• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Starość ogranicza dostęp do leczenia

    01.07.2011. 10:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Trzeba powstrzymać dyskryminację starszych osób chorych na nowotwory - mówili uczestnicy czwartkowej konferencji, która zainaugurowała kampanię "Rozmowy o czasie".



    Jak wynika z badań TNS OBOP, za starszą uważa się w Polsce osobę po 60. roku życia. Jeśli chodzi o dostęp do świadczeń medycznych, osoby takie stawiane są przez ankietowanych dopiero na czwartym miejscu - pierwszeństwo mają dzieci i młodzież, osoby chorujące na co najmniej dwie ciężkie choroby oraz tak zwani "żywiciele rodzin". Co dwudziesta ankietowana osoba spotkała się z sytuacją, w której jej lub jej krewnemu odmówiono leczenia ze względu na wiek. Aż 58 proc. uczestników ankiety uważa, że gdy będą w starszym wieku, NFZ nie zrefunduje im w pełni potrzebnych leków.

    Zorganizowana przez Polską Unię Onkologii oraz firmę Celgene kampania "Rozmowy o czasie" ma zwrócić uwagę społeczeństwa na standardy leczenia osób starszych chorych na nowotwory układu krwiotwórczego. Należą do nich między innymi zespoły mielodysplastyczne (MDS), przewlekła białaczka szpikowa (PBS)oraz chłoniaki, w tym szpiczak mnogi. Choć choroby te dotykają osoby w każdym wieku, ponad 60 proc. przypadków zachorowań rozpoznaje się u osób po 65. roku życia - one też mają największe problemy z leczeniem.

    "Każdy ma prawo do właściwego leczenia, bez względu na wiek - podkreśla dr Janusz Meder z Polskiej Unii Onkologii. Ambasadorami kampanii zostały gwiazdy serialu "M jak Miłośc" - Teresa Lipowska oraz Witold Pyrkosz.

    "Już w latach 50 -tych specjaliści od statystyki, obserwując powojenny wyż demograficzny, przewidywali obecne problemy z zapewnieniem opieki zdrowotnej lawinowo narastającej populacji osób starszych" - mówił dr Jacek Putz z Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Jednak politykom nie zależało na długofalowych programach - owoce takich działań zbierałby kto inny.

    "Starzenie się polskiej populacji jest nieuniknione. Jednak niezmiernie ważne jest, aby odbywało się ono w sposób godny oraz zdrowy" - mówiła prof. Barbara Bień, wiceprzewodnicząca Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego.

    Jak zaznaczył 64 -letni prof. Wiesław Jędrzejczak, konsultant krajowy ds. hematologii, leczenie osób w starszym wieku z nowotworami układu krwiotwórczego (i nie tylko krwiotwórczego) jest specyficzne, przy czym chodzi nie tyle o wiek metrykalny, co biologiczny. Ciężkie przeżycia i choroby mogą znacznie "postarzyć" organizm. Z jednej strony nowotwór może rozwijać się wolniej, z drugiej zaś - trudno stosować agresywne metody leczenia, które u osób słabych i schorowanych mogą przynieść więcej szkody niż pożytku. Samo rozpoznanie utrudnia częste występowanie objawów przypominających objawy nowotworów w przebiegu innych chorób. Na przykład bóle stawów u starszej osoby kojarzą się raczej z chorobami reumatycznymi czy osteoporozą niż szpiczakiem mnogim.

    Ograniczenia w dostępie do leków (jeszcze 2-3 lata temu NFZ wręcz zakazywał stosowania niektórych leków po 60. roku życia) sprawiają, że seniorzy bywają leczeni starszymi preparatami, które nie zawsze są skuteczne. Tymczasem przy prawidłowo dobranym leczeniu nowymi lekami wiele nowotworów może być traktowanych jak choroby przewlekłe.

    Dla wielu starszych osób szansą jest udział w badaniach klinicznych, które oceniają i porównują skuteczność nowych leków. Niestety, często nie mogą być włączane do badań, gdyż cierpią na kilka chorób. 

    PAP - Nauka w Polsce

    pmw/krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Przewlekłe białaczki limfatyczne (łac. lymphadenosis leucaemica chronica, ang. chronic lymphocytic leukemia lub chronic lymphoid leukemia), określana także skrótem LLC i CLL (częściej) - grupa chorób hematologicznych należących do klonalnych chorób limfoproliferacyjnych. Występują głównie u osób starszych po 60 roku życia. Częściej u mężczyzn niż u kobiet. Mają łagodniejszy przebieg niż reszta odmian białaczek i przy dobrej odpowiedzi na leczenia rokują kilkunastoletnie przeżycie. Stulatek – jest to osoba, która osiągnęła wiek 100 lat, lub więcej. Znacznie rzadziej zdarzają się przypadki superstulatków, czyli osób, które dożyły 110 lat i więcej szacuje się że do tego wieku dożywa 1 na 1000 stulatków. Jeszcze rzadziej zdarzają się osoby, które ukończyły 115 lat, na świecie jest tylko 8 osób które mają powyżej 115 lat. To oznacza że 1 na 50.000 stulatków dożywa tego wieku, najstarszym człowiekiem w historii świata była Jeanne Calment która żyła 122 lata i 164 dni. Choroby społeczne - różnego typu schorzenia przewlekłe, szeroko rozpowszechnione w społeczności. Występujące u ponad 10% społeczeństwa. Ograniczają możliwość wykonywania podstawowych zadań życiowych np. pracy. Wymagają długiej regularnej opieki lekarskiej, są trudno wyleczalne, stanowią problem dla całego społeczeństwa. Dzięki zaliczeniu ich do tej grupy chorób, łatwiejsze jest rozpoznawanie ich i szybki dostęp do leków. Najczęściej występującymi chorobami społecznymi są: nadciśnienie i cukrzyca.

    Kiła wrodzona – zakażenie krętkiem Treponema pallidum może nastąpić w każdym okresie ciąży, ale zmiany charakterystyczne dla kiły wrodzonej obserwuje się w przypadku zakażenia po 4 miesiącu ciąży, gdy zaczyna rozwijać się układ odpornościowy płodu. Wynika z tego, że patogeneza kiły wrodzonej zależna jest bardziej od odpowiedzi immunologicznej gospodarza niż od bezpośredniego szkodliwego wpływu T. pallidum. Ryzyko zakażenia płodu przez matkę chorą na kiłę wczesną wynosi 75–95% i zmniejsza się do około 35% jeżeli choroba trwa ponad 2 lata. Niewielkie ryzyko infekcji płodu dotyczy matek chorych na kiłę późną i utajoną. Natomiast zastosowanie odpowiedniego leczenia u matek przed 16 tygodniem ciąży powinno zapobiec zakażeniu płodu. Brak leczenia kiły u ciężarnej w 40% przypadków doprowadzi do śmierci płodu (częściej dochodzi do urodzeń martwych niż poronień), wcześniactwa, śmierci w okresie okołonoworodkowym lub rozwinięcia się objawów kiły wrodzonej. Przeprowadzone badania retrospektywne ujawniły, że u matek chorujących na kiłę ponad 2 lata 21% ciąż zakończyło się poronieniem lub urodzeniem martwego noworodka, 13% urodzeniem dziecka, która zmarło w pierwszych 2 miesiącach życia, 43% urodzeniem noworodka z cechami kiły wrodzonej a 23% urodzeniem zdrowego dziecka. Jak z powyższych danych wynika, najczęściej spotykaną sytuacją jest noworodek bez klinicznych cech choroby, ale z dodatnimi testami w kierunku kiły. W chwili obecnej uważa się, że wykonywanie testów w kierunku kiły we wczesnej ciąży jest uzasadnione ekonomicznie i zalecane wśród rutynowych badań w przebiegu ciąży. W grupach wysokiego ryzyka badania przesiewowe powinny być powtórzone także w III trymestrze ciąży jak i przy porodzie. Czynnik bioleczniczy – drobnoustroje, które przyspieszają wyleczenie lub zapobiegają powikłaniom wskazanej choroby u człowieka. Skuteczność czynników bioleczniczych została dowiedziona naukowo, z udziałem dużych grup pacjentów, randomizowanych badań, testów z użyciem placebo oraz podwójnej ślepej próby. Inaczej wygląda to w przypadku probiotyków, których skuteczność leczenia chorób nie została potwierdzona naukowo (lub została potwierdzona jedynie in vitro), częściowo z powodu nie wykonania jeszcze odpowiedniej ilości testów u człowieka. Probiotyki mogą, ale nie muszą, być także czynnikami bioleczniczymi, jednak ich użycie bez badań klinicznych jest dyskusyjne. Spożywanie probiotyków wpływa jednak korzystne – między innymi z powodu immunomodulacji – na stan zdrowia organizmu, ale nie powoduje wyleczenia z żadnej choroby.

    Pozarejestracyjne stosowanie leków(ang. off-label use) – praktyka przepisywania pacjentom leków na schorzenia inne niż przewidziane w procesie autoryzacji rynkowej. Sytuacja dotyczy często leków stosowanych w psychiatrii, onkologii i pediatrii. Przykładem zastosowania tej praktyki jest m. in zapisywanie leków z grupy SSRI (stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych) w celu leczenia przedwczesnego wytrysku. Pozarejestracyjne stosowanie leków ma istotne implikacje ekonomiczne, etyczne i prawne. Farmakopea (kodeks apteczny) – urzędowy spis leków dopuszczonych w danym kraju lub na danym terenie do obrotu, oraz obwarowany tymi samymi zastrzeżeniami spis surowców służących do ręcznego sporządzania niektórych z tych leków w aptece (leków recepturowych). Zawiera opis wszystkich tych substancji, sposoby ich przechowywania oraz dostępu do nich osób powołanych, rodzaje opakowań, dozwolone metody dystrybucji, dawkowanie, sposoby kontroli jakości, a w przypadku leków robionych w aptece, także metody ich przygotowywania. Opisuje też metody identyfikacji leków, ich standaryzację, sposoby nazewnictwa i możliwe zamienniki.

    Emetofobia – lęk przed wymiotowaniem lub przebywaniem w pobliżu osób wymiotujących. W niektórych przypadkach u osób cierpiących na tę fobię dochodzi do zaniku życia towarzyskiego i pojawiania się w publicznych miejscach (ze strachu że ktoś mógłby niedaleko nich zwymiotować), a także mogą występować zaburzenia w jedzeniu – chorzy mogą bać się że po zjedzeniu czegoś mogą zwymiotować; dlatego mogą być mylnie diagnozowani jako chorzy na anoreksję. Osoby z emetofobią mogą zadawać sobie wiele trudu, aby nie zwymiotować lub nie zobaczyć innych wymiotujących osób. Nutrigenomika - dział nauki zajmujący się badaniem wpływu składników żywności na regulację ekspresji genów, które mogą warunkować m.in. występowanie stanu zdrowia lub choroby . Jednym z celów nutrigenomiki jest opracowanie indywidualnej diety zmniejszającej ryzyko wystąpienia choroby i poprawiającej stan zdrowia poszczególnych osób i społeczeństw . Termin nutrigenomika często jest mylony z terminem nutrigenetyka.

    Badanie przesiewowe (skriningowe, skrining, z ang. screening) – w medycynie rodzaj strategicznego badania, które przeprowadza się wśród osób nie posiadających objawów choroby, w celu jej wykrycia i wczesnego leczenia, dla zapobieżenia poważnym następstwom choroby w przyszłości.

    Ageizm (ang. agism i ageism, od age – wiek, wym. ejdżyzm; takze: wiekizm) – dyskryminacja ze względu na wiek. Najczęściej, choć nie zawsze, dotyczy problemów na rynku pracy (tak z jej znalezieniem jak i utrzymaniem). Widoczny jest także w lekceważącym traktowaniu osób starszych oraz braku oferty rozrywkowej i rekreacyjnej.

    Dodano: 01.07.2011. 10:33  


    Najnowsze