• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wykład nt. metody FDM w poznańskiej AWF

    04.06.2010. 03:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wykład połączony z warsztatami na temat nowej metody leczenia obrażeń i przeciążeń narządu ruchu - FDM odbędzie się 7 czerwca w Poznaniu. Spotkanie organizuje Katedra Medycyny Sportu i Fizykoterapii, Zakład Traumatologii Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Poprowadzą go dr Georg Harrer i mgr Tomasz Teszner z Wiedeńskiej Szkoły Osteopatii.

    Metodę FDM - Fascial Distortion Model - stworzył w latach 90. w Stanach Zjednoczonych osteopata dr Stephen Philip Typaldos, który zaobserwował jak ważną rolę w schorzeniach narządu ruchu odgrywa powięź, czyli elastyczna błona łącznotkankowa otaczająca poszczególne mięśnie lub ich grupy. Od początku lat 90. uczy FDM lekarzy i osteopatów w Stanach Zjednoczonych, Europie i Japonii.

    FDM stosuje się do oceny i leczenia obrażeń narządu ruchu. Nazywa się ją również medycyną ortopatyczną (Orthopatic Medicine) lub Typaldos Manual Therapy (TMT).

    Metoda Typaldosa bierze pod uwagę zaburzenia powięziowe o charakterystycznej prezentacji klinicznej, uwzględnia naszą anatomię i rozpoznaje typy zaburzeń struktury narządu ruchu.

    Spotkanie odbędzie się w godz. 16.00-19.00 w auli poznańskiej AWF.

    PAP - Nauka w Polsce, Małgorzata Nowak

    agt/ kap/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Medycyna manualna to nauka o leczeniu i diagnozowaniu czynnościowych zaburzeń narządu ruchu za pomocą rąk terapeuty. Chiropraktyka – dziedzina medycyny niekonwencjonalnej, utożsamiana z kręgarstwem. Rodzaj terapii manualnej opartej na diagnozie, leczeniu oraz zapobieganiu mechanicznym zaburzeniom i dysfunkcjom narządu ruchu. Została stworzona pod koniec XIX w. w Stanach Zjednoczonych przez D.D.Palmera. Narząd ruchu, układ ruchu (łac. motorium) - część organizmu odpowiadająca za utrzymanie postawy i wykonywanie ruchów.
    Ze względu na budowę i właściwości narząd ruchu człowieka dzielimy na:

    Ortopedia (gr. orthos – prosty, prawidłowy oraz paideía – wychowanie, wykształcenie) – dział medycyny zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób i urazów narządu ruchu: szkieletu (z wyjątkiem kości czaszki), układu więzadłowo-stawowego oraz uszkodzeń mięśni, nerwów i naczyń. W Polsce specjalizacja lekarska z ortopedii i traumatologii może być rozpoczęta po odbyciu podyplomowego stażu lekarskiego. Polskie Towarzystwo Ortopedyczne i Traumatologiczne (PTOiTr) – stowarzyszenie naukowe założone w 1928 roku w Poznaniu. Zrzesza lekarzy ortopedów, lekarzy innej specjalności interesujący się zagadnieniami ortopedii i traumatologii narządu ruchu.

    Inżynieria ortopedyczna - nauka o układzie ruchu człowieka i technicznych rozwiązaniach mogących ten ruch usprawnić lub umożliwić. Układ kostny, kościec – układ narządów stanowiący szkielet wewnętrzny kręgowców, składający się z kości i chrząstek. Stanowi element narządu ruchu oraz stanowi osłonę dla niektórych narządów.

    Medycyna niekonwencjonalna – metody leczenia wcale lub słabo akceptowane przez medycynę opartą na badaniach naukowych. Zalicza się do niej zarówno metody leczenia, które w opinii większości lekarzy są bezwartościowe (np. bioenergoterapia), jak i takie, których pewne elementy zaadaptowano do medycyny głównego nurtu (np. akwaterapia i fitoterapia). Część metod leczenia zaliczanych do medycyny niekonwencjonalnej ma swoje źródło w wielowiekowej tradycji (np. akupunktura, medycyna ludowa), a inne powstały stosunkowo niedawno (np. homeopatia i bioenergoterapia). Międzynarodowe Szachowe Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych Narządu Ruchu (ang. International Physically Disabled Chess Association, IPCA) – międzynarodowe stowarzyszenie mające na celu popularyzację gry w szachy wśród niepełnosprawnych z dysfunkcją narządu ruchu oraz organizowanie szachowych imprez międzynarodowych.

    Dodano: 04.06.2010. 03:18  


    Najnowsze