• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W II połowie roku otwarcie nowego budynku centrum chorób serca w Zabrzu

    08.01.2010. 00:48
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    We wrześniu, a najpóźniej w październiku tego roku, pierwsi chorzy zostaną przyjęci w nowym budynku Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu (ŚCCS). Obecnie wykańczany i wyposażany obiekt o powierzchni ok. 12 tys. m kw. umożliwi zwiększenie liczby pacjentów zabrzańskiego ośrodka o blisko połowę.

    Według dyrektora ds. medycznych ŚCCS prof. Mariusza Gąsiora, uruchomienie nowego budynku nie będzie oznaczało przeniesienia całej działalności Centrum z dotychczasowego, ciasnego obiektu A - zaadaptowanej przed 40 laty przychodni zdrowia - lecz jej uzupełnienie i częściowe rozwinięcie.

    Siedzibę w budynku B, położonym kilkadziesiąt metrów obok pierwszego obiektu ŚCCS, znajdzie m.in. wieloprofilowy ośrodek intensywnej opieki sercowo-naczyniowej. Idea utworzenia ośrodka zakłada objęcie chorego z każdą postacią miażdżycy kompleksową opieką - przez połączone siły kardiochirurga, kardiologa inwazyjnego, chirurga naczyniowego i angiologa.

    W ramach tej koncepcji w nowym obiekcie utworzone zostaną: oddział kardiologiczno-angiologiczny zajmujący się diagnostyką i terapią schorzeń sercowych i naczyniowych, oddział kardiochirurgii, transplantologii serca i płuc oraz mechanicznego wspomagania krążenia, a także oddział intensywnej opieki kardiologicznej i ciężkiej niewydolności krążeniowo-oddechowej.

    Na potrzeby leczenia inwazyjnego powstanie blok operacyjny z dwiema salami, w tym jedną hybrydową z angiografem, gdzie wspólnie operować pacjenta będą mogli lekarze różnych specjalności. Prócz tego działać będą trzy sale zabiegowe w ramach pracowni inwazyjnego leczenia schorzeń naczyń i zaburzeń rytmu: wieńcowa, naczyniowa i elektrofizjologiczna.

    W budynku B znajdzie się również m.in. zespół przychodni ŚCCS, w których odbywają się konsultacje kardiologiczne i kardiochirurgiczne pacjentów ze Śląska i całej Polski. Dotąd przychodnie mieszczą się w zaadaptowanych barakach, postawionych wiele lat temu dla robotników budujących szpital.

    W pomieszczeniach nowego obiektu - obok oddziałów projektowanych łącznie na 76 łóżek i przychodni z 15 gabinetami - działać będą też: zespół specjalistycznych laboratoriów, część ekonomiczno-administracyjna oraz ośrodek naukowo-dydaktyczny centrum szkoleniowego medycyny ratunkowej umożliwiający jednoczesne prowadzenie zajęć ze 120 ratownikami.

    Zabrzańscy specjaliści zakładają, że w utworzonym w nowym budynku oddziale chorób serca i naczyń będzie można leczyć ok. 3 tys. chorych rocznie, w oddziale kardiochirurgii i transplantologii ok. 1,5 tys. osób. Obecny budynek umożliwia leczenie ok. 11 tys. chorych rocznie, nowy obiekt zwiększy więc możliwości ośrodka o blisko połowę.

    Rozbudowany zespół poradni przyjmie ok. 60 tys. pacjentów rocznie, wobec obecnych ok. 50 tys. Zwiększenie możliwości leczenia chorych w ŚCCS nie pociągnie jednak na razie za sobą przyjęć nowego personelu lekarskiego, planowane są tylko przyjęcia personelu średniego i technicznego.

    Przy projektowaniu obiektu B oraz planowaniu jego wyposażenia architekci i specjaliści ŚCCS uwzględniali sprawdzone rozwiązania obiektów m.in. w Lipsku, Dreźnie, Maastricht czy też podwarszawskiego Anina. Wiadomo już, że w holu budynku, obok dewizy ŚCCS: "Jesteśmy, aby ratować , nowocześnie leczyć, dawać nadziej" stanie popiersie współzałożyciela ośrodka prof. Zbigniewa Religi.

    Koszt nowego budynku to 103-108 mln zł. Dotacja ministerstwa zdrowia - możliwa dzięki realizowanemu w Zabrzu programowi przeszczepu płuc - pokryje ok. 30 proc. tych pieniędzy. Urząd marszałkowski dodał kolejne 8 proc., środki unijne pokryją ok. 30 proc. inwestycji zawierając m.in. dwa granty po 10 mln zł na sfinansowanie aparatury medycznej.

    Inne środki pochodzą z grantu naukowego na rozwój komórek macierzystych, grantu rozwojowego ministerstwa nauki na leczenie hybrydowe. Środki własne ŚCCS to 27 proc. całości inwestycji. Po uruchomieniu budynku B, kierownictwo tego ośrodka chce rozpocząć planowanie kolejnej inwestycji - budynku C.

    ŚCCS to jeden z najważniejszych ośrodków tego typu w kraju. Od początku ub. roku do 22 grudnia przeprowadzono tam transplantacje u 47 chorych (9 płuc, 38 serca), 1.713 operacji serca w krążeniu pozaustrojowym, 3.848 zabiegów koronarografii (cewnikowań serca i naczyń krwionośnych), 2.257 angioplastyk (udrażnianie zwężonej lub zamkniętej tętnicy wieńcowej) i założono 2.894 stentów.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kompleks budynków Biprostal – zespół budynków usytuowany w Krakowie u zbiegu ul. Królewskiej i Al. Kijowskiej (dzielnica Krowodrza) należący do firmy inżynieryjno-konsultingowej Biprostal SA oraz "Koksoprojekt Sp. z o.o.". Zespół składa się z czterech obiektów: wysokiego budynku biurowego (14 pięter), niskiego budynku biurowego (6 pięter), budynku wielofunkcyjnego (2 piętra) oraz parterowego budynku mieszczącego garaże. Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%. Kardiochirurgia – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym serca i naczyń krwionośnych. Jest podspecjalnością chirurgii. Obecnie wyodrębnia się kardiochirurgię dziecięcą, zajmującą się leczeniem wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego w życiu płodowym i w okresie dziecięcym oraz kardiochirurgię dorosłych, skierowaną na leczenie wad wrodzonych i nabytych układu sercowo-naczyniowego i choroby wieńcowej w okresie dorosłości (łączy się z nią transplantologia zajmująca się m.in. przeszczepianiem serca, jednocześnie serca i płuca lub obu płuc). Zyskała w Polsce status specjalności podstawowej od 2000.

    Pankuronium (ATC: M 03 AC 01) – organiczny związek chemiczny, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, znany pod nazwą handlową Pavulon. Jako lek podawany jest w formie roztworu soli pankuronium – bromku pancuronium (C35H60Br2N2O4). Należy do grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających. Stosowany jest wyłącznie w lecznictwie zamkniętym przez lekarzy anestezjologów w czasie operacji oraz do prowadzenia leczenia oddechem kontrolowanym z respiratora w szpitalnych oddziałach intensywnej opieki medycznej oraz oddziałach intensywnej terapii. Pankuronium podaje się we wstrzyknięciach dożylnych przez venflon lub przez wkłucie centralne bezpośrednio do przedsionka serca. Mikrowoltowa zmienność załamka T, inaczej naprzemienność załamka T (ang. T-wave alternans, w skrócie TWA) – nieinwazyjne badanie diagnostyczne serca, wykorzystywane w wykrywaniu chorych zagrożonych nagłym zgonem sercowym. Często wykonuje się u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i innych z poważnym uszkodzeniem mięśnia sercowego zagrożonych wystąpieniem groźnych zaburzeń rytmu serca. U chorych u których potwierdzono zagrożenie nagłym zgonem stosuje się implantację automatycznego kardiowertera-defibrylatora (ICD), który wygasza powstające niebezpieczne zaburzenia rytmu serca.

    Skrzydło budynku - boczna część budynku, wyraźnie z niego wydzielona, często niższa, cofnięta lub ustawiona pod kątem w stosunku do części głównej budynku. Urządzenie wspomagające czynność komór serca (ang. ventricular assist device, VAD) – automatyczna pompa wspomagająca pracę komory serca. Stosowana jako środek doraźny u chorych z niewydolnością serca, oczekujących na przeszczepienie lub u osób, u których przeszczepienie jest niemożliwe. VAD nie zastępuje komory serca, lecz wspomaga jego pracę. Urządzenie może być montowane wewnątrz lub na zewnątrz ciała pacjenta. Może wspomagać prawą bądź lewą komorę serca. Napędzane elektrycznie (z baterii zewnętrznej) lub pneumatycznie.

    System Zarządzania Bezpieczeństwem w obiekcie (ang. Security Management System) SMS - globalny system integrujący systemy bezpieczeństwa budynku lub całego obiektu. System pozwala na zarządzanie wszystkimi systemami bezpieczeństwa budynku. Jest jednym z podstawowych systemów zarządzania systemami automatycznego sterowania w budynku. Wraz z systemem BMS wchodzi w skład globalnego systemu zarządzania i sterowania budynku BMCS. Terapia resynchronizująca (ang. Cardiac Resynchronization Therapy, CRT) - metoda leczenia zaawansowanej niewydolności serca, polegająca na wprowadzeniu do serca elektrod w celu prowadzenia kardiostymulacji obu komór serca. W wybranych przypadkach możliwe jest też prowadzenie kardiostymulacji wyłącznie lewej komory serca.

    Wszczepialny kardiowerter-defibrylator serca (ang. ICD, implantable cardioverter defibrillator) – wszczepialne urządzenie medyczne, mające za zadanie przerwać potencjalnie groźną dla życia arytmię i przywrócić rytm zatokowy serca. Wszczepienia urządzenia dokonuje się u chorych, u których pomimo leczenia farmakologicznego istnieje duże ryzyko wystąpienia groźnych dla życia (tak zwanych złośliwych) zaburzeń rytmu serca, mogących doprowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i śmierci sercowej.

    Dom Sejmikowy - obecnie siedziba Starostwa Powiatowego w Skierniewicach. Budynek położony jest w centrum miasta przy ul. Konstytucji 3-go Maja. O budowie budynku podjęto w 1921 roku na wniosek Wydziału Powiatowego w Skierniewicach. Uchwała została zatwierdzona w dniu 27 kwietnia 1921 roku przez Sejmik Skierniewicki. Budowa finansowana była ze środków Sejmiku Powiatowego. Koszt w tamtym okresie wynosił około sześciuset tysięcy złotych. Kubatura budynku wynosi 15814 metrów sześciennych. Architektem budynku był Konrad Kłos. Plac pod budowę przekazało miasto z zastrzeżeniem o trzech pokojach dla straży ogniowej. Obecnie w budynku mieści się 70 pokoi, dwie duże sale oraz ponad czterdzieści innych pomieszczeń. W otwarciu Sejmiku brał udział Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Ignacy Mościcki oraz przedstawiciele władz centralnych. W latach 1975 - 1990 w budynku mieściła się siedziba Wojewódzkiego Komitetu PZPR.

    Dodano: 08.01.2010. 00:48  


    Najnowsze