• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W ramach badania finansowanego przez UE zbadano potencjał regeneracyjny nerek

    13.04.2010. 10:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    W artykule opublikowanym w czasopiśmie The Lancet w ramach serii artykułów poświęconej medycynie nerek podważono możliwość regeneracji nerek u ludzi w sposób zachodzący u ryb i innych prymitywnych kręgowców. Prace zostały przeprowadzone w ramach trwającego projektu badawczego sfinansowanego ze środków UE, poświęconego możliwościom regeneracji nerek. Prowadzone były przez zespół badawczy Instytutu Mario Negri ds. Badań Farmakologicznych, mieszczącego się we włoskiej miejscowości Bergamo.

    Badanie stanowi część trwającego 3 lata projektu STAR-T REK ("Wypracowanie i porównanie różnych modeli wykorzystujących komórki macierzyste w odbudowaniu nerek"), w którym wzięło udział 10 partnerów. Projekt został sfinansowany kwotą 3 milionów euro w ramach obszaru Zdrowie Siódmego Programu Ramowego UE (7PR). Celem projektu było zbadanie sposobów regeneracji nerek. Taka terapia staje się koniecznością w obliczu zwiększającej się liczby przypadków końcowego stadium niewydolności nerek.

    Regeneracja narządów występuje zarówno w królestwie roślin, jak i zwierząt. U ryb możliwa jest regeneracja nerki, natomiast u aksolotla, gatunku salamandry żyjącego w Meksyku, możliwa jest regeneracja całej utraconej kończyny poprzez konwersję dorosłej tkanki położonej w pobliżu utraconej kończyny w komórki prekursorowe, z których tworzy się nowa kończyna.

    Jednak nerki człowieka cechują się ograniczonymi możliwościami regeneracyjnymi. W ramach projektu STAR-T REK skoncentrowano się na zbadaniu potencjalnych terapii mających na celu zainicjowanie regeneracji nerek, między innymi za pomocą komórek macierzystych pobranych ze szpiku kostnego, dorosłych komórek macierzystych nerek oraz płodowych komórek macierzystych nerek.

    "Lepsze poznanie mechanizmów odbudowy nerek umożliwiło badaczom określenie wpływu wstrzyknięcia dodatkowych komórek do poważnie uszkodzonej nerki na odbudowanie i regenerację uszkodzonej tkanki, a tym samym na przyspieszenie i wsparcie naturalnego procesu leczenia", napisali w czasopiśmie autorzy badania. "Dorosłe komórki macierzyste pobrane ze szpiku kostnego lub nerek mogą brać udział w procesie naprawy komórkowej oraz tworzeniu się nowej tkanki w przypadku poważnego uszkodzenia nerek".

    Jednak badanie podaje w wątpliwość możliwość odbudowy nerek w przypadku przewlekłego uszkodzenia nerek powodowanego przez różne czynniki. Rozważono zalety różnych terapii lekowych dysfunkcji nerek, w tym wagę zastosowania inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) oraz blokerów receptorów angiotensyny II typu I (ARB) w profilaktyce uszkodzeń nerek.

    Dzięki prowadzonemu równolegle badaniu dowiedziono, że ośmioletnia terapia przy użyciu inhibitorów ACE przyczyniła się do ustabilizowania funkcjonowania nerek u sześciu pacjentów chorych na cukrzycę typu 1. W przypadku braku tej terapii w ciągu sześciu miesięcy wystąpiłoby u tych pacjentów ostatnie stadium choroby nerek. To dowód na przydatność terapii inhibitorami ACE w odbudowie i regeneracji nerek.

    Autorzy sugerują też, że można zwiększyć skuteczność terapii, stosując większe dawki inhibitorów ACE 1 od zalecanych z powodu konieczności kontroli ciśnienia krwi w przypadku stosowania brokerów ARB oraz środków moczopędnych. Terapia została przetestowana na 112 pacjentach w wyniku czego tylko u 2 z 56 pacjentów wystąpiło ostatnie stadium choroby nerek, natomiast w przypadku tradycyjnej dawki ostatnie stadium rozwinęło się u 17 pacjentów.

    Autorzy podsumowują: "Badania organizmu ludzkiego przyczynią się do zwiększenia wiedzy w zakresie czynników genetycznych wpływających na rozwój i cofanie się przewlekłej choroby nerek oraz genów mających pozytywny wpływ. Większa wiedza w zakresie mechanizmów działania dostępnych leków o działaniu nefroprotekcyjnym utoruje drogę nowatorskim sposobom odbudowy nerek.

    Synteza wiedzy z zakresu genetyki człowieka oraz mechanistycznych studiów ochrony nerek przyczyni się do zaprojektowania cząsteczek oddziałujących na geny biorące udział w patofizjologii regeneracji. Celem, do którego należy dążyć, jest stosowanie regeneracji zamiast dializy czy transplantacji nerek".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Terapia nerkozastępcza – formy leczenia zastępujące funkcję nerek i podtrzymujące życie w niewydolności nerek. Zalicza się do nich: Światowy Dzień Nerek (ang. World Kidney Day) – doroczna impreza promocyjno-oświatowa polegająca m.in. na przeprowadzaniu badań profilaktycznych nerek, happeningów, publicznych odczytów, konferencji prasowych oraz akcji edukacyjnych, które mają na celu podniesienie wśród ludzi świadomości znaczenia nerek oraz informowanie o tym, że choroby nerek są powszechne i jak można je leczyć. Dzień ten obchodzony jest w drugi czwartek marca. Cukrzycowa choroba nerek (zespół Kimmelstiela-Wilsona, dawniej nazywana nefropatią cukrzycową, ang. diabetic kidney disease, Kimmelstiel-Wilson syndrome) – glomerulopatia wtórna niezapalna, będąca czynnościowym i strukturalnym uszkodzeniem miąższu nerek spowodowanym przewlekłą hiperglikemią w przebiegu cukrzycy. W krajach rozwiniętych cukrzycowa choroba nerek jest najczęstszą przyczyną przewlekłej schyłkowej choroby nerek (ESRD).

    Zapalenie nerek (łac. nephritis) – proces chorobowy, w którym proces zapalny obejmuje nerki. W zależności od etiologii i pierwotnej lokalizacji procesu zapalnego wyróżnia się trzy główne typy zapaleń nerek: Torbielowate choroby nerek – choroby nerek przebiegające z tworzeniem się torbieli. Dzielą się na nabyte i pierwotne.

    Przewlekła niewydolność nerek (łac. insufficientia renum chronica, ang . chronic kidney disease) – zespół chorobowy rozwijający się w następstwie postępującego i nieodwracalnego upośledzenia czynności nerek, głównie przesączania kłębuszkowego. Jest wynikiem zmniejszenia się liczby nefronów w następstwie stwardnienia kłębuszków, zaniku cewek nerkowych i włóknienia tkanki śródmiąższowej nerek. Kryterium rozpoznania niewydolności nerek jest GFR <90 ml/min/1,73 m². Kłębuszkowe zapalenie nerek (KZN, łac. glomerulonephritis, dawniej choroba Brighta) – grupa pierwotnych lub wtórnych chorób nerek charakteryzująca się zapaleniem kłębuszków lub małych naczyń w nerce. Może się objawiać izolowanym krwiomoczem lub białkomoczem lub jako zespół nefrotyczny, zespół nefrytyczny, ostra lub przewlekła niewydolność nerek. Kłębuszkowe zapalenia nerek dzieli się także na różne typy morfologiczne, wśród których najbardziej ogólnie wyróżnia się typy proliferacyjne i nieproliferacyjne. Przyczyny pierwotne dotyczą chorób samych nerek (kłębuszków), natomiast wtórne wynikają z innych chorób lub czynników, do których należą: zakażenia, leki, choroby systemowe lub układowe, nowotwory.

    Eozynofiluria – obecność eozynofilów w moczu. Jest charakterystyczna dla zespołu Churga-Strauss. Ponadto występuje w ostrym alergicznym śródmiąższowym zapaleniu nerek, ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, ostrym zapaleniu gruczołu krokowego i gwałtownie postępującym kłębuszkowym zapaleniu nerek. Nefronoftyza (łac. i ang. nephronophtisis, NPH) – genetycznie uwarunkowana choroba nerek o typie dziedziczenia autosomalnym recesywnym. Jest najczęstszą przyczyną występowania przewlekłej niewydolności nerek u dzieci.

    Inhibitory konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEI) – grupa leków stosowanych w terapii nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca, cukrzycowej chorobie nerek i nefropatii nadciśnieniowej oraz cukrzycy i zespołu metabolicznego. Pierwszym ACEI wprowadzonym na rynek był kaptopryl. Od tego czasu w terapii znalazło miejsce kilkunastu przedstawicieli tej grupy. Mechanizm ich działania polega na hamowaniu aktywności enzymu konwertującego angiotensynę, a przez to wykazują działanie hipotensyjne, nefroprotekcyjne (hamują białkomocz i postęp niewydolności nerek), przeciwmiażdżycowe. Najczęstszym efektem ubocznym jest kaszel, rzadziej występują: niedociśnienie, hiperkaliemia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy. ACEI są przeciwwskazane u kobiet w ciąży z uwagi na ich teratogenne działanie (kategoria D).

    Dodano: 13.04.2010. 10:12  


    Najnowsze