• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sztuczny mięsień do mrugania

    21.01.2010. 11:36
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Sztuczne mięśnie mogą w przyszłości pomóc osobom, które nie są w stanie zamykać i otwierać oczu z powodu urazu, udaru czy uszkodzenia nerwu podczas operacji - informuje pismo "Archives of Facial Plastic Surgery".

    Porażenie mięśni odpowiedzialnych za mruganie można leczyć przeszczepiając fragment mięśnia z nogi, jednak jest to trwająca 6 do 10 godzin operacja, nie zawsze możliwa do przeprowadzenia ze względu na stan pacjenta. Innym rozwiązaniem jest mały złoty ciężarek wszczepiany w powiekę (ale wtedy oczy zamykają się powoli i w sposób nie zsynchronizowany z drugim okiem).

    Chirurdzy z University of California w Davis zastosowali sterowane przez elektrody sztuczne mięśnie z elektroaktywnego (kurczącego się i rozkurczającego pod wpływem przyłożonego napięcia) silikonowego polimeru, nazwane w skrócie EPAM. Można je przymocować do kości czaszki tytanowymi śrubkami, a baterię ukryć pod skórą. Mruganiem może sterować odpowiedni układ lub może być wyzwalane przez ruchy powieki drugiego, zdrowego oka. Mruganie sprawia, że sparaliżowana twarz wygląda nieco naturalniej, ale przede wszystkim oczyszcza i nawilża oko, co zapobiega jego niebezpiecznemu dla zachowania wzroku wysychaniu.

    Na razie prowadzone są badania na zwierzętach i zwłokach, zastosowanie u pacjentów prawdopodobnie za pięć lat.

    Zdaniem specjalistów, w przyszłości sztuczne mięśnie mogłyby zastępować prawdziwe także w innych miejscach - pozwalając na przykład uśmiechać się czy kontrolować pęcherz moczowy. W przypadku mięśni twarzy siła skurczu nie musi być duża, co upraszcza sprawę. Zastąpienie mięśni rąk czy nóg będzie trudniejsze.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zespół zamknięcia (ang. locked-in syndrome) – stan, w którym pacjent jest w pełni przytomny i świadomy, lecz nie jest w stanie poruszać się z powodu całkowitego paraliżu niemalże wszystkich mięśni szkieletowych. Jest to skutek uszkodzenia w obrębie pnia mózgu, w którym doszło do zniszczenia brzusznej części mostu. Ze względu na dyskoordynację oddychania z napięciem strun głosowych wydawanie jakichkolwiek dźwięków jest niemożliwe. Jedyną możliwością porozumiewania się przez chorego jest mruganie powiekami oraz poruszanie oczami, ponieważ zdolność do wykonywania tych ruchów pozostaje zachowana. Poza tym nie dochodzi do uszkodzenia zdolności myślenia ani kojarzenia, bo w przeciwieństwie do stanu wegetatywnego, wyższe struktury mózgowia pozostają w pełni sprawne. Rzęsy (łac. Cilia) u ludzi i innych ssaków to lekko zaginające się włoski występujące na powiece górnej i dolnej obu oczu. Żywotność rzęs u ludzi wynosi 100 - 150 dni. Na powiece górnej znajduje się 150 do 250 rzęs, na dolnej od 50 do 150. Rzęsy powieki górnej są dłuższe (8-12 mm) od rzęs powieki dolnej (6-8 mm). Głównym i najważniejszym zadaniem rzęs jest ochrona oczu polegająca na wyłapywaniu cząstek brudu, kurzu, jak i drobnych owadów. Rzęsy bywają ozdabiane tuszami do rzęs, produkowane są także sztuczne rzęsy do ozdoby. Jaskra (łac. glaucoma) – choroba oczu prowadząca do postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i komórek zwojowych siatkówki i co za tym idzie pogorszenia lub utraty wzroku. Głównym czynnikiem powodującym uszkodzenie nerwu wzrokowego w jaskrze jest nadmierny wzrost ciśnienia wewnątrz gałki ocznej. Leczenie jaskry polega na zmniejszaniu ciśnienia śródgałkowego poprzez stosowanie leków ułatwiających odpływ cieczy wodnistej z gałki ocznej i/lub zmniejszenie jej produkcji. Stosuje się głównie leki w postaci kropli do oczu, czasem podaje się leki doustne. Jaskrę można leczyć także operacyjnie.

    Kanał Dorello (Dorellego) – wąski kanał leżący na wewnętrznej powierzchni podstawy czaszki. Występuje niestale. Znajduje się on pomiędzy szczytem piramidy kości skroniowej a więzadłem skalisto-klinowym (więzadło Grubera). Według innych autorów stok stanowi jego tylno-przyśrodkową granicę, a kanał położony jest poniżej więzadła Grubera. Wewnątrz kanału biegnie nerw odwodzący oraz niekiedy zatoka skalista dolna. Ze względu na bliskość kanału Dorello i piramidy kości skroniowej nerw odwodzący może ulec porażeniu w przypadku zajęcia procesem zapalnym piramidy kości skroniowej (zespół Gradenigo). Ścisłe unieruchomienie nerwu odwodzącego w kanale Dorello przez łącznotkankowe więzadła powoduje, że jest on bardziej podatny na porażenie w przypadku podwyższenia ciśnienia sródczaszkowego. Polimery elektroluminescencyjne, polimery emitujące światło (LEP, z ang. Light Emitting Polymers) to polimery emitujące światło pod wpływem przyłożonego do nich napięcia elektrycznego. Innymi słowy są to świecące tworzywa sztuczne.

    Sztuczne odnowienie lasu – proces tworzenia w sposób sztuczny młodego pokolenia lasu w miejsce wyciętego drzewostanu w toku normalnego użytkowania lub po jego zniszczeniu przez klęski żywiołowe, choroby lub gradacje szkodników. Młody drzewostan w miarę swojego rozwoju i wzrostu, w przyszłości wywierać będzie istotny wpływ na kształtowanie się środowiska leśnego w określonej przestrzeni i czasie. Odnowienie sztuczne polega na wysiewie nasion na powierzchni przyszłej uprawy lub na wysadzeniu sadzonek. Ze względu na właściwości powierzchni przeznaczonej do odnowienia i wymagania wprowadzanych gatunków stosuje się: Laser-Assisted in situ Keratomileusis (LASIK) – typ refrakcyjnej operacji laserowej oczu przeprowadzanej przez okulistów dla korekcji krótkowzroczności, dalekowzroczności i astygmatyzmu. W odróżnieniu od metody fotokeratektomii refrakcyjnej, PRK (zwaną też ASA, Advanced Surface Ablation) nie jest wymagane usunięcie nabłonka, dzięki czemu oczy szybciej się goją, a pacjent nie czuje bólu. Można też tą metodą leczyć obydwoje oczu jednocześnie. Występują jednak przypadki, w których wskazane jest przeprowadzenie operacji metodą PRK/ASA. Wielu pacjentów wybiera metodę LASIK alternatywnie do noszenia korekcyjnych okularów albo szkieł kontaktowych.

    Uśmiech - wyraz twarzy, powstający przez napięcie mięśni po obu stronach ust, oraz (w pełniejszym uśmiechu) napięcie mięśni wokół oczu. Jest wspólnym dla wszystkich ludzi wyrazem takich emocji jak szczęście i rozbawienie, choć badania kultur pokazują, że sposób jego użycia jest bardzo różny w różnych kulturach. Objaw Bella - opisany przez Charlesa Bella objaw charakterystyczny dla samoistnego porażenia nerwu twarzowego (porażenia Bella), polegający na tym, że na skutek niedowładu mięśnia okrężnego oka nie jest możliwe całkowite zamknięcie szpary powiekowej, przez co można zaobserwować niewidzialny w normalnych warunkach, fizjologiczny współruch uniesienia gałki ocznej ku górze i nieco na zewnątrz.

    Klasterowy ból głowy (ang. cluster headache) zwany dawniej bólem głowy Hortona występuje znacznie rzadziej niż migrena lub bóle głowy typu napięciowego, ale dokładna częstość jego występowania nie jest znana. Wydaje się, że w wielu przypadkach pozostaje nierozpoznany. Często bywa mylony z migreną czy nerwobólem. Nazwa pochodzi od angielskiego słowa cluster, które oznacza m.in. zgrupowanie, skupisko. Napady bólowe występują okresowo. Okresy te zwane rzutami lub klasterami pojawiają się w różnych odstępach czasu (najczęściej 1-2 rocznie) i trwają z różną długością, nawet do kilku miesięcy. Również długość napadów bólu jest rozmaita. Bardzo silny ból, który zlokalizowany jest zwykle po jednej stronie w okolicy oczodołu może trwać od kilku, kilkunastu minut do trzech godzin. W ciągu doby (częściej w nocy) może wystąpić do 8 napadów. Na ogół ból określany jest jako świdrujący, kłujący, palący czy żrący. Niekiedy może on promieniować do szczęki, karku lub ramienia. Mogą mu towarzyszyć: łzawienie i zaczerwienienie spojówek, pocenie twarzy, wyciek i uczucie zatkania nosa, opadanie powieki i zwężenie źrenicy po stronie występowania bólu (zespół Hornera). W czasie bólu chorzy zazwyczaj chodzą wkoło, bywają pobudzeni. Klasterowe bóle głowy mogą wystąpić w każdym wieku, nawet u małych dzieci, jednak najczęściej rozpoczynają się około 20.-30. roku życia. Kilkakrotnie częściej dotyczą mężczyzn. Przyczyna nie jest do końca wyjaśniona. Leczenie powinno być zawsze prowadzone przez lekarza specjalistę.

    Implant mózgowy (ang. brain implant) - urządzenie techniczne łączące się bezpośrednio z mózgiem ludzkim lub zwierzęcym zwykle umieszczone na powierzchni mózgu lub podłączone do kory mózgowej (implantowane elektrody domózgowe). Obecnie badania neurobiologów i inżynierów biomedycznych koncentrują się na zbudowaniu takich implantów mózgowych, które byłyby zdolne zastąpić obszary mózgu uszkodzone po udarze lub urazie mózgowym. Obejmuje to także zastąpienie czynności uszkodzonych układów czuciowych, np. wzrokowego (proteza wzroku). Inne implanty mózgowe są wykorzystywane w doświadczeniach na zwierzętach w celu bezpośredniej rejestracji czynności elektrycznej mózgu dla celów naukowych. Niektóre implanty mózgowe umożliwiają stworzenie interfejsu pomiędzy układem nerwowym i układem scalonym komputera, co jest częścią szerszych badań nad interfejsami mózg-komputer.

    Dysonans poznawczy – stan nieprzyjemnego napięcia psychicznego, pojawiający u danej osoby wtedy, gdy jednocześnie występują dwa elementy poznawcze (np. myśli i sądy), które są niezgodne ze sobą. Dysonans może pojawić się także wtedy, gdy zachowania nie są zgodne z postawami. Stan dysonansu wywołuje napięcie motywacyjne i związane z nim zabiegi, mające na celu zredukowanie lub złagodzenie napięcia. Fakt w rozumieniu potocznym jest to wydarzenie, które miało miejsce w określonym miejscu i czasie. W tym sensie faktem nie może być zdarzenie, które nie miało jeszcze miejsca, można jednak mówić o przewidywaniu przyszłych faktów - czyli zdarzeń które najprawdopodobniej się wydarzą. Zdarzenia te jednak stają się faktami dopiero wtedy, gdy się już wydarzą.

    Fakt w rozumieniu potocznym jest to wydarzenie, które miało miejsce w określonym miejscu i czasie. W tym sensie faktem nie może być zdarzenie, które nie miało jeszcze miejsca, można jednak mówić o przewidywaniu przyszłych faktów – czyli zdarzeń które najprawdopodobniej się wydarzą. Zdarzenia te jednak stają się faktami dopiero wtedy, gdy się już wydarzą. Izofonia, podobieństwo fonetyczne. Dotyczy słów różnych znaczeniowo, ale pod względem fonetycznym brzmiących jednakowo. W języku polskim jednakowo mogą brzmieć: "rz" i "ż", "rz" i "sz", "u" i "ó", "u" i "ł". Jako przykład wyrazów brzmiących identycznie można podać "morze" i "może". W języku polskim kontekst pozwala bezbłędnie wychwycić sens każdej wypowiedzi. Trudniejsze jest to w języku angielskim, np: "to", "too" i "two". Błąd izofonii popełniany jest przede wszystkim podczas pisania ze słuchu. Po roku 200, w języku greckim, błąd izofonii był popełniany w związku z itacyzmem (η, υ, ει, οι, ηι oraz υι zaczęto wymawiać identycznie, jako "i").

    Automatyzm - czynności wykonywane automatycznie, bez udziału świadomego myślenia lub refleksji. Określenie to jest używane przede wszystkim w odniesieniu do takiego niekontrolowanego zachowania, jakie występuje w padaczce psychomotorycznej. Choć nie jest to zalecane, czasami określa się tym terminem odruchy i czynności dobrze wyuczone lub nawykowe, czyli zautomatyzowane, np. prowadzenie samochodu przez wprawnego kierowcę, który nie musi zwracać specjalnej uwagi na to, w jaki sposób koordynuje ruchy ręki na kierownicy, drążku zmiany biegów oraz ruchy nóg wciskających pedały. Skanlacja (od ang. scanlation; z połączenia słów scanning i translation) to termin stosowany głównie przez fanów mangi (japoński komiks). Skanlacje polegają na skanowaniu oryginalnych stron mangi (najczęściej w języku japońskim) i zastąpieniu tekstów językiem odpowiednim dla kraju, w jakim dana skanlacja ma się ukazać. Popularne jest też zastępowanie wcześniejszych skanlacji, np. angielskich, innym językiem, np. polskim. Takie rozwiązanie może wiązać się jednak z pewnymi niedogodnościami, ponieważ przykładowe angielskie tłumaczenie nie musi być w stu procentach wierne japońskiemu oryginałowi (niektórych zwrotów, słów i określeń nie można przetłumaczyć dokładnie i dosłownie, w szczególności bardzo rozbudowanych japońskich onomatopei), a podczas pośredniego tłumaczenia z angielskiego na polski tłumacz może dokonywać kolejnych zmian, przez co tekst jeszcze bardziej odbiega od oryginału. Wiele grup skanlacyjnych w Polsce i w innych krajach nie tłumaczy japońskich onomatopei ze względu na brak wyrobionego słownictwa, skupiając się jedynie na czystym tekście w dymkach.

    Dodano: 21.01.2010. 11:36  


    Najnowsze