• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W październiku powraca Wszechnica Żywieniowa w SGGW

    29.09.2010. 00:07
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    O związku między otyłością a chorobami nerek, o produktach kiszonych, o związku chorób oczu z żywieniem i o wegetarianizmie będzie mowa w czasie wykładów Wszechnicy Żywieniowej. Ogólnodostępne wykłady o żywieniu będą się odbywać w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie co miesiąc. Pierwsze spotkanie zaplanowano na 20 października.

    Wszechnica działa od 1994 roku. Prelekcje są organizowane przez Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW. 20 października dr Lucyna Kozłowska zaprezentuje wykład pt. "Otyłość i choroby nerek - groźny problem XXI wieku."

    Kolejne spotkanie odbędzie się 17 listopada. Uczestnicy będą mogli wówczas poznać szczegóły na temat wartości produktów kiszonych. Problem przedstawi dr hab. Małgorzata Drywień. 15 grudnia odbędzie się wykład "Żywienie a choroby oczu" dr hab. Jadwigi Hamułki, a 19 stycznia - debata na temat korzyści i zagrożeń wegetarianizmu. Będą w niej uczestniczyć wegetarianie, lekarze, żywieniowcy i dietetycy.

    Spotkania odbywają się w trzecią środę miesiąca, o godz. 17.15. na Wydziale Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW.

    Jak można przeczytać na stronie Wszechnicy, jej zadaniem jest upowszechnianie wiedzy o prawidłowym żywieniu człowieka. Prelekcje odbywają się 9 razy w roku. Przeznaczone są dla społeczeństwa Warszawy i okolic. Tematyka wykładów jest zróżnicowana, dostosowana do zainteresowań słuchaczy i uwzględniająca aktualne problemy żywieniowe naszego społeczeństwa oraz najnowsze osiągnięcia nauki.

    Spotkania dają też możliwość udziału w dyskusji oraz indywidualnych konsultacji z wykładowcami. Prelekcje wygłaszają specjaliści w danej dziedzinie - pracownicy Wydziału lub zaproszeni przedstawiciele innych ośrodków naukowych.

    Więcej szczegółów oraz prezentacje z poprzednich lat na stronie: http://wszechnica_zywieniowa.sggw.pl/

    PAP - Nauka w Polsce

    lt/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie – wydział Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie powstały w 1977 roku. Jerzy Marian Kita (ur. 19 kwietnia 1931 w Rączkach) – polski lekarz weterynarii, emerytowany profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalista chorób zakaźnych zwierząt, wykładowca Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie oraz Wydziału Medycyny Weterynaryjnej UP we Wrocławiu, były dziekan warszawskiego wydziału oraz oraz kierownik Zakładu Chorób Zakaźnych na tymże wydziale, były członek zarządu i prezes Zarządu Głownego(1998-2000)Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, kierownik podyplomowych studiów specjalizacyjnych Epizootiologia i Administracja Weterynaryjna na wrocławskim wydziale. Maria Wiechetek (ur. 21 października 1946, zm. 3 lutego 2012) - inżynier zootechniki, profesor nauk weterynaryjnych, absolwentka Wydziału Zootechnicznego SGGW (dzisiejszy Wydział Nauk o Zwierzętach) w 1970 r, wieloletni kierownik Katedry Farmakologii i Toksykologii na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW, późniejszego Zakładu Farmakologii i Toksykologii na tymże wydziale, wychowawca wielu pokoleń lekarzy weterynarii, opiekun kół naukowych. Za swoje osiągnięcia naukowe otrzymywała nagrody ministerskie i rektorskie, uhonorowana Odznaką Honorową Za Zasługi dla SGGW.

    Tadeusz Frymus (ur. 21 listopada 1950 r.) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalista chorób zakaźnych zwierząt, wykładowca Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie, kierownik Zakładu Chorób Zakaźnych Małych Zwierząt na tymże wydziale, członek The European Advisory Board on Cat Diseases. Studia na Wydziale Weterynaryjnym SGGW-AR ukończył w 1974 r., od razu po uzyskaniu dyplomu rozpoczął pracę w Zakładzie Chorób Zakaźnych. W 1980 r. uzyskał stopień doktora nauk weterynaryjnych, w 1997 r. tytuł profesora nauk weterynaryjnych. Tematy jego prac naukowo-badawczych oscylują wokół takich chorób zakaźnych, jak białaczka kotów, zespół nabytego niedoboru immunologicznego kotów, zakaźne zapalenie otrzewnej kotów, nosówka. Od 1995 r. jest kierownikiem podyplomowych studiów specjalizacyjnych Choroby psów i kotów organizowany na tutejszym wydziale. Tomasz Motyl (ur. w 1948 r.) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalność fizjologia zwierząt, prodziekan ds. nauki Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie, kierownik Katedry Nauk Fizjologicznych na tymże wydziale. W swej pracy badawczej specjalizuje się w fizjologii zwierząt, zwłaszcza w cytofizjologii. Autorutorem ponad 200 prac naukowych, opublikowanych w renomowanych czasopismach o zasięgu międzynarodowym. Wypromował 14 doktorów nauk weterynaryjnych. Jest kierownikiem Stacjonarnego Studium Doktoranckiego. Jest członkiem Senatu SGGW, Senackiej Komisji Nauki, Rady Wydziału Medycyny Weterynaryjnej, Rady Naukowej Instytutu Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN oraz Komitetu Nauk Weterynaryjnych PAN. Na niwie łowieckiej pełni funkcję prezesa koła łowieckiego „Puszczyk” w Warszawie, przewodniczącego Komisji Hodowlanej Warszawskiej Okręgowej Rady Łowieckiej oraz jest członkiem Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ. Za swoja wielostronną działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym i Srebrnym Medalem Zasługi Łowieckiej, Odznaką Honorową „Za zasługi dla SGGW” oraz nagrodzony licznymi nagrodami krajowymi i zagranicznymi.

    Włodzimierz Kluciński (ur. 12 października 1947 w Żyrardowie) – polski lekarz weterynarii, były rektor SGGW oraz dziekan Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW. Obecnie profesor nauk weterynaryjnych, kierownik Zakładu Weterynaryjnej Diagnostyki Laboratoryjnej i Klinicznej Katedry Patologii i Diagnostyki Laboratoryjnej Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie, przewodniczący Komitetu Nauk Weterynaryjnych PAN, przewodniczący Komisji do Spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii, kierownik specjalizacji lekarsko-weterynaryjnej Weterynaryjna diagnostyka laboratoryjna. Wydział Technologii Drewna Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie - jeden z wydziałów Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego powstały 1 września 1951 roku w wyniku usamodzielnienia Oddziału Technologii Drewna prowadzonego przy Wydziale Leśnym SGGW od 1946 roku. Jest to najstarszy w Europie (poza ZSRR) wydział akademicki zajmujący się zagadnieniami drzewnictwa.

    Wydział Inżynierii Produkcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie: Wydział Inżynierii Produkcji powstał na bazie Wydziału Techniki Rolniczej i Leśnej, kiedy to w wyniku reorganizacji, dnia 1.01.2000 roku decyzją Rektora SGGW została zmieniona nazwa i utworzone zostały nowe Katedry. Wydział ma pełne prawa akademickie do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk rolniczych w dyscyplinie inżynieria rolnicza Wykład – metoda nauczania polegająca na ustnym przekazaniu wiedzy do słuchaczy, którzy przekazywaną im wiedzę otrzymują w milczeniu (w założeniu), zadając ewentualne pytania po zakończeniu wykładu (niekiedy dopuszcza się możliwość zadawania pytań w trakcie trwania wykładu). Jest to prawdopodobnie najczęstsza metoda nauczania stosowana względem osób dorosłych, w której osoba przekazująca wiedzę nie dyktuje tego, co słuchacz ma zapisać w zeszycie, a raczej prowadzi jak gdyby monolog, rozbudowaną wypowiedź na dany temat. Jeżeli istnieje ku temu potrzeba, słuchacze wykładu samodzielnie sporządzają notatki w trakcie wykładu, choćby notując kwestie niejasne aby zadać po wykładzie pytanie.

    Prelekcje paryskie – cykl wykładów Adama Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej w Collège de France w Paryżu w latach 1840-1844 (cztery roczne kursy). Wykłady zostały spisane przez słuchaczy i wydane jeszcze za życia Mickiewicza. Przetłumaczono je na wiele języków. Mickiewicz redagował pierwsze wydania i opatrywał je przedmowami.

    Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska – wydział Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Zaczątkiem Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska było utworzenie w roku akademickim 1946/1947, z inicjatywy prof. Stanisława Turczynowicza Sekcji Melioracji, przy Wydziale Rolnym SGGW. Sekcja ta w roku 1948/1949 została przekształcona w Oddział Melioracji Wodnych, a następnie w roku 1950/1951 najpierw w Wydział Melioracji Rolnych, a w roku 1954/1955 w Wydział Melioracji Wodnych. Pod tą nazwą wydział działał do roku akademickiego 1989/1990, kiedy przekształcił się w Wydział Melioracji i Inżynierii Środowiska, a w 2000 r. zmienił nazwę na Wydział Inżynierii i Kształtowania Środowiska. Przez wiele lat wydział borykał się z ogromnymi trudnościami lokalowymi. Wykłady i ćwiczenia dla studentów odbywały się w pomieszczeniach zlokalizowanych w różnych punktach Warszawy. Dopiero w 1971 r. wydział przeniósł się do nowo wzniesionego budynku przy ul. Nowoursynowskiej 159. Zarówno Kierunek Budownictwo (w 2004 roku) jak i Inżynieria Środowiska (w 2007 roku) przeszły akredytację i uzyskały pozytywną ocenę Państwowej Komisji Akredytacyjnej. W 2010 roku infrastruktura Wydziału wzbogacona została o nowy budynek Centrum Wodnego – zespół laboratoriów wyposażonych w nowoczesny sprzęt badawczy. Do 31 grudnia 2010 działał pod nazwą Wydział Inżynierii i Kształtowania Środowiska. Wydział ma prawo do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego w dziedzinie nauk rolniczych, oraz doktoryzowania w zakresie nauk technicznych co pozwala na kształcenie m. in. własnej kadry dydaktycznej i naukowej.

    Wydział Techniki Rolniczej i Leśnej powstał 1 października 1977 roku. Decyzją Rektora SGGW, dnia 1.01.2000 roku została zmieniona nazwa i utworzono nowe Katedry. Powstał Wydział Inżynierii Produkcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Trening interpersonalny: Jako początek treningu interpersonalnego wskazuje się warsztaty dla kadry kierowniczej, organizowane w roku 1946 w Connecticut. Prowadzono tam wykłady, seminaria oraz spotkania w kilkunastoosobowych grupach, na których omawiano problemy, jakie uczestnicy warsztatów napotykali w pracy. Spotkania prowadzili współpracownicy Kurta Lewina.

    Konrad Malicki (ur. 25 kwietnia 1929 r., zm. 1 kwietnia 2011 r.) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalista mikrobiologii weterynaryjnej i wirusologii, wykładowca Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie, twórca i wieloletni kierownik Zakładu Wirusologii na tymże wydziale. Redaktor prac naukowych. Prywatnie mąż profesor Elżbiety Malickiej. Pochowany 8 kwietnia 2011 r. na cmentarzu na Służewie przy ul. Renety.

    Dodano: 29.09.2010. 00:07  


    Najnowsze