• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unijni naukowcy tworzą wirtualne laboratorium do leczenia HIV

    24.06.2010. 19:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Unijni naukowcy opracowali wirtualne laboratorium, aby pomóc lekarzom na całym świecie dopasować leki do potrzeb pacjentów i opracować skuteczniejsze metody leczenia HIV - wirusa wywołującego AIDS oraz inne choroby zakaźne. Źródłem unijnego wsparcia dla badań był projekt VIROLAB (Wirtualne laboratorium wspomagające proces decyzyjny w leczeniu chorób wirusowych), który otrzymał 3,3 mln EUR z tematu "Technologie społeczeństwa informacyjnego" (IST) Szóstego Programu Ramowego (6PR).

    VIROLAB, którego udostępnienie w Internecie zaplanowano przed końcem 2010 r., wykorzystuje najnowsze osiągnięcia w uczeniu maszynowym, wybieraniu danych, informatyce sieciowej, modelowaniu i symulacji, aby przekuć treść milionów artykułów ukazujących się w czasopismach naukowych, baz danych i historii choroby pacjentów na wiedzę, którą można skutecznie wykorzystać do leczenia choroby.

    Siedem szpitali już korzysta z wirtualnego laboratorium, aby zapewnić zindywidualizowane leczenie pacjentom zarażonym wirusem HIV i rozwiązanie to budzi powszechne zainteresowanie jako bardzo skuteczne narzędzie wspomagające proces decyzyjny lekarza.

    "VIROLAB wyszukuje nowe ścieżki leczenia poprzez łączenie różnego rodzaju danych, począwszy od informacji genetycznych i interakcji molekularnych w organizmie mierzonych w nanosekundach, a skończywszy na socjologicznych interakcjach na poziomie epidemiologicznym, obejmując całe lata postępu choroby" - wyjaśnia Peter Sloot, naukowiec-informatyk z Uniwersytetu Amsterdamskiego w Holandii, koordynator projektu VIROLAB.

    Wirus HIV, podobnie jak inne wirusy, stwarza ogromne problemy ze względu na częste mutacje i umiejętność szybkiego osiągnięcia odporności na leki. Dlatego lekarze muszą wiedzieć, które leki mogą być skuteczne w spowolnieniu postępu choroby, uwzględniając szczep wirusa, historię choroby pacjenta, informacje genetyczne, a nawet czynniki socjologiczne.

    "To jak zamek i klucz" - mówi profesor Sloot. "Leki to klucze wykonane tak, aby pasowały do pewnych zamków, które są częścią wirusów. Jeżeli zmieniają się zamki, to klucze przestają pasować, a każdy zamek wygląda inaczej u każdego pacjenta. Dlatego potrzebna jest nam medycyna zindywidualizowana."

    System stale przeszukuje połączone z siecią bazy danych wirusologicznych, immunologicznych, klinicznych, genetycznych i doświadczalnych oraz czerpie informacje z artykułów ukazujących się w czasopismach naukowych, jak również z innych źródeł. Następnie dane są przetwarzane, aby nadać im odczytywane maszynowo znaczenie semantyczne i analizowane w celu opracowania modeli prawdopodobnych skutków, jakie wywołają różne leki u danego pacjenta.

    Każdy lek jest następnie klasyfikowany wedle przewidywanej skuteczności w świetle historii choroby pacjenta, a informacje są podawane za pośrednictwem prostego w użyciu interfejsu internetowego.

    System odnotowuje wszystkie kroki podejmowane przez siebie i lekarza, aby znaleźć odpowiedni lek dla pacjenta i umożliwia porównanie z przypadkami innych pacjentów, którzy mogą mieszkać kilka ulic albo kilka tysięcy kilometrów dalej. Co więcej może wygenerować modele symulujące prawdopodobny proces rozprzestrzeniania się i postępu różnych mutacji wirusów na podstawie nie tylko danych medycznych, ale również informacji socjologicznej.

    "Powiedzmy, że rząd może przeznaczyć 500 mln EUR na badania naukowe nad wirusem HIV i chce wiedzieć, czy powinny się one skupiać na finansowaniu opracowania nowych leków czy na działaniach prewencyjnych, my możemy powiedzieć, co będzie skuteczniejsze" - podkreśla profesor Sloot.

    Jak mówi, skoncentrowanie się projektu na wirusie HIV wynika ze skali i wagi epidemii AIDS oraz bogactwa informacji na temat tej choroby. Odporność wirusa HIV na leki jest jednym z niewielu obszarów medycyny, w którym informacje genetyczne są szeroko wykorzystywane od wielu, wielu lat.

    Profesor Sloot i inni partnerzy VIROLAB sprawdzają obecnie, w jaki sposób program mógłby zostać wykorzystany do tworzenia zindywidualizowanych rankingów leków, doskonaląc leczenie osób cierpiących na inne choroby. Badania te są prowadzone w ramach finansowanego ze środków unijnych projektu DYNANETS (Obliczanie cech rzeczywistych zjawisk w dynamicznie zmieniających się, złożonych sieciach), który bada dynamikę leków u osób zarażonych wirusem grypy H1N1 oraz koinfekcjami, obok odpornego na leki wirusa HIV. Dofinansowanie projektu DYNANETS wynosi 2,41 mln EUR.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Leki przeciwjaskrowe to leki stosowane w leczeniu jaskry. Celem ich działania jest obniżenie ciśnienia śródgałkowego czyli przeciwdziałanie głównej przyczynie powstawania choroby. Ciśnienie to jest powodowane przez nadmierne wydzielanie, lub niewystarczający odpływ cieczy wodnistej oka. Leki te spowalniają i hamują postępowanie choroby, jednak nie mogą cofnąć zniszczenia komórek siatkówki i nerwu wzrokowego, jeśli takie zniszczenia już nastąpiły. Gemtuzumab ozogamicyny — lek cytostatyczny, obecnie wycofany z rynku, stosowany dawniej w leczeniu ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z dodatnimi wynikami badań w kierunku receptorów CD33, u których wystąpił nawrót choroby po wcześniejszym kursie leczenia oraz którzy nie kwalifikowali się do innych typów intensywnej chemioterapii. W dniu 18 października 2000 został oznaczony jako sierocy produkt leczniczy do leczenia ostrej białaczki szpikowej. Badanie przesiewowe (skriningowe, skrining, z ang. screening) – w medycynie rodzaj strategicznego badania, które przeprowadza się wśród osób nie posiadających objawów choroby, w celu jej wykrycia i wczesnego leczenia, dla zapobieżenia poważnym następstwom choroby w przyszłości.

    Leki modyfikujące przebieg choroby (ang. Disease-modifying antirheumatic drugs, DMARD lub DMD, syn. leki podstawowe) – wspólna nazwa dla grupy różnorodnych terapeutyków, których wspólną cechą jest możliwość zapobiegania zmianom destrukcyjnym w przebiegu chorób o podłożu reumatycznym. Leflunomid (łac. Leflunomidum, ang. Leflunomide) – prolek, lek immunosupresyjny, wykazujący właściwości antyproliferacyjne względem limfocytów T i przeciwzapalne, stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych, w celu spowolnienia postępu choroby; należy do grupy wolno działających leków przeciwreumatycznych, modyfikujących przebieg choroby (ang. DMARD – disease modifying antirheumatic drugs).

    Leflunomid (łac. Leflunomidum, ang. Leflunomide) – prolek, lek immunosupresyjny, wykazujący właściwości antyproliferacyjne względem limfocytów T i przeciwzapalne, stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych, w celu spowolnienia postępu choroby; należy do grupy wolno działających leków przeciwreumatycznych, modyfikujących przebieg choroby (ang. DMARD – disease modifying antirheumatic drugs). Toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (ang. toxic epidermal necrolysis) – zagrażająca życiu choroba skóry i błon śluzowych, często rozwijająca się po ekspozycji na niektóre leki. Toksyczna nekroliza naskórka objawia się rumieniem wielopostaciowym, złuszczającymi się pęcherzami i martwicą, prowadzącymi do spełzania dużych powierzchni naskórka. Wśród leków indukujących wystąpienie choroby najczęściej wymienia się trzy grupy: antybiotyki, leki przeciwpadaczkowe oraz niesterydowe leki przeciwzapalne. Początek choroby jest nagły. Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj po upływie 1–22 tygodni od zakażenia lub do 6 tygodni od rozpoczęcia przyjmowania leku. Choroba ma charakter nawrotowy i trwa do kilku tygodni. Śmiertelność w zespole Lyella wynosi 30%-40%.

    Leki przeciwwymiotne – leki skuteczne przeciw wymiotom i nudnościom. Leki przeciwwymiotne stosuje się najczęściej w leczeniu choroby lokomocyjnej oraz działania niepożądanego opioidowych środków znieczulających, znieczulenia ogólnego oraz chemioterapii w chorobach nowotworowych. Leki przeciwwirusowe – grupa leków stosowanych w chorobach wywoływanych przez wirusy. Są to substancje mające zdolność przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się infekcji wirusowej. Leki przeciwwirusowe mogą wpływać na następujące procesy:

    Dodano: 24.06.2010. 19:12  


    Najnowsze