• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Skuteczność leku przeciwmalarycznego nie jest taka sama w całej Afryce

    15.04.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Wyniki międzynarodowych badań nad malarią prowadzonych przez naukowców w Wielkiej Brytanii pokazują, że skuteczność sulfadoksyny - powszechnie stosowanego leku przeciwmalarycznego - może się znacznie różnić w całej Afryce, ponieważ pasożyty malarii w różnych częściach kontynentu przeszły różne mutacje dające im odporność na lek.

    Rezultaty, opublikowane w czasopiśmie internetowym PLoS Medicine, sprawiły, iż eksperci wezwali do zacieśnienia koordynacji kampanii przeciw malarii w całej Afryce, bowiem koordynowanie programów na obszarach, gdzie pasożyty malarii mają podobne modele odporności na lek przyniesie dużo lepsze wyniki, aniżeli samodzielna praca naukowców w poszczególnych regionach.

    Zarodziec sierpowy (plasmodium falciparum), przenoszony przez komary i powodujący malarię, jest odpowiedzialny za niemal milion zgonów rocznie w subsaharyjskiej Afryce. Do niedawna leczenie pacjentów opierało się na lekach takich jak chlorochina i sulfadoksyna - pirymetamina, jednak ich skuteczność jest obecnie osłabiana przez rosnącą odporność pasożytów komarów wynikającą z ich mutacji.

    Naukowcy odkryli, że odporność na chlorochinę i pirymetaminę pojawiła się w latach 70. i 80. XX w. w Azji, po czym rozprzestrzeniła się w całej Afryce. Jednakże mutacje doprowadzające do odporności na sulfadoksynę pojawiły się dopiero w latach 90. XX w. i jeszcze nie rozprzestrzeniały się na całym kontynencie.

    Naukowcy wykorzystali analizy genetyczne do określenia, w jaki sposób rozprzestrzenia się odporność na sulfadoksynę. Ich celem było określenie pochodzenia geograficznego pasożytów odpornych na lek.

    Zespół przeanalizował próbki krwi pobrane od pacjentów chorych na malarię w Afryce. Naukowcy odkryli pięć głównych sekwencji genetycznych, z których każda jest charakterystyczna dla określonej lokalizacji geograficznej. Odkryli również, że pasożyty malarii opierają się na różnych podstawach molekularnych odporności na sulfadoksynę, a modele odporności na wschodzie i zachodzie Afryki różnią się. Odkrycie różnych rodzajów odporności było szczególnie istotne, gdyż pokazało, dlaczego skuteczność sulfadoksyny nie jest taka sama w całej Afryce.

    Naukowcy zbadali również pojawianie się odporności pasożytów na sulfadoksynę w różnych regionach Afryki i odkryli, że wewnętrzne schematy imigracji i przenoszenia mogą wiązać się z pojawianiem się różnych odmian pasożytów odpornych na sulfadoksynę na różnych obszarach.

    Dr Cally Roper, kierownik naukowy, z London School of Hygiene and Tropical Medicine w Wielkiej Brytanii powiedział: "Nasze odkrycia sugerują, że skuteczność sulfadoksyny jako leku przeciwmalarycznego może nie być taka sama w całej Afryce. Pokazują również potrzebę koordynowania kampanii na rzecz zwalczania malarii we wszystkich socjoekonomicznie powiązanych obszarach Afryki, zamiast koncentrowania się wyłącznie na terytoriach poszczególnych państw, po to aby skuteczniej zmniejszać brzemię malarii na kontynencie."

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    London School of Hygiene and Tropical Medicine:
    http://www.lshtm.ac.uk

    PLoS Medicine:
    http://www.plosmedicine.org

    Źródło danych: London School of Hygiene and Tropical Medicine; PLoS Medicine
    Referencje dokumentu: Hay S.I., et al. (2009) A world malaria map: Plasmodium falciparum endemicity in 2007. PLoS Medicine 6:e1000048. DOI: 10.1371/journal.pmed.1000048.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zarodziec sierpowy (Plasmodium falciparum) – pierwotniak należący do rodzaju Plasmodium, który jest jednym z 4 głównych gatunków, wywołujących malarię u ludzi. Jest przenoszony poprzez ślinę komara widliszka, kiedy pobiera on krew. Występuje głównie w Czarnej Afryce. Światowy Dzień Malarii (ang. World Malaria Day, fr. Journée mondiale du paludisme) – święto ustanowione przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia (WHA, WHO) w maju 2007 roku, upamiętniające globalną walkę z malarią. Obchodzone corocznie od 2008 roku w dniu 25 kwietnia. Jego celem jest wzrost świadomości społecznej dotyczącej malarii oraz redukcja skutków i skali choroby. Odporność – niepodatność organizmu na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych takich jak brak wody, brak pokarmu, obecność toksyn, pasożytów, mikroorganizmów chorobotwórczych.

    Odporność ogniowa – jest to zdolność elementu budynku do spełnienia określonych wymagań w warunkach odwzorowujących przebieg pożaru. Miarą odporności ogniowej jest wyrażony w minutach czas od momentu rozpoczęcia pożaru, do chwili osiągnięcia przez element budynku jednego z trzech granicznych kryteriów: Niedobór odporności, defekt immunologiczny, immunopatia, niedobór immunologiczny – stan w którym zdolność układu odpornościowego człowieka do zwalczania chorób zakaźnych jest osłabiona lub całkowicie zniesiona. Niedobory odporności dzieli się na:

    Zarodziec owalny (Plasmodium ovale) – pierwotniak należący do rodzaju Plasmodium, jeden z kilku gatunków, które wywołują malarię u ludzi. Plasmodium ovale wywołuje malarię trzeciaczkę. Jest mniej groźny od Plasmodium falciparum. Public Library of Science (PLoS) – projekt non-profit rozwijania zbioru czasopism naukowych i innej literatury naukowej, dostępnego na licencjach wolnej dokumentacji. W 2006 r. w ramach tego projektu publikowane były następujące czasopisma: PLoS Biology, PLoS Medicine, PLoS Computational Biology, PLoS Genetics, PLoS Pathogens i PLoS Clinical Trials.

    Odporność – zestaw wszystkich mechanizmów biorących udział w wytworzeniu odpowiedzi odpornościowej. W znaczeniu bardziej ogólnym oznacza zdolność do czynnej i biernej ochrony organizmu przed patogenami.
    Badaniem odporności zajmuje się immunologia. Aby organizm mógł zachowywać odporność, większość szczepień trzeba co pewien czas powtarzać. Chlorochina (łac. Chloroquinum) – lek pierwotniakobójczy, znosi ostry atak malarii, pełzaka czerwonki i lamblii jelitowej; działa także przeciwzapalnie.

    Odporność humoralna - jeden z mechanizmów odporności swoistej. W reakcji odpornościowej humoralnej organizm wykorzystuje różne substancje chemiczne, najważniejszymi są w niej przeciwciała (białka odpornościowe). Przeciwciała są produkowane, a następnie uwalniane przez uczulone limfocyty B w odpowiedzi na pojawiający się w organizmie antygen.

    PLOS Medicine (do 2012 r. PLoS Medicine) – recenzowane czasopismo naukowe, publikujące na zasadach wolnej licencji prace naukowe z dziedziny medycyny. Najwyższy priorytet do publikacji w PLOS Medicine mają prace badawcze związane z czynnikami i warunkami, które powodują największe obniżenie oczekiwanej długości życia w zdrowiu, a dodatkowo skierowane są do szerszego grona odbiorców lub związane są ogólną polityką zdrowotną czy mogące mieć potencjalny wpływ na badania kliniczne. Główna siedziba redakcji czasopisma mieści się w Stanach Zjednoczonych, a czasopismo publikowane jest w języku angielskim.

    Szczepionki DNA to zazwyczaj koliste plazmidy, które zawierają geny kodujące antygeny konkretnych patogenów, przeciwko którym chcemy uzyskać odporność. Taki materiał, wszczepiony do ciała pacjenta (zazwyczaj domięśniowo) prowadzi do ekspresji genów, które zawiera. W wyniku tego komórki człowieka produkują białka, na które reaguje układ odpornościowy, jak w przypadku zwykłego zakażenia, dając dzięki temu odporność przeciwko konkretnym antygenom. W jednym plazmidzie można zmieścić geny dla kilku epitopów, dlatego można uzyskać odporność nawet przeciw kilku rodzajom patogenów. W plazmidach stosuje się promotory takich wirusów, jak CMV (cytomegalowirus) czy SV40. Zastosowanie kompleksów DNA–lipid po podaniu dożylnym daje lepszą odpowiedź, niż w przypadku podania DNA z samą tylko solą fizjologiczną. Obecnie przeprowadza się badania nad szczepionkami zapobiegającymi zakażeniom HIV, wirusami opryszczki, wirusowego zapalenia wątroby typu B, malarii, cytomegalii, grypy, wścieklizny, gruźlicy i innych. Dla szczepionek DNA przewiduje się również zastosowania na polu alergii, stwardnienia rozsianego, reumatoidalnego zapalenia stawów, chorób uwarunkowanych genetycznie oraz chorób nowotworowych. Laminowanie – pokrywanie powierzchni laminatem dla uzyskania dodatkowych odporności, np. odporności na wilgoć czy odporności mechanicznych lub dla efektów dekoracyjnych.

    CpG – niemetylowane sekwencje CpG to fragmenty DNA bakterii rozpoznawane za pomocą receptora TLR9 przez komórki układu odpornościowego. CpG jest celem odpowiedzi odpornościowej nieswoistej. Prokwanil (proguanil, chlorowodorek prokwanilu) – lek przeciwmalaryczny stosowany w profilaktyce zimnicy. Prokwanil hamuje podziały zarodźców Plasmodium falciparum i Plasmodium vivax w erytrocytach przez inhibicję enzymu reduktazy dihydrofolianowej. Jest skuteczny wobec sporozoitów pasożyta. Zazwyczaj stosowany w połączeniu z atowakwonem (pod nazwą handlową Malarone) albo chlorochiną.

    Układ odpornościowy, układ immunologiczny – układ narządów umożliwiających działanie mechanizmom odporności. W skład układu odpornościowego wchodzą::

    Dodano: 15.04.2009. 15:11  


    Najnowsze