• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ściskanie ramienia w czasie zawału może ratować serce

    03.03.2010. 16:33
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Blokując na pewien czas przepływ krwi przez ramię pacjenta, można zapobiegać uszkodzeniom mięśnia sercowego związanym z zawałem - informuje pismo "The Lancet".

    Do zawału serca dochodzi z powodu jego niedokrwienia - dostarczająca tlen i substancje pokarmowe krew nie dopływa do pracującego mięśnia, co powoduje ból (zwykle za mostkiem) i martwicę mięśnia sercowego. Chory jak najszybciej powinien trafić do szpitala, aby lekarze mogli udrożnić naczynia wieńcowe i ograniczyć rozmiar zniszczeń.

    Duńscy naukowcy z uniwersytetu w Aarhus przebadali około 150 pacjentów po zawale. Jak wykazało wstrzyknięcie małej ilości radioaktywnego izotopu, w lepszym stanie było serce tych chorych, którym podczas przewozu karetką do szpitala nakładano na ramię ściskający, pneumatyczny mankiet aparatu do mierzenia ciśnienia. Ucisk był stosowany kilkakrotnie, w odstępach pięciominutowych, za każdym razem mankiet zakładano na pięć minut.

    Zdaniem autorów badań, niedokrwienie mięśni ramienia wyzwala naturalną reakcję organizmu, która chroni komórki mięśnia sercowego przed niedotlenieniem. Potrzebne są jednak dalsze badania - by przekonać się, czy tak osiągnięte mniejsze uszkodzenia serca przekładają się w dłuższej perspektywie na większe szanse przeżycia i zmniejszone ryzyko niewydolności krążenia.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca. Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża. Tętniak serca – uwypuklenie ściany serca, zmienionej bliznowato najczęściej w wyniku zawału. Blizna zawałowa nie ma zdolności kurczenia się. Podczas pracy serca obszar blizny ulega rozciąganiu, co doprowadza do patologii ściany serca, a w konsekwencji do tętniaka.

    Tamponada serca (łac. tamponatio cordis, ang. cardiac tamponade, pericardial tamponade; ze starofranc. tampon – „zatyczka”, od starofrank. tappo – „zatkać, zatrzymać”) – stan nagłego zagrożenia życia, w którym dochodzi do przedostania się krwi do jamy osierdzia lub wypełnienia jamy osierdzia innym płynem (wysiękiem lub przesiękiem), powodującego utrudnienie napełniania jam serca krwią podczas rozkurczu. Ze względu na znacznie mniejszą grubość i podatność mechaniczną ściany komory prawej w porównaniu do ściany komory lewej, utrudnienie rozkurczu dotyczy w głównej mierze serca prawego. Tamponada może wystąpić w wyniku pęknięcia ściany w przebiegu zawału mięśnia sercowego, zapalenia osierdzia lub na skutek urazu. W wyniku powstania tamponady dochodzi do ostrej niewydolności prawokomorowej serca oraz zmniejszenia objętości wyrzutowej serca i wstrząsu kardiogennego. W zależności od okoliczności wystąpienia stan ten charakteryzuje się różną śmiertelnością (zwykle jednak wysoką). Koronaroplastyka - technika przezskórnych interwencji w tętnicach wieńcowych serca. Służy jako zabiegowa metoda leczenia choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym sposobem leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego.

    Scyntygrafia ogniska zawału – metoda diagnostyczna stosowana niekiedy (obecnie bardzo rzadko) w diagnostyce zawału serca. Metoda polega na podaniu radioaktywnego znacznika (pirofosforanu cynawego znakowanego Tc lub przeciwciał antymiozynowych znakowanych In) i ocenie jego przepływu oraz wychwytu przez zmienioną tkankę mięśnia sercowego. Mikrowoltowa zmienność załamka T, inaczej naprzemienność załamka T (ang. T-wave alternans, w skrócie TWA) – nieinwazyjne badanie diagnostyczne serca, wykorzystywane w wykrywaniu chorych zagrożonych nagłym zgonem sercowym. Często wykonuje się u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i innych z poważnym uszkodzeniem mięśnia sercowego zagrożonych wystąpieniem groźnych zaburzeń rytmu serca. U chorych u których potwierdzono zagrożenie nagłym zgonem stosuje się implantację automatycznego kardiowertera-defibrylatora (ICD), który wygasza powstające niebezpieczne zaburzenia rytmu serca.

    Kaptopryl – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, stosowany w nadciśnieniu tętniczym, zastoinowej niewydolności krążenia, po zawale mięśnia sercowego, niekiedy w zespole Barttera, także w diagnostyce naczyniowonerkowego nadciśnienia tętniczego. Tirofiban (ATC B01AC) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwpłytkowy należący do niepeptydowych odwracalnych antagonistów receptorów GPIIb/IIIa. Działanie tirofibanu polega na zapobieganiu wiązania się cząsteczek fibrynogenu do receptorów GPIIb/IIIa, co hamuje agregację trombocytów i wydłuża czas krwawienia. Wskazaniem do podawania leku jest prewencja zawału serca u chorych z niestabilną chorobą wieńcową lub zawałem bez załamka Q, z wystąpieniem epizodu bólu stenokardialnego w okresie ostatnich 12 godzin, nieprawidłowości w EKG i (lub) zwiększeniem aktywności enzymów wskaźnikowych uszkodzenia mięśnia sercowego. Tirofiban podawany jest jednocześnie z niefrakcjonowaną heparyną i kwasem acetylosalicylowym. Nazwa handlowa preparatu to Aggrastat (Merck & Co.).

    Zaciskające zapalenie osierdzia (łac. pericarditis constrictiva, ang. constrictve pericarditis) – rzadko występujące późne następstwo stanu zapalnego osierdzia. Stan zapalny jest zazwyczaj spowodowany infekcją, która obejmuje osierdzie, ale może wystąpić również po zawale serca lub po zabiegu chirurgicznym na sercu.

    Kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia ograniczająca – najrzadszy typ kardiomiopatii, w którym utrudnione jest rozciąganie włókien mięśnia sercowego oraz napełnianie krwią. Rytm serca i jego kurczliwość mogą być w normie, ale sztywne ściany jam serca (przedsionki i komory) uniemożliwiają właściwe napełnianie. Z tego powodu przepływ krwi jest zmniejszony i mniejsza objętość krwi napełnia komory. Z czasem u pacjentów z kardiomiopatią ograniczającą postępuje niewydolność serca.

    Czasowa elektrostymulacja serca – to rodzaj elektrostymulacji serca, którą stosuje się u osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym, wskutek zaburzeń tworzenia bodźców lub ich przewodzenia, do czasu usunięcia ich przyczyny lub wdrożenia stałej elektrostymulacji serca. Najczęstszym wskazaniem do jej stosowania są zaburzenia przewodnictwa w przebiegu zawału mięśnia serca. Skala Antmana (ang. TIMI Risk Score for Unstable Angina/NON-ST Elevation Myocardial Infarct) – stosowana w kardiologii siedmiostopniowa skala określająca ryzyko związane z niestabilną chorobą wieńcową lub zawałem serca bez uniesienia odcinka ST.

    Dodano: 03.03.2010. 16:33  


    Najnowsze