• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Walka z niedosłuchem

    28.02.2013. 11:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Około 16 procent dorosłych Europejczyków cierpi na niedosłuch, który jest na tyle poważny, że znacznie utrudnia codzienne funkcjonowanie. Niedosłuch utrudnia porozumiewanie się - słyszenie, przetwarzanie dźwięku i odpowiadanie na bodźce dźwiękowe. Nieleczony, niedosłuch może być przyczyną osłabienia relacji społecznych, prowadząc do depresji, lęków i poczucia odizolowania od reszty świata. Osoby cierpiące na to schorzenie częściej wyrażają niezadowolenie ze swojego życia towarzyskiego i rodzinnego, zdrowia oraz spraw finansowych. U osób starszych często występuje depresja.

    W większości przypadków, niedosłuch jest konsekwencją starzenia się lub narażenia na hałas oraz dzieli się na kategorie, zależnie od uszkodzonej części układu słuchowego. Rozróżnia się trzy podstawowe odmiany niedosłuchu: przewodzeniowy, odbiorczy oraz mieszany. Niedosłuch odbiorczy dotyczy postępowego zwyrodnienia komórek rzęsatych w uchu wewnętrznym. Związane z wiekiem osłabienie słuchu jest procesem naturalnym, ale u niektórych osób postępuje szybko. Zwykle zaczyna się w wieku około 35 do 40 lat. Niedosłuch dotyka ponad połowy osób powyżej 80. roku życia. Może być także dziedziczny (uwarunkowany genetycznie) lub być efektem choroby, przyjmowanych leków czy narażenia na chemikalia.

    Obecnie naukowcy wierzą jednak, że niedosłuch stanie się uleczalny w najbliższych dziesięcioleciach. Szybkie postępy w dziedzinie bionauki i technologii słuchu sprawiają, że stworzenie leku w przewidywalnej przyszłości wydaje się realne. Projekt NeuEarn przynosi jedno z takich nowych technologicznych osiągnięć, jakie ujrzały światło dzienne w ostatnich miesiącach.

    Ten przewidziany na trzy lata, finansowany ze środków 7PR projekt zainicjowało we wrześniu 2012 r. duńskie MŚP NsGene A/S, specjalizujące się w tworzeniu urządzeń terapeutycznych spełniających wymogi kliniczne i unijne. W inicjatywie NeuEar wzięli udział przedstawiciele przemysłu i świata nauki z Danii, Szwecji, Niemiec, Austrii, Zjednoczonego Królestwa i Stanów Zjednoczonych. Uczestnicy projektu chcą w ciągu następnego roku wprowadzić na rynek nowy, wykazujący duży potencjał kliniczny implant ślimakowy. Obecnie nieleczony niedosłuch kosztuje Europę 213 mld euro rocznie. Wokół schorzenia powstał duży światowy rynek implantów ślimakowych, którego wartość wynosiła w 2008 r. 725 mln USD, a w 2013 r. ma wzrosnąć do 1,59 mld USD.

    Jak już wspomniano, duża część populacji cierpi na niedosłuch odbiorczy (SNHL). Niedosłuch odbiorczy występuje najczęściej w wyniku uszkodzenia lub utraty komórek rzęsatych, będących komórkami sensorycznymi znajdującymi się w ślimaku ucha wewnętrznego, które w odpowiedzi na dźwięk przekształcają drgania mechaniczne na impulsy nerwowe w pierwotnych neuronach słuchowych. Jedyną dostępną obecnie metodą leczenia pacjentów cierpiących na niedosłuch odbiorczy jest zastosowanie implantu ślimakowego, który bezpośrednio pobudza impulsami elektrycznymi neurony słuchowe. Dzięki implantowi ślimakowemu można obejść uszkodzone komórki rzęsate i bezpośrednio stymulować nerw słuchowy. Implant ślimakowy nie powoduje "przywrócenia" czy "wyleczenia" słuchu, pozwala jednak na odbieranie bodźców dźwiękowych.

    Pomimo postępów w technologii implantów ślimakowych, wrażenia słuchowe odbierane za pośrednictwem tych urządzeń pozostają dalekie od naturalnych, częściowo ze względu na ograniczone sprzężenie z neuronami słuchowymi oraz ich postępową degenerację.

    W ramach projektu NeuEar tworzony jest prototyp implantu pozwalającego na przywrócenie funkcji słuchu i wspierającego regenerację neuronów słuchowych. Będzie on chronił pierwotne neurony słuchowe przed degeneracją oraz wspomagał sprzężenie między neuronami a elektrodami poprzez stopniowe wydzielanie czynników neurotroficznych w połączeniu z matrycą elektrod ślimakowych. Ponadto, projekt utoruje drogę do stworzenia autonomicznego implantu neurotroficznego jako potencjalnego elementu terapii ucha wewnętrznego, niewymagającej stosowania elektrody.

    Implant pozwoli nie tylko poprawić słuch, ale także znacząco podnieść jakość życia chorych. Nie przywróci on "normalnego" słuchu osobom głuchym od urodzenia, ale dzięki ułatwieniu porozumiewania się, umożliwi dalece pełniejsze uczestnictwo w życiu społecznym.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Implant ślimakowy – zaawansowane urządzenie elektroniczne, wszczepiane podczas operacji chirurgicznej osobom z obustronną głuchotą lub obustronnym głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Implant ślimakowy pozwala na rehabilitację osoby z głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Pacjent zyskuje nie słuch fizjologiczny, ale słuch do niego jakościowo zbliżony. Całość systemu implantu ślimakowego składa się z dwóch części: wewnętrznej, wszczepianej pod skórę, umieszczanej w loży kostnej przygotowanej przez chirurga w zagłębieniu kości czaszki, oraz części zewnętrznej, przetwarzającej sygnały akustyczne w sygnały elektryczne, przekazywane dalej do części wewnętrznej. Elektroda części wewnętrznej umieszczona w ślimaku bezpośrednio pobudza nerw słuchowy, wywołując wrażenia słuchowe. Niedosłuch (łac. hypoacusis) – zaburzenie ze strony narządu słuchu polegające na nieprawidłowym przewodzeniu lub odbiorze dźwięków. Częstość występowania niedosłuchu rośnie z wiekiem: Aparat słuchowy – urządzenie służące do wzmacniania głośności dźwięków u osób niedosłyszących. W przeszłości funkcję prymitywnych aparatów słuchowych pełniły specjalne trąbki wkładane do uszu, które dzięki rozszerzeniu u wlotu mogły skupiać fale dźwiękowe i poprawiać nieznacznie komfort słyszenia.

    Próba dwuusznego naprzemiennego porównywania głośności Fowlera (ang. Alternate Binaural Loudness Balance - ABLB) – opracowany w 1936 roku przez Edmunda Fowlera test audiometrii nadprogowej pozwalający na diagnostykę topograficzną niedosłuchu. Otoemisja akustyczna (ang. otoacoustic emission - OAE) - nazywana przez niektórych emisją otoakustyczną jest to jedna z obiektywnych metod diagnostycznych stosowanych w audiologii. Metoda ta pozwala na wykrycie niedosłuchu odbiorczego pochodzenia ślimakowego. Działanie OAE opiera się na zjawisku fizjologicznym o tej samej nazwie odkrytym w 1978 roku przez Davida Kempa. Polega ono na emisji przez ucho wewnętrzne dźwięków w odpowiedzi na bodziec akustyczny (trzask) lub spontanicznie. Słaby sygnał emitowany jest przez ucho wewnętrzne do otoczenia (przewód słuchowy zewnętrzny), skąd może być rejestrowany za pomocą aparatu do pomiaru OAE.

    Surdologopedia - to dział logopedii, zajmującej się leczeniem i rehabilitacją mowy u osób głuchych lub niedosłyszących. Tympanoskleroza (łac. tympanosclerosis), stwardnienie ucha środkowego - forma schorzenia ucha środkowego. Proces chorobotwórczy powodujący włóknienie i tworzenie się złogów soli wapnia w obrębie ucha środkowego i trąbki Eustachiusza. Czasami poprzez usztywnienie kosteczek słuchowych i przerost złogów dochodzi do utraty lub upośledzenia słuchu.

    Marlee Matlin (ur. 24 sierpnia 1965) – amerykańska aktorka cierpiąca na niedosłuch. Za rolę w filmie Dzieci gorszego boga z 1986 r. zdobyła Oscara jako najlepsza aktorka pierwszoplanowa. Objaw Metza - objaw polegający na zmniejszeniu różnicy między progiem słyszenia, a minimalnym natężeniem dźwięku, dla którego uzyskuje się odruch z mięśnia strzemiączkowego, do wartości poniżej 60dB. Objaw jest bezpośrednim skutkiem występowania zjawiska wyrównania głośności. Jest charakterystyczny dla niedosłuchu o lokalizacji ślimakowej. W zdrowym uchu różnica między progiem słyszenia, a wartością natężenia dźwięku wywołującą odruch z mięśnia strzemiączkowego, wynosi około 85dB.

    Próba SISI (Short Increment Sensitivity Index) – próba zróżnicowania głośności służy do określenia zdolności różnicowania zmiany natężenia bodźca. Wykonywana jest w celu określenia charakteru (miejsca uszkodzenia) niedosłuchu odbiorczego.

    Próba Webera (ang. Weber test) – subiektywna metoda badania słuchu polegająca na przyłożeniu wprawionego w drgania stroika do czoła lub szczytu czaszki pacjenta. Zadaniem chorego jest określenie w którym uchu dźwięk słyszany jest głośniej. W przypadku zdrowych badanych dźwięk słyszany jest jednakowo w obu uszach. Badanemu z przewodzeniowym uszkodzeniem słuchu dźwięk wyda się głośniejszy w chorym uchu. Dzieje się tak ponieważ ucho to nie słyszy dźwięków otoczenia i może skupić się wyłącznie na odbiorze dźwięków przewodzonych drogą kostną. Taka sytuacja może być nawet uzyskana eksperymentalnie poprzez zatkanie jednego ucha palcem. Natomiast chory z odbiorczym uszkodzeniem słuchu będzie lepiej słyszał stroik w uchu zdrowym.

    Fonogesty (ang. Cued Speech) - system komunikacji z ludźmi niedosłyszącymi i niesłyszącymi. Polega na wykonywaniu gestów umownych jedną ręką i jednoczesnym głośnym mówieniu. Osoba z wadą słuchu uczy się w ten sposób odczytywania wypowiedzi z ust. Badanie słuchu – jest to ocena reakcji organizmu powstałej w wyniku stymulacji dźwiękowej. Badania słuchu dzielą się na badania subiektywne i badania obiektywne. Subiektywne badania słuchu, w przeciwieństwie do badań obiektywnych, wymagają aktywnej współpracy osoby badanej (od osoby badanej wymaga się świadomej informacji zwrotnej np. czy dźwięk jest słyszalny). Badania słuchu można podzielić również na badania progowe oraz nadprogowe. Celem badań progowych jest określenie najcichszego możliwego do usłyszenia dźwięku, w badaniach nadprogowych oceniana jest percepcja dźwięku powyżej progu słyszenia.

    Zawroty głowy – subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi. Osoba skarżąca się na zawroty głowy doznaje uczucia wirowania, kołysania lub niestabilności. Niekiedy dolegliwościom tym towarzyszą nudności, wymioty, zaburzenia słuchu (szumy uszne, pełność ucha, niedosłuch), dezorientacja a także uderzenia gorąca. Zawroty głowy są odczuciem subiektywnym. Pojawia się rzeczywiste lub pozorne zafałszowanie bodźców docierających z narządów równowagi co prowadzi do jej utraty. Słuchowe potencjały wywołane stanu ustalonego - (ang. Auditory Steady-State Response - ASSR) - elektrofizjologiczne odpowiedzi uzyskiwane przez podawanie bodźca akustycznego z częstotliwością powyżej 40Hz (do ok. 90Hz). Rejestracja słuchowych potencjałów wywołanych stanu ustalonego jest modyfikacją metody badania słuchowych potencjałów wywołanych średniolatencyjnych. Podawanie bodźca z dużą częstością, skutkuje sumowaniem przestrzennym poszczególnych składowych słuchowych potencjałów wywołanych średniolatencyjnych. Pozwala to na dużą automatyzację analizy wyników badania. Dodatkowo poprzez możliwość stosowania do stymulacji tonów modulowanych częstotliwościowo i amplitudowo uzyskuje się większy poziom stymulacji niż w klasycznym badaniu słuchowych potencjałów wywołanych pnia mózgu. Metoda może być zastosowana do oceny skuteczności aparatów słuchowych i implantów ślimakowych.

    Polski Związek Głuchych (PZG) - największa w Polsce organizacja zrzeszająca osoby niesłyszące, słabosłyszące oraz głuchonieme. Obecnie PZG zrzesza około 100 000 członków. Działalność Związku obejmuje edukację, rehabilitację, oferowanie usług prawnych i reprezentowanie społeczności niesłyszących, niedosłyszących oraz osób z wadami mowy wobec władz oraz innych instytucji i organizacji. Związek powstał 25 sierpnia 1946 roku na kongresie w Łodzi. Obecnie jego prezesem jest Kajetana Maciejska-Roczan. Zespół Chudleya-McCulloughów (ang. Chudley-McCullough syndrome) – rzadki zespół wad wrodzonych, na który składają się wodogłowie spowodowane atrezją otworu Monro, głęboki obustronny niedosłuch czuciowo-nerwowy, częściowa agenezja ciała modzelowatego i torbiele pajęczynówki. Możliwe jest dziedziczenie autosomalne recesywne zespołu. Zespół został opisany po raz pierwszy u rodzeństwa kanadyjskich Mennonitów, których rodzice byli krewnymi II stopnia.

    Dodano: 28.02.2013. 11:26  


    Najnowsze