• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Telemedycyna w Euroregionie Pomerania

    25.01.2010. 08:18
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    35 szpitali polskich i niemieckich przystąpiło do transgranicznego projektu "Telemedycyna w Euroregionie Pomerania". 18 stycznia w Greifswaldzie w Niemczech uroczyście zainaugurowano program dofinansowany z funduszy Unii Europejskiej.

    Koszt całego zadania to blisko 14 mln euro, w tym ponad 7 mln euro przeznaczono dla Polski.

    "Do sieci telemedycyny przystąpiło 35 jednostek medycznych z Polski północno-zachodniej, Meklemburgii Pomorza Przedniego i Brandenburgii. W projekcie uczestniczy 21 szpitali niemieckich i 11 polskich oraz dwie szczecińskie uczelnie: Pomorska Akademia Medyczna i Zachodniopomorski Uniwerystet Technologiczny. PAM jest koordynatorem projektu po stronie polskiej" - poinformowała rzeczniczka Akademii Kinga Brandys.

    Program zakłada, że sieć telemedycyny połączy wszystkich jego uczestników. "Głównym celem jest utrzymanie wysokiego poziomu opieki medycznej w zakresie profilaktyki, diagnostyki i terapii, przede wszystkim chorób nowotworowych, ale także wypadków oraz schorzeń serca czy udarów mózgu" - tłumaczy Brandys.

    W ramach projektu zostanie zakupiony specjalistyczny sprzęt i odpowiednie oprogramowanie. Poprzez internet odbywać się będą konsultacje ekspertów, możliwe będzie wykorzystanie łączy do wybranych zabiegów chirurgicznych - dodaje rzeczniczka.

    Telemedycyna jest rozwijająca się formą leczenia. Jej kliniczne zastosowania są bardzo różnorodne. Przydają się bardzo m.in. wtedy, gdy istnieją bariery uniemożliwiające przekazanie informacji między pacjentem a pracownikiem ochrony zdrowia oraz gdy dostęp do informacji ma podstawowe znaczenie dla wyznaczenia właściwego postępowania. Szczególne miejsce zajmują w telemedycynie systemy wideotelekonferencyjne, służące do realizacji konsultacji na terenach odległych od ośrodków specjalistycznych.

    W takich systemach konsultant może komunikować się z chorym i lekarzem w sposób interaktywny. Instalacje telekonsultacyjne mogą łączyć dwa ośrodki (np. ośrodek akademicki i szpital rejonowy) lub stanowić sieć pozwalającą na konsultacje między różnymi ośrodkami specjalistycznymi a placówkami potrzebującymi porady. Telemedycyna jest także cennym narzędziem w edukacji i szkoleniu kadr medycznych.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Telemedycyna (medycyna na odległość) – jest to najnowsza forma świadczenia usług medycznych i opieki zdrowotnej łącząca w sobie elementy telekomunikacji, informatyki oraz medycyny. Dzięki wykorzystaniu nowych technologii pozwala ona przełamywać geograficzne bariery, pozwalając na wymianę specjalistycznych informacji przesyłając obrazy statyczne, jak i dynamiczne (przesyłanie najwyższej jakości zdjęć EKG, USG, MRI). Pozwala przeprowadzić diagnozę na odległość. Duże zastosowanie telemedycyna znajduje w środowisku chirurgicznym, które wykorzystuje ją do prowadzenia operacji "na odległość". Nowoczesna technologia, wykorzystująca szybkie procesory i algorytmy do cyfrowego przetwarzania i kompresji sygnałów, umożliwia przesyłanie obrazów o wysokiej rozdzielczości, a także interaktywną transmisję audiowizualną z wyjątkową dokładnością i w czasie rzeczywistym. Systemy wideokomunikacyjne (wideokodery) pracują na ogólnodostępnych cyfrowych liniach transmisyjnych ISDN, w ogólnoświatowej sieci Internet, a także na liniach satelitarnych. Telerehabilitacja – polega na umożliwieniu dostępu do zbioru usług rehabilitacyjnych osobom niepełnosprawnym „na odległość”, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych i Internetu Wchodzi w zakres telemedycyny. e-zdrowie- narzędzia lub rozwiązania obejmujące produkty, systemy i usługi wychodzące poza zakres prostych aplikacji internetowych. Wiążą się one z narzędziami dla organów i pracowników służby zdrowia oraz dostosowane do indywidualnych potrzeb systemy opieki zdrowotnej dla pacjentów i obywateli. Są to na przykład sieci informacji o zdrowiu, elektroniczne książeczki zdrowia, usługi świadczone w ramach opieki telemedycznej, osobiste przenośne systemy komunikacji, portale poświęcone zdrowiu oraz wiele innych narzędzi na bazie technologii informacyjno-komunikacyjnych, pomagających zapobiegać, diagnozować i leczyć choroby, monitorować stan zdrowia, prowadzić odpowiedni tryb życia.

    Teleoperacja, telechirurgia, zdalna chirugia - rodzaj operacji, przeprowadzanej przy pomocy robota chirurgicznego, sterowanego przez chirurga zdalnie. Dziedzina ta jest specjalistyczną formą telemedycyny. Łączy w sobie elementy chirurgii, telekomunikacji, informatyki oraz robotyki. W odróżnieniu od chirurgii zrobotyzowanej, telechirurgia pozwala na przeprowadzenie operacji, w której fizyczna odległość między pacjentem a lekarzem przestaje być istotna. Zadania chirurgiczne są wykonywane bezpośrednio przez robota medycznego, wyposażonego w odpowiednie narzędzia chirurgiczne. Robotem za pomocą konsoli sterowania zawierającej manipulatory kieruje lekarz, znajdujący się w innej lokalizacji. Ruchy manipulatorów przesyłane są za pomocą bezpiecznego połączenia telekomunikacyjnego do urządzenia na sali operacyjnej, które zamienia je na precyzyjne akcje narzędzi chirurgicznych. Chirurg przez cały czas trwania operacji otrzymuje sygnał audiowizualny wraz z pomiarami czujników w które wyposażony jest robot. Inżynieria biomedyczna (Biomedical Engineering, BME) wchodzi w skład nauk dotyczących bioinżynierii. Stanowi ona połączenie wiedzy zlokalizowane na pograniczu nauk technicznych, medycznych i biologicznych. Główne zagadnienia jakie obejmuje, to: bioinformatyka, informatyka medyczna, obrazowanie medyczne, telemedycyna, przetwarzanie obrazów, procesowanie sygnałów fizjologicznych, biomechanika, biomateriały, analiza systemowa, modelowanie 3D i optyka biomedyczna. Przykładami zastosowań tej wiedzy jest udoskonalanie produkcji i obsługi sprzętu medycznego, urządzeń diagnostycznych, oprzyrządowania obrazującego, wyposażenie laboratoryjne, lekarstwa oraz innego środki służące do terapii, które nieustannie wymagają rozwiązywania problemów.

    Teleradiologia (radiologia na odległość) wchodzi w skład telemedycyny – jest to najnowsza forma radiologii. Łączy w sobie elementy telekomunikacji, informatyki oraz medycyny, a w szczególności radiologii. Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie istnieje od ponad czterdziestu lat. Zaspokaja potrzeby zdrowotne dzieci i młodzieży do okresu noworodkowego do 18. roku życia w zakresie diagnostyki, leczenia szpitalnego, rehabilitacji leczniczej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Jeśli jest niezbędna kontynuacja leczenia Szpitalu, możliwa jest opieka nad pacjentami do wieku 25 lat. Część swojej oferty Szpital kieruje również do pacjentów dorosłych. Dotyczy to przede wszystkim badań diagnostycznych, ale także porad specjalistycznych i rehabilitacji leczniczej.

    Środki antydumpingowe Unii Europejskiej są obok środków antysubsydyjnych oraz środków ochronnych przed nadmiernym przywozem środkami ochronnymi stosowanymi przez Unię Europejską. Są one środkami stosowanymi najczęściej, bo aż ponad 80% przypadków zastosowania instrumentów ochrony rynku stanowią środki antydumpingowe. Środki antydumpingowe mogą być nałożone tylko po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania (trwającego maksymalnie piętnaście miesięcy) przez Komisję Europejską wszczynanego na wniosek poszkodowanego przemysłu UE lub też z urzędu. Celem postępowania jest wykazanie, że spełnione zostały łącznie cztery określone warunki: Matryca logiczna projektu - jest kompleksowym narzędziem stosowanym na etapie planowania działań projektowych, jak i późniejszego zarządzania realizacją projektu. W syntetyczny sposób przedstawia planowaną drogę realizacji i weryfikacji projektu. Formalnie została przejęta przez Komisję Europejską jako narzędzie ułatwiające projektowanie w 1992r. Niezależnie od rodzaju projektu dla którego matryca jest sporządzana zawiera ona zawsze elementy służące:

    Program SPES - (ang. Stimulation Plan for Economic Science) Program Stymulowania Nauk Ekonomicznych - program Unii Europejskiej z dziedziny ekonomicznej zainicjowany w 1989 roku. Jego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Dotyczy przede wszystkim stymulowanie mobilności kadry ekonomistów na obszarze UE i EFTA poprzez promocję współpracy w ramach projektów naukowo-badawczych oraz podnoszenia poziomu kształcenia. Do pozostałych zadań programu należy pomoc dla ekonomicznych środowisk uniwersyteckich (przede wszystkim Akademie Ekonomiczne i wyższe uczelnie kształcące z zakresu marketingu i zarządzania), zachęcanie młodych ekonomistów do dalszej pracy naukowo-badawczej (stypendia, fundusze na projekty) oraz wymiana informacji pomiędzy naukowcami państw należących do Unii Europejskiej oraz wspomaganie centrów badawczych.

    Hipertermia ogólnoustrojowa – zwana również hipertermią całego ciała (ang. Whole Body Hyperthermia - WBH) jako metoda wspomagająca leczenie onkologiczne oparta jest na naturalnych reakcjach żywego organizmu na wysoką temperaturę. Mechanizmy te, które naturalnie wykształciły się do walki z poważnymi schorzeniami, mogą być z powodzeniem wykorzystywane do leczenia oraz niesienia ulgi w terapii chorób przewlekłych i złośliwych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała oznacza temperaturę ciała, która jest wyższa od normalnej. Wysoka temperatura ciała jest często spowodowana chorobami, takimi jak gorączka lub udar cieplny. Jednak kontrolowane wywołanie hipertermii ogólnoustrojowej w warunkach medycznych, jest skutecznie stosowane jako terapia w leczeniu różnych schorzeń, przede wszystkim zmian nowotworowych.

    Zbigniew Zdrojewski (ur. 1953) – polski profesor doktor habilitowany nauk medycznych, konsultant województwa pomorskiego w dziedzinie chorób wewnętrznych, koordynatorem do spraw kształcenia podyplomowego w zakresie geriatrii, specjalista interny, nefrologii, transplantologii klinicznej i hipertensjologii. Od 1 września 2008 prorektor do spraw klinicznych i szkolenia podyplomowego Akademii Medycznej w Gdańsku/Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Od 1 października 2008 został kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Geriatrii i Toksykologii, a po zmianach statusu jednostki - Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Chorób Tkanki Łącznej i Geriatrii tejże uczelni. Jest także redaktorem działu "Hemodializa" w czasopiśmie specjalistycznym Forum Nefrologiczne oraz członkiem zarządu Towarzystwa Internistów Polskich. Jest autorem lub współautorem ponad 100 opublikowanych prac naukowych, w tym ponad 50 oryginalnych prac twórczych. Napisał również 30 rozdziałów w podręcznikach z zakresu nefrologii, chorób wewnętrznych i leczenia nerkozastępczego. Ponadto wygłosił lub przedstawił 140 prac na naukowych zjazdach zagranicznych i krajowych. Za swoją działalność naukową, szkoleniową i organizacyjną został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2003), Medalem Komisji Eudukacji Narodowej (2008), Medalem Pamiątkowym Akademii Medycznej w Gdańsku (2005) za aktywny udział i zaangażowanie w rozwój przeszczepienia nerek w Gdańskim Ośrodku Transplantacji. DOSES (ang. Development of Statistical Experts System – Doses) – Program Rozwoju Systemu Ekspertów Statystycznych – wspólnotowy program Unii Europejskiej, którego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Zainicjowany został rozporządzeniem Rady Unii Europejskiej w lipcu 1988 r. Głównym celem programu była pomoc w wymianie informacji statystycznych poszczególnych państw członkowskich. Program skupił się także na wdrażaniu nowych technologii i technik analiz statystycznych (takich samych na terenie całej UE) i jednocześnie ułatwianiu ich zastosowana. Miało się to przyczynić do pełnej koordynacji prac zespołów statystycznych. Istotnym elementem programu było również wspieranie tworzenia banku ekspertów w dziedzinie statystyki.

    PESEL2 to program rozwoju systemu dostępu obywateli (w szczególności przedsiębiorców) do informacji i usług publicznych on-line, projekt przeprowadzony przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w celu realizacji koncepcji społeczeństwa informacyjnego, obejmujący w szczególności usprawnienie obsługi obywatela i przedsiębiorcy przez stworzenie możliwości świadczenia usług przez administrację publiczną za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, takich jak internet lub telefonia mobilna, mający uprościć systemy informatyczne i procedury administracyjne oraz poprawić wiarygodność informacji. Program PESEL2 jest przedsięwzięciem w zakresie budowy nowoczesnej e-administracji dla potrzeb zarządzania państwem. Serwer faksowy – to oprogramowanie pracujące na komputerze wyposażonym w minimum jeden faks-modem (lub kartę faksową) podłączony do linii telefonicznej. Zadaniem serwera faksowego jest zamiana dokumentu otrzymanego od użytkownika na faks i wysłanie go do odbiorcy oraz odbieranie przychodzących faksów i przekazanie ich do użytkowników. Użytkownicy mogą komunikować się z serwerem faksowym poprzez LAN (sieć lokalną) lub Internet.

    Dolnośląskie Centrum Rehabilitacji (DCR) – szpital specjalistyczny w Kamiennej Górze, zajmujący się leczeniem schorzeń narządu ruchu. W szpitalu funkcjonują oddziały: chirurgii urazowo-ortopedycznej, anestezjologii, dwa rehabilitacyjne,rehabilitacji neurologicznej, reumatologiczny oraz opiekuńczo-leczniczy. Ich działalność wspomagają: blok operacyjny, komórki diagnostyki medycznej (pracownia diagnostyki laboratoryjnej, pracownia diagnostyki obrazkowej, pracownia USG). W ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej działają też poradnie: chirurgii urazowo-ortopedycznej, preluksacyjna, leczenia bólu oraz reumatologiczna. Komitet sterujący – jest organem wspierającym kierownictwo przedsiębiorstwa w jego działaniu. Dotyczy to głównie podejmowania strategicznych decyzji w zakresie przyszłej realizacji projektów inwestycyjnych podmiotu. Podejmuje on decyzje o tym, który z przedstawionych w danym momencie projektów ma być wcielony w życie, a który nie. Jest odpowiedzialny za długoterminowe zarządzanie projektem i jego monitoring. Oznacza to kontrolę realizacji projektu na poziomie strategicznym, weryfikacji zgodności projektu z przyjętymi wcześniej celami i utrzymaniem założonych ram: zakresu, kosztów i terminów czasowych. W przypadku jakichkolwiek zmian w projekcie, muszą one być najpierw przedstawione komitetowi, a potem przez niego zatwierdzone. Tylko wtedy można je uwzględnić w projekcie. Komitet sterujący ocenia i akceptuje, na zasadzie konsensusu, zaproponowane przez zespół projektowy działania dla realizacji projektu. Zajmuje się także ich koordynacją i spójnością z innymi realizowanymi projektami. Komitet sterujący powołuje grupy robocze i wybiera ekspertów, z którymi przedsiębiorstwo będzie współpracować przy projekcie. Przed komitetem odpowiada kierownik projektu (bądź dyrektor – w zależności od wielkości i działalności jednostki gospodarczej).

    Dodano: 25.01.2010. 08:18  


    Najnowsze