• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Średnia długość życia chorych na HIV coraz lepsza

    16.02.2013. 12:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki nowych badań przeprowadzonych w Wlk. Brytanii pokazują, że przeciętne dalsze trwanie życia chorych na HIV, poddanych leczeniu antyretrowirusowemu, które stanowi obecnie powszechnie stosowane postępowanie terapeutyczne w leczeniu wirusa, może się obecnie znacznie wydłużyć. Badania zostały dofinansowane z projektu EUROCOORD (Europejska sieć badań kohortowych HIV/AIDS w celu koordynacji badań klinicznych nad HIV/AIDS na szczeblu europejskim i międzynarodowym), który otrzymał wsparcie na kwotę 12 mln EUR z tematu "Zdrowie" Siódmego Programu Ramowego (7PR) UE. Projekt EUROCOORD gromadzi wiele innych sieci, z których każda odegrała znaczącą rolę w pogłębianiu wiedzy o chorobie, jej postępie i leczeniu.

    Wysiłki personelu medycznego leczącego chorych na HIV zaczynają przynosić owoce. W toku ostatnich badań, brytyjski zespół naukowców był w stanie ustalić, że chorzy na HIV w wieku 20 lat, którzy rozpoczęli leczenie antyretrowirusowe 16 lat temu, mogą średnio dożyć wieku 50 lat. Aczkolwiek przeciętna liczba lat dalszego życia skacze do 66 w tej samej grupie badanych, którzy rozpoczęli leczenie zaledwie 4 lata temu. W skład badanej grupy weszło 17.661 osób dorosłych w wieku 20 lat i więcej, które zachorowały na HIV i rozpoczęły terapię antyretrowirusową w Wlk. Brytanii w latach 1996 - 2008.

    W ramach badań odkryto również, że średnia długość życia chorych na HIV jest krótsza w przypadku późniejszego rozpoczęcia terapii antyretrowirusowej. Należy zauważyć, że przeciętne dalsze trwanie życia osoby zarażonej HIV i leczonej lekami antyretrowirusowymi jest nadal krótsze od osoby w podobnym wieku z ogólnej populacji.

    HIV to paląca sprawa w Europie, gdyż szacuje się, że ponad 1,5 mln Europejczyków jest zarażonych tym wirusem. Wedle szacunków, w 2007 r. przybyło 100.000 nowych przypadków zakażenia chorobą, niemniej prognoza dla chorych na HIV radykalnie się poprawia w krajach, w których pacjenci mają dostęp do złożonej terapii antyretrowirusowej (cART). Pracownicy służby zdrowia podkreślają jednak, że cART nie jest lekarstwem na HIV i po rozpoczęciu terapii chorzy muszą ją kontynuować do końca życia.

    Naukowcy podkreślają, że prognozowana średnia długość życia będzie musiała zostać potwierdzona w ramach dalszych badań, zakrojonych bardziej długofalowo. W badaniach nie zostały uwzględnione inne czynniki zewnętrzne, które mogą mieć wpływ na wyniki, takie jak te związane z trybem życia, prowadzące do wzrostu umieralności z powodów nie związanych z HIV. Mając na uwadze te zastrzeżenia, naukowcy wyrażają swoje przekonanie, że postępy w leczeniu antyretrowirusowym są odpowiedzialne za co najmniej część tego wydłużenia.

    W sumie wyniki są wielce obiecujące i kładą nacisk na postępy w leczeniu obserwowane w ostatnich latach. Aczkolwiek przeciętne, dalsze trwanie życia prognozowane dla osób chorych na HIV jest nadal krótsze od osób z ogólnej populacji. Naukowcy wyłączyli także z badań chorych, których dokumentacja medyczna nie była w 100% kompletna i brakowało w niej ważnych danych, m.in. wieku, płci czy przynależności etnicznej. Wykluczeni z grupy zostali również chorzy, którzy wedle założeń zarazili się wirusem HIV przy okazji dożylnego przyjmowania narkotyków, a powodem tego wyłączenia była w ich przypadku gorsza prognoza niż w innych grupach.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rehabilitacja pulmonologiczna jest to postępowanie medyczne polegające na stosowaniu indywidualnego, wielospecjalistycznego programu obejmującego rozpoznanie, leczenie, wsparcie psychologiczne i edukację chorych na przewlekłe choroby układu oddechowego związane ze zmniejszeniem wydolności czynnościowej lub obniżeniem jakości życia. Aktion T4, E-Aktion (niem.) – nazwa programu realizowanego w III Rzeszy w latach 1939–1944 polegającego na fizycznej eliminacji (zabijaniu) ludzi niedorozwiniętych umysłowo, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie (schizofrenia, niektóre postacie padaczki, otępienie, pląsawica Huntingtona, stany po zapaleniu mózgowia, ludzie niepoczytalni, chorzy przebywający w zakładach opiekuńczych ponad 5 lat) oraz z niektórymi wrodzonymi zaburzeniami rozwojowymi (niem. "Vernichtung von lebensunwertem Leben" – "likwidacja życia niewartego życia"). Szacuje się, że w okresie szczytowym tego programu, tj. w latach 1940–1941, zabito w jego ramach 70 273 chorych i niepełnosprawnych, w tym także pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych na terenach okupowanych. Oczekiwana dalsza długość trwania życia – wielkość statystyczna stosowana w demografii i matematyce ubezpieczeń życiowych. Jest równa średniej liczbie lat życia, jaka pozostała osobnikowi w danym wieku i z danej grupy. W szczególnym przypadku przy wieku równym 0 (czyli dla noworodka) oczekiwana dalsza długość trwania życia jest równa średniej długości życia w danej populacji.

    Profil psychoedukacyjny, PEP – test oparty na rozwojowej koncepcji oceny służący do diagnozowania charakterystycznych, zindywidualizowanych sposobów uczenia się w rozwoju i terapii dzieci z całościowymi zaburzeniami rozwoju. Z założenia przeznaczony jest dla osób funkcjonujących na poziomie przedszkolnym i niższym – w wieku od 6 miesięcy do 7 lat. Stosowany jest w diagnostyce dzieci do 12 roku życia, jeżeli istnieje podejrzenie, że niektóre funkcje rozwojowe są poniżej poziomu siódmego roku życia. Dla osób powyżej 12 roku przeznaczony jest profil psychoedukacyjny dla młodzieży i dorosłych (AAPEP). Historia badań nad przewlekłą obturacyjną chorobą płuc – przewlekła obturacyjna choroba płuc jest poważnym problemem medycznych. Jest to choroba przewlekła i nieuleczalna. Szacuje się, że ponad 10% osób w wieku >40 lat jest dotkniętych tą chorobą. Jest ona związana głównie z paleniem tytoniu, ale inne czynniki, w tym również genetyczne, biorą w udział w patogenezie. Poniżej przedstawiono zarys badań, które na przestrzeni lat doprowadziły do lepszego poznania i zrozumienia mechanizmów POChP.

    Niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim (upośledzenie umysłowe lekkie, dawniej debilizm – niestosowana z uwagi na negatywne znaczenie w języku potocznym) – poziom intelektualny osób dorosłych charakterystyczny dla 12. roku życia. Ta forma deficytu intelektualnego stanowi najwięcej rozpoznań. Osoby takie są samodzielne i zaradne społecznie, nie powinny jednak wykonywać zawodów wymagających podejmowania decyzji, ponieważ nie osiągnęły etapu myślenia abstrakcyjnego w rozwoju poznawczym. Życie rodzinne przebiega bez trudności. W socjalizacji mogą nabywać zaburzeń osobowościowych, ze względu na atmosferę otoczenia i stosunek innych. Obecnie istnieje tendencja do wprowadzania zajęć korekcyjnych, przy intensywniejszym treningu poznawczym w dłuższym czasie osoby z upośledzeniem w stopniu lekkim osiągają podobne wyniki co osoby z przeciętnym IQ. Do 12 roku życia brak różnic rozwojowych. Benperidol – organiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1965 roku. Jest jednym z najsilniejszych leków przeciwpsychotycznych na europejskim rynku farmaceutycznym. Z przeglądu systematycznego badań klinicznych Cochrane Collaboration z roku 2005 wynika, że brakuje randomizowanych badań klinicznych mogących jednoznacznie wykazać skuteczność benperidolu w leczeniu schizofrenii, autorzy zwrócili też uwagę, że interesujący profil leku zasługuje na dalsze badania.

    Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań. Przedłużanie życia, znane też jako gerontologia eksperymentalna czy gerontologia biomedyczna, ma na celu spowolnienie lub odwrócenie procesów starzenia, aby wydłużyć zarówno maksymalną długość życia, jak i spodziewaną długość życia. Część badaczy, jak i osób zainteresowanych przedłużeniem własnego życia, uważa, że przyszłe osiągnięcia naukowe w dziedzinie regeneracji tkanek z pomocą komórek macierzystych, naprawy molekularnej, wymiany narządów (np. ksenotransplantacja) pozwolą ludziom na nieograniczoną długość życia i całkowite odmłodzenie i wyleczenie.

    Słownik polszczyzny XVI wieku: Prace nad słownikiem rozpoczęto w 1949 r. z inicjatywy Marii Renaty Mayenowej, są one nadal w toku - przewidywany termin ich zakończenia to rok 2025 . Pierwszy tom ukazał się w 1966 r., ostatnim opublikowanym tomem jest tom XXXV (hasła od Q do ROWNY), który ukazał się w 2011 r. Wydawcą słownika jest Instytut Badań Literackich PAN. Obecnie trwają również prace mające na celu zdygitalizowanie korpusu wszystkich utworów stanowiących materiał źródłowy słownika.

    Życie niegodne życia (niem. Lebensunwertes Leben) – nazistowski termin używany na określenie tej części populacji ludzkiej, która (zgodnie z przyjętą doktryną eugeniczną) nie miała prawa do życia i powinna zostać poddana eutanazji. Zorganizowany program eksterminacji osób chorych oraz tych, które należały do ras uważanych za gorsze, zgodnie z polityką rasową III Rzeszy (m.in. Żydów, Romów i Sinti, Słowian), prowadzony był w latach 1939–1944 w ramach Akcji T4.

    Dodano: 16.02.2013. 12:17  


    Najnowsze