• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Skuteczna terapia dzieci z APD - trudna, ale możliwa

    01.06.2010. 04:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Skuteczna terapia dzieci z centralnymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego może usunąć ten deficyt, choć wymaga dużych nakładów pracy - podkreślali uczestnicy VI Ogólnopolskiej Konferencji Logopedycznej, która odbyła się 28 maja w Katowicach.

    Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego (ang. APD - Auditory Processing Disorder) to problemy ze słyszeniem części dźwięków mimo prawidłowego słuchu. Są one spowodowane przez uszkodzenie centralnej - nerwowej - części układu słuchowego. Osoby z takim deficytem mogą np. mieć opóźniony rozwój mowy, zaburzoną pamięć słuchową, trudności z czytaniem czy rozumieniem tekstu oraz przyswajaniem informacji. To z kolei powoduje poważne problemy w szkole.

    "To bardzo ważne, aby u tych pacjentów, którzy mają problemy słuchowe, a mają dobrą czułość słuchu, myśleć o centralnych zaburzeniach słuchu, bo są możliwości rehabilitacji - trening słuchowy. To zmiana funkcji mózgu poprzez odpowiednią stymulację i interakcję ze środowiskiem. Szczególnie efektywny ten trening jest u małych dzieci. Przy dobrej terapii, odpowiednio prowadzonej, przy dobrych specjalistach, jesteśmy w stanie w dużej mierze poprawić funkcjonowanie dziecka w szkole, jego możliwości komunikacyjne" - powiedział PAP dr Andrzej Senderski z Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie.

    Diagnostykę takich zaburzeń prowadzą lekarze audiolodzy, terapię zaś - logopedzi. Jak podkreślił Senderski, świadomość tego problemu wśród specjalistów w porównaniu do okresu sprzed kilku lat bardzo wzrosła. To ważne, bo niewykryte centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego u dzieci mogą być mylnie interpretowane jako dysleksja, dysgrafia czy zaburzenia zachowania. Właściwa diagnostyka umożliwia prawidłową ocenę zdolności umysłowych dziecka, pozwalając np. uniknąć szkoły specjalnej.

    Podczas konferencji przedstawiono m.in. efekty terapii niedosłuchu centralnego autorskim programem VAV, łączącego trzy rodzaje terapii: ruchowej, logopedycznej i psychologicznej. Podczas zajęć dziecko układa np. literę z kolorowych elementów, po czym chodzi po niej, wymawiając tę głoskę. Zintegrowane ćwiczenia, angażujące wszystkie zmysły jednocześnie, opracowały Katarzyna i Barbara Kasica oraz Olga Przybyla. "Język jest strukturą złożoną, więc i terapia musi łączyć te wszystkie elementy" - podkreśliła Barbara Kasica, logopeda i psycholog.

    Naukowcy oceniają, że centralne zaburzenia słuchu mogą występować u 2 - 3 proc. dzieci. Wśród przyczyn wymienia się m.in. niedotlenienie okołoporodowe czy narażenie na toksyczne substancje w okresie życia płodowego, ale czynnikiem ryzyka jest też złe wychowanie słuchowe, w tym zbyt duże dawki telewizji i komputera oraz brak właściwych wzorców komunikowania w rodzinie.

    VI Ogólnopolską Konferencję Logopedyczną zorganizował śląski oddział Polskiego Towarzystwa Logopedycznego. LUN

    PAP - Nauka w Polsce

    kap



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Badanie słuchu – jest to ocena reakcji organizmu powstałej w wyniku stymulacji dźwiękowej. Badania słuchu dzielą się na badania subiektywne i badania obiektywne. Subiektywne badania słuchu, w przeciwieństwie do badań obiektywnych, wymagają aktywnej współpracy osoby badanej (od osoby badanej wymaga się świadomej informacji zwrotnej np. czy dźwięk jest słyszalny). Badania słuchu można podzielić również na badania progowe oraz nadprogowe. Celem badań progowych jest określenie najcichszego możliwego do usłyszenia dźwięku, w badaniach nadprogowych oceniana jest percepcja dźwięku powyżej progu słyszenia. Neuropatia słuchowa - inaczej: zaburzenie synchronizacji neuronalnej; jedna z postaci pozaślimakowych zaburzeń słuchu, która w znaczny sposób ogranicza korzyści z używania aparatów słuchowych. Neuropatię słuchową można rozpoznać u pacjentów,u których obserwuje się nieprawidłowości zapisu wywołanych potencjałów słuchowych pnia mózgu (ABR) i brak odruchów strzemiączkowych w audiometrii impedancyjnej mimo rejestracji otoemisji akustycznych. Pacjenci z tym zaburzeniem mają duże trudności z rozumieniem mowy, szczególnie w hałasie. Alalia - rozwojowe zaburzenie mowy, powstające w wyniku uszkodzenia struktur korowych mózgu jeszcze przed opanowaniem mowy, z zachowaniem prawidłowego słuchu.

    Próba Webera (ang. Weber test) – subiektywna metoda badania słuchu polegająca na przyłożeniu wprawionego w drgania stroika do czoła lub szczytu czaszki pacjenta. Zadaniem chorego jest określenie w którym uchu dźwięk słyszany jest głośniej. W przypadku zdrowych badanych dźwięk słyszany jest jednakowo w obu uszach. Badanemu z przewodzeniowym uszkodzeniem słuchu dźwięk wyda się głośniejszy w chorym uchu. Dzieje się tak ponieważ ucho to nie słyszy dźwięków otoczenia i może skupić się wyłącznie na odbiorze dźwięków przewodzonych drogą kostną. Taka sytuacja może być nawet uzyskana eksperymentalnie poprzez zatkanie jednego ucha palcem. Natomiast chory z odbiorczym uszkodzeniem słuchu będzie lepiej słyszał stroik w uchu zdrowym. Akustyka fizjologiczna – drugi obok psychoakustyki dział akustyki słuchu. Przedmiotem badań akustyki fizjologicznej jest poznanie praw rządzących pracą układu słuchowego.

    Psychologia słuchu (dawniej psychologia dźwięku) - dziedzina psychologii oraz muzykologii systematycznej mocno powiązana z psychologią muzyki oraz fizjologią głosu i słuchu. Zajmuje się ona zagadnieniami wykorzystywania zmysłu słuchu w postrzeganiu oraz interpretacji informacji. Warsztaty terapii zajęciowej, WTZ – placówki wyodrębnione organizacyjnie i finansowo, które mają na celu stwarzanie osobom z niepełnosprawnością możliwości uczestniczenia w rehabilitacji społecznej i zawodowej. Terapia realizowana jest poprzez terapię zajęciową .

    Terapeuta to osoba która specjalizuje się w określonym rodzaju terapii, najczęściej w psychoterapii. Można się też spotkać z definicją która określa terapeutę jako "specjalistę w dziedzinie terapii, znawca metod terapii". Terapeuta stosując odpowiednie metody, testy oraz angażując pacjenta/klienta w rozwiązywanie określonych zadań i wykonywanie odpowiednich czynności wpływają na zmianę postępowania lub zmianę zachowania swojego pacjenta/klienta. Najczęściej terapeutami są psycholodzy, lekarze, fizjoterapeuci, psychopedagodzy oraz pracownicy socjalni. W Polsce dość liczną grupę stanowią terapeuci zajęciowi, którzy poprzez organizację odpowiednich zajęć manualnych swoich podopiecznych wpływają na poprawę ich samopoczucia lub zachowania. Niedosłuch (łac. hypoacusis) – zaburzenie ze strony narządu słuchu polegające na nieprawidłowym przewodzeniu lub odbiorze dźwięków. Częstość występowania niedosłuchu rośnie z wiekiem:

    Dysleksja rozwojowa (gr. dys – nie + lexis – wyraz, czytanie) czyli specyficzne trudności w nauce czytania i pisania (ICD-10 R48.0 oraz w DSM IV "315.0" ) – według Światowej Federacji Neurologów, definicja utworzona w 1968r - zaburzenie manifestujące się trudnościami w nauce czytania i pisania przy stosowaniu standardowych metod nauczania i inteligencji na poziomie co najmniej przeciętnym oraz sprzyjających warunkach społeczno-kulturowych. Dysleksja została opisana pierwszy raz na przełomie XIX i XX wieku. Jest spowodowana zaburzeniami podstawowych funkcji poznawczych, co często uwarunkowane jest konstytucjonalnie. Zaburzenia te mogą dotyczyć percepcji wzrokowej - objawiającej się widzeniem, ale niedostrzeganiem, percepcji fonologicznej - objawiającej się słyszeniem, ale nieusłyszeniem oraz integracji powyższych procesów. Dysleksja jest jedną z najbardziej uznanych przyczyn zaburzenia czytania, jednak nie wszystkie zaburzenia czytania są związane z dysleksją. W Polsce obowiązujące przepisy prawne nakładają na poradnie psychologiczno-pedagogiczne, przedszkola, szkoły i placówki opiekuńczo-wychowawcze obowiązki związane z pomocą dzieciom z grupy ryzyka dysleksji oraz dzieciom dyslektycznym. Placówki te powinny rozpoznawać, diagnozować i opiniować trudności w nauce oraz organizować różne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom i ich rodzicom.

    Audiometria tonalna (ang. Pure Tone Audiometry, PTA) – jedna z najczęściej stosowanych metod subiektywnego badania słuchu. Jej głównym celem jest ocena progu słyszenia, pozwalająca określić rodzaj oraz stopień upośledzenia tego zmysłu.

    Metoda Dobrego Startu - jedna z metod terapii psychomotorycznej. Metoda Dobrego Startu opiera się na prawie E. Drupe, mówiącym o jedności psychiki i motoryki. Metoda ta została opracowana pod koniec lat 60. XX w. przez Martę Bogdanowicz. Celem metody dobrego startu jest usprawnienie i harmonizowanie współdziałania psychiki i motoryki. W metodzie tej usprawniane są funkcje słuchowe, wzrokowe, dotykowo-kinestetyczno-ruchowe oraz wzrasta ich integracja. Jest ona szczególnie przydatna w wyrównywaniu dysharmonii u dzieci ze specyficznymi trudnościami w pisaniu i czytaniu (czyli dysleksją), ponadto efekty zauważono stosując tę terapię na dzieciach z autyzmem. Aleksja (stgr. ἀλέξις), niezdolność czytania – zaburzenie objawiające się częściową lub całkowitą niezdolnością rozumienia słowa pisanego (drukowanego). Osoby na nią cierpiące nie mają zaburzeń wzroku czy słuchu i potrafią rozumieć słowa wymawiane. Jej przyczyną jest uszkodzenie lewej półkuli mózgu, co uniemożliwia przez człowieka powiązania danego dźwięku z prawidłowo rozpoznawaną literą .

    Niemota – brak zdolności mówienia przy zachowaniu słuchu, które może być spowodowane: uszkodzeniem ośrodka mowy w mózgu, np. wskutek urazu, wylewu krwi, lub też ciężką chorobą psychiczną, np. schizofrenią. Zaburzenia snu – grupa zaburzeń snu, które mogą dotyczyć długości snu, jak i jego jakości. Niektóre zaburzenia snu są na tyle poważne, że zakłócają normalne fizyczne, umysłowe i emocjonalne funkcjonowanie. Badaniem powszechnie stosowanym w niektórych zaburzeniach snu jest polisomnografia.

    Kinezjologia edukacyjna - metoda terapii różnych zaburzeń, takich jak zaburzenia ruchowe, zaburzenia uwagi, trudności w nauce czytania i pisania, opracowana przez dra Paula E. Dennisona. Określana jest ona mianem "gimnastyki mózgu" (ang. Brain Gym), według jej twórcy i zwolenników skutecznie uczy i pokazuje w praktyce możliwości wykorzystania naturalnego ruchu fizycznego, niezbędnego do organizowania pracy mózgu i ciała w celu rozszerzania własnych możliwości. Ma korzystnie wpływać na stan równowagi psychicznej, poczucie własnej wartości, lepszą organizację wewnętrzną i zewnętrzną, komunikację ze sobą i z innymi, i w konsekwencji dawać łatwość w porozumiewaniu się, umiejętność podejmowania właściwych decyzji we właściwym czasie, redukcję stresu i naukę szybkiego sposobu rozluźniania się.

    Dodano: 01.06.2010. 04:18  


    Najnowsze