnicach wieńcowych serca. Służy jako zabiegowa metoda leczenia choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym sposobem leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego.

    Kardiomiopatia rozstrzeniowa (łac. cardiomiopathia congestiva ectactia) – inaczej przekrwienna (zastoinowa), polega na ścieńczeniu mięśnia sercowego, zwłaszcza w obrębie komór. Następuje wybiórcze powiększenie jąder kardiomiocytów bez przerostu komórki oraz zwłóknienie śródmiąższowe i okołonaczyniowe. Podobny obraz można spotkać w kardiomiopatii wtórnej, tj. na tle zapalenia mięśnia sercowego, co utrudnia postawienie właściwej diagnozy. Kardiomiopatia rozstrzeniowa prowadzi do zmniejszenia kurczliwości serca. Wszystko to prowadzi najpierw do powstania lewokomorowej niewydolności mięśnia sercowego, a następnie do jego obukomorowej niewydolności. Rozstrzeń dotyka często także oba przedsionki. Przerost jest z reguły asymetryczny. Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża.

    Uogólnione zwapnienie ścian tętnic niemowląt (ang. generalized arterial calcification of infancy, idiopathic arterial calcification of infancy) – rzadka choroba objawiająca się nasilonym wapnieniem i zwężeniem tętnic dużego i średniego kalibru, o początku w okresie niemowlęcym. Od pierwszych opisów choroby w latach 50. XX wieku opisano około 100 przypadków choroby, głównie u dzieci rasy białej. W obrazie histopatologicznym obserwuje się depozyty wapnia w wewnętrznej warstwie sprężystej ściany tętnic, któremu towarzyszy włóknienie i pogrubienie błony wewnętrznej. Sugerowano dziedziczenie autosomalne recesywne. Rokowanie jest złe, najczęstszą przyczyną zgonu jest niedokrwienie mięśnia sercowego. Chorobę opisano po raz pierwszy w latach 40. Podstawowe zabiegi resuscytacyjne − zespół czynności obejmujący bezprzyrządowe utrzymywanie drożności dróg oddechowych oraz podtrzymywanie oddychania i krążenia. Natychmiastowe rozpoczęcie resuscytacji przez świadków zdarzenia zwiększa przeżycie trzykrotnie, dlatego algorytm BLS został stworzony dla osób, które nie posiadają wykształcenia medycznego, ale są świadkami zdarzenia i w sposób znaczący mogą wpłynąć na zminimalizowanie ryzyka zgonu osoby poszkodowanej. Istotą BLS jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa.

    Zaburzenie rytmu serca, arytmia, dysrytmia, niemiarowość serca – stan, w którym skurcze mięśnia sercowego są nieregularne, a ich częstotliwość wychodzi poza bezpieczny zakres 60-100 uderzeń na minutę. Stan taki często stanowić może zagrożenie dla życia, chociaż nie jest to regułą.

    Dodano: 30.07.2010. 15:12  


    Najnowsze